Pe 2ºSmo ⁊Leſt certa cognitio dei: dūtaxat futuroꝝ bonorū ⁊ maloꝝ. Iteꝝ nō te ītelligo inꝗēs. dic mihi ꝗd ē ſcīa dc̄i. dico tibi aīa cara. Ꝙ ſcīa dei ēcerta cognitio dei p̄teritoꝝ: pn̄tiū: ⁊ ſuturoꝝ ⁊fieri poſſibiliū bonoꝝ ⁊ maloꝝ. Ecce aīa caraꝙ iſta res q̄ p̄deſtinatio dr̄: oīa iſta includit: ⁊oīa h̓ in deo idē realit̓ ſūt: lꝫ formalit̓: vel rōnedifferāt. Alia .n. rōne reſpicit res qͣlit̓ euenirepn̄t: ſūt vel fuerūt. ⁊ alia rōne reſpicit res qͣſit̉ſolū euenire pn̄t. ⁊ alia rōne reſpicit res futuras inqͣꝫtū ordinant̉ ad vitā eternā. ⁊ aliter inqͣꝫtū ordinant̉ ad ignē eternū. Inqͣꝫtū .n. reſpicit res vt ordinant̉ ad vitā eternā: dr̄ p̄deſtinatio. Inqͣꝫtū reſpicit vt ordinant̉ ad igneꝫeternū. dr̄ reprobatio: Huic ſnīe ꝯcordat Ricar. in. 4. ⁊ coīter oēs. Et vt hꝰ rei clarā qͣꝫtūpoſſumꝰ ſcīam capiamꝰ: oēs ceteras doctoruꝫalioꝝ ſnias ad pn̄s ꝯglutinātes. gl̓oſū doctorē ſcm̄ Tho. in ſua pͥma ꝑte. q. 23. ꝓ duce nr̄ohoc in loco accipiamꝰ: nec ẜmones eiꝰ qm̄ duri ſūt. ſed ſnīa vtar clarioribꝰ qͣꝫ potero ꝟbisQuid igr̄ aīa mea ſcire intēdis. Pr̄ Ambrigtusīꝗd ſit p̄deſtinatio: qͦquo tibi poſſibili mō ſcireperopto. Libēti aio faciā. Dico igr̄ de menteliū reꝝ.pſati doctoris. Ꝙ p̄deſtinatio nihil aliud ē: nicara ſuf.ſi alicuiꝰ ꝑſone: vel aliqͣrū ꝑſonaꝝ ad vitā eternā qͥdā trāſmiſſio certa. Cū .n. rōnal̓ creaturaſit vite eterne capax: ⁊ ꝟtute ſua ad hͦ ſignū ꝑuenire nō poſſit: ncc̄e ē vt a deo ſibi dāte virtutē trāſmittat̉: ſicut ſagitta a ſagittāte mittiturront̉ vlt.ad ſignū: ad qd̓ ſua ꝟtute nunqͣꝫ deucniſſet ⁊ꝓprie vulgari ẜmone trāſmiſſio tal̓ dici pōt.Uno balzare de dio de qͥſto: ⁊ de cōſtui a vita⁊ccongia.eterna. Et noͣ: dic̄ idē doctor ꝙ ſic̄ rō ordinisoīuꝫ rerū in finē dr̄ ꝓuidētia vt dictū ē ī pͥmaꝑte huiꝰ ẜmonis. ſic rō huiꝰ trāſmiſſiōis ad viiā eternā dicit̉ p̄deſtinatio. Ex qͦ ſeꝗtur ꝙ p̄deſtinatio qͣꝫtū ad obiecta erit ꝑs ꝓuidētie vt maſus deuanifeſtū eſt. Et ſic habes ꝗd ſit p̄deſtinatio. 2bare ⁊nvideamꝰ qͣlit̓ ſit iſta p̄deſtinat o. i. ꝗ ſit ciꝰ oribē xuummdo. Dico aīa mea ꝙ mirabil̓ eſt eiꝰ ordo. Audi Paul. ad Ro. 8. vt etiā diximꝰ ī pͥncipio.Quos inquit p̄deſtinaui .i. ab ctno ad gr̄amclegit. hos ⁊ vocauit .ſ. ad fidē adducēdo: ⁊ hͦduobꝰ modis. aut exteriꝰ. aut interiꝰ. Exteriꝑp̄dicatiōeꝫ vel ſil̓e. Interius ꝑ inſpiratiōeꝫ.Et qͥs vocauit: hos ⁊ iuſtificauit .ſ. peccatorūremiſſione: ⁊ bona oꝑatione. Quos aūt iuſtificauit .ſ. pctā remittēdo: illos ⁊ magnificauitij. Priſ. ꝟmtibꝰ ampliādo: vel ī gl̓ia exaltādo. Ex ꝗ9º hmobꝰ ꝟbis ſatis pꝫ: ꝙ deꝰ nunqͣꝫ dr̄ ad vitā cternā p̄deſtinare niſi illū prius eligat int̓ cetcros⁊ nō eligū niſi pͥus diligat: ⁊ nūqͣꝫ diligit niſiprius diligere velit: ⁊ qs vult diligere vocat.⁊ qͦs vocat iuſtificat: ⁊ qͦs iuſtificat hos ⁊ magnificat. Audi Pau. ad Bal. j. de ſeip̄o ſcribētē. Cū aūt placuit ei ꝗ me ſegregauit ex vtero mr̄is mee: ⁊ vocauit ꝑ gr̄am ſuā: vt reuelaret filiū ſuū ī me: vt euāgelizarē cū in gētibusꝯtinuo nō acꝗeui carni ⁊ ſanguini. Un̄ ſeꝗt̉h̓ regula gn̓alis: ꝙ deꝰ volēs hūanā creatur āad finē et̓nū beatū ꝑducere: aliqͥs ab hͦ fine errare ꝑmittit: ⁊ hos dr̄ reprobare: ⁊ aliqͥs ordinat ad illū finē: ⁊ hos dicit̉ p̄deſtinare. 2ª regula ē iſta vꝫ. O ēs p̄deſtinati ſunt a deo electi⁊ dilecti: ⁊ oēs p̄ſciti ſūt a deo reprobati ⁊ oditi. ¶ 3ª regula ē iſta: lꝫ deꝰ oīa diligat: non tn̄oēs ſic diligit: vt oībꝰ hͦ bonū velit: qd̓ ē darevitā et̓nā: qm̄ inqͣꝫtū hͦ bonū qd̓ ē dare vitamctnā aliꝗbꝰ vult: illos dr̄ p̄deſtinare. Inqͣꝫtūv̓o aliꝗbꝰ non vult: illos dr̄ reprobare. Et lꝫgl̓oſus deꝰ ſuā bonitatē oībꝰ abſolute cōicet:nō tn̄ abſolute cōicat oībꝰ hͦ bonū: qd̓ ē dare vitā eternā: ſꝫ ſolū ill̓ qͥs eligit. In̄ btūs Damaſcenꝰ ſuꝑ illud apl̓i. j. Thi. 2. Deus vult oēshoīes ſaluos fieri. duplicē dei diſtinguit volūtatē .ſ. aūcedētē ⁊ ꝯn̄te fiue abſolutā ⁊ ꝯditionalē. Volūtate abſoluta ⁊ an̄cedēti reſpic̄ deꝰordinē naͣe ꝓut ab ipſo ꝯdita ē. Et qꝛ oē bonū eſt a deo volitū: ⁊ hoīes ſalutē et̓nā obtinere: eſt qͥddā ſingulare bonū: iō inqͣꝫtū in ſe eſtvult oēs hoīes ſaluos fi cri. Uolūtate aūt reſpectiua ⁊ ꝯditionali reſpicit deꝰ ordinē ꝑſoneexꝑte liberi arbitrij. ⁊ qꝛ nō ē bonū oēs hoīeſſaluari: niſi ſub ꝯditōe iſta .ſ. ꝗ ſaluari ꝯſētiūt⁊ volūt: iō hi tm̄ ſaluant̉ ꝗ volūt ⁊ executionimādāt: ⁊ ſic nō oēs hoīes vult deꝰ ſaluos fierivt renitētes ſue gr̄e: ⁊auertentes a lege ſua.ſic̄ in ꝑte pͥma huiꝰ ẜmonis exēplificatū eſt deſole: ꝗ oēs illuminare ē aptꝰ: ſꝫ nō illos ꝗ radios eiꝰ nolūt ītueri: qd̓ noculpa ſol̓: ſꝫ recipere nolētiū ē. Et ſic pꝫ ſcd̓a ꝟitas. 3ª ꝟi. eſtqͣlis ſit p̄deſtinatio: vtꝝ .ſ. ſit nccͣia: aut ꝯtīgēi. an īponat ncc̄itatē: ita ꝙ p̄deſtinatꝰ nō poſſit dānari: aut nō .i. ꝙ p̄deſtinatꝰ poſſit reprobāi. Et breuit̓ aīa ſcias ꝙ oīs theologoꝝ ſchola ꝑtē negatiuā tꝫ .ſ. ꝙ n̄ ponat ncc̄itatē: qd̓ ꝓbari poſſet rōnibꝰ multis. ſꝫ aliqͣs adducamꝰad pn̄s. Et pͥmo arguit̉ ſic. Sic̄ ꝓuidētia deirebꝰ oībꝰ nō ī ponit neceſſitatē: ſic ordo p̄deſti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten