tali: ꝗa tūc bona ꝯſcīa ē. Fide n̄ ficta .i. mobili⁊ fragili. ſꝫ ī aduerſis forti ⁊ ꝯſtāti. Hoc p̄ſuꝑpoſito hec ꝯcl̓o triplicit̓ ꝓbat̉ .ſ. aucͣte. rōne. etexēplo. Aucͣte ꝗdē audi dn̄m Io. xiiij. Si ꝗsdiligit me ẜmonē meū ẜuabit. Audi. ⁊ Aug.de laude charitatis. Totā inꝗt magnitudinē⁊ latitudinē diuinoꝝ eloꝗoꝝ poſſidet charitasq̄ deū ꝓximūqꝫ diligimꝰ Docet .n. eā magr̄ noſter celeſtis: ⁊ dicit. Diliges dn̄ꝫ deū tuū ex toto cōde tuo: ⁊ ex tota mēte tua: ⁊ ex tota aīa tua⁊ ꝓximū tuū ſic̄ teip̄m. In his .n. duobꝰ mādatis tota lex pēdet ⁊ ꝓph̓e. Si gͦ n̄ vacas oēs ſacras paginaſ ꝑſcrutari: oīa volumina ẜmonēeuoluere. oīum ſcripturaꝝ ſecreta aꝑire ⁊ penetrar̄: tene charitatē vbi pendēt oīa. hec ille.Audi et Paulū apl̓m ad Ro. xiij. Nemini īꝗt ꝗcqͣꝫ d̓beatꝭ niſi vt īuicē diligatꝭ. Ncc d̓i excludit dilectō. qm̄ ꝓximū diligimꝰ ꝑꝑ deū. ⁊ iōī dilectiōe ꝓximi dei īcludit̉ amor. Et ob hͦ ibiidē ſubiūgit Paulꝰ. Qui diligit ꝓximū legēīpleuit. qͣre ⁊c. ¶ Scd̓o hec ꝯcl̓o ꝓbat̉ ratiōeQuicūqꝫ recte ⁊ ſancte ī deū ⁊ ꝓximū regulatur ꝑfectā charitatē hꝫ. Sꝫ d̓cē p̄ceptis hō r̄cteſancteqꝫ ī deū ⁊ ꝓximū regulat̉. gͦ ipſe ꝑfectamcharitatē hꝫ. Maior ē ſatꝭ nota. ſꝫ minor ꝓbatur. Tribꝰ .n. pͥmis mādatis ſufficient ſcēqꝫ īgulat̉ hō ī deū: ⁊ alijs ſeptē ī ꝓximū. gͦ ⁊cͣ. Etꝓbo pͥmā ꝑtē iſtiꝰ an̄tis. Nā cū deꝰ ſe hēat adcreaturā ī triplici genere cāe .ſ. vt creator. gub̓nator. ⁊ glorificator. Inqͣꝫtū ē hoīs creator debet̉ ei ẜuitꝰ ⁊ reuerētie ſubiectō. Mathei. iiij.Dn̄m deū tuū adorabis: ⁊ illi ſoli ẜuies. ⁊ vthͦ face̓t hō vt debe̓t: pͥmū p̄ceptū īpoſuit: dicēsNō hēbis deo aliēos corā me. Inqͣꝫtū ē hoīgubernator debet̉ ei noīs ſcīficatio. qꝛ nomerſcm̄ eꝰ. Et vt hͨ faceret: addidit ẜm p̄ceptū dicēs. Nō aſſumes nom̄ dei tuiſruſtra. Inquātū ꝟo ē hoīs glorificator: d̓bet̉ ei q̄dā alicꝰ operis ſcā d̓dicatio. ⁊ iō addicit tͣtiū p̄ceptū dicēs.Hemēto vt diē ſabbatiſcīfices. Et ſic fuit ordinatꝰ hō qͦ ad deū. Scd̓a ꝑs an̄tis ꝓbat̉ .ſ. ꝙalijs ſeptē p̄ceptis ordīct̉ hōº quo ad ꝓximū ꝓbat̉. vn̄ nō ꝙ hͨ ſeptem p̄cepta ſuꝑ duo p̄ceptanae ſūdamētū. vꝫ Qd tibi vis fieri: alijs facito. Et qd̓ tibi fieri nō vis alijs ne feceris. Sicigit̉ ordīat̉ pͥmo hō ī ꝓximū. Ingratitudo .n.vitiū grāde ē. Et qm̄ īter ꝓximos pͥncipaliores ſunt pr̄ ⁊ mr̄: ꝗ cū deo ꝑticipāt ī nobis eſſe/dādo. qm̄ d̓eꝰ aīam: parētes corpus preſtant.Iō in ẜa tabula vbi hec ſeptem p̄cepta digi-to ſuo ſcripſit d̓s: ne īgrati ꝑentibꝰ tanti bn̄ficicēmꝰ. pᵐ ⁊ pͥncipale mādātū fuit honora pr̄eꝫ⁊ mr̄em tuā. Alia āt ſex gnaͣl̓r circa quēlibꝫ ꝓximū hoīem regulāt. Ne .ſ. ꝓximo aliqͥ modonoceamꝰ. Et qm̄ ꝓximū tripl̓r offende̓ poſſumus .ſ. corde: ore: ⁊ oꝑe. Et oꝑe tripl̓r .ſ. in ꝓpria ꝑſona: in ꝯiūcta ⁊ in rebꝰ ſuis. Iō vt iſtistribꝰ moīs oꝑe ꝓximū offende̓ caueamꝰ: tria p̄cepta dedit. Pᵐ nō occides. Et hͦ reſpicit ꝑſonā ꝓpriā. 2ᵐ nō mechaberis. Et hͦ reſpicit ꝑſonā ꝯiunctā. 3ᵐ nō furtū facies. ⁊ hͦ reſpicit resext̓iores ꝓprias. Et ſic remanet hō regulatusne ꝓximū oꝑe offendat. Sꝫ qꝛ nō ſolū oꝑe: ſedctiā maledicta līgua ꝓximū oſſende̓ poſſumꝰ:p̄s. Lingua tua ſicut nouacula acuta ⁊cͣ. Iō vicaueat ſb̓iunxit nō falſuꝫ teſtimoniū dices. vbioīs lingue offenſa ꝓhibetur: vt dicit Alex. deactepta: īales. Et qꝛ non ſoluꝫ lingua: ſed etiā corde offendere poſſumus: iō ſubiunxi talia duo. nonꝯcupī ſcēs vxorem ꝓximi tui. nō bouē: nō aſinum: non ẜuum: non ancillā ⁊cͣ. Et ſic remanet regulatus quoqꝫ in ꝓximū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ibi ꝑfeai. nū cuo deſecta chari. ¶ 3ꝰ h̓ concl̓o ꝓbatur exēplo. NamMoyſes ppl̓o dixit. quid petit deus a te. niſivt ambules in vijs eius ⁊ diligaſ eū. Deut̓. x.In̄ dn̄s legē Moyſi daturꝰ dixit ei. Ego dn̄sfaciā mīam his qui diligunt me: ⁊ cuſtodiuntprecepta mea. Exo. xx. c. Quare bn̄ concludit̉ꝙ finis p̄cepti eſt charitas. ⁊ per ꝯn̄s ꝗ p̄ceptanō ſeruat: charitatē nō habet. Et ſic pꝫ iſta cōEt ſufficiant hec pro ſecunda ꝑte hꝰ ſermonisꝙſi ſc ininci¶ De vtilitate ſct̄e charuatis. ¶ Cōſide. ttia.Unc tertio loco.S.īcte charitatꝭ iocundā vtilitatēvideamꝰ: vbi tres ꝯcl̓ones ſub(iungamus. In ꝗbus duodecimfructꝰ colligemꝰ. Pª ꝯº ē iſta. Ueꝝ a falſo iuſtū ab iniuſto: feruentē a tepido: gaudioſum:meſto amorē diſcernit ⁊ cognoſce̓ facit. 1ªē iſta. Patiēs: benigna ꝑſeuerās ē ſctā charitas: atqꝫ regulās cūcta. 3º ꝯcl̓o ē iſta. Diſtīguitꝯcomitit: ꝑficit ſancta charitas atqꝫ triumphatDc qͣttuor pͥmis fructibꝰ cha. ¶ Con. i.Ecipe pͥmā cōcl̓oneꝫ ⁊c̄. vt. sͣ. In haccōcl̓one qͣttuor ponunt̉ ſctē charitatisfructꝰ ¶ Primus dr̄ chari. vera: ¶ 2dr̄ chari. iuſta. ¶3ꝰ dr̄ chari. opoſa.iiij: dr̄ chari: gaudioſa. ¶ Primꝰ inqͣꝫ ſctē chari. fructꝰ dr̄ chari. vera. vbi noͣ ꝙ charitas que
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten