Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

: neqꝫ lignū: pōt cui placet ſue boniatis dona ꝯcede̓: ſed deꝰ ē agēs illiminatū: nec liga: cui placet pōt ſue bonitatꝭ gl̓ie donacede. maior ē no. Mat. 20. Amice facio tibi iniuriā: tolle qd̓ tuū ē vade: minor ē manifeſta: qm̄ deꝰ nec limatꝰ ē. īmo īfinitꝰ: nec ligatꝰ: imo nulli obligatꝰ ē: ꝯn̄s pōt gl̓iamſuā dare cui placer: qͣre ſi paulū apl̓m fecit:aliū: vocauit magdalenā: te ꝗd inde: ſufficiat tibi: plus qͣꝫ mercaris accepiſti. grandis dicētiuꝫ ſic ingͣtitudo: qͦre me fecit ſic ſic: tot diuitias dedit huic mihi ⁊cͣ. Cogita pauliſꝑ qͣre te fecit aīal lapidem: qͣrehoīem aſinū ſil̓ia. cui .n. deꝰ obligatuserat vt ſic vel ſic face̓t. ꝓbat̉ ſic: qd̓ ex gr̄adat̉ ad libitū dari donari pōt: ſꝫ vita et̓na datur ex gr̄a: ad libitū dari pōt: maior eſt notaMat. 20. An licꝫ mihi face̓ qd̓ volo: mīorpꝫ Aug. ꝯͣ Pelagiū: ⁊cͣ. Et ꝯfirmat̉ teſtimonio Pauli ad Ro. 8. Exiſtimo inꝗtfuit ꝯdigne paſſiōes huiꝰ ſcl̓i ad futurā gl̓iam reuelabit̉ in nobis: gl̓ia dat̉ gͣtis. ſi daturgratꝭ: ad dantis ſtat arbitriū: ⁊cͣ. heceadē ꝟitas ꝓbat̉ exº: exº ph̓i. Sic̄ .n. maͣ ſit vna in oībꝰ gnabilibꝰ corruptibilibꝰ ex phͦ. pōt aſſignari: qͣre vna eius ꝑs ſutſub forma hoīs. alia ſub forma eꝗ: niſi diuinavolūtas. Sil̓r qͣre deꝰ hūc eligat: hūc reprobet ē alia niſi dīna volūtas. Audi Paul.loquētē de Eſau Iacob: ad Ro. 9. .n. īꝗt nondū nati fuiſſent: aut aliꝗd egiſſent boniaut mali: ſed ẜm electionē ꝓpoſitū dei mane̓t ex oꝑibꝰ: ſꝫ ex volūtate dictū ē ei .ſ. Iſaac:qꝛ maior ẜuiet minori ſic ſcriptū ē. Iacob ꝗdēdilexit. Eſau ꝟo odio hūit. ille. ꝓbat̉ exartificiali: ponit btūs Tho. ꝑte pͥma. q. 23dicēs. Sic̄ ad ꝯplemētū vniuerſi reꝝ diuerſigradꝰ reꝗͥrūt̉: qͣrū aliqͣ altū: aliqͣ īſimū tenēt ī vniuerſo: ob multa mala ꝑmittit deꝰ īvniuerſo: vt dictū ē in pͥma ꝑte huiꝰ ẜmōis ſicī toto hūano gnē̓ voluit deꝰ aliꝗbꝰ ſuā bonita on̄dē ſeu repn̄tare modū miſericordiecēdo: hos dr̄ p̄deſtinare. aliꝗbꝰ illā repn̄tare modū iuſticie puniēdo: hos dr̄ reprobareSil̓r pōt dici non pōt alia aſſignari: qͣreiſte lapis ſit ī ꝑte illa ꝑietis: ille ī alia: niſi volūtas artificis ſit: qͣre ſit p̄deſtinatꝰ: illenalla ē alia niſi diuina volūtas. ad Ro. 9. ē volētis neqꝫ currētis: ſꝫ dei miſerētis. pōt ꝓbari exº vitri. Sic̄ .n. pōt alia aſſignari: qͣre artifex ex eadē maſſa vitrivas fecit criſmate ſcō: vl̓ ad tenēdū vinū inmēſa regis. aliud ꝟo vas fecit ī ꝯtumeliā: īhonorē: vt vrinale vel ſil̓e niſi volūtas mgr̄iSic nec ī ꝓpoſito qͣre deꝰ hūc eligat: hūc reprobet. nulla ē alia niſi dīna volūtas. qͣre ⁊cͣ.ſic pꝫ pͥma hꝰ ꝯcl̓onis ꝟitas. ꝟi. ē ſi ali p̄n̄t euidētia ſigna p̄deſtinatōis reprobatōis. Breuit̓ dico ſic̄ de ꝯdigno nulla eſtalia p̄deſtinatiōis aut reprobationis niſi diuina volūtas: ſic nec de ꝯdigno ſūt aliqͣ hmōiſigna. Nullū .n. ē ꝯdignū on̄ſiuū ſignū p̄deſtinatōis aut reprobatiōis. ſꝫ de ꝯgruo dicopn̄t ſigna ꝓbabilia quedā. Quattuor .n. ſigna Alex de ales de p̄deſtinatōe ſcōꝝ int̓ cet̓aponit. Primū ſigᵐ dr̄ preꝑantis. 2ᵐ ſignū diꝯfirmātis. 3ᵐ ſignū dr̄ approbātꝭ. 4ᵐ ſignuꝫdr̄ ſtabiliētis. Accipe pͥmū ſignū qd̓ dr̄ preꝑantꝭ. gl̓oſus deꝰ oīa vl̓r diligat. pͣs. Nhil odiſti eoꝝ feciſti. hīc ē pͥmo pͥncipaliter gr̄am ſuā oībꝰ cōicādum parat: bono qͣꝫmalo: iuſto qͣꝫ īpio. Mat. 5. Solē ſuū oririfacit ſuꝑ bonos malos. 2ᵐ ſignū dr̄ cōfirmātꝭ: qm̄ cōicata gr̄a gͣtis data vl̓ iter oībꝰ tūcbn̄ illa vtētibꝰ ꝯfirmat illaꝫ auget. Male āvtentibꝰ nec ꝯfirmat nec auget: īmo paulatidecreſcit. Sap. 12. c. Odio ſūt deo īpiꝰ īpietas eſꝰ C3ᵐ ſignū dr̄ approbātis: qm̄ cernēsdeus hunc gr̄a gratis data aucta ꝑſeuerant̉bn̄ vti illā bn̄ approbat ad vite et̓ne meritū:ſūme hunc talē amat. alteꝝ ꝟo male vtētē eaipſa gr̄a ꝑſeuerant̉ approbat: nec amatSap. 12. vt.. Quartū ſigᵐ dr̄ ſtabiliētis:qm̄ deꝰ videns hūc ꝑſeuerātē ī mente ſua firmat illi dare vitā eternā. Huic ꝟo in maloſeueranti ꝓponit firmit̉ dare penā eternā. p̄sRetribuet mihi dn̄s ẜm iuſticiā meā ẜꝫ puritatē manuū meaꝝ retribuet mihi. Et ꝓuerx. O pꝰ iuſti ad vitā: fructꝰ āt īpij ad pctm̄. qͣre⁊cͣ. ſic pꝫ ꝟitas. ꝟi. ē an̄ deushūc eligit. illū ꝟo reprobat. ſit apd̓ deū ꝑſona acceptio. certe apparet ſic. Audi apl̓mad ro. 9. Cui vult īꝗt miſet̉: quē vult īduātſnīa iſta clara ē. Abſit aīa vt ꝑtialē deū dicamꝰ. .n. ītelligēdū ē vt deꝰ ita quēqꝫ īduret qͣſi peccare cogat. ſꝫ tm̄ qꝛ ꝗbuſdā pctōribꝰmiẜicordiā iuſtificatōis ſue largit̉: īduraredr̄. qꝛ cōpellat vt peccent: eoꝝ miẜet̉ ꝗbgr̄aꝫ p̄bēdā eꝗtate occultiſſima: ab humāis ſēſibꝰ remotiſſima iudicat. Propiea ē