So gxiijꝑs 3ratione principij antedicti pater eſſet magis dr̄ligendus. Si āt ambo boni ſil̓r dicendum eſt.Et ſic pꝫ ſecunda veritas. ¶ Quantum ad tertiam veri. dico ſicut ad prima: vꝫ ꝙ parentesratione obiecti ſunt magis diligendi qͣꝫ vxoretquoniā parentes rōnem habent eminentiorisboni ⁊ ſimilioris cum deo. qꝛ ſimilantur in ratione principij vt dictum eſt. Sed ratione coniunctionis vxores ſunt potius diligende. quoniam vxor vna caro cum viro effiitur. ⁊ idcoillā magis diligimꝰ: ⁊ dimittimꝰ or̄em ⁊ mr̄em⁊ vxori adheremꝰ. Vide in li. Ben̄. in principio .ſ. qͣꝫtum ad cohitationē: nō qͣꝫtum ad reuerētiā. qm̄ maior d̓bet̉ r̄uerētia pr̄i ⁊ mr̄i qͦꝫ vxori. Et h̓ tibi ſufficiant pro ſecunda ꝯcl̓one.¶ De alijs qͣttuor fructibꝰ charitatꝭ. ¶ Cō. 3Tcipe tertiā ꝯcl̓onem. vꝫ. Diſtinguiꝯcomitat: ꝑficit ſctā charitas: atqꝫ triūphat. In hac ꝯcl̓one alij ponunt̉ qͣtiūor ſct̄ē charitatꝭ fructꝰ Primꝰ dr̄ charitas diſtinctiua ſꝰ dr̄ chari. ꝯcomitatiua. Pdr̄ cha.ꝑfectiua. iiij. dr̄ triūphatiua. ¶ Primꝰ inqͣfructus dr̄ cha. diſtinctiua. Sicut .n. genꝰ vniexercitus a gente alterius exercitus per aliqd̓diniſtrat emdiſtinguit ſignuꝫ: ſic ⁊ gens ⁊ ppl̓s dei ꝑ charitatē a gente ⁊ ppl̓o diaboli diſtinguit̉ ⁊ diſcernitur. i. Io. 3. In hoc manifeſti ſunt filij dei ⁊ultriā infoſilij diaboli antiꝗ: oīs ꝗ nō eſt iuſtꝰ nō eſt ex d̓o⁊ ꝗ nō diligit frēm ſuum: qm̄ hec eſt annunciatio quaꝫ audiſtis ab initio: vt diligatis alterūtrū. Et. c. iiij. ait. Frēs chariſſimi diligamusinuicem: qm̄ charitas ex deo eſt. ⁊ oīs ꝗ diligitfrēm ſuuꝫ exideo natus eſt: ⁊ cognoſcit deum:qui nō diligit non nouit deū. qm̄ deus charitaeſt. Et Aug. li. 3. de tri. c. x. ait. Charuas eſtquo nullū excellentius eſt: qd̓ diuidit inter filios regni ⁊ filios ꝑditionis eterne. ⁊c̄. ¶ Secundus fructus dr̄ charitas ꝯcomitatiua. Cōquēnracomitatur .n. charitas ſpūs ſctūs tanqͣꝫ ſuū ſingulare donū: ita ꝙ vbi charitas ibi ſpūs ſctūsper vinculuꝫ amoris. O dulcis ſocietas odulcis amicitia. o dulciſſima fraternitas .i. Ioā.proſius aiiij. Si diligamus inuicē d̓s in nobis manetꝰ.⁊ charitas eius in nobis ꝑſecta eſt. In hͦ cognoſcimus qm̄ in eo manemus. ⁊ ipſe in nobis: quoniam de ſpū ſancto ſuo dedit nobis.Audi Aug. ſuper pͣsͣ. cxlix. Quiſꝗs inꝗt charitatē hꝫ ad quid illu mittimus longe vt videatdeū. Conſcīam ſuam attendat: ⁊ ibi videt deūper charitatem nanqꝫ venit d̓s ad homines. ⁊9º 5ºhomine seligunt et diligunt deum: ⁊ ad eumcurrūt: ⁊ ad deū perueniūt. Si familiaris eſtd̓o charitas: vt ipſe māſionē habere nolit vbicharitas nō fuerit. Sic gͦ charitatem habemꝰ:deū habemꝰ. qꝛ deus charitas eſt. Qd̓ ītelligtur ſic. deus charitas eſt .ſ. eſſentia iter. qm̄ deus n̄ diligit amore accidētali addito: ſicut nosdiligimꝰ. qꝛ illa eſſentia ſimpliciſſima ē. quare⁊cͣ. Tertius fructꝰ dr̄ charitas ꝑfectiua. Nāꝟites ſiqͥ ſint in aīa: vl̓ acꝗſite ꝑ exercitiū humanoꝝ actuū: vt tēperātia: fortitudo: ⁊ ſimiliavel infuſe: vt fides ⁊ ſpes: ⁊ ſique huiuſmodiponant̉: ſine charitate dicunt̉ informes ⁊ vacue ⁊ mortue. ⁊ cūcharitate dicunt̉ formate. etcū dn̄o feliciter viuunt. Audi Augu. ſuꝑ Ioānē ẜmone non. Tanta inquit eſt charitas:vt ſi deeſt: fruſtra habeāt̉ cetera. ſi adſit: rectehabeātur oīa. i. Cor. xiij. Si linguis hominūloq̄r ⁊cͣ. vt ī prīcipio ẜmonis. qr̄ ⁊cͣ. ¶ Quāttus fructꝰ dr̄ charitas triūphatiua. Triuphat.n. charitas in terra vincens oīa pccā. Triuphat in celis. qꝛ nūqͣꝫ ꝑditur. i. Pe. iiij. Charitaſ operit multitudinē pccōꝝ quātū ad pͥmūtriūphū. Expellit .n. charitas inuidiā a cordo.i. Cor. xiij. Charitas nō emulat̉. expellit̉ ſuperbiā. ibidem. Charitas nō inflatur. expellitauaritiā. ibidē. Charitas n̄ querit que ſua ſūt.Et breuit expellit ſcelera cuncta ibidē. Charitas nō gaudet ſuper iniquitate ⁊cͣ. Prouer.iij. Abhominatō dei vita impij. ⁊. pͣs. Iniqͦsodio habui. qr̄ ⁊cͣ. ¶ Quantū vero ad ẜm triūphū. Audi Apl̓m. j. Cor. xiij. Charitas nūqͣꝫ excidit .i. nūqꝫ anihilatur in pr̄ia. Ceſſabitnāqꝫ in patria fides. i. Corin. xiij. Uidemusnunc per ſpeculum in enigmate: tunc autemfacie ad facieꝫ. Ceſſabit ſpēs. quia ibi erit perfecta tentio ⁊ firma poſſeſſio. Sꝫ dn̄a charitasnūqͣꝫ excidet: ſed ꝑficietur quantum in nobiserit. Et huius rei poteſt triplex aſſignari ratioPrimo ratione diuerſitatis habituū. qꝛ dilectio eſt reſpectu preſentis ⁊ abſentis: ſpes ꝟo⁊ credulitas reſpectu habiti ⁊ abſētis. ⁊ ꝑ ꝯn̄ſcharitas vie magis conformis ē charitati patrie qͣꝫ habitus credendi habitui videndi: velqͣꝫ expectatio firme tentioni. ¶ Secūdo rōnedignitatis potentiaꝝ. qm̄ volūtas eſt digniorpotentia qͣꝫ intellectus. ⁊ ſic eiꝰ habitus ⁊ aciē ꝑfectior. Inde Dionyſius. vij. de diuinisnoībꝰ. Multo inquit altius aſcendit effectusnr̄: qͣꝫ viſ cognitiua. ⁊ ideo ſtatui glorie magit