Smo exjxp̄ianus magis qͣꝫ iudeꝰ: ⁊ ſic ordinate ꝓcedēdo Et hec opinio ꝟior ē. Et aucͣtes q̇ cqͣl̓r oēſdiligēdos dicūt: ītelligi debēt ad hūc ſenſum.Equal̓r .i. cōiter oēs dilige̓ debemꝰ affectu .i.oībꝰ optare ſūmū bonū: ꝗ idonei ſūt illd̓ adipiſci. Nō tn̄ ꝓpt̓ hoc tollit̉ ordo: qn̄ ꝑ pͥus illudmihi ipſi veli: poſtea pr̄i ⁊ mr̄i: ⁊ ſic ſucceſſiue.Et ſi hͦ mō pͥma opinio ītellige̓ voluit: ꝟa eſtnec ꝯͣriū dicēdū ē. Et hoc etiā clariꝰ in ſequētꝟitate cogͦſcet̉ ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ẜam dico ꝙ ſēꝑbonū ꝓpriū: eſt bono ꝓximi ꝑticularit̓ p̄ponēdū. bonū bono equal̓r ſiuc ꝓportiōabil̓r referēdo. Triplex .n. ē bonū .ſ. bonū ſpūale. bonū coporale. ⁊ bonū tēꝑale. Un̄ accipe regulāgnāleꝫ ꝙ bonū ſpūale: vt ſalꝰ aie: bono ſpūaliꝓximi .i. ſaluti aic ꝓximi p̄ponēdū ē. Sil̓r bonū corꝑale ꝓpriū hono cōꝑali ꝓximi. Et bonūtꝑale ꝓprium bono tꝑali ꝓximi. Ecc̄. xxiiij.Qui ſibi neqͣꝫ ē qui bonꝰ erit. Audi Aug. li.de ꝟbis dn̄i ſermōe. ij. Face̓ inꝗt el̓ynā ē fali vitū debeatē miſericordiā. Si ītelligis: a te incipe. Quōluro modit.n. eris miẜicors alteri ſi crudel̓ es tibi. Charitas .n. ordīata īcipit a ſcipſo. xxiij. q. iij. ſi nōriſniaꝝ di. xxix.lꝫ. ⁊ d̓ pe. di. iij. ꝗ vult. ⁊. xix. q. ij. c. due. ⁊. 14di. c. qd̓ ait. ⁊ notātur iſte ꝯcoͣdātie ī. c. lꝫ. d̓ regularibꝰ ī glo. ſuꝑ ꝟbo. vti itas. vide ibi. Etnullū iſtoꝝ textuū facit ita ad ꝓpoſitū ſic̄ capl̓ꝫ.poſteriꝰ d̓qd̓ ait. xiiij. di. vbi ī ſūma dicit: ꝙ nō ſūt a nob̓aliqͣ ꝯmittēda delicta ne alij gͣuiora ꝯmittāt. ⁊ſt̓ ꝟba Aug. ſuꝑ Bcn̄. ī liº. qōnū. ⁊ hͦ idē cōcludit glo. ibi ⁊c̄. Sꝫ de hͦ etiā dicet̉ pͥma ꝯcl̓one t̓tie ꝑtis qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad t̓tiā ꝟitatē dicoꝙ ſi vitā ꝓ ꝓximo exponer̄ oportēt ne iuſtitiadeſerat̉: l̓ ne morte eterna ꝑiret: neceſſe ē expone vitā. Sꝫ ſi ꝑiculū aīe nō īmineret n̄ tenent̉vitā ꝓ ipſo expone̓. ſi ꝟo id faceret ſignū eſſetinfiniti amoris. Et ob hāc cāꝫ Ieſu xp̄o īmēſeſumꝰ obligati. ꝗ vt nos a amorte et̓na liberaret: ſe morti turpiſſime expoſuit. Apoc. pͥ. Lauit nos a pctīs nr̄is īſāguīe ſuo. Audi AugMiſer iꝗt ego qͣꝫtū deberē dilige̓ deū ineuꝫme fec̄ cū n̄ erā. Redemit cū perierā. Nō erā⁊ de nihilo m̄ fec̄: n̄ lapidē: n̄ arborē: n̄ auē ſꝫvoluit me hoīeꝫ eē. Dedit mihi viue̓. ſētire. ⁊diſcē̓nē Perierā ⁊ ad moͣtalē d̓ſcēdit. moͣtalitatē ſuſcepit. moͣtē ſuſtīuit. ⁊ ſic m̄ r̄ſtaurauit h̓ille qͣre ⁊c̄. Et hec tibi ſufficiāt ꝓ p̄ſēti ꝯcl̓one.Ꝙoīa ſt̓d̓i amore diligēda ꝯͣº ſcd̓a.Ccipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Oīa q̄ fec̄ deꝰſiue ī celo. n̄ue in īferno. ſiue in terraipſiꝰ glorioſi dei reſpectu ⁊ amore ſūt diligēdaHec ꝯcl̓o ꝓbat̉ breuit̉ aucͣte. rōne. ⁊ exēplo:Aucͣte ꝗdē. audi ꝓph̓am. Delectaſti me in ſactura manuū tuaꝝ .i. in creatura. ſꝫ delectationō ē ſine dilectōe. gͦ ⁊cͣ. Rōne arguit̉ ſic. O īxp̄i actio ē nr̄a inſtructio ꝑ Bre. ſꝫ xp̄s oīa dilexit. p̄s. Nihil odiſti eoꝝ qͥ feciſti. gͦ ⁊cͣ. Tertio pꝫ exēplo. Lōgū ꝗdē de rebus oībꝰ exēplapone̓ ⁊ tedioſū eēt. ſꝫ lege ī vitis patꝝ: ⁊ videbis qͣꝫtenerrime oīa dilexer̄t. Hieroꝰ pedē curauit leōis. Alt̓ lupe circa horā nonā de celiquijs mēſe ſue cibū mīſtrabat: ⁊ ipſa eiꝰ manlingebat ⁊cͣ. Hic tres pulcherrīas veritates.Prīa ē. An ego tenear dilige̓ ſceleratos: qͦsdictim video ſcōs blaſphemare. luxuriari ⁊cͣ.Scd̓a ē. An de neceſſitate ſalutis tenear inimicos diligere: ⁊ eis ſigna dilectiōis oſtēdereTertia: An tenear dilige̓ demōes: quoꝝ occaſione ſepe mortal̓r deū meū offēdo. ¶ Ꝙtumad pͥmā dico ẜꝫ btm̄ Tho. ẜa ẜe. q. xxv. ar. vjī corꝑe. q. ꝙ in pctōre duo ꝯſiderāda ſūt. nā .ſ.⁊ culpa. Scd̓m naͣm ꝗdeꝫ btītudinis capacesſūt ⁊ iō ſūt ex charitate diligēdi. ſꝫ qꝛ ẜꝫ culpaꝫdeo aduerſant̉: ⁊ ipſa ē btitudinis īpedimētūiō vt ſic oēſ odio hn̄di ſūt. ſiue pat̓. ſiue mr̄ ⁊cͣ.pͣs. Iniquos odio habui. Audi Aug. d̓ ciui.dei Perfectū inꝗt odiū hꝫ de malis ꝗ ẜm deūviuit vt nec ꝑꝑ vitiū oderit hoīeꝫ: nec amet vitiū ꝑꝑ hoīem. ſꝫ oderit vitiū amet hoīem. EtProſꝑ ait. Sic diligēdi ſūt homines vt eoꝝnō diligāt̉ errores. Dn̄s aūt Bona. ī. iij. di.xxviij. dicit ꝙ pctōres īqͣꝫtū viatores ſūt: duashn̄t rōnes diligibilitatis .ſ. relucētiā imaginisdei ⁊ capacitatē brītudinis: qm̄ adhuc ſaluaripn̄t. Exᵐ pꝫ de Dauid. Audi Ambro. Peccauit īꝗt Dauid qd̓ ſolēt reges. ſꝫ pn̄iaꝫ geſſitfleuit: ⁊ īgēuit: qd̓ n̄ ſolēt reges. cōfeſſus ē culpā ⁊ obſecrauit īdulgētiā. Exēplū latrōis. Audi ⁊ Criſo. li. de reꝑatōe lapſi. Latro inꝗt̉ iſteꝗ pēdebat ī cruce n̄ eguit ꝓlixitate tꝑiſ vt īgreſſū ꝑadiſimereret̉. ſꝫ tm̄ ei ſpacij ſuffecit qͣꝫtumexpēdi potuit: donec poſſet vnū ꝓferr ẜmonēIta vt intra momētū tꝑis totiꝰ vite ſcelcribusliberari ⁊ p̄cedē ad ꝑadiſū etiā apl̓os mereret̉hec ille. Et ſic habes ꝙ duplici de cā tenemurdilige̓ pctōres. Sed dubito inꝗes. dic̄ qͥſo aniſta dilectō dꝫ eē effectu tm̄: optādo .ſ. eiſ ſūmūbonū. an ēt effectu: vt tenear .ſ. eis neceſſariavite mīſtrare. Dico ẜꝫ cōeꝫ theologoꝝ ſcholāqd̓ ēt pōit ph̓us. ix. cthi. ꝙ amicitie bn̄ficia ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten