inꝯͣrium charitatis mouēt. Et hͦ ꝑtinet ad īcipiēteſ. Et iſti cū hēnt charitatē ſtudeāt ⁊ diligēter aduertāt: vt eā ita foucāt ⁊ nutriāt ne corrūpat̉ .1º ſollicitudinē dꝫ hr̄e hō: vt d̓ bono ī meliꝰ ꝓficiat. Et hͦ ꝑtinet ad ꝓſciētes: qm̄ ip̄i maxīe īulgilare dūt: vt chari. quā hn̄t qͣttdie augmētet̉ x roboret̉. Oºdꝫ hō diligēt oꝑam dar: vtꝑ chari. quē hꝫ: ⁊ ſentit ī eo augm̄tari deo īheret ⁊ ip̄o fruat̉. Et hͦ ꝑtinet ad ſtatū ꝑfectoꝝcupiūt diſſolui ⁊ eē cu xp̄o. Et ſic triplex ē gͣdcharitatis .ſ: īcipientiū: ꝓficientiū: ⁊ ꝑfectoꝝHec oīa in ſnīa ponit. b. Tho. 2. 2. q. xxiiij. ar9. Et ſic pꝫ pª ꝟ. Ꝙztū ad. 2. dico ẜꝫ. b. Th.2ª. 2. q. 7. ꝙ in hac vita nō pōt dari t̓minꝰ charitatꝭ: īmo qͣꝫto ampliꝰ ī hac vita hēt̉: tāto ſpc̄mad vlteriorē ꝑficit̉. Et rō ẜm ip̄m ē: qꝛ qn̄ t̓minꝰ augm̄tatiōis aſſignat̉ alicui forme. aut hͦ cōtingit: qꝛ ſorma hꝫ det̓minatā mēſura: ad quaꝫcū ꝑuentū fuerit nō pōt vlteriꝰ ꝓcedi in formailla. ⁊ ſi ꝓcederet̉ ꝑueniret̉ ad formā aliā: ſic̄ ſieēt vnū ſb̓m pallidū: ⁊ ꝯtinuo alteraret̉: patꝫ q̄veniret ad albedinē vl̓ nigredinē. Aut hͦ ꝯtingitqꝛ ꝟtus agentis nō vlteriꝰ ſe extēdit: nec poteſt vlteriꝰ augere formā ī ſb̓o. Aut qꝛ ſb̓m nōeſt capax. āplioris forme. Iſti ſunt tres modi q̄re dant̉ t̓minus ⁊ finis alicꝰ augm̄tatiōis reſpectu alicꝰ forme. Sed nullo iſtoꝝ modoꝝ ī ſtatuvie pōt aſſignari charitati t̓minꝰ augn̄tatiōisIta ꝙ qͣcunqꝫ ſignata in via eſt dabilis ītēſiorNoͣ pͥº: qꝛ chari. ẜm rōeꝫ ꝓprie ſpēi t̓minū augm̄tationis nō hꝫ: qꝛ ē q̄dā ꝑticipatio ſpūs fctī q̄īfinita ē. Sil̓r nec 2ºº: qꝛ agens ⁊ infundenscharitatē in nobis eſt deus qui eſt. infinite virtutis. Acc 3ºº. qm̄ qͣꝫto magis h̓ ī via excreſcitcha. iāto magꝭ hō ad āpliore diſpōit̉. ex ꝗbꝰ ſeꝗt̉ ꝙ nunqͣꝫ chari. h̓ ī via finē hꝫ: qꝛ ꝯtinue āplius ⁊ augeri pōt ẜm dīnam grām infundentē.Solūmo āt ſnis eīꝰ eſt in pr̄ia vbi ē ꝯſumatio⁊ oīum bonoꝝ tminatio ⁊ finis. Hec maͣ dilectiſſimi alte ꝯſideronis eſt. Et ꝑpulchre notaui eā in nr̄o 2º ſnīaꝝ di. xxvij. q. ij. lege ibi erittibi ſꝑ gratū. Sꝫ qͣꝫtū ad pn̄s h̓ ſcī Tho. doctrina ſufficiat. ¶ Ꝙtum ad t̓tiā ꝟī. dico ẜm beaTho. 2º. 2. q. xxiiij. ar. viij. ꝙ ꝑſectio charitatꝭp̄t dupl̓r ītelligi. Aut ex ꝑte diligibil̓ aūt ex ꝑtodiligentis. Si ex ꝑte diligibil̓ tūc cha. ꝑfecta ē.qn̄ aliꝗd diligit̉ qͣꝫtum diligibile ē. Et cū deustm̄ diligibil̓ ſit qͣꝫtuꝫ bonꝰ ē: qꝛ boᵐ ē ob̓ꝫ chavt dictū eſt in pͤ ꝯcl̓one. Bonitas āt dei cū ſitinfinita eiꝰ diligibilitas erit per ꝯn̄s infinita.Nulla āt creatura pōt cū infinite diligere: qꝛ q̄libꝫ crcatura finita eſt. Et ſic nec in via nec ī patria chari. pot̓it eē ꝑfecta. Si āt ꝑfectio charitatis attēdat̉ ex ꝑte diligētis: hͦ ꝯtingit duobꝰ modis. Unoº qn̄ diliges ẜm ſe totū in dilectū fertur Et h̓ modꝰ nō eſt poſſibil̓ in via ꝑꝑ humanc carnis īfirmitatē. Nō .n. totis viſceribꝰ ⁊ toto corde illū diligimꝰ: ſed vtinā t̓tiā tꝑis ꝑtemin deū ꝯtemplādo expenderemꝰ. 2º mō eſt ꝑfecta chari. ex ꝑte diligētis: qn̄ oībus cet̓is p̄termiſſis qͣꝫtū humane īfirmitati poſſibibile ē cornr̄m in deū ⁊ in his qͥ in deiſt̓ mācipamꝰ. Et h̓modus ſatis ē poſſibil̓ ī via. Nō tn̄ eſt oībꝰ hn̄tibus chari. cōis: ſed tātuꝫ ꝑfectis. Sed ſiꝗ hitual̓r totū cor ſuū in deo ponat: ita ꝙ nihil cogitet vel cogitare ītendat: ꝙ dīne ſit dilectiōi ꝯͣriūHic modus coīs erit oībꝰ chari. hn̄tibus. vtdubito. ⁊ 3pꝫ ītuenti. Et h̓ volo tibi ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓oepellit̉ deꝰQual̓r chari. ꝑ pct̄m corrūpit̉. Cō. t̓tia.Tcipe ttiā ꝯcl̓oneꝫ vꝫ. Uno tm̄ minimo mortali pctō dei chari. ab aīa expellit̉: ⁊ oīo vna hītare n̄ pn̄t. Hec ꝯcl̓o ꝓbat̉ aucͣte rōne ⁊ exꝰ. Aucͣte ꝗdē. Audi Au.xiij. d̓ ci. d̓i Mors īꝗt aīe eſt cū cā de ẜit d̓s: ſic̄mors corꝑis ē cū id deẜit aīa: h̓ ille. Nūqͣꝫ aūtdeẜit aīam d̓s. niſi ꝑ pc̄em mortale. ergo nūqͣꝫeſt cū ip̄o niſi cū eſt ſine pc̄co mortali. Deꝰ .n.cha. ē ⁊ ꝗ ma. ī cha. ī d̓o ma. ⁊ d̓s ī eo. In̄ Augu. in ſoliloꝗis de ſcip̄o dicebat. ꝯuerſuſ ſum⁊ vidi tenebras meas in ꝗbus fuerā: abyſſumtenebroſā ī qua iacuerā. Et dixi. ve. ve. tenebris meis ī ꝗbꝰ iacui: ve cecitati mee ī qͣ viderelum̄ celi nō pot̓aꝫ: ve p̄tite ignorātie ī qͦ n̄ cogͦſcebā te dn̄e: ⁊cͣ. Ei idē ī li. ꝯfeſ. Tīore īꝗt m̄oſcꝑabar a te.: ⁊ mō īflata facies mea n̄ ſinebataꝑire ocl̓os incos. 2º h̓ ꝯcl̓o ꝓbat̉ rōe. Impoſſibile .n. ē duo ꝯͣria ſil̓ ſtare: qꝛ lex ꝯͣrioꝝ eſt vtmutuo ſe expellāt. Impol̓e .n. ē ꝙ aliꝗd ſit ſilcalidū ⁊ frigidū. Sꝫ morſ ⁊ vita ſt̓ ꝯͣria. gͦ īpoſſibile ē illa ſil̓ reꝑiri. Sꝫ ꝓ vnoqꝫ pctō motalid̓bet̉ mors. ad Ro. vj. Stipēdia pctī mors:Charitati āt d̓bet̉ vita. Io. xiiij. Si ꝗs diligitin diliget̉ a pr̄e m̄o. ⁊ diligā cū ⁊ mā īfeſtabo eim̄ip̄ꝫ tal̓ āt māifeſtatō nihil alid̓ ē niſi vita btaIo. 17. Hec ē vita et̓na vt cogͦſcātie veꝝ deuꝫ⁊ quē miſiſti Ih̓m xp̄m. Sꝫ nullꝰ ſil̓ ⁊ ſcl̓ pōteē dignꝰ vita ⁊ morte. gͦ īpoſſibile ē ꝙ aliꝗs ſil̓cū motali pctō hēat chari. Sic̄ igr̄ vnū pccꝫ tollit̓ ꝑ alid̓: ſic gr̄a ꝑ pcc̄ꝫ ⁊ coᵐ. A ꝯfirmat d̓ pedi. v. c. frēs. vbi dr̄ ꝙ ꝗ ī vno offēdit fctꝰ ē oīuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten