Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

nationis tolūt ſibertatē: g ꝟa. Na no ē ex dictꝭ ī pͥma ꝑte huiꝰ ẜmonis oīadīne ſubdūtur ꝓuidētie neceſſaria ſūt: ſꝫ ēt ꝯtingētia .i. q̄dā nccͣio: qͥdā ꝯtingent eueniūt ẜm ꝯditōeꝫ cāꝝ ꝓxīaꝝ: qͣs ad talē effectidīna ordinauit ꝓuidētiā. āt ordo p̄deſtinatiōis tollat libertatē .i. effectꝰ predeſtinationis ꝯtingent eueniat: ꝓbo fortiſſimo argumēto ſic. Qncūqꝫ aliꝗs effectꝰ ꝓuenit a duabꝰ cauſis qͣrū vna ē nec̄ia: alia ꝯtīgēs. ſꝑ illeeffectꝰ erit: tingēs: ſꝫ p̄deſtinatio ē effectꝰueniēs a duabꝰ cauſis: qͣrū vna ē ncc̄ia: aliaꝯtingēs. ſꝑ p̄deſtinatio erit ꝯtīgēs. ꝯn̄a noͣ maiori apud oēs. Et pꝫ exᵐ de ꝯcl̓one pͥucniēte ex p̄miſſa ncc̄ia ꝯtingenti: ſemꝑ eritꝯtingēs: qm̄ ꝯcl̓o ſꝑ debiliorē ꝑtē ſcꝗtur. minor ꝟo ꝓbat̉: qm̄ ad p̄deſtinatōeꝫ ꝯcurrit diuina volūtas tanqͣꝫ vl̓is ncc̄ia ad p̄deſtinatōem libeꝝ arbitriū qd̓ ē ꝯtingēs: effectus erit ꝯtingēs. Sic .n. dina ꝓuidētia ordinauit vt ꝯcurramꝰ ad p̄deſtinatōeꝫ tāqͣꝫ ꝑticularis. Eccl̓. 15. Deꝰ ab initio ꝯſtituit hoīeꝫ reliꝗt illū in manu ꝯfilij ſui. Appoſuit an̄ignē aquā: vitā mortē: vt ad qd̓cūqꝫ voluerit manū extēdat: de ēt dicemꝰ ẜmōe ſeq̄nti ē iſta. ſi p̄deſtinatio īponat nccͣitatē: ſeatur de ncc̄itate ſaluabit̉. ꝯn̄s nūqͣꝫ poterit a gr̄a dei excide̓. ꝯn̄s ē fl̓m. exꝑiētia: qm̄multi ſcī viri peccauer̄t mortal̓r. ⁊cͣ. Itē nullus peccat ī eo qd̓ vitare p̄t Aug. ſꝫ ſi p̄deſtinatio ncc̄itate īponit: reprobatio ncc̄itatē̄ īponet. ꝯn̄s ſic̄ p̄deſtinatū ncc̄e ē ſꝑ bn̄face̓: ita reprobatū ncc̄e erit ſꝑ maleface̓. ꝯn̄ſē incōſonū abſurdū: vt ꝗs vi ſaluet̉: vinet̉: qꝛ alit face̓ potuit: ſibi ē īputāduꝫſi dānet̉: aut ſaluct̉. Oīa āt iura clamant̉: vtvolūtati pctm̄ īputet. 15. q. j. totū: ⁊cͣ. Andi Aug. ad Petrū diaconū: ibi ī decretꝭ noͣtū⁊cͣ irmiſſime inꝗi tene nullatenꝰ dubites exceptis ill̓ noīe xp̄i ſuo ſāguīe baptizant̉ .ſ.ſi ſunt ī charitate. alit̓: vt dic̄ glo. nullū hominē accepturū vitā etnā: non a mal̓ ſuisfuerit p pnīaꝫ .ſ. īteriorē. fidēqꝫ ꝯuerſus:ſacr̄m fidei .i. baptiſmū liberatꝰ. Et maioribꝰ ꝗdc̄ .i. adultꝭ ncc̄ariū: pn̄īam de malisſuis age̓: fidē catholicā ẜm regulā ꝟitatꝭ teneͣ ſacr̄m baptiſmatꝭ acciꝑe. Paruul̓ ꝟonec ꝓpͥa volūtate crede̓: nec pnīam pctōqḋ originalit̓ trahūt age̓ p̄n̄t ſacr̄m fidei: qd̓ ēſtm̄ baptiſma: cuiꝰ duratōis eiaſ eoꝝ capax pōt: ſuffice̓ credimꝰ ad ſaluteꝫ. ibi. Audi Ambro. in exameron. ibidē ī decretꝭ allega. Illa inꝗt cauēda ſunt ex volūtate nr̄adeunt delicta iuuentutis: irrōnabiles corpipaſſiones: qꝛ iuuenes magis qͣꝫ ſenes delinore ꝯſueuerūt. dicit glo. intlinearꝭ. Quoꝝ ignos ſumꝰ dn̄i .i. actores eoꝝ pͥncipia .i. cās extrīſecas reꝗͥramꝰ .ſ. ī alteꝝ. Nec deriuemī alios .i. aſcribamꝰ alijs: vt Adā fec̄. dicitglo. int̓li. Sꝫ agnoſcamꝰ ꝓpͥa nr̄a ſūt .i. nr̄avolūtate ꝯmiſſa: poſſumꝰ ſace̓ ſi volumꝰHuiꝰ electionē mali nobis potiꝰ debemꝰ aſcribere qͣꝫ alijs. in vitijs iſtiꝰ modi volūtarios reos ex ncc̄itate .ſ. abſoluta ꝯpulſos culpa ꝯſtrīget: pena dānat. Neqꝫ .n. ſi furorealiꝗs īnocēte ꝑimat: obnoxiꝰ ē morti: quin ētipſiꝰ dīne legis oraculo .i. rn̄ſo. Si ꝗs violētiā intulit: necē accipit īpunitatis ſpem refugij facultatē vt poſſit euadere. Mala .n. ſūt nec crimine mētē īplicāt: nec ꝯſciam liganhec ibi. Itē ſi p̄deſtinatio ncc̄itatē īponit. ſil̓r reprobatio. ſcꝗtur non ē ncc̄aria lex. neqꝫꝯſiliū: neqꝫ cruditio: neqꝫ p̄dicaº ⁊c̄. qꝛ ſi iſteē p̄deſtīatꝰ ſaluabit̉: velit vl̓ nolit. ſi iſte ē reprobatꝰ dūnabit̉: velit vel nolit: ſꝫ qͣꝫ iſta īcōſonaſint. cuilibet diſcreto penſāda relinqͣmꝰ. ſꝫ lexꝓpt̓ trāſgreſſoreſpoſita ē. 19. q. 2. duc ſūt. dueſūt inquit leges. vna publica: aliera pͥuata.Pb̓lica lex ē a ſcīs pr̄ibꝰ ſcripta ē ꝯfirmata vt lex canonū: ꝗdē ꝓpt̓ trāſgreſſores tradita ē. ibi. Sil̓r dicēdū de correctōibꝰ p̄dicationibꝰ: ſil̓ibꝰ. Iſa. 58. Clamā ne ceſſes etqͣſi tuba exalta vocē tuā: ānūcia ppl̓o ſceleraeoꝝ ⁊cͣ. ſꝫ iſta reꝗͥreret ſi neceſſitate ꝗſqꝫnaret̉ ſaluaret̉ vt pꝫ intuenti: p̄deſtinationec reprobatio non īponūt ncc̄itatē. Et ita exhis relinqͣmus notū ꝑtē ꝟitatis negatiuaꝫ ve. Ex his correlarie vnū regulā gnaͣlē cōcludam vꝫ. p̄deſtinatio nūqͣꝫ pōt īpediri: ſedbn̄ effectꝰ p̄deſtinatōis. Et hanc regulā ponitbtūs Tho. vbi.. effectꝰ ſiue executio p̄deſtinatōis eſt a nobis ī nobis paſſiue. ſꝫdeſtinatōis eſt in dīna volūtate. dīna volūtaſnunqͣꝫ fallit̉: lꝫ al̓r eueniat qͣꝫtū ad ordinē cāꝝſecūdaꝝ: qm̄ dīna volūtas ſic̄ dicit idē doctorq. 19. oīuꝫ rerū ſit vl̓is: īpoſſibile ē ſuūeffectū non ꝯſeqͣtur. vnde qd̓ recedita diuinavolūtate ẜꝫ vnū ordinē: relabit̉ ī ip̄aꝫ ẜm aliūordinē. Itā peccator inqͣꝫtū ī ſe ē: peccādo: ſic̄a dina volūtate recedit: ſic iuſticiā ī ordinē