Et ſic pꝫ ſecunda pars huius ſermonis.¶ Qd̓ boni ⁊ mali poſt hanc vitā diuerſimode promiantur Cōſideratio tertia.Bonorū ⁊Ertio lo cOmalorū diueriā premiationē videamꝰ vbitres ꝯcl̓ones ſubiungamus. vPª ꝯcl̓o ē iſta. Hꝰ miſerimi diuitis: oīumqꝫ dānatoꝝ locꝰ infernꝰ ē: locꝰ certe oīuꝫ miſeriarū ⁊ anguſtiarū plenꝰ. Scd̓aꝯcl̓o. Etſi miſer hic diues ī tormētis abrahaꝓ fratribꝰ ſupplicaret. nullū tn̄ credamꝰ in dānatis regulatū amorē eē: ſed rabiatā: ut ita loquar inuidiā in eis ſūme malignare. Tertiaꝯcluſio ē iſta. In ſignū acerrimi cruciatus dānatorū. h̓ miſer diues epulo gutiā aqͣ poſtulabat: qua lingue incendiū poſſet refrigerari.¶ De loco damnatorum: ⁊ eorum mala volūaatc. ¶ Concluſio prima.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. Huiꝰ miſerrimi diuitis oīumqꝫ dānatoꝝ locꝰ infernus ē. locꝰ certe miſeriarū ⁊ anguſtiarū plenus. Pro declarat oc huiꝰ eſt ſcienduꝙ infernus multiplicit̓ accipi in ſacra ſcriptura ſolet. Aliqn̄ .n. accipit̉ ꝓ pena inferni. Etẜm hoc dicit beatus Hicronimꝰ ꝙ diabolusquocūqꝫ vadat: ſemꝑ in inferno eſt. ⁊ exemplū adducit de febricitāte: qui vbicūqꝫ ſit: ſebribus cruciatur. Aliquando accipitur ꝓ loco inferni. Apocal̓. xx. Infernus ⁊ mors dederūt mortuos ſuos. ⁊ hic locus eſt ī cētro terre. ⁊ de hoc intelligit̉ preſens ꝯcluſio. Hoc pſuppoſito hec ꝯcluſio ꝓbari pet tripl̓r .ſ. aucͣterōe. ⁊ exemplo: Uide ſupra ſeria ſecunda pͥdn̄ice ī ẜa ꝑte ꝯcl̓one pͥma. Circa hāc queſtionem tres inquiramus veritates: Prima anvoluntas dānatorū ſit ſemꝑ mala. Secundaan dānatos aliquādo ſuorū peniteat peccatoꝝTertia an volūtate deliberatiua malleni noneſſe qͣꝫ eſſe in tormētis. Ad primā dico ẜm beatū Tho. in. iiij. di. l. ꝙ volūtas in damnatispōt duplicit̓ cōſiderari. vno mō ut deliberatiua. alio mō ut naͣlis. Et dico ꝙ volūtas naͣlisnō ē ex ipſis dānatis: ſꝫ ex deo ꝗ auctor cuiuſlibet naͣe ē. ⁊ iſta naͣlis volūtas nō eſt aliud niſiq̄dā naͣ in qͣ naͣlem quandā inclinationē poſuit ad bonū. ⁊ cū hec naͣlis īclinatio in eis poſtcorꝑis vitam remancat. hinc ē ꝙ ī eis poteritbona volūtas reperiri. Volūtas āt deliberatiua ex ipſis ē. qꝛ ī eorū ē poteſtate ad hͦ l̓ ad illud inclinari. Et talis volūtas in eis eſt ſemimala. ⁊ rō qꝛ tenaciſſime ab vltīo fine aduerſiſūt. ⁊ cū nulla volūtas recta dicat̉. niſi ꝑ reſpectū ad ipſū. iō eorū voluntasʸ ſemꝑ obliqͣ eſt. ⁊ꝑ ꝯn̄s mala. On̄ dato ꝙ volūtati naͣli: q̄ ī bonū naͣlit̓ fert̉ ipſi bonū velint: tn̄ volūtas deliberatiua illud bonū nō bn̄ vult. ⁊ iō eoꝝ volūas ē ſemꝑ mala. Sꝫ ꝯdices obiectū volūtatꝭc̓ bonū ⁊ nō malū: qūo gͦ pn̄t velle malū. Dicit idē doctor ꝙ malū nō mouet volūtatē īquālū eſt malū. ſꝫ inquantū eſt extimatū bonum. ⁊ideo in hͦ volūtas eoꝝ ſemꝑ mala. qꝛ oē malū⁊ oē pccm̄ eſtimāt bonū. vn̄ ſicut in vita n̄ eſtimabāt ꝙ luxur ari eſſet pccm̄: dicētes. deus illud ordinauit. nō feciſſet inſtr̄a niſi voluiſſetillis oꝑari. ⁊ ſic volūtate deliberatiua malū uibonū eligebāt ita in inferna: cū eoꝝ volūtasſit a deo totaliter auerſa: quodcūqꝫ malū eſtimāt bonū. ⁊ oē bonū nō bn̄ volūt ⁊cͣ. In̄ nōpulcherrimū textū. xxxij. q. i. c. cū renūciaturvbi dr̄. Cū renūciat̉ īprobuati .i. vitio l̓ pccō:ſtatim aſiſtit̉ ꝟtꝰ .i. gra. Egreſſus .n. malitieꝟtutis oꝑat̉ ingreſſū .i. egrediēte vitio intragr̄a. Eodēqꝫ ſtudio quo crimē excludit̉: innocētia copulat̉ .i. innocēs ⁊ bonꝰ efficit̉. hec ibiEt ſūt ꝟba btī Ambroſij. Ex quo ſeꝗt̉ ꝙ volūtas dānatoꝝ īprobitati nūqͣꝫ renūcians: nūqͣꝫ bona ⁊ ꝟtuoſa erit. Et ſic pꝫ prīa i. Adſecūdā dico ẜm eūdē ꝙ penitere de peccato eſtdupl̓r. vno mō ꝑ ſe. alio mō ꝑ aecn̄s. ꝑ ſe ꝗdēꝯis nihil n̄illū peccati penitet: qui abhominat̉ pccm̄ ī eoꝙ pccm̄ utputa qꝛ diſplicibile deo. Et hoc mōdānatos nūqͣꝫ penitet. qꝛ volūtas malitie pccīdānatus eſemꝑ remanet in eis. Illū āt ꝑ accn̄s penitetquē nō penitet de peccatis inquātū deo diſpliciabilia: ſꝫ inquātū iūcta eſt eis pena q̄ in corūꝟgit̉ ītollerabile dānū. Et hoc mō ſemꝑ dānatos penitet. qꝛ ſemꝑ ꝓ eoꝝ culpis cruciant̉Et ẜm hͦ dicit dn̄s. Bōa. di. cadē ī. iiij. ꝙ volūtas eoꝝ ſemꝑ eſt ad pccm̄ inquātū pccm̄: ſednō inquātū pcc̄or iūcta eſt pena: quā acerrimepatiūt̉. Et pōit iſtā pulcherrimā rōꝫ dictꝰ docior. qm̄ ẜuilis timor nō aufert hītū male volūtatꝭ: ſꝫ actū ꝟbi gr̄a. Iſte n̄ vl̓t luxuriari qꝛtimet puniri. ecce ꝙ iſte timor aufert actū: ſꝫ n̄hītū. pꝫ qm̄ ſi ſꝑaret̉ īpunitas: vellet vtiqꝫ luxuriari. Sic de ſcō ī dānatꝭ. nā dolor ⁊ pea qͣꝫꝓ eoꝝ culpis tollerāt: auferi ab eis actū volēdi peccare. qꝛ de ſcō nō appetūt luxuriari: ſuꝑbire ⁊cͣ. ⁊ hͦ ꝓpter penas quas tollerant ut di