Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Cglo geijin Saul. glo. in Caypha. Expedit vt vnus moriat̉. j. q. j. c. ꝓphetauit. Aliud oꝑatioeiuſdē ſpūs quā niſi bōi hr̄e pn̄t .i. charitas. qd̓libet hoꝝ hētici ſciſmatici accipiāt ēdaritas tn̄ oꝑit ml̓itudinē pctōꝝ ꝓpͥū donū eſtcatholice vnitatꝭ. pacis: nec eiꝰ donū ī oībꝰ ē.qͣre nec oēs ſūt eiꝰ. ibi. ſic pꝫ ꝟi. ad t̓iiā ꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. in. 4. di. 24. ſacerdos duos actꝰ hꝫ .ſ. pͥmariū: ſcd̓arium. Prīariꝰ ē reſpectu cotꝑis xp̄i ꝟi. Scd̓arius ē reſpectu corꝑis xp̄i miſtici. 2ꝰ dependet apͥmo. Et corpꝰ xp̄i miſticū oēs xp̄i fideles ſūt. ad ꝓpoſitū dico ſacerdotū ꝗdā qͣꝫtumad actū pͥmū tm̄: ꝗdā ad vtrūqꝫ ꝓmonēt̉. Roligioſi .n. ſolū ad ſacerdotiū ꝓmouent̉ qͣꝫtū adpͥmū actū ſacerdotes ꝟo ſcl̓ares qͣꝫtū ad ſcd̓ꝫactū: ſiuc qͣꝫtū ad vtrūqꝫ. His ſacra de iurocūlmnsmīſtrare incūbit reli gioſis ſine licētiaprij ſacerdotis .i. ꝑrochial̓ aut pape. pꝫ exder delude pͥuilegijs ī clemētinis. c. religioſi. vbi dr̄.Religioſi clericis aut laicis ſacr̄m vnctiōisdi ctim jextreme cūchariſtie mīſtrare: mr̄imonia voſult̓. al̓hoſolēnizare hīta ſuꝑ his ꝑrochial̓ preſbyteripoia i delicētia ſpāli: aut excōicatos a canone p̄terqͣꝫin caſibꝰ a iure exp̄ſſis: vl̓ pͥuilegia ſediſ apl̓o ad Thice ꝯceſſis eiſdē: vl̓ a ſn̄ijs ſtatuta ꝓuincialiacratiōtaut ſindalia ꝓmulgatis: ſcū vt ꝟbis eoꝝ vtamur a pena a culpa abſolue̓ quēqͣꝫ p̄ſumpſerint: excōicatōis ſnīam īcurrāt ipſo fco. ſedēſi vt ibi. iladūtaxat apl̓icā abſoluēdi: qͣs ēt locoꝝ ordīarijdifama. vil.poſtqͣꝫ eis de ꝯſtiterit excōicatos faciāt pb̓liccipit̉ace nūciari donec de abſolutiōe ip̄oꝝ fuerit ſcāfides. ibi. Et hſufficiāt pn̄ti ꝯcl̓o. qͣre ⁊cͣ De origine ordinū ſacroꝝ. Cōcl̓o 2Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Mag ſcītate dina ſacr̄a fuerūt īſtituta. magna ſcītate ſūt exercēda: ppl̓is mīſtrāda. Pro declaratōchꝰ tres inꝗramꝰ ꝟi. Prima ꝟi. ē iſta: vn̄ ſacrī ordines ſūpſer̄t originē2ªꝟi. ē. qͦt ſūt officia vl̓ cuiuſlibet ordīs. :ꝟi. eſt: fuit ſacra fuerūt īſtituta. ad pͥmā dico ordīes ſacri a nulla pura creaturaſūpſer̄t originᵉ: ſꝫ a xp̄o icſu: pꝫ pctro ſacerdotē ordinauit: caput eccl̓e īſtituitdicens. Tu es pctrus: ſuꝑ hāc petrā edificabo eccl̓am meā: tibi dabo claues regni cclo. Et poſtea alios ſil̓r apl̓os ordinauit. Math. 18. Qd̓cūqꝫ ligauerius ſuꝑterrā ⁊cͣ. hocclare ꝓbat̉ di. xxj. totū. In̄ oēs ī xp̄i eccl̓iaẜuiūt clerici appellant̉: eadē di. c. cleros. vbidr̄. Cleros clericos hīc appellatos credimꝰqꝛ Mathias ſorte d̓i electꝰ ē: quē pͥmū apl̓olegimꝰ ordinatū. Cleros grece latine ſors lheditas dr̄. Propt̓ca dicticierici: qꝛ ſortei. de ꝑte ſūt dn̄i: qꝛ ꝑtē hn̄t deū .i. ꝑticipes deignāliter aut clerici nūcupant̉ omnes ī eccl̓iaxp̄i deẜuiūt. hec ibi.. c. qͣꝫuis. dicit Pelagipapa. Quāuis vniuerſe orbē eccl̓e cathalice vnus thalamꝰ .i. vna eccl̓a xp̄i ſint. tn̄ ſāctaromana cccl̓ia catholica apl̓ica nulliſ .ſ. a pͥncipio ſinodicis ꝯſtitutis: cet eris eccleſijs p̄lata eſt. ſed euāgelica voce dn̄i ſaluatoris nr̄ipͥmatum obtinuit. Tu es enī inꝗens dn̄s petrus: ſuꝑ hac petrā edificabo eccl̓am meamCui data ē etiā ſocietas beatiſſimi pauli fuitvas electōis: non diuerſo ſcꝫ tꝑe ſic̄ hereticigarriūt: ſꝫ vno tꝑe: vno eodē die gl̓oſa morte pctro in vrbe romana ſub ceſare Neronoagonizās .i. pugnās coronatꝰ ē. Et ſupͣdictaꝫromanā ꝑiter eccl̓am xp̄o dn̄o ꝯſecrarūt. glo.ſic: eccl̓a ꝯſecrat̉ ſanguine alicuiꝰ: ſic̄ aliꝗs inſāguīe baptizat̉ ſuo. de ꝯfe. di. 4. baptiſmi vtceꝫ. Eāqꝫ vrbibꝰ oībꝰ ſcꝫ vniuerſo mūdo ſuapn̄tia atqꝫ venerādo triūpho p̄tulerunt. Eſtpͥma ſcꝫ dignitate apl̓i Pctri ſedes: romanaeccl̓a hn̄s maculā neqꝫ rugū .i. neqꝫ mortale neqꝫ veniale pctm̄ neqꝫ aliꝗd hmōi. ibi.Et dixi pͥᵉ ſcꝫ dignitate: qm̄ tꝑe antiochenaceſſit. 24. q. j. rogamꝰ: vt pōit glo. Ex ꝗbꝰꝟbis ſatꝭ apꝑet ordines a xp̄o originē ſump̄ſerūt: Petru ordinauit: poſtea alios:Mathias pͥmꝰ fuit ab apl̓is ordinatꝰ: vt dc̄meſt. No tn̄ ꝓpt̓ illa ꝟba. Tu es Petrus ⁊cͣ. btūs Petrꝰ fuit paſtor eccl̓e ante paſſio: ſed poſt paſſionē tm̄. An̄ enī paſſionē fuitapl̓s tm̄: ſed poſt paſſionē fuit paſtor creatꝰilla ꝟba. Si diligis me paſce oues meas. Et an̄ fuerit paſtor clare pꝫ di. 50. c. ꝯſiderā.. c. fidelior. vbi dr̄. Cōſiderādū nobis ēcur omp̄s deꝰ quē cūcte eccl̓e p̄ferre diſpoſuerat: ancille voce ꝑtimeſce̓t: ſeip̄m negarꝑmiſit. i. ꝓhibuit. Qd̓ nimiꝝ .i. cte magneaccū pietatꝭ diſpēſatōe cogͦuimꝰ vt his futurꝰerat paſtoreccl̓ie: in ſua culpa .i. infirmitate diſ et qͣlit alijs miſereri debuiſſet. ibi. Et ſūꝟba btī Breg. in home. duice reſurrectōis.Et. c. fidelior. dr̄ ſic. F idelior factꝰ ē Petruspoſtqͣꝫ fidē ſe ꝑdidiſſe defleuit: atqꝫ maio gr̄am receperit qͣꝫ amiſerit: vt ſibi an̄ infirmus fuerat .ſ. ad peccādū: ficret oībꝰ firma