mentū: ⁊ ꝗ ſe int̓rogatiōis tētatiōe mutaueratceteros fidei ſtabilitatē fūdaret. Deniqꝫ ꝓ ſoliditate deuotōis .i. fidei eccl̓aꝝ petra dicit̉: ſic̄ait dn̄s .ſ. Math̓. 16. Tu es petrus: ⁊ ſuꝑ hācpetrā edificabo eccl̓am meam. Petra enī dico ꝙ pͥmus in nationibꝰ .i. gentilibꝰ fidei fundamēta ꝓpoſuerit: ⁊ tanqͣꝫ ſaxū īmobileꝫ totiꝰoꝑis .i. eccl̓e xp̄ianitatis ꝯꝑagē .i. ſoliditatemmolēqꝫ .i. ſortitudinē ꝯtineat. h̓ ibi. Et ſūt λba Ambroſij. Ex ꝗbꝰ ꝟbis apꝑet ꝙ btūs pctrus pꝰ negatōeꝫ paſtor eccl̓e a dn̄o ſit inſtitutEt iſta ſūt etiā ꝟba Bratiani: di. 50. an̄ dc̄mc. ꝯſiderādū. qd̓ eiiā plene inſinuare ē vr̄ xp̄scū ait Petro. Tibi dabo claues: qd̓ nihil alid̓ē qͣꝫ ſibi ꝓmitte̓: dic̄ glo. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥmaꝟitas. ¶ Ꝙtū ad ẜam ꝟitateꝫ tria inꝗramꝰ.Prīo q̄ ſint noīa ordinū. 2º qͥ ſint ſignificationes eorūdē noīuꝫ. 3º q̄ ſint officia ſinguloruꝫ¶ Ꝙtū ad pͥmū dico ꝙ oīuꝫ clericoꝝ dīno cultui delicatoꝝ noīa ſūt hec vꝫ. Hoſtiariꝰ. PaͣLector. Exorciſta. Accolitꝰ. SubdiaconusDiaconꝰ. Preſbit̓. Ep̄s. Et hic ē qͣdruplexvꝫ. Pr̄iarca. Archicp̄s. Metropolitanus. ⁊Ep̄s. Hec oīa di. xxj. c. cleroſ. Et dic̄ ibi tex.ꝙ oēs ſuꝑiꝰ defigͣti ordīes .ſ. Patriarcha ⁊cͣ.vno eodēqꝫ vocabulo. Ep̄i noīant̉: ſꝫ iō pͥuato .i. appropͥato noīe ꝗdā vtūt̉: ꝓpt̓ diſtīctōe:ptātū .i. dignitatū vl̓ plationū: quā ſingulariiacceperūt. Pr̄iarcha patrū pͥnceps dicit̉. Archos enī pͥnceps interp̄tat̉: qꝛ pͥmū pꝰ apl̓icūtenet locū: ⁊ iō qꝛ ſūmo honore fungit̉: tali nōmine cenſet̉. Sicut Cōſtātinopolitanꝰ. Antiochenꝰ. Alexādrinꝰ. Archiep̄s pͥnceps ep̄oꝝ: ⁊ pͥmꝰ archiep̄s ē papa: qꝛ ē ſūmus ep̄oꝝTenet eī vicē apl̓icā: ⁊ p̄ſidet tā metropolitanis qͣꝫ ep̄is ceteris. Metropolitanꝰ a mēſuraciuitatū dr̄. Metros eī idē ē qd̓ mr̄: ⁊ pol̓ ciuitas ē: qꝛ alijs ciuitatibꝰ ē vtimr̄: vt dicit glo. interli. Nā metropolitani ſingul̓ ꝓuincijs preeminēt: qͥrū aucͣte ⁊ doctrine ceteri ep̄i ſubi ecti ſūt: ſine ꝗbꝰ reliꝗs ep̄is nihil age̓ licꝫ .ſ. qd̓ſpectet ad totā ꝓuīciā. Sollicitudo enī totiꝰ ꝓuintie ipſis ꝯmiſſa ē. Ep̄s aūt grece latine ſpeculator interp̄tat̉: eo ꝙ ſpeculet̉ atqꝫ ꝓſpiciatppl̓oꝝ infra ſe poſitorū mores ⁊ vitam. HecBr̄anꝰ ſic pͦ declarauit in dicto. c. cleroſ. ⁊ poſtea ꝟſus finē capl̓i declarat alios ordines p̄cedētes. Nos ꝟo ordine recto illos ſic declaremꝰ. Et pͦ dico ꝙ hoſtiarij fiue ianitores ſūtꝗ in veteri teſtō electi ſūt ad cuſtodiā tēpli: vt n̄ingrederet̉ īmūdꝰ in oī re. .i. ab oī re qͦcūqꝫ fitilla. Hoc ponit ī fine capl̓i Br̄anꝰ. Pſalmiſte a ſpallendo ſūt vocati. Ipſi eī canūt vt acdeuotionē excitēt oēs audiētes. Lectores a legēdo dc̄i ſūt. Ipſi eī p̄dicāt .i. legūt: r̄citādo n̄exponēdo vl̓ p̄dicādo ppl̓is ꝗ ſequant̉: vt pꝫ īlegēda Geruaſij ⁊ Protaſij. Hec ī tex. ⁊ gl.Exorciſte ex greco in latinū adiurātes ſiue increpātes vocant̉. Inuocant .n. ſuꝑ cathecuminos: vl̓ ſuꝑ eos ꝗ hn̄t ſpm̄ īmūdū nomē domini adiurātes cū ꝑ ieſū vt egrediat̉ ab eis .ſ.ſpūs īmūdꝰ. Hoc ponit Bratianꝰ ꝓpe fi. c.Accolitꝰ grece latine cirophonarij dicunt̉ eoꝙ ordinant̉ ad portandū cercos qn̄ legit̉ euangeliū: aut offert̉ ſacrificiū vt ſub tip̄o. i. figuraluminis corꝑal̓ illa lux on̄dat̉: de qͣ in euangonos ⁊ calhlio legit̉. Erat lux ꝟa que illuminat oēm hohic interliminē veniētē in hunc mūdū. Hec pōit Bratianus ante declarationē exorciſtaꝝ. Subdiaconus ſiue hipodiaconꝰ dr̄: quia ſubiacet officijs ⁊ p̄ceptis diaconi. Ipſi ei oblatōes .i. hoſtias nō ꝯſecͣtas ī tēplo dn̄i a fidelibꝰ ſuſcipiūt⁊ leuitis .i. diaconibꝰ ſuꝑponēdas altaribꝰ deferūt. Hi apud hebreos nathim .i. mīſtri miniſtroꝝ vocant̉. Hoc ponit Br̄anª retrogdeſic ꝓcedēdo. Diaconꝰ leuita grece dr̄: qm̄ leuite ī tēplo dei myſtici ſacr̄i miniſteria explebātqꝛ ſic̄ in ſacerdote ē ꝯſecratio: ita ī diacone miniſterij diſpēſatio i. diſpoſitio. Hec Br̄anꝰſic ſucceſſiue. Preſbyter grece latineſenior īterp̄tat̉. non mō. i. nō ſolū ꝓ etate vl̓ decrepita ſenectute: ſed ꝓpt̓ honorē ⁊ dignitatē quaꝫacceperūt: p̄ſbyteri vocant̉. Iō p̄ſbyteri ⁊ ſacerdotes vocant̉: qꝛ ſacꝝ dāt ſic̄ ep̄i. ꝗ. ſ. p̄ſbyteri lꝫ ſint ſacerdotes: tn̄ pontificatus apicemnon hn̄t: qꝛ nec criſmate frōtem ſigͣnt: nec paraclitū dāt ſpm̄: qd̓ ſol̓ ep̄is deberi lectio actuūapl̓oꝝ demoſtrat. On̄ apud veteres idē ep̄i ⁊p̄ſbyteri fuerūt: qꝛ illud nomē .ſ. p̄ſbyteri dignitatis ē: ⁊ nō etatis. Hec Gr̄anꝰ circa mediū capl̓i. Et an̄ hͦ ponit ꝙ papa ē ſūmꝰ ſac̓do⁊ ſūmꝰ pōtifex. Potifex eī vt ibidē dic̄ ē pͥnceps ſacerdotū. glo .ſ. minoꝝ. Sꝫ papa dr̄ ſūmus pōtifex ⁊ ſūmus ſacerdos: qꝛ ipſe effic̄ ſacerdotes atqꝫ leuitas: ip̄e oēs eccl̓aſticos ordines .i. dignitates diſponit .ſ. ꝯferēdo. Ipſe eīꝗd vnuſꝗſqꝫ face̓ debeat on̄dit. An̄ aūt .i. antiquo tꝑe potifices ⁊ reges erāt .i. dicebant̉. vtdi. x. de capl̓is. Nā maioꝝ h̓ eat ꝯſuetudo vtrex eēt ⁊ facerdos ⁊ pōtifex. Vn̄ ⁊ romani ī
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten