nationis nō tolūt ſibertatē: g 9º ꝟa. Na notū ē ex dictꝭ ī pͥma ꝑte huiꝰ ẜmonis ꝙ nō oīa qͥdīne ſubdūtur ꝓuidētie neceſſaria ſūt: ſꝫ ēt qͥdā ꝯtingētia .i. q̄dā nccͣio: qͥdā ꝯtingent eueniūt ẜm ꝯditōeꝫ cāꝝ ꝓxīaꝝ: qͣs ad talē effectidīna ordinauit ꝓuidētiā. Ꝙ āt ordo p̄deſtinatiōis nō tollat libertatē .i. ꝙ effectꝰ predeſtinationis ꝯtingent eueniat: ꝓbo fortiſſimo argumēto ſic. Qncūqꝫ aliꝗs effectꝰ ꝓuenit a duabꝰ cauſis qͣrū vna ē nec̄ia: ⁊ alia ꝯtīgēs. ſꝑ illeeffectꝰ erit: tingēs: ſꝫ p̄deſtinatio ē effectꝰ ꝓueniēs a duabꝰ cauſis: qͣrū vna ē ncc̄ia: ⁊ aliaꝯtingēs. gͦ ſꝑ p̄deſtinatio erit ꝯtīgēs. ꝯn̄a noͣcū maiori apud oēs. Et pꝫ exᵐ de ꝯcl̓one pͥucniēte ex p̄miſſa ncc̄ia ⁊ ꝯtingenti: qͥ ſemꝑ eritꝯtingēs: qm̄ ꝯcl̓o ſꝑ debiliorē ꝑtē ſcꝗtur. minor ꝟo ꝓbat̉: qm̄ ad p̄deſtinatōeꝫ ꝯcurrit diuina volūtas tanqͣꝫ cā vl̓is ⁊ ncc̄ia ad p̄deſtinatōem ⁊ libeꝝ arbitriū qd̓ ē cā ꝯtingēs: gͦ effectus erit ꝯtingēs. Sic .n. dina ꝓuidētia ordinauit vt ꝯcurramꝰ ad p̄deſtinatōeꝫ tāqͣꝫ cā ꝑticularis. Eccl̓. 15. Deꝰ ab initio ꝯſtituit hoīeꝫ⁊ reliꝗt illū in manu ꝯfilij ſui. Appoſuit an̄ eūignē ⁊ aquā: vitā ⁊ mortē: vt ad qd̓cūqꝫ voluerit manū extēdat: de qͦ ēt dicemꝰ ẜmōe ſeq̄nti¶ 2ª rō ē iſta. ſi p̄deſtinatio īponat nccͣitatē: ſeatur ꝙ hō de ncc̄itate ſaluabit̉. ⁊ ꝯn̄s nūqͣꝫ poterit a gr̄a dei excide̓. ꝯn̄s ē fl̓m. exꝑiētia: qm̄multi ſcī viri peccauer̄t mortal̓r. gͦ ⁊cͣ. Itē nullus peccat ī eo qd̓ vitare n̄ p̄t ꝑ Aug. ſꝫ ſi p̄deſtinatio ncc̄itate īponit: gͦ ⁊ reprobatio ncc̄itatē̄ īponet. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſic̄ p̄deſtinatū ncc̄e ē ſꝑ bn̄face̓: ita ⁊ reprobatū ncc̄e erit ſꝑ maleface̓. ꝯn̄ſē incōſonū ⁊ abſurdū: vt ꝗs vi ſaluet̉: ⁊ vi dūnet̉: qꝛ alit face̓ nō potuit: gͦ ſibi nō ē īputāduꝫſi dānet̉: aut ſaluct̉. Oīa āt iura clamant̉: vtvolūtati pctm̄ īputet. 15. q. j. ꝑ totū: gͦ ⁊cͣ. Andi Aug. ad Petrū diaconū: ibi ī decretꝭ noͣtū⁊cͣ irmiſſime inꝗi tene ⁊ nullatenꝰ dubites exceptis ill̓ ꝗ ꝓ noīe xp̄i ſuo ſāguīe baptizant̉ .ſ.ſi ſunt ī charitate. alit̓ nō: vt dic̄ glo. nullū hominē accepturū vitā etnā: ꝗ non h̓ a mal̓ ſuisfuerit p pnīaꝫ .ſ. īteriorē. fidēqꝫ ꝯuerſus: ⁊ ꝑſacr̄m fidei .i. ꝑ baptiſmū liberatꝰ. Et maioribꝰ ꝗdc̄ .i. adultꝭ ncc̄ariū eē: ⁊ pn̄īam de malisſuis age̓: ⁊ fidē catholicā ẜm regulā ꝟitatꝭ teneͣ ⁊ ſacr̄m baptiſmatꝭ acciꝑe. Paruul̓ ꝟo ꝗnec dū ꝓpͥa volūtate crede̓: nec pnīam ꝓ pctōqḋ originalit̓ trahūt age̓ p̄n̄t ſacr̄m fidei: qd̓ ēſtm̄ baptiſma: cuiꝰ duratōis eiaſ eoꝝ capax eēnō pōt: ſuffice̓ credimꝰ ad ſaluteꝫ. h̓ ibi. Audi⁊ Ambro. in exameron. ibidē ī decretꝭ allegatū. Illa inꝗt cauēda ſunt q̇ ex volūtate nr̄a ꝓdeunt delicta iuuentutis: ⁊ irrōnabiles corpipaſſiones: qꝛ iuuenes magis qͣꝫ ſenes delinore ꝯſueuerūt. dicit glo. intlinearꝭ. Quoꝝ ignos ſumꝰ dn̄i .i. actores eoꝝ pͥncipia .i. cās extrīſecas n̄ reꝗͥramꝰ .ſ. ī alteꝝ. Nec deriuemī alios .i. nō aſcribamꝰ alijs: vt Adā fec̄. dicitglo. int̓li. Sꝫ agnoſcamꝰ qͥ ꝓpͥa nr̄a ſūt .i. nr̄avolūtate ꝯmiſſa: q̄ poſſumꝰ nō ſace̓ ſi volumꝰHuiꝰ electionē mali nobis potiꝰ debemꝰ aſcribere qͣꝫ alijs. iō ⁊ in vitijs iſtiꝰ modi volūtarios reos nō ex ncc̄itate .ſ. abſoluta ꝯpulſos culpa ꝯſtrīget: pena dānat. Neqꝫ .n. ſi ꝑ furorealiꝗs īnocēte ꝑimat: obnoxiꝰ ē morti: quin ētipſiꝰ dīne legis oraculo .i. rn̄ſo. Si ꝗs ꝑ violētiā intulit: necē accipit īpunitatis ſpem ⁊ refugij facultatē vt poſſit euadere. Mala .n. n̄ ſūtq̄ nec crimine mētē īplicāt: nec ꝯſciam liganhec ibi. Itē ſi p̄deſtinatio ncc̄itatē īponit. ſil̓r⁊ reprobatio. ſcꝗtur ꝙ non ē ncc̄aria lex. neqꝫꝯſiliū: neqꝫ cruditio: neqꝫ p̄dicaº ⁊c̄. qꝛ ſi iſteē p̄deſtīatꝰ ſaluabit̉: velit vl̓ nolit. ſi iſte ē reprobatꝰ dūnabit̉: velit vel nolit: ſꝫ qͣꝫ iſta īcōſonaſint. cuilibet diſcreto penſāda relinqͣmꝰ. ſꝫ lexꝓpt̓ trāſgreſſoreſpoſita ē. 19. q. 2. duc ſūt. dueſūt inquit leges. vna publica: ⁊ aliera pͥuata.Pb̓lica lex ē qͥ a ſcīs pr̄ibꝰ ſcripta ē ⁊ ꝯfirmata vt lex canonū: q̄ ꝗdē ꝓpt̓ trāſgreſſores tradita ē. h̓ ibi. Sil̓r dicēdū de correctōibꝰ p̄dicationibꝰ: ⁊ ſil̓ibꝰ. Iſa. 58. Clamā ne ceſſes etqͣſi tuba exalta vocē tuā: ⁊ ānūcia ppl̓o ſceleraeoꝝ ⁊cͣ. ſꝫ iſta n̄ reꝗͥreret ſi neceſſitate ꝗſqꝫ dānaret̉ ⁊ ſaluaret̉ vt pꝫ intuenti: gͦ p̄deſtinationec reprobatio non īponūt ncc̄itatē. Et ita exhis relinqͣmus notū ꝑtē ꝟitatis negatiuaꝫ verā. Ex his correlarie vnū regulā gnaͣlē cōcludam vꝫ. ꝙ p̄deſtinatio nūqͣꝫ pōt īpediri: ſedbn̄ effectꝰ p̄deſtinatōis. Et hanc regulā ponitbtūs Tho. vbi. sͣ. Nā effectꝰ ſiue executio p̄deſtinatōis eſt a nobis ⁊ ī nobis paſſiue. ſꝫ rō p̄deſtinatōis eſt in dīna volūtate. dīna volūtaſnunqͣꝫ fallit̉: lꝫ al̓r eueniat qͣꝫtū ad ordinē cāꝝſecūdaꝝ: qm̄ dīna volūtas ſic̄ dicit idē doctorq. 19. cū oīuꝫ rerū ſit cā vl̓is: īpoſſibile ē ꝙ ſuūeffectū non ꝯſeqͣtur. vnde qd̓ recedita diuinavolūtate ẜꝫ vnū ordinē: relabit̉ ī ip̄aꝫ ẜm aliūordinē. Itā peccator inqͣꝫtū ī ſe ē: peccādo: ſic̄a dina volūtate recedit: ſic ꝑ iuſticiā ī ordinē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten