amicis peccātibꝰ ſubtrahēda n̄ ſunt: dūmō ſalutis eoꝝ ſpes habeat̉. Sed magis eis auxiliādū ē ad ꝟtutis re. uperatiōeꝫ qͣꝫ pecunie. cumamicis magis debeamꝰ eſſe ꝟtuti. qͣꝫ pecūie.Et hͦ ſit ꝑ correcuionē fraternū. d̓ qͣ infra dn̄icaſeq̄mī feria tertia dicet̉. Audi pulcherrimū textu. xxiij. q. iiij. c. dꝫ hō. vbi ſic dr̄. Debet hōdiligere ꝓximū tāqꝫ ſcip̄ꝫ .i. ad id qd̓ ſeipſi .i.ad vitā eternā. vt quē potuerit hoīeꝫ bn̄ficio:ꝯſolatiōe: l̓ informatōe doctrine: vl̓ diſciplinecorrectiōe adducat ad colēdū deū. Et ſūt ꝟbaAug. ad Macedonum. vbi glo. ſuꝑ ꝟbo. dꝫhō. ſic ait. Hic ē argumētū ꝙ pecunia aliquēpoſſumꝰ allice̓ ad fidē. vt. xxiij. q. vii. c. qd̓ aūt⁊ xlv. di. ꝗ ſincera. Sub tali ꝯditiōe poſſumꝰ aliquā ducer̄ ī vxorē vt fiat xp̄iana. xxviij.q. i. caue. ⁊ poſſumꝰ eos guioribꝰ pēſiōibꝰ onorare vt ꝯuertant̉. xxiij. q. vj. iā ꝟo. qd̓ ſatꝭ admitti pōt. Et ſic ī talibꝰ ſpūalibꝰ licite fit pactiovbi agit̉ de ꝯuerſiōe alicuiꝰ ad fidē. Et ſic nōobſtat .i. q. ij. qꝫ pio. hec glo. ibi. Si ꝟo ſpesſalutꝭ eoꝝ nō ē: n̄ ſūt eiꝰ amicitie ſamiliaritateſexhibēde. Et ꝑmaxime qn̄ eoꝝ vita ē potiusalioꝝ nocumētū ⁊ ſubuerſio: aut reipublice: aut eccl̓ie: aut fidei detrimētū: qͣꝫ ſit eoꝝ emēdatio. Similit̓ dico d̓ ꝯuerſatiōe. Nā qͣꝫdiu eoꝝſalute ſperamꝰ: cū eis ꝯuerſādū ē: alias n̄. Caueāt tn̄ fragiles. In̄ Salomō ſuo filio Roboaꝫ dicebat. fili ſi te lactauerīt pctōres: ne acquieſcas eis. aut ſi dixerīt cōmiſce te nobiſcū vnūſit marſupiū nr̄m: ne ambules cuꝫ eis ⁊cͣ. Etiō vulgarit̓ dici ſolet. La mala cōpagnia fa fiachar el collo. Qualit̓ ſociꝰ: collega: comes: cōſors: ſodalis differāt. Et qualii ꝗs dicat̉ ſocicriminis: ꝯſiliariꝰ: ſautor: ſeu defenſor: notatglo. magna in clemē. pͥma de penis. vide ibiſi placꝫ. Et ſic pꝫ pͥma ꝟi. ¶ Quātū ad ẜamꝟi. dico ꝙ dubiū duas ꝑtes hꝫ. Prima an d̓falutꝭ neceſſitate tenear diliger̄ inimicos. Secundā an tenear illis ſigna dilectiōis on̄dereQuātū ad pͥmā cōiter doctores oēs dicūt ꝙ h̓p̄ceptū de diligēdis inimicis. Math̓. v. Diligite inimicos vr̄os ⁊cͣ. ē neceſſario diſtinguēdū. Et ad pn̄s accipiamꝰ dn̄ꝫ Bona. ī. iij. di.xxx. vbi ſic ait. Diliger̄ inimicū ꝯtingit duobmodis. aut affectu. aut effectū. Affectu duplicit̉ aut affectu īnocētie .i. n̄ appeter ei aliqd̓ malū: vt nccē: l̓ vindictā. l̓ affectu. beniuolētie. i.ſibi bonū optādo. ¶ Prīo mō ꝗlibet inimicū dilige̓ tenet̉. nullus .n. alicui nōte̓ qͥrer̄ dꝫ-¶ Scd̓o mō .ſ. affectu beniuolētie. hͦ pōteſſeduplicit̓: aut opādo ei bonū ſpūale: aut tꝑaleSpūalc: vt optare ei gr̄am in pn̄ti: ⁊ gloriā infuturo Et ſic ꝗlibet de neceſſitate ſalutꝭ tenet̉diligere inimicū. Crudelitas āt magna eēt nōoptare cuilibet hoī gr̄am ⁊ gloriā: ꝑ quaꝫ ⁊ viquā acciper̄ mercret hō: xp̄s Ieſus ī ara amariſſime cruciſ ſanguinē ſuū copioſiſſime fudiScd̓o mō affectu beniuolētie: optādo ei tꝑalebonū. Et hͦ duobꝰ modis aut ē inimicus ꝑſonalis. aut inimicus cōis: vt reipublice: aut eccleſie. Si ē inimicꝰ ꝑſonalis. aut inimicꝰ cōis.vt rcipublice. nō tenet̉ hō de neceſſitale ſalutꝭilli bonū tꝑale optare. ſed ſi optat hͦ ē ꝑfectiōisns occurrern̄ neceſſitatis. Si ꝟo ē inimicꝰ eccl̓ie: nll̓o mōtenet̉ illi optare: niſi ſperaret̉ emēdatō. Et ſicinimutꝰ cētpꝫ qͣliter inimicos dilige̓ debeamꝰ qͦ ad affectūriret̉ emī¶ Accipe ẜm mēbrū huiꝰ diſtinctiōis vꝫ. ꝙ dixxv. Si cſurienpotū da illi.ligē inimicos debeamꝰ effectū. Et dico ꝙ diligere inimicos effectu pōt intelligi dupl̓r vꝫ eſEgy ait vidarfectu īnocētie. aut effectu beniuolētie. Effectuis noticiahēatur.īnocētie tūc inimicos diligimꝰ qn̄ eis nō nocelini Diſimꝰ n̄ ec ꝑ aliuꝫ noce̓ ꝓcuramꝰ. Et ſic ꝗlibet doneceſſitatę ſalutis inimicoſ diliger̄ dꝫ. qm̄ dn̄shͦ genꝰ nocēdi ſibi reẜuat vt dicit apl̓us. MiIn. d̓nttſſiute ſalut.hi vindictā ⁊ ego retribuā dicit dn̄s. ⁊ Apoc̄.nicps vr̄os:vij. c. Nolite nocere tͣ̓re ⁊ mari neqꝫ arboribꝰqͦaduſqꝫ ⁊cͣ .ſ. ī pn̄ti vita. Expone: qꝛ neminirillet. Cuiēt brutꝭ rōe odij ē nocēdū. ml̓tomagis hoībꝰDe effectu āt beniuolētīe diſtinguēdū eſt. auterat: vtdei ſiille eſt inimicꝰ ꝑſonalis. autcōis: vt r̄ipubliceaut eccl̓ie. Si ꝑſonalis nō tenet̉ cū diliger̄ niſiin caſu neceſſitatis. ſi āt n̄ ē et ī caſu neceſſitatꝭ:hͦ eēt ꝑfectiōis. Si āt ſit inimicꝰ fidei aūt eccl̓ietunc nullo mō eī tenet̉ ſubuenire: niſi ſperaret̉eiꝰ ſalus. Nā minus malū ē ipſuꝫ mori ꝑmittere qͣꝫ ꝙ malū īgerat fidei ⁊ eccleſie xp̄i Ieſu.Similit̓ eſt dicēdū ſi ſit inimicus reipublice ⁊bōicōis. Iō Breg. xxij. moꝝ. dicit. Eueniiplerūqꝫ ſolet: vt non amiſſa charitate. delectetnos ruina xp̄i ⁊ rurſuſcoꝝ ꝓſꝑitas ſine inuidie culpa nos ꝯtriſtet. Cū ruere eo quoſdam:bn̄ errigi credimꝰ: ⁊ ꝓficiēte illo quoſdā īiuſtooppͥmi formidamꝰ. Iō filij d̓i vt habet̉ Exo.xv. letati ſūt in mari mortuo Pharaone cumexercitu. Cantabant .n. dicētes. Cātemꝰ dn̄o.vide ibi hiſtoriā ſi vis. Uis. Et ſic pꝫ qualit̓ p̄ceptū d̓ diligēdis inimicis ītelligat̉. Hec oīaī ſnīa dn̄s Bona. vt. sͣ. ¶ Accipe mō ẜaꝫ ꝑieꝫantedicte ꝟuatis. vꝫ. An de neceſſitate ſalu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten