cōformior. Tertia ratio ē ratione largītatꝭ ꝯuinoꝝ donoꝝ. Cū .n. diuina benignitas ml̓alargiatur dona gratuita ſanctis: ⁊ quodammōhic dat guſtare eternā beatitudine: ut tribulatiōibus nō ſuccūbat. ⁊ eccleſia guſtare nō poſſunt niſi ẜm diſpoſitionē illi ſtatui cōueniētodiſponant̉. ideo diuina largitas cum in patriāſe cōmunicet in omnibus bonis: vult ut etiādiſpoſitio cōueniēs illi glorie ſtatui detur ẜmquā tanta poſſint guſtare dona. hoc autem eſtcharitas. qm̄ ẜm Hugonem charitas eſt habitus per quē diſpoſiti ſumꝰ ad ſpiritualia deguſtāda: quam ſi nō habuerimus: auſeretur anobis regnū dei: ut diximus in pͥncipio. Ꝙdauertat a nobiſ benedictus Ieſus meritis ſuedulciſſime matris: cum qua regnat in celis ingloria ſempiterna. Ad quam nos per gratiaꝫperuenire poſſimus. Amen.Gabbato ſecunde dominice quadrageſimede glorioſa virgine ſermo in ordine. xviij.Nber mecumIlla tu leies: ⁊ omnianica tua ſūt. Uirginis glorioſead ſuū dilectiſſimū filiū Ieſumprędicta verba myſtice eſſe pn̄t:qͥ tanto verius affirmātur quanto ipſa in multis cum ſuo filio participat. Si enim terrenemr̄es ſilios ſibi maximo cum labore nutriunt⁊ quicquid faciunt filijs impendūt ſternunt. ⁊cumulant: quāto magis hec benedicta virgoq̄ filiū cū tanta puritate genuit: nutriuit: ⁊ aluit cuncta ad chriſti vtilitatem exercere debebatInde merito dicere poterat. fili tu mecū. ſcm̄per es: ⁊ omnia mea tua funt. In quibus ſacratiſſimis verbis tres de glorioſa virgīe more ſolito conſiderationes faciamus: vꝫ.Uirginis glorioſe nobilem conditionem.Uirginis glorioſe ꝑfectam participationem.Uirginis glorioſe reciprocam retributionē.¶ De nobili cōditiōe virginis cōſideratō pͥRimo ꝟginis glorioſe nobilē ꝯduionē videamus. Ecce nobilis cōditioqm̄ eū ꝗ dei pr̄is in eternitate ē filiꝰ tēporalit ſuū filiū vocat. dicēs. fili. vbi tres ponamꝰ ꝯcl̓ones. Prīa ꝯcl̓o ē iſta. Maiori cuꝫexcellētia ⁊ dignitate creauit deꝰ ꝟginē glorioſam. qꝫ creauerit angelos ⁊ totū orbē. Secūda ꝯcl̓o ē iſta. Maiorē ſuiipſius potentiamin creando ꝟginē on̄dit deus: qͣꝫ in creandoangelo ⁊ totū orbem. ¶ Tertia cōcluſi oeſt iſtaMaiorē admirationē humanis mētibꝰ reliqꝫdeꝰ ī ꝟgīe creādo: qͣꝫ reliquerit in creando angelos ⁊ totū orbē. Iſte ſūt pulcherrime cōcluſiones. Queſo aīa mea illas diligēter attēde.Ꝙ mirabili cum excellentia creauit deꝰ virginem glorioſam. ¶ Concluſio pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. hec ꝯcl̓o ꝓbatur tripl̓r .ſ. aucͣte. rōe. ⁊ exº. aucͣte ſicAudi ꝓpham. Elegit dn̄s ſyon .i. virginē: ⁊ pelegit .ſ. ꝑ p̄deſtinationē eā ī hītatiōꝫſibi. Sꝫ nec āgelos nec totū orbē hac rōe creadeus tamuit. gͦ maiori dignitate ⁊ excellētia ipſā creauitrt: quē caſiScd̓o audi Eccl̓. xxiiij. Qui crcauit inꝗt memō qn̄ venrequieuit in tabernaculo meo. qͣſi dicat virgoCreator meꝰ ꝗ creauit me filiꝰ meꝰ reꝗeuit incarnādū erat veryſ⁊ gnari facereme .ſ. ꝑ carnis aſſūptionē: ſꝫ n̄ ſic creauit āgelos: nec totū orbem. qr̄ ⁊cͣ. Audi ⁊ ipſā Eccl̓.xxiiij. Ego inꝗt ſicutnebula texi oēm carnē .i.in animaxp̄m ꝑ quē oīs caro .i. tota hūana naͣ ſaluata ēla trinitas aſed nō ſic angelos texit nec totū orbem. quare⁊cͣ. Scd̓o hec ꝯcluſio ꝓbatur rōne. Audi qͥſodiſcurſū nr̄m. Cum .n. deus aīa cara hec qͥ cōſpicimus creare vellet: dixit ⁊ facta ſūt: mandauit ⁊ creata ſūt. Fiat inꝗt lux ⁊ facta ē lux: quoior ſub cclo nequūt.linititi. hecille. xipjs.nomine ut Aug. exponit angeli et ā intelligūtur. Cū ꝟo ad hoīs creationē deueniſſet: nōtiſtph̓ cūduſio roe qr ⁊cͣ.dixit: ſꝫ mirabil̓r acceſſit pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcus:⁊ ad inuicē dixerūt. Faciamus hoīeꝫ ad ymatir trempleginē ⁊ ſil̓itudinem noſtrā. Ad ymagine quidē quātū ad aīaꝫ. qꝛ ſic̄ deꝰ ē in eſſentia vnuspmgis domus illa indominus do⁊ trinus in ꝑſonis. ita aīaꝫ trinā fecit in potenvita debuit ētijs: ⁊ vnā in eſſentia. Tres .n. iſte potētie .ſ. ītellectus: memoria: ⁊ volūtas: ſunt diſtinctede de Amanrealit̓ ẜm cōiter loquētes. dimittamus difficulſo ad ſe antatē Scoti ⁊ ſuoꝝ ad pn̄s .ſ quō potērie diſtirguāt̉: ⁊ teneamus nūc ꝙ realiter diſtinguunt̉ſic̄ docet btūs Tho: ⁊ qͣꝫplures alij. Magisn. hic ad oſtēdēdum ꝓpoſitum ſacit tenere ꝙiſte realiter diſtinguāt̉. Un̄a ergo iſtaꝝ potetiaꝝ realit̓ nō ē altera: tn̄ eſſentialit̓ ſūt idē. qꝛvna aīa ⁊ nō plures: ut dicit Aug. in pluribꝰlocꝭ. ⁊ p̄ſertim in liº de ſpiritu ⁊ anima. vbi ſicait. Quis maior honor potuit eē hōi: qͣꝫ ut acymaginē ſui conditoris conderet̉: ⁊ eiuſdē ⁊tutibus ⁊ ornamētis ornaret̉ ⁊ veſtiret̉ ꝗbꝰ qcōditor. Quare igit̉ ſic̄ d̓cꝰ trinꝰ in ꝑſonis ē etvnꝰ ī eſſentia: ſic hoīem quātū ad aīam ad hacymaginē fecit trinū in potentijs: ⁊ vnū ī eſſe n̄tia. In potentia memorie impreſſa ē ymagopatris: qꝛ memoria ſecunda eſt pͥncipium pro