giſ6 5xi. Remanet tn̄ hītus male voluntatis ꝑ quēpeccare appeterēt: ſi nō puniri ſe crederet. Sigͦ q̄reres. pr̄ Ambroſi credis ꝙ dānati vellētpecccaſſe. Dico certe ꝙ nō. nō ꝑꝑ hoc ꝙ pccm̄cis diſpliceat īquātū iniuſtij ⁊ deo ꝯͣriū: ſed qꝛꝓ pccō penas acerrimas guſtāt. qr̄ ⁊cͣ. Adtertiā dico ẜꝫ btm̄ Tho. vbi. sͣ. ꝙ nō eē p̄t duplicit̓ ꝯſiderari: vno mō ẜm ſe: ⁊ ſic n̄ eē nullomo pōt eē appetibile cū nō habcat aliquā rōcꝫboni: īmo ut ſic ē priuatio boni. Alio mō pōtꝯſiderari inquātū illud nō eē aliqd̓ ꝓprie nacleſiuū remouet ⁊ malū tollit. Et ſic nō eſſe accipit rōnē boni. Carere .n. malo ē quoddambonū: ut dicit ph̓us. v. cthi. Et ẜꝫ hͦ ſāctiꝰ dānatis eēt nō ce qͣꝫ eē miſeros. In glo. ſuꝑ illd̓Hiere. xx. maledicta dies ī qͣ natꝰ fū. meliꝰ inꝗt ē nō eē qͣꝫ male eē. Et ẜm hͦ dānati eligerepoſſūt ẜm deliberatiuā rōnē nō eē. Sꝫ dic inꝗes quō intelligit̉ illlud de Iuda dictū. bonūl.c. cu̓ reperat ei ſi natꝰ nō fuiſſet. Dico ꝙ ml̓tplicit̓ exponit̉. Quidā .n. dicūt. meliꝰ ē nō offende̓ deum ⁊ nō eē: qͣꝫ offende̓ ⁊ eē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝗlibꝫ potius elige̓ dꝫ nō eē qͣꝫ offende̓ creatore ⁊ eſſe.Et ſic intelligit̉ illud Iob. vtinā ꝯſūptꝰ eſſemindefſicit̉. hne oculus me videret .i. potius velle nō naſciqͣꝫ deū offendere. Quidā dicūt ꝙ nō eē ſimpliciter nō ē malū: ſed malū ē poſt eē annihilariqꝛ ibi ſūma priuatio ē que ē ſūma imꝑfectio. n̄eſſe aūt anteqͣꝫ hō ſit: nō ē aliqua priuatio. NāAntixp̄s eo ꝙ nodū ē: nullo priuat̉ bono. ⁊ ꝑꝯn̄s nihil malthꝫ. Quare dicunt ꝙ ſi Iudasbile deo. Etnunqͣꝫ fuiſſet nullū pateret̉ malū: ſꝫ poſtqͣꝫ fui⁊ dānatus eſt: malū eſt illi fuiſſe. Sed hͦ mihinō placet. qꝛ qn̄ aliqua duo cōparant̉ ad inuicē: oꝫ ꝙ in aliquo cōparent̉: ſed nō eſſe ſimpliciter ſicut ꝑ īpios nō dicit aliquod malum: itanec aliquod bonū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō poteſt fieri cōparatio a nō eē ſimpl̓r ad eē in penis: qꝛ eē inpenis aliꝗd de bonitate participat. nō eē autēſimpl̓r nō participat aliqͦ mō. cū ſit ſimpliciternō ens. ⁊ ens ⁊ bonū conuertūt̉. gͦ ꝙ ſimpl̓r ēnō ens. ſimpl̓r non ē bonū nec malū. ⁊ ꝑ ꝯn̄snon poteſt fieri cōparatio ut dictū ē. Ideo dico ſaluo ſemꝑ iudicio meliori. ꝙ ſenſus predictoꝝ verboꝝ eſt iſte. Melius illi erat ſi natuſnon fuiſſet. qꝛ ſi natus nō fuiſſet:ſꝫ ī vtero extinctus. aīa ad limbū ⁊ nō ad īfernū fuiſſet. ⁊ideo nō dixit xp̄s. melius illli erat non fuiſſe:ſed ſi natus nō fuiſſet. qꝛ̄ ⁊cͣ. Et ſic pꝫ prīa ꝯºDe ꝯditiōe ⁊ ſtatu dānatoꝝ concl̓o ſecūda.Q ACcipe ſecūdā ꝯcluſionē vꝫ. Et ſi miſhic diues in tormētis Abrahā ꝓ fratribus ſupplicaret: nullū tn̄ credamꝰ īdamnatis regulatū amorē eſſe: ſed rabiatumut ita loquar inuidiā in eis ſūme malignare.Ad cuiꝰ declarationē noͣ ẜm Bona. ī. iiij. di.l. ꝙ et ſi in dānatis affectiōes īordinate remittāt̉ ꝑꝑ penaꝝ acerbitatē. ⁊ loquor de affectiōibꝰ qͥ hn̄t annexā delectationē. Alie tn̄ affectiones in ꝗbꝰ nō ē penalitas vigorāt̉. Dn̄ eiſi ceſſet actualit̓ effectꝰ luxuriādi: ītēdit̉ tn̄ affectꝰ ſiue furor īpatiētie ⁊ liuor īuidie. vn̄ tūc dētibuſfremēt ⁊ tabeſcēt. Et ob hoc ꝙ in eis ſemperodiū creſcit ⁊ liuor īuidie: oēs vellēt eē dānatos. ⁊ qn̄ vidēt aliqͦs ſaluari dētibꝰ ſuis ſtridētSed tn̄ ut dicit beatꝰ Tho. vbi. sͣ. minus īuidēt ꝓpinquis qͣꝫ extraneis. qm̄ maior ideſt ītēſior eēt eoꝝ pena ſi oēs ꝓpinqui dānarent̉.⁊ aliꝗ extranei ſaluarēt̉. Ei inde fuit dicit iſtedoctor ꝙ hic miſer diues fratres ſuos a dānatiōe petut eripi. Sciebat .n. ꝙ aliꝗ ſaluarent̉.ideo ip̄os ſaluari qͣꝫ alioſ potiꝰ affectabat: lꝫ exeiꝰ peſſima volūtate vellet oēs dānari. Et utclariꝰ iſta ītelligāt̉ tres inꝗramꝰ ꝟitates. Prima ꝟitas ē an̄ dānati ꝑꝑ eoꝝ malā voluntatēd̓merēt̓. Scd̓a an̄ dānati aliqn̄ de deo cogitētTertia an̄ dānati gl̓am videāt beatoꝝ. Quātū ad primam dico ẜm btm̄ Tho. ut. sͣ. ꝙ oēscōiter ꝯcedūt ꝙ poſt diē iudicij nō erit in damnatis aliqd̓ meritū vel demeritū. qꝛ meritū vl̓demeritū ordinat̉ ad bonū vel malū vlteriusꝯſequēdū poſt diē āt iudicij erit ꝯſūmatio vltima oīum bonoꝝ vel maloꝝ. ita ꝙ nihil vlterius erit addēdū d̓ bono l̓ malo. vn̄ ⁊ bona volūtas in beatis non erit meritū: ſꝫ pͥmiū. Sil̓rmala volūtas in dānatis nō erit demeritū: fſupplitiū. Nā ut dicit ph̓us pͦ cthi. O ꝑatiōesꝟtutis ſūt p̄ciſe in īfelicitate: ⁊ eoꝝ ꝯͣrīe ſunt pͣciſe ī miẜia. Sꝫ an̄ diē iudicij dicit btūs Tho.ꝙ ē quorūdā opinio ꝙ beati merent̉ ⁊ dānatidemerēt̉. Sꝫ hͦ qͣlit intelligat̉ exponit dicensꝘ nō pōt ītelligi beatos mereri quātū ad premiū eſſentiale: nec dānatos demereri quantūad penā pͥncipalē. qꝛ quātū ad hͦ vterqꝫ ad terminū deuenit: ſꝫ beati merēt̉ quātū ad p̄miūaccidētale: ſicut etiā ī angel̓ accreſcit gaudiumd̓ ſaluatiōe bonoꝝ. Luce. xv. Baudiū ē āgeldei ſuꝑ vno pectōre pnīam agēte. Sil̓r ⁊ dānati d̓merēt̉ qͣꝫtū ad penā ſcd̓ariā. ⁊ hͦ ꝑmaxīeē veꝝ ī demonibꝰ. In rn̄ſiōibꝰ tn̄ qͣs beatus