Ps qmoSPvijMath̓. 18. Nō dico tibi vſqꝫ ſepries: ſꝫ vſqꝫſeptuagies ſepties. ponēs numeꝝ finitū pro īfinito. qͣre ⁊cͣ. ¶Ꝙͣtum ad tertiam ꝟi. dico ꝙletari de aliquo pōt dupl̓r ītelligi: aut ẜm ſe. i.inqͣꝫtum tale: aut ẜm aliꝗd illiꝯiunctum. Letari de malo alterius inqͣꝫtū tale hͦ ꝑtinet ad odium. Sed letari de malo alteriꝰ qꝛ tibi nociuū hoc nō ꝑtinet ad odiū: ſed ad charitatē queincipit aſeipſo. Sic ad ꝓpoſitū dico ꝙ btī nō letantur de penis damnatorum inquantum mala quedam ſunt. quoniam nullus de malo alterius letari debet. inquantum huiuſmodi.Sꝫ bn̄ letāt̉ de pēis eoꝝ īqͣꝫtū ill̓ ē ꝯiūcta dīaiuſtª. iuxͣ illd̓ ꝓph̓e. letabit̉ iuſtꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ 3qr̄ bn̄ ſcm̄ ē .ſ. a dīna iuſtiª vt morirct̉m̄dicꝰ: ⁊portaret̉ ab an. mortuꝰ ē āt ⁊ di. ⁊ ſe. ē ī īſē. a qͦnoſꝑ grāꝫ lib̓et bn̄. ibſ: ꝗ ē bn̄. in ſe. Amen.a vobis reUferetur gnum dei: ⁊dabitur generationi facienti fructus eius. Mathei. xxj. ¶ Iamenim dilectiſſimi reprobationesmiſeroꝝ iudeorum ⁊ chriſtianorum glorioſaꝫclectionem clare oſtendere his verbis pretat Chabor hribctis poſſumus. Iam concors eſt ſententia noſtra cum dicto ſpiritus ſancti. Beneſis. xlix.ia lucis: utNon auferet̉ ſceptrū de Iuda. ⁊ dux de femore eius: donec veniat qui mittenduſ eſt: ⁊ īpſe erit expectatio gentiū. Qd̓ non ſolum de regno mundi: ſꝫ de regno celi ītelligere debemꝰPerus .n. ppl̓s xp̄ianus vincam dn̄i dei ſabaoth ingreſſus eſt. ſolꝰ fructuꝫ reddit bonoꝫin oīs res quioperum. ſolus gloriam celi triumphat. ¶ Ofelix populus in quem dominus deus ſibi cōa mē nc de illorūplacuit: ⁊ dedit ſingulis poteſtatem ſilios deifieri: gratiam domini poſſidemus. ſui ſumusdico ꝙ herTeneamus cuſtodiamus: ſcruemus: quodia erū inſtiaddedit: ⁊ mortale peccatum fugiamus: qui mortaliter deū offendit: eiꝰ charitatē ꝑdit: ⁊ eiꝰ inimicus ē. ꝗ illi obedit eiꝰ amicꝰ ē: ⁊ eius charitatē hꝫ: quā qui hꝫ totū hꝫ. vt Aug. ait: Undeoībꝰ charitatē nō hn̄tibus dicere poſſumꝰ auferet̉a vobis regnū: ⁊ dabit̉ oībꝰ facientibꝰ fructꝰum: ⁊ irreueiꝰ. In ꝗbꝰ ſacͣtiſſimis ꝟbis tres de ſācta charitate conſiderationes faciamus: videlꝫ. ¶Sanctiſſime charitatis nobilem entitatem.Sanctiſſime charitatis diſcretiſſimā qͣlitatēSanctiſſime charitatis iocundā vtilitatem.De nobili entitate bonitatꝭ. Cō. pAnctiſſime charitatꝭ nobilē entitatemQº moſaciamus. vbi tres more ſolito concluſionesvideamꝰ: vdelicꝫ. ¶ Pª ꝯcl̓o eſt iſta. Tanta eſt ſctē charitatꝭ nobiliſſima claritas: tātaqꝫluciditas: vt inter ꝟtutes oēs ſicut ſol inter cōtera ſidera luceat rutilet ⁊ ſplendeat. 3ª ꝯcl̓oeſt iſta. Et ſi ꝟtutes oēs qͣꝫtuꝫ in ſe ē charitasſctā ſuꝑet: tn̄ qͣꝫtum ſbc̄m in quo eſt nitidus ⁊magis depuratū fuerit: tm̄ radios ſue claritatdiffundet: ⁊ ſubiectū illud erit limpidiꝰ.ꝯcl̓o eſt iſta. Dno tāto mīmo mortali pcc̄o deicharitas ab aīa expellit̉: ⁊ oīo vna hītar̄ n̄ pn̄t.¶Ꝙ chaitas oēs ꝟtutes ſuo ſplēdore an̄cellitTcipe primā ꝯcl̓onem ⁊c̄. vt Cō. i.sͣ. Ad cꝰ decla. notandū eſt ꝙ duplicēhītuꝫ in gne̓ hēmꝰ. Unū qui eſt de noceſſitate ſalutis. Aliū qui nō eſt de neceſſitateſalutis. ¶ Primꝰ reddit hoīem ſimpl̓r bonuꝫ⁊ eſt de eſſentia bonitatis humane. ⁊ hitus dicharitas. qꝛ charitas hoīem deo gratū facit: ⁊ſimpl̓r hoīem bonū reddit: nec hō bonꝰ eē pōſine charitate meritorie loqͥndo. Nō .n. hic loqͦr d̓ boi. naͣli qͣ vnaq̄qꝫ res in ſe bona ē. Ben̄.i. vidit cūcta q̄ fecerat ⁊ erant valde bona. Loquor gͦ de bōitate meritoria ⁊ deo grata ad meritū vltimi finis. Alius eſt hītus ꝗ nō eſt de eſſentia bonitatis humane: Et hic eſt triplex.Quidā eſt quā bonitas humana de cōi lege p̄ſuppōit ⁊ hi ſt̓ duo .ſ. fi. ⁊ ſpes qͦs gr̄a gͣtū fa. pͥſupponit. Quidā econuerſo .ſ. qui gr̄am gratū facientē p̄ſupponit. Et hic eſt hītus gr̄e perquē ꝗs aureolā ꝓmeret̉ .ſ. ꝟginitatꝭ: martyrij atqꝫ doctrīe: qꝛ his tribus gnībus hoīum:aureola dat̉. vt dicit Ric. in. iiij. di. xlix. ⁊ be.Tho. ibidē. Quidā eſt hītus qui nec p̄ſupponit nec p̄ſupponit̉: ⁊ hec ſunt ſicut donū ꝓph̓ieextaſis: raptus: reuelationes: viſiones: ⁊ hꝰ i.Cū igit̉ charitas ſit de eēntia bonitatꝭ hūanealie āt ꝟtutes nō: ip̄a erit oīum ꝟtutū p̄clariſſima. Hoc p̄ſuppoſito ꝓbat̉ h̓ ꝯcl̓o aucͣte: rōne⁊ exº. Aucte pͦ ſic. Audi apl̓m. i. Cor. xiij. Silinguis inꝗt oīum loqͣr ⁊ an. cha. āt nō ha. fa.ſū velut aēs ſo. aut cim. ti. Et ſi hūcro oēm ꝓ⁊ no. my. oīa. Et ſi ha. oēm fi. ita vt mō. trāſ.cha. āt nō ha. ni. ſū. Et ſi diſtrīb uero oēs facul. me. īci. pa. cha. āt n̄ h̓. .n. m. ꝓ. ſuꝑ ꝗbꝰ ꝟb̓Remi. ſic ait. Siꝗdc̄ angeli nec linguā nec palatū: nec dētes hn̄t: vtpote ſpūs ꝗbus ꝟba formēt. Qn̄ ꝟo hoībꝰ apꝑent: ſūptis corꝑibꝰ acrꝭẜm eoꝝ linguā loquunt̉ ⁊ apꝑent hoībꝰ. Naꝫloꝗ eoꝝ ad deū nihil alid̓ ē qͣꝫ in pn̄tia eē. Et