mētis a crimīoẜ exhibitīs vt ab adult̓is ⁊ ſcimonialiū violatoribꝰ: l̓ ab hꝰ i glo. vt heticis.ſciſmaticis ſimoniacis ⁊ fornicatoribꝰ. Ad hͦinqͣꝫ rn̄demꝰ ſi ſciſmate l̓ he̓ſi ab eccl̓ia n̄ ſcꝑātur: ſꝫ ſupple tolerāt̉ eorūdē ordīatiōes: ⁊ reliq̄ ſacr̄a ſcā ⁊ venerāda n̄ negamꝰ ſequētes. b.aug. ꝗ ſuꝑ Ioānē de hꝰi .ſ. maͣ tā copioſe tāqꝟaciter aſſerit. Ait .n. Baptizat ẜuꝰ bonꝰ: ſiue malꝰ. neſciat ſe ille ꝗ baptizat̉ baptizari: niſi ab eo ꝗ dedit ſibi potātē baptizādi. qꝛ .ſ. deꝰdedit. Et paulopꝰ. Nō horreat gl̓. adhuc iſtaſūt ꝟba aug colūba. glo. Quilibet bonꝰ: vl̓eccl̓ia mīſtēioꝝ maloꝝ .i. offm̄ r̄ſpic at dn̄i ptātē. Attamē āteceſſoreſ nr̄i Breg. ⁊ Nicolaa miſſis ſacerdotū: quos tales reuera eē cōſtiterit: fideles abſtine̓ decreuer̄i vt ⁊ peccādi licentia ceterris auferrēt. ⁊ hꝰ i ad digne pnīelamēta reuocaret̉ .ſ. ꝑꝑ verecūdiā. Scribit enim p̄deceſſor Brego. Radolſo ⁊ Betulſoducibꝰ int̓cetera. Oīum ſimoniacoꝝ ⁊ ī ſornicatiōe iacētiū .ſ. pꝰ āmonitionē nullo .ſ. mō recipiatis ⁊ qͣꝫtū poteſtis tales a ſcīs mīſterijsvt oporte̓t ꝓhibeatis. h̓ ibi. Et ꝯfir̄at̉ d̓ ꝯſccͣ.di. iiij. c. qūo. Qūo īꝗt exaudiet deꝰ homicidā.ſ. ſacerdotē dep̄cātē: l̓ ſuꝑ aquā vapoꝝ ꝗ: vl̓ſuꝑ olcūl̓ ſr̄ eūchariſtiā: l̓ ſuꝑ capita et ſil̓ibuſmāus īponit .i. recōciliatoꝝ. q̄ tn̄ oīa fiuni: etvalēt: ēt ꝑ homicidas .i. ꝑ eos ꝗ d̓derūt fresēt ī ipſa ītus eccl̓ia. cū nc̄o dar̄ poſſit qd̓ n̄ hētqūo dat homicida ſpm̄ ſcm̄. ⁊ tn̄ ītꝰ ēt baptizat.ſ. malꝰ. Deꝰ gͦ dat: iſta ē ſol̓o ī ipſo baptizāteſpm̄ ſcm̄. Quaꝑꝑ ſacr̄ꝫ gr̄e dat d̓cꝰ ēt ꝑ maloipſā ꝟo gr̄aꝫ nniſi ꝑ ſeipſū l̓ ꝑ icōs ſuos. etiō remiſſionē pccōꝝ l̓ ꝑ ſeipſū fac̄. vl̓ illiꝰ colūbe m̄bra ꝗbꝰ ait. Etiā ſi cui dimiẜitis dimittent̉. gl̓. ſr̄ hͦ ꝟbo dic̄ ī fi. Solꝰ xp̄s dat r̄miſſionē pccōꝝ ꝑ aucͣtē. bonꝰ dat ꝑ mīſtrationismeritū. malꝰ ꝟo dat ꝑ mīſteriū. h̓ gl̓. Quibꝰoībꝰ ex vb̓ hēs ꝙ vita ſcelerata n̄ īpedit cēntiam ſacr̄i: nec ꝟtutē. Ad cꝰ declarōnē tres īgramꝰ ꝟita. vꝫ. Pª ꝟi. ē iſla. Si mala vitanē ſacr̄oꝝ efficacia ⁊ eēntiā ꝑturbatīa. ad ꝗd gē ncc̄ria bōa vita in ſacris. 2ª ꝟi. PoſtqꝫVtꝰ ⁊ efficacia ſacr̄o tā bōis qͣꝫ malis cōicat̉: qgͦ dr̄ia ē īter ſacr̄a bonoꝝ ⁊ maloꝝ. ª ꝟi. ſioēs ꝗ ſt̓ ſacerdotes poſſint h̓ ſacra mīſtrare.¶ Ꝙᵐ ad pͥmā veri. dico ꝙ bōitas vite pōtdupl̓r ꝯſiderari: aut qͣꝫᵐ ad nccītatē ſacr̄i: autqͣꝫtū ad ncctatē p̄cepti. Si qͣꝫᵐ ad nccītatē p̄cepti ſic dico ꝙ vite bōitas oībꝰ tā ꝯſtitutiſqͣꝫꝯſtituēdiſ ī ſacriſ nccͣria. Mat. v. Luceat lu.ve. co. ho. ⁊cͣ. ⁊ pͥº ad Thi. iij. Oꝫ īꝗt ep̄ꝫ eēirrep̄hēſibilē: ſobriū caſtū pudicū: ornatu ⁊cͣ.Et ead̓ verba ponūt̉ di. xxv. c. nūc ꝑ ſingl̓oscirca mediū capl̓i. Et ibidē adducūt̉ ēt verbaad Titū. vꝫ. Oꝫ ep̄ꝫ eē ſine crimīe .i. ſine peccato q̄ poſſit accuſari: vt ad adulteriū: vl̓ nil̓e:vt dic̄ gl̓. īterlical̓. Et ꝯfir̄at dcā verba ꝑ barbatū hiero. ad O eccanū ſcribētē. Res pene.i. qͣſi ꝯͣ naͣm ē vt ſine pccō aliꝗs ſit .ſ. vēali:ſꝫ tal̓ eligat̉: cuiꝰ ꝯꝑatiōe ceteri grex dicāt̉ vbiglo. ſic dic̄. Brānꝰ volēs expōer̄ aucͣteꝫ apl̓ioꝫ ep̄. eē. ſi. cri. aſſigͣth̓ pl̓es ſignificatōes hnoīs crim̄. Et h̓ ꝗdā. v. ſignificatōes aſſigͣntſꝫ ego n̄ aſſigͦ niſi. 4. dr̄ .n. qn̄ꝫ crim̄ oē delictū ſiue vēiale ſiue mortale ſiue ex deliberōneꝓcedat: ſiue ex igͦrāª ẜm ꝙ dr̄. Nc̄o ſinc cri.vi. ⁊ hāc ſigͣonē inuit ibi. noīe āt cr̄is ⁊cͣ. qn̄ꝫmiſtraredr̄ crim̄ īfamia ꝓcedēs ex crīe ꝓut ibi ſumit̉. īcpl̓a vero ad Titū dr̄crim̄ id qd̓ ex deliberōeꝓcedit. ſiue veniale ſiue mortale: ꝓut ibi ſūitcrīs appellatio ⁊cͣ. Et qͣrto mō dr̄crim̄ ſoluꝫilld̓ qd̓ ē digᵐⁱ depoſitiōe ꝓut ibi ſūit̉. al̓ h̓ cad̓h̓ vide̓ potis qͣl̓r dixi ī carmībꝰ h̓ oīa ī dcā gl̓.⁊ carmina dic̄ notaſſo ſūt iſta. vꝫ. Crim̄ ipſaīfamia crīal̓ pcci vt ibi ī epl̓a ꝟo ad Thimo.Qd̓libꝫ pccm̄ ex igrātia l̓ deliberatiōe ꝯmiſſū: vt ibi nom̄ āt cris. Qd̓libꝫ pccm̄ qd̓ ſemelꝯmiſſū ſuffic̄ dānatōnē: ibi crīs appellat. qd̓libꝫ pccm̄ ex deliberōne ꝯmiſſū. vt ibi. al̓s cademū. Qd̓libꝫ pccm̄ crīale qd̓ īfamat. vt ibi:al̓s mea tm̄. His. v̓. noībꝰ accipit̉ a Br̄anoſic̄ pōt facile diſtīgui h̓ glo. De hͦ ēt hēt̉. si.di. ꝑ totū: vbi agit qͣꝫta ſcitate dn̄t eē ep̄i: ſacerdotes ⁊cͣ. Quar̄ ex his ſatis pꝫ ꝙ vita hōeſtamultū nccͣia ē cuilꝫ ī ſacris ordībꝰ ꝯſtituto denccītate p̄cepti. Si āt vita bōa ⁊ hoeſta ꝯſiderat̉ qͣꝫª ad nccītatē ſacr̄i: māifeſtū ē ex dcīs sͣꝙ n̄ ē ncc̄ia: qm̄ ſacr̄a nō ſuſcipiūt efficaciā exmerito hoīs vt on̄ſū ē. Et ſic pꝫ pͥma veri.ad ẜam veri. dico ꝙ iſta ē ex potiſſimisdēntijs: vna vꝫ ꝙ bōi ꝯficiūt ⁊ mīſtrāt ſacr̄acharitate ⁊ cū charitate. ſꝫ non ſic mali. Audiaug. i. q. i. c. multe. Multe āt oꝑatiōes ſpūsſcī ſūt .i. multa ſūt dona q̄ ſpūs ſctūs oꝑat̉: qͣscū quodā loco .ſ. i. epl̓a ad Cor. apl̓s comēoraſſet: ita cōcluſit. O īa aūt h̓ oꝑatur vnꝰ atqꝫidē ſp̄s: diuidēs ꝓpͥa vnicuiqꝫ ꝓut vult. Cūgͦ aliud ſit ſacr̄ꝫ: qd̓ hr̄e ēt Simo magꝰ potuiAliud ꝓph̓ia q̄ ī malis hoībꝰ fieri ſolet: vt ī
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten