So qxvijris ieneamur inimicis figna on̄dere charitariſEt dico ẜm btm̄ Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxv. ar. ix. ꝙ q̄dā ſūt ſigna dilectiōis que exhibent̉ ꝓximis incōi: vt orare ꝓ toto populo. aut cū bn̄ficiū imdedimꝰ toti cōitati. Et huiuſmodi bn̄ficia ⁊ dilectiōis ſigna de neceſſitate ſalutis ēt inimiciscōicare ⁊ dare d̓bemꝰ. Quod ſi n̄ fieret: īuidieliuoris ⁊ vindicte ſignū eēt. In̄ Leui. xix. dr̄.Nō q̄raſ vltōnē nec memor eris iniurie ciuiūtuoꝝ. Quedā ſunt beneficia ⁊ charitatꝭ ſignaque etiā quiſ alicui ꝑticularit̓ īpēdit. Et talia n̄tenet̉ de neceſſitate ſalutis īpēdere: nifi ẜm p̄parationē animi .i. vt ꝓponat: ꝙ qn̄qꝫ neceſſitas occurreret: illi liberalit̓ ſubueniret. Et hecintellige ſi ſit inimicus ꝑſonalis. Si ꝟo cōisinimicꝰ eēt vl̓ eccl̓ie: nullo mō teneret̉ niſi ſperaret̉ emēdatio. Et ſic ītelligit̉ illud Prouer.xxv. Si eſurierit inimicꝰ tuꝰ: ciba illuꝫ. ſi ſitit:potū da illi. Hec de ītētiōe btī Tho. vbi ſupͣ.Ego aūt vt clarior d̓ ſignis charitatis īimicoson̄dēdis noticia hēatur: pono regulā hāc gnaͣlē: ꝙ cuilibet inimico iniuria parcēda ē: ſed n̄dānū: Un̄ ſi ꝗs tibi pr̄eꝫ: l̓ matrē: l̓ fratrē occiderit: l̓ aliquā grauē īiuriaꝫ ītulerit: ſine aliqͣglo. d̓ neceſſitate ſalutꝭ oꝫ vt illi ꝑcas. Math̓.v. Diligite inimicos vr̄os: bn̄facite his ꝗ oderūt vos. Audi pulcherrimū tex. xxiij. q. iiij. c.cū ī lege. Cū ī lege īꝗt ſcriptū ſit. Diligeſ aīcū⁊ odio hēbiſ inimicū tuū. acceptā tūc licētia. iuſtū ſuerat: vt dei ſuoſqꝫ aduerſarios qͣnta poſſēt ꝟtute ꝯprimeret: eoſqꝫ iure gladij ferirēt.Qd̓ in nouo teſtō ꝓculdubio ꝯpeſcit̉: cū ꝑ ſomētipſū ꝟitas p̄dicat: dicēs. Diligite īimicoſvr̄oſ ⁊cͣ. Et ſūt ꝟba btī Gre. ī expoſitiōe euāgelij. Sil̓e factū ē regnū celoꝝ hōi regi ꝗ fecitnuptias ſilio ſuo. Quare ex his pꝫ ꝙ ꝗ odiumportat mortal̓r peccat. di. xxv. c. crimīs. Et oīſꝗ fr̄eꝫ odit homicida ē. Io. iij. Et d̓ pe. di. i. c.oīs iniꝗtas. Quā ob re oꝫ vt cuilibet īiuria relaxet̉. dānū aūt diminte̓ ꝑfectiōis eſt ⁊ nō neceſſitatꝭ. vt dicit Nicolaꝰ de lira. Sꝫ qꝛ ego ꝗ īiuriā feci: tui mētē ſcire nō poſſuꝫ. qꝛ hoc dei ꝓpriū ē. qual̓r ego hͦ ſcire potero ꝙ mihi .ſ. īiuriam ꝯdonaueris: ignoro īquies: niſi tu mihi ſigna aliqͣ remiſſionis on̄deris. Propterea aīanoͣ ꝙ octo ſigna ſūt īimicis ſpāliter oſtēdēda.Primū ē in ꝟbo. 2ᵐ c̄ ī aſpectu 3ᵐ in geſtu.4ᵐ ī oratiōe. 5ᵐ in generali. 6ᵐ ī particulari7ᵐ in diſpoſitione. 8ᵐ in operatione. ¶ Primum inqͣꝫ ſignū inimicis ſpāliter oſtendenqEtdum eſt in ꝟbo. Signa .n. charitatis ex interiori dilectiōe ꝓcedunt: vt dicit btūs Tho. 2ª.ẜe. q. xxv. ar. ix. Si .n. mēte mihi ꝑceres: ⁊ mihi nō loq̄rerꝭ: ſigᵐ potiꝰ eēt rancoris ⁊ odij qͣꝫamorꝭ. Nō tn̄ ꝙ ſi ex loq̄la ꝑiculuꝫ īcurreret:aut ver iſil̓r crederet̉ īcurri: iā inimico loq̄ndūnō eſt. qm̄ nō ſunt faciēda bona vt eueniāt mala. 2ᵐ figᵐꝯfiſtit ī aſpectu. Simulaqꝝ eniꝫmētis facieſē. ait be. Hiero. ⁊ iō amor ī vl̓turlucꝫ. Et. 32. q. v. c. nec ſolo Au. ait. Impudicus oculus īpudici cordio nuncius eſt. ¶ 3ᵐ ſigniū eſt in geſtu. vt .ſ. nō recedas aut alia declines via cū videris inimicū. qm̄ oppoſitū facereodij ſignū eſt. ¶ Quartū ſigᵐ ē in orōne. vt ſinimicū ab orōne cōi nō excludas. qꝛ al̓r mortaliter peccares. ¶ 5ᵐ eſt in gnaͣli. vt .ſ. tꝑe famis etīā inimico ſrumentū vendas.: ſi oībꝰ vēdas. ¶6ᵐ eſt in ſpāli .i. ſi ex ſpāli gr̄a cl̓ynā pauꝑibus facias: ⁊ inimicꝰ accedat: vt ſil̓r cuꝫ alijsillum nō repellas ¶ Septiᵐ ē in diſpōne .i. vtſemper aīo firmes. ſi inimicuſ tuus in extremaneceſſitate veniret: illi ſubuenires: ⁊ hoc intellige vt sͣ eſt declaratū. ¶ Octauū ſigᵐ ē in oꝑatione .i. cū inimicus tuus de facto eſtī extremaneceſſitate: illi ſubuenia propoſſe ad intellectū ſuꝑius datū. his octo ſignis on̄dit̉ ꝗs ſit verus amor. In̄ Aug. in ẜmone ſctī Stephaniait. Remo ſe ſeducat. qui .n. vnū hoīeꝫ in hocmundo odio hꝫ: ꝗcquid deo in oꝑibuſ boni obtulit totuꝫ ꝑit: hec ille. Et ſic pꝫ ẜa veri. Ꝙtumad t̓tiā ve. breuit̓ dico ꝙ illos tāqͣꝫ amicos amare nō debemꝰ: qꝛ amicꝭ de neceſſitate tenemuroptare vitā eternā: quā illis oīno appeter̄ nondebemus. qꝛ charitate dei repugnaret: ꝑ quaꝫeius iuſtitiam approbamꝰ. Sꝫ dehemꝰ eos tm̄diligere: qꝛ gl̓ie dei ſunt rectiſſimū exemplar.Et hoc etiā modo illis optare debemꝰ eoꝝ conẜuationē ad gl̓iam dei. Hoc in ſnīa. b. Tho.2ª 2e. q. xxv. ar. xi. in corpore queſtionis. Et hͨſufficiāt pro pn̄ti ꝯcl̓one. quare ⁊cͣ.¶ De obẜuantia mādatoꝝ. ¶ Co l̓o t̓tia.Ccipe t̓tiam ꝯcl̓onem vꝫ. Nō verā d̓ichari. hꝫ ꝗ pſius mādata negligit obſuare. Ad cꝰ declaronem nota ꝙ chariomīa legꝭ ⁊ xp̄i mādata in ſe ꝟtual̓r ꝯtinet: ⁊ad eā velut ad finē ordinant̉ oīa pͥma. Thi. i.Finiſ p̄cepii eſt chari. de corde puro. conſcientia bona ⁊ fide ficta de corde puro .i. nihil cumdei amore equal̓r miſceatur .i. tm̄ qͣꝫtū ip̄e diligat̉: ſꝫ ipſe ſuꝑ oīa. ꝯſcīa bona .i. ſinc pctō mō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten