Pmo vijPe 2diuine īcidit volūtatꝭ: dū .ſ. ꝑ eiꝰ iuſticiā puit̉.Quare ad ꝓpoſituꝫ nr̄m dico ꝙ dīna volūtascū ſit cā vl̓ is vult te ſaluari: hec tn̄ ſalus tua ꝑcās ſecūdas īpediri pōt. nec tn̄ ſeꝗt̉ ꝙ ſcīa deiſit fallibil̓: qꝛ ſic ordinauit deꝰ ad tuā ſalutē cōſequēdā ꝙ libeꝝ arbitriū tuū ꝯcurrat: qd̓ ē caꝯtīgēs. iō ꝯtīgent̓ euenit p̄deſtinatio. ⁊ ncc̄e ēꝙ ꝯtingent̓ eueniat. Frāciſcꝰ tn̄ maronis ī cōflatili. di. xli. dicit ꝙ iſta ꝓpoſitio p̄deſtinatuspōt dānari: ⁊ p̄ſcuꝰ pōt ſaluari. in ſenſu ꝯpoſito ē falſa: qꝛ adeqͣte ſignificat ꝙ p̄deſtinatꝰ pōtdānari vt ſic: qd̓ ē īpoſſibile. In ſenſu āt diuiſo ē vera: qꝛ ſignificat ꝙ ille ꝗ ē vl̓ eē pōt p̄deſtinatꝰ pōt dānari ⁊ hͦ eſt verū: vt oībꝰ logicꝭpꝫ. Et h̓ tibi ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓one.¶ Ꝙ ꝗ ſint p̄deſtinādi ꝗ reprobādi ſoli deo pꝫqd̓ tn̄ a nob̓ ꝯiecturari ꝑ ſigq̄dā pōt. ꝯº 3Tcipe ſecūdā ꝯcl̓onē vꝫ. Tāta ē dīnep̄deſtinatōis rō: vt ꝗ ſaluādi aut reprobādi ſint ſolū apud deū gl̓oſum ſithuiꝰ rei clara noticia. Ad cꝰ declaratōeꝫ tres īꝗramꝰ ꝟitates. Prīa ꝟitas ē iſta: qͣre hūc deus dr̄ p̄deſtinare ⁊ nō illū vel illū ⁊cͣ. 2ª ꝟitasan poſſimꝰ ꝑ ſigna ꝗ dānādi aūt ꝗ ſaluādi ſinface ꝯiecturā ⁊ certā hr̄e noticiā. 3ª ꝟi. an ꝑ h̓ꝙ hūc ad vitā cligit: hūc reprobat: ſit apud euꝫdue ſuꝑſonaꝝ acceptio. ¶ Ad pͥmū breuit̓ dr̄ ꝙ rō ore hūc eligat: hūc reprobet: diuini ē ſecreti cōfilij: ⁊ apud aliū certa noticia hr̄i nō pōt. Digre ſſoreuine enī ſic ē placitū volūtati: vl̓ placet: nullaalia rō reddēda ē. multū ad hͦ fac̄ qd̓ notabit̉ īfraferia qͣrta dn̄ice de paſſiōe. in 2ª ꝯcl̓one p̄me ꝑtis ī 3ª ꝟitate: ⁊ lꝫ hͦ qd̓ ad pn̄s notampluribꝰ poſſit modis ꝓbari: tn̄ tripl̓r volo ꝓbare nūc. ꝑͦ aucͣte. 2º rōne. 3º exº. Audi gͦ pͥmoinit̉. xip.Aug. doctorē eximiū ꝯͣ Pelagiū. Inſcrutancgarubil a inꝗt ⁊ īcōphēſibilia nolo vt ītelliges: qꝛqd̓ lego credo ⁊ veneror. nō aūt diſcutio. ꝗs ēIipedinaaūt hōꝗ rn̄deat deo. Nūꝗd dicit figmētū eiſe fixi: qͣre me ſic feciſti. Hēt .n. ptātē fīgultregulimluti ex eadē maſſa: aliud ꝗd ē vas face̓ ī honorē: aliud ī ꝯtumeliā: ſꝫ introga eū ꝗ dixit. Nomo venit ad me niſi pr̄ meꝰ traxerit illū: ⁊ nōoēs capiūt v̓bū: niſi cui datū ē: ⁊ vob̓ datū eſtnoſcē myſteriū regni celoꝝ. ceteris āt nō ē datū. ⁊ iterū. Nemo nouit filiū niſi pr̄: ⁊ pr̄eꝫ ꝗsnouit niſi filiꝰ: ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare: ⁊ ſicut pr̄ ſuſcitat mortuos ⁊ viuificat ita filius qͦsvult viuificat. ⁊ qꝛ ſpūs vbi vult ſpirat: ⁊ qꝛ p̄pōt hō a ſe ſace̓ ꝗcqͣꝫ: niſi illi daiū fuerit deſuꝑI8 45Et iteꝝ int̓roga illū ꝗ dixit. Uob̓ datū ē ꝓ xp̄onō ſolū vt ī eū credatis: ſꝫ etiā ꝓ illo patiamur⁊ nō volētis neqꝫ currētꝭ: ſꝫ miſerctꝭ ē dei: ⁊cui vult miſeret̉: ⁊ quē vult īdurat. Et ſpūs ſāctꝰ doa cariſinatū ſuoꝝ diuidit ſingul̓ ꝓut vultnō ꝓut volūt: ⁊ ꝗbꝰ voluit: ⁊ nō ꝗ voluerunt:hec Augu. vbi .s. Et in Encheridion ſic ait:Nullꝰ inꝗt fit ſaluꝰ: niſi quē vult deꝰ ſaluari:iō rogādꝰ ē vt velit: qꝛ neceſſe ē fieri ſi voluerit. h̓ ille. 1º loco audi gl̓oſū Greg. 29. li. mora. c. 12. Multos inꝗt videmꝰ qͦtidie ꝗ iuſtitieluce reſplendēt: ⁊ in ad finē ſuū neqͣtie obſcuritate tenebrant̉: ⁊ multos cernimꝰ pctōꝝ tenobris obuolutoſ: ⁊ tn̄ iuxta vite ſue t̓minū repete reddi iuſticie ſue liberos. Multos enī nouimꝰ ſemel īuenta via iuſticie illibate vſqꝫ adobitū tēuiſſe ⁊ pleroſqꝫ ꝯſpeximꝰ vſqꝫ ad obitū cepta ſil̓ crimīa ſine ceſſatiōe cumulaſſe. qsgͦ int̓ iſta occultoꝝ iudicioꝝ nubila: mētis ſueradiū mittat: vt aliqͣ ꝯſideratōe diſcernat: velꝗs ꝑduret ī malo: vl̓ ꝗs ꝑſeueret ī bono: vl̓ ꝙab īfirmis ꝯuertat̉ ad ſūma: vl̓ ꝗs reuertat̉ aſūmis ad īſima. Latēt h̓ ſenſus hoīuꝫ: nec ꝗcqͦꝫ de cuiuſlibet ſine cognoſcit̉: qꝛ dīuoꝝ iudicioꝝ abiſſus hūane mētis oculo nullatenꝰ penetrat̉. Uidemꝰ nāqꝫ ꝙ dei aduerſa gētilitasiuſtitie luce ꝑfuſa ē. ⁊ Iudea dudū dilecta ꝑfdie ē nocte cecata. Scimꝰ ēt ꝙ latro de patibulo trāſit ad regnū. Iudas de apl̓atꝰ gl̓ia ē lapſus ī tartaꝝ: ⁊ ſeꝗtur. Quis gͦ diſcutiat in qͦvia habitat lux: ⁊ tenebraꝝ ꝗs locꝰ ſit vt ducatvnūqd̓qꝫ ad t̓minos ſuos ⁊ ītelligat ſemitasdomꝰ eiꝰ: ⁊ īfra video Pau. ex illa ꝑſecutōisſeuicia ad gr̄am apl̓atꝰ vocatū: ⁊ tn̄ ſic int̓ iudicia occulta formidat: vt reprobari ſe ēt poſtqͣ:vocatꝰ ē tīcat. ait. n. ſ. j. Cor. xi. Caſtigo corpmeū ⁊ ſeruituti ſubijcio ne forte alijs p̄dicansipſe reprobus efficiat: ⁊ infra: ve miſeris nobis ꝗ de electione nr̄a nullam adhuc dei vocēcognoſcimꝰ: ⁊ ideo in ocio qͣſi de ſecuritate orpemus. dꝫ ꝓfecto ī ſpe eſſe ſecuritas: ſed etiaꝫamor in ꝯuerſatione. vt ⁊ illa certātes foueat⁊ iſta torpens pūgat. hec ille. ¶ Audi ttio loco vas electiōis Paulꝰ ad Ro. 9. c. Dolenisinꝗt d̓cꝰ on̄dere irū .i. vindictā iuſtitie ⁊ notaꝫſace̓ potētiā ſuā .i. miſericordiā ſuſtinuit .i. ꝑmiſit ī multa paciētia: vaſa irc apta ī īteritū vton̄de̓t dīcias gl̓e ī vaſa miẜicordie qͥ p̄ꝑauit īgl̓aꝫ ⁊ multa de hͦ narrat Pa. ibidē: vide ſiplacꝫ. 1º h̓ ꝟi. ꝓbat̉ rōe. ⁊ pͦ ſic: agēs n̄ limus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten