bit vſqꝫ ad diē iudicij ī oī hora: ⁊ forte ī oī notabili ꝑte hore aliquā aīaꝫ rōnalē creare. Sedforte h̓ diues dato ꝙ de creatōe āgelorum ſe expedie̓it: tn̄ qꝛ adeo nobilis eſt illa naͣ: ⁊ adeo increatiōe illoꝝ delectatꝰ. iō īnumerā illoꝝ creauit multitudinē. In ꝟitate ita credo ꝙ nōīſolū in decuplo: ſꝫ ēt in cētuplo creet numeꝝ aīarū qͣꝫ angeloꝝ. Nā ponamꝰ ꝙ tāte debeāt eē titaīc ſalnate quāti ſūt angelici ſpūs beati multoplures ſūt aīe dānatoꝝ qͣꝫ ſpirituū maloꝝ. gͦmulto plures ſunt aīę qͣꝫ angeli. Quare ponohāc ꝯcl̓onē. Sicut pr̄ oīpotens nūqͣꝫ deſiſtit ageneratione ſui dilecti filij. pͣs. Ego hodie. i.ſemper genui te: qꝛ in ipſo ꝯplacet ſibi. Matxvij. Hic eſt filius meus dilectus in quo mihi bene cōplacui. Sic celoꝝ reuelatōe durātenūqͣꝫ ceſſabit a creatione hūanarū animaruꝫ.qꝛ delitie mee eē cū filijs hominuꝫ: ita deus ꝑꝓph̓am. Et ita relinquimꝰ ꝙ illud qd̓ diuināpotētiā manifeſtat magis. ē aīa rōnalis. ¶ 3noͣ dato ꝙ oēs aīc ſpeciſce cqͣles credāt̉: tamēqͥ ad ſuaꝝ potentiaꝝ ꝑfectionē: vna creat̉ alt̓ap̄ſtātior: ſicut poptime magr̄ on̄dit. ij. li. ſnīa.rū di. Et ſine pari due excellentiſſime aīe ſuntcreate .ſ. aīa xp̄i ⁊ aīa ꝟginis glorioſe. Et percōſequēs cōcludit̉ ꝙ nulla alia pura creaturaſic dei potētiā on̄dit: ſic̄ aīa ꝟginis gl̓oſe. Etꝓbat̉ aucͣte: rōe ⁊ exº. Aucͣte audi quid ipſaEccl̓. xxiiij. de ſe ipſa dicat. Abinitio ⁊ an ſccula creata ſū: ⁊ vſqꝫ ad futurū ſcl̓m n̄ deſinaꝫ⁊ ī hītatiōe ſcā corā ipſo miniſtraui. In ꝗbꝰ ſacratiſſimis ꝟbis tres expͥmūt̉ de gl̓oſa ꝟginedignitates. Pª dignitas dr̄ ſingularis creationis. 2ª ſingularis purificatiōis ſiue incōtaminatiōis. Iª ſingularis oꝑatiōis. Pª inqͣꝫꝟgīs dignitas dr̄ ſingularis creatiōiſ. Quiaab initio ⁊ an̄ ſcl̓a creata ſū. Si h̓ ītelligat̉. abinitio .i. ī et̓nitate ſū p̄uiſa creari: ut ꝗdē exponūt: nulla erit gīs gl̓a. nulla ī ea progatiuaqm̄ ſic oīs creatura p̄uiſa ē creari ī tꝑe. Propterea ut aliꝗd admiratiōe dignū ⁊ ſingularepͥui legiū ī ipſa ītelligat̉: dico ꝙ ꝑ initiū ītelligitur pͥncipiū ut ſit ſenſus. ab initio. i. a pͥncipioi. ab eo ꝗ ē pͥncipiū. Io. iiij. Ego pͥncipiuꝫ ꝗ⁊ lōqͦr vob̓. ⁊ Apoc. iij. Ego ſū alpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. ab initio iſto creata ſū .i. a filio d̓i qp̄uiſa ſū creari: ꝗ eēt creator meꝰ ⁊ filiꝰ meus. ciEccl̓. xxiiij. Qui creauit me reꝗeuit ī tabernaculo meo. i. ad hͦ creauit me ut ꝗeſceret ī tabernaculo meo .i. ī vtero meo. Deinde ſubdit. ⁊cꝰ tꝑis durationē: ut de ꝟecreature an̄ ipſā create ſiatē. ẜm illd̓ Io. xi. Quifactꝰ ē .i. p̄latꝰ ē mihi. eſtatus ſū .i. preordinatū fuits: ⁊ his q̄ ſecul̓ mēſurāt̉.Eccl̓. xxiiij. Ego ex ore alita an̄ oēꝫ creaturam. Etuiui ſola: ⁊ ꝓfudū abyſſio ⁊ gēte primatum tenui.ꝓ oībꝰ creaturis prefert̉celi circuiui ſola. Secun⁊ ꝓfundū abyſſi penetraterreſtribus. ibi. ⁊ in oīū tenui. qꝛ nec pͥmā ſimiequentē. Et ſic pꝫ primaSecunda dicitur ſiugulais: qꝛ ſubiungit. Et vſqꝫdeſinam .i. nūqͣꝫ peccabomortaliter. Nūqꝫ enim ꝟnec ex parte dei: nec exꝑte ſui. Ex parte quidcꝫ ſuin cōmitteret culpam peccaeficere eſt. Audi Augu.f. nullā volo ꝓrſus d̓ Maōciꝑe .n. ⁊ parere meruituiſſe pccm̄. Nec ex ꝑte d̓i.gr̄aꝫ infūde̓: ⁊ ipſa ſemꝑc. cū nihil habe̓t īpediēsꝰ: nec ex ꝑte ꝓximi: qꝛ ſꝑſma. exēplū de viſitatice bn̄ de ipſa dici poteſt.egit qͥ n̄ auferet̉ ab ea inas dicit̉ ſingularis oꝑatatiōe ſancta coram ipſoire .n. hūilltatis ē. Corāntc̄tiōis ē: ſꝫ in hītatiōecīe dignitatis ē. Tripliſa hūilit̓ mīſtrauit. Pºa oblata. Scd̓o in habiin quo fuit ab āgelo ſaitatiōe celi: in quo ⁊ ſuꝑtata. In pͥª habitationen̄ficia laudis. pͣsͣ. In tē13. Itē bn̄ficia or̄onisonis vocabit̉. Itē bn̄ſineccleſijs bn̄dicite dn̄mCāticoꝝ vl. Que habiauſura tēpli: amici .i. āgeliꝗ fuerūt ſemꝑ familiares illi: auſcultāt te ora
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten