ꝑs pͥꝓvma ꝟiutū. Dato ꝙ hꝰ argumēti minor negari poſſet: ut diximꝰ sͣ. feria. 4. precedēti tn̄ ꝓpi̓dictū ph̓i notemꝰ rn̄ſionē doctoris an̄dicti. Etdic̄ ſic ī ſnīa. ꝙ cū oꝑatio intellectꝰ a ttēdat̉ penes rē intellectā. ⁊ oꝑatio volūtatis penes rēoꝑatā ut ad t̓minū. Et res ītellecta ſit ī intellect: ⁊ res optata n̄ ſit ī volūtatē. vi. methaphiſice. verū ⁊ falſū ſunt in aīa. bonū ⁊ malū ſūtī rebꝰ. Et qd̓ ē in intellectu ꝑfectiori mō ſe habeat qͣꝫ ī ſeipſo: qꝛ oē qd̓ r̄cipit̉ ī aliqͦ recipit̉ ẜꝫmodū recipiētis ex. iij. de aīa. Et bonū qd̓ volūtas oꝑtat l̓ diligit ē ī rebꝰ ⁊ n̄ ī volūtate. ſeꝗtꝙ intellectꝰ ē nobilior volūtate ẜm hoc. Dicitgbtūs Tho. ꝙ illa q̄ ſūt ifra aīaꝫ qn̄ ſūt in aīanobiliori mō ſūt in aīa qͣꝫ ī ſeipſis ꝑ rōꝫ aſſigͣtā: nā in ſeipſis ſūt malia. in intellectu ſpūalia.Et ideo eoꝝ qͣ ſūt infra nos: nobilior ē cognitio qͣꝫ dilecto. ꝑꝑ ꝙ ph̓us. vi. ethicoꝝ ꝟtutesintellectuales moralibꝰ p̄tulit. Sꝫ illa q̄ ſūt ſut̄nos nobiliori mō ſūt in ſeipſis qͣꝫ in aīa. ⁊ peꝯn̄s dilectio dei qͥ ē ſupra nos ꝑfectior ē qͣꝫ cognitio. Ad dilectionem ꝑtinet charitas ad cognitionē ipſa fides. gͦ charitas ē ꝑfectior fide.Iſta ē ſatis bona rn̄ſio. Sꝫ ꝗd de hͦ dicēdū ſitferia. .4. p̄cedēti ſatis diximꝰ. Et ſic pꝫ iſta ꝯͣꝓbata rōe. Tertia ꝯcl̓o ꝓbat̉ exēplo. Tal̓ .n.ē ſcā charitas reſpectu aliaꝝ ꝟtutuꝫ: ſicut ſolii. Duereſpectu oīuꝫ ſtellarū. ſꝫ ſol oēs ſtellas ī claritate ſuꝑat. gͦ. charitas oēs ꝟtutes excellit. Itēſic̄ ſolis claritas qͦcūqꝫ ſpecioſa r̄ddit: ſic ⁊ charitas oēs ꝟtutes. Itē ſic̄ auꝝ oīuꝫ meiallorūp̄cioſiꝰ ē ⁊ cūcta viliſſima ornat: ut pꝫ ſic ⁊ charitas. Itē illa ꝟtus ē nobilior qͦ ē ꝑmanētiorcharitas ī patria remanet iuxͣ dicta apl̓i. Charitas nūqͣꝫ excedit ect̄e ꝟtutes ut fides ⁊ ſpeseuacuat̉ ⁊ deſinūt. gͦ ⁊c̄. Sil̓ iludo optīa ē ꝓpt̓iam dicta. qr̄ ⁊cͣ. ⁊ ſic patet preſēs cōcluſio.¶ De ſubiecto charitatis ⁊ mō hn̄di eā ꝯͣº 2Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Etſi virtutesoēs qͣꝫtū ī ſe ē charitas ſcā ſuꝑet: tn̄ qͣꝫtū ſubiectū ī qͣ ē nitidius ⁊ magis depuratū fuerit: tm̄ radios ſue claritatis diffūdet⁊ ſubiectuꝫ illud erit limpidius. Ad cꝰ decla.rationē ē noͣndū ẜꝫ btm̄ Tho ẜa ẜe. q. xxiiijarti .i. ꝙ duo ſūt ī hoīe appetitꝰ .ſ. ſenſitiuꝰ ⁊ intellectiuꝰ. Obiectū appetitꝰ ſenſitiui ē bonumapp̄heſū ꝑ ſenſū. Obiectū appetitꝰ ītellectiui ēbonū app̄hēſū ꝑ ītellectū. Charitas āt n̄ ē obiectū ſenſibile: ſꝫ diuinū quod ſolo ītellectu cōgnoſcit̉. ⁊ ꝑ ꝯn̄s charitaſ n̄ erit obiectū appeti791tus fenſitiui: ſꝫ intellectui .i. volūtatis. 1ꝰ notādū ꝙ lꝫ volūtas ⁊ liberū arbitrium ſint vnapotētia: ut on̄ſū ē feria. 4. p̄cedēti. tn̄ charitasnō ē in volūtate ẜm rōeꝫ liberi arbitrij: ſed inrōe voluntatis tm̄. Qm̄ actꝰ liberi arbitrij eſteligere. ⁊ electio ē eoꝝ q̄ ſūt ad finē. ⁊ volūtaseſt reſpectu finis. iij. ethicoꝝ. Cuꝫ āt charitaehēat ꝓ obiecto vltimū finē: ⁊ volūtas ſit r̄ſpectu finis ſeꝗt̉ ꝙ charitas magis ē ī voluntateqͣꝫ ī libero arbitr o. 3º noͣndū ꝙ charitas nōdat̉ hōi ẜm quātitatē naͣliū bonoꝝ. l̓ ẜm capacitatē naͣlis ꝟtutis: qm̄ charitaſcū excedat oehūanā ꝟtutē: n̄ pōt depēde̓ ab aliqͣ hūana capacitate: ut dicit idē doctor arti. ij. ⁊. iij. Sꝫ ſolū dependet ex volūtate ſpūs ſcī. dona ſua diſtribuētis ꝓut vult apl̓us ad Ephe. iiij. Unicuiqꝫ vr̄m data ē gr̄a ẜm mēſurā donationisxp̄i: verū tn̄ ē ꝙ quāto homagis diſponit̉ mediāte dīna gr̄a: tāto vberiꝰ de charitatē īfundit diſponit̉ āt hō magis: dū limpidꝰ ⁊ puriuſviuit: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſic̄ puriꝰ viuit̉: ita vberiꝰ charitas ꝑ gr̄aꝫ dei īfūdit̉. Et hͦ ē qd̓ nr̄a ītelligitꝯEt formo hāc ſolū rōꝫ. Nā cū viatores ſimus⁊ ī deū tēde̓ debeamꝰ ꝗ ē vltimꝰ finis btītudinis nr̄e. tūc quāto magis ſus ipſū incedimꝰtāto magis illi appropinqͣmꝰ. Appropinqͣmāt illi n̄ paſſibꝰ corꝑis: ſed affectibus mēti ſꝫnihil ē qd̓ ita affectꝰ nr̄os deo appropinquet̉ ſicut charitas: qꝛ ꝑ ipſā mēs nr̄a deo vnit̉. gͦ ẜꝫꝙ ꝗs magis ⁊ minꝰ diligit: itaⁱ nagis ⁊ mincharitas ī eo ē. Et ẜm ꝙ magis ⁊ minꝰ ī eo ē:ita magis: ⁊ minꝰ ī eo relucet. Hec oīa tāgit īſnīa btūs Tho. ẜa. ẜe. q. xxiiij. arti. iiij. in corpore qōnis. Et ſic pꝫ ꝯº nr̄a. h̓ tres in ꝗram.ꝟitates. Pª ꝟi. ē quō acꝗrit̉ ſcā charitas. 2ºan poſſimꝰ h̓ ꝑſectā hr̄e charitatē: ita ꝙ n̄ maiorē. 3ª ē quo dr̄ ꝑfecta charitas h̓ in mūdo. Qtū ad pͥmā dico ꝙ charitas ſucceſſiue in aīa generat̉. Sicut .n. ī corꝑibus exꝑientia teſte augmētatio ſit ſucceſſiue. ita ī ſpūalibꝰ augmētatio ſucceſſiue ut charitas ī aīa gnāt̉. Ecce nūccorpꝰ hūanū īfantili etate ē: ⁊ hͦ an̄ vſū rōis poſtea ſuccedit aliꝰ ſtatꝰ: ⁊ īcipit rōe vti poſt hocſuccedit terttꝰ: ⁊ dr̄ pubertas: Et hͦ ē qn̄ īcipitgnare. ⁊ vlterius ꝓcedit̉ vſqꝫ ꝑueniat̉ ad ꝑſectū hoīs ſtatū. A ſil̓ charitate aſſignāt̉ diuerſi ſtatꝰ ꝑ diuerſa ſtudia ⁊ exercitia ꝗbꝰ mediātibꝰ ꝑuenit̉ ad charitatis augm̄tū. Nā pͦ ad habēdū chāitatē oꝫ ꝙ pͥncipale ſtudiū hēat hō adrecedēdū a pcc̄ō: ⁊ ad reſiſtēdū ꝯcupiſcētijs qͥ