ꝑs poSmo ⁊ijē ſub dīna ꝓuide̓ª. vn̄ ꝗc̓ꝗd ſici: ⁊ qº ordīe ſiet: ⁊ qūo fiet oīa ſūt ī ītellcū dīno: ⁊ ſic ītelligipībꝰ ꝓuide̓. Ꝙͣᵐ it ad executōeꝫ illiꝰ ordīs ſicn̄ īmediate ꝓuidē dr̄. ſꝫ ſt̓ aliqͣ media dīne ꝓuidētie: qꝛ īſeriora ꝑ ſuꝑiora gubernat: n̄ ꝑꝑ defectū ſue tutꝭ: ſꝫ ꝑꝑ abūdātiā ſue bōitatꝭ: vt.ſ. dignitatē cālitatiſ ēt ſuis creaturꝭ cōicet. etvide mirabilē ordinē. ꝗbuſdā .n. rebꝰ cās aſſigͣuit nccītas vt nccͣrio euēiāt ꝗbuſdā cās cōtīgētes: vt ꝯtigēter euēiāt. ⁊ ſic qd̓ deꝰ ordīauit nccͣrio euēir ncc̄rio euēiet ⁊ qd̓ ꝯtigēt̉ ſil̓rcōtīgēter cuēiet. Hoīs āt libe. arbi. cōtīgensſec̄. Eccl̓. xv. Deꝰ ab īitio ꝯſtituit hoīeꝫ ⁊ reliꝗt illū ī māu ꝯſilij ſui ⁊cͣ. gͦ ⁊ eꝰ eſſcūs erit cōtigēs. vn̄ nōͣ iſſā regl̓aꝫ gn̓alē. deꝰ ſic hoīeꝫ ordiauit ī finē vt gl̓a ꝑfruat̉ et̓na: vt dic̄ aug. Erecuº ꝟo iſtiº ordīs a nob̓ ē. ⁊ do tibi hͦ ēAccipe vnū ꝗ ꝑ cōitatē aſſgͣtꝰ ſit ſuꝑ vnā turrim ciuitatis vt ītꝰ ⁊ exͣ ciuitatē videat: ⁊ ꝑicl̓afutura ꝯſide̓t. h̓ ꝓſpiciēs ecce ab vna ꝑte ciuitatis īgēs bellū erga ciuitatē vēir̄ cōſpic̄. campanā pulſat ⁊ clamat. alarme alarme. Iteꝫ ſidr̄i noviderit accēſu ī aliqͣ domo ignē. īmediate cur.⁊ ſcirit ad cūparā ⁊ ſonat: clamatqꝫ fuoco fuochoat ncc̄eeSicqꝫ de alijs caſibꝰ poſſibilibꝰ. h̓ hō pulſāº:hͦ āt or⁊ vociferādo ſaluti ꝓuidꝫ ciuitatꝭ. Sꝫ execuꝰiſtiꝰ ciuitatis īcūbit ppl̓o. Sic ad ꝓpoſituꝫ ſtatuꝫ orduglorioſꝰ: ſūmuſqꝫ cūcta ꝓſpiciēs ex alto ⁊ dienoctuqꝫ ad ꝯſcīe hoſtiū clamat: vocitēat: pulſat. Apoc̄. 3. Sto ad hoſtiū ⁊ pl̓ſo: ⁊ ꝗd ait reuertē ruertē ſunamitis .i. aīa deſuiata. reuētēīqͣꝫ a pccō cogitatōis: r̄uēte̓ a pccō locutōiſ: reidē ipuerte a pccō oꝑiſ. r̄uerte̓ a pccō p̄ue ꝯſuctudīſnē: impb⁊ īcuramur te. p̄e. O cl̓. dn̄i ſr̄ iuſtos. ⁊ aurescꝰ ī p̄ces eoꝝ. ⁊ dic̄ reuertē: qm̄ pccm̄ ē aueſioduoꝝ: vi.ab īcōmutabili bono: ⁊ adheſio ad ꝯmutabl̓e⁊ faliā qbonū ẜꝫ aug. Ecce aīa cara ꝙ d̓s tue ꝓuidetſaluti. tua mō īt̓eſt iſtā ꝓuidētiā executiōi mādar̄. ⁊ ſic d̓s clamat: ⁊ obaudis: ⁊ ꝑ d̓uia ꝑgiſI.14. jj⁊ dānarꝭ cꝰ qͥſo cl̓pa. ꝓue̓ .j. Uocauit īꝗt d̓ꝰ ⁊renuiſtis: extēdi māus meas: ⁊ n̄ ſūt ꝗ aſpicexi ſiret: oē ꝯſiᵐ meū deſpexiſtis ⁊ īcrepatōe ſ m̄aſpinoluiſtis. Ego qͦqꝫ ī īteritu vr̄o ridebo ⁊ ſubſanabo vos. Cū vob̓ qd̓ tīebatiſ aduenēiſ cūPliuitjivenerit repētīa calamitas ⁊ int̓itꝰ qͣſi tēpeſtasingrue̓it. qn̄ vene̓it ſr̄ vos tribulaº ⁊ āguſtia.Tn̄c īuocabūt me: ⁊ n̄ exaudiā. māe ꝯẜgēt: n̄iſīuēiēt me: eo ꝙ exoſā hūer̄t diſciplinā ⁊ tīorēdn̄i n̄ ſuſceper̄t: nec acꝗeuer̄t ꝯſiº meo: ⁊ d̓trarerūt vniuēſe cogitatōi mec. Cōedēt igr̄ fruP 9ctꝰ vie ſue fulſqꝫ ꝯſilijs faturabūt̉ ⁊c̄. Et cuiꝰerit defectꝰ nōne tuꝰ ꝗ obaudiſti vocē dn̄i pͥſNō audiuit ppl̓s vocē meā: iſtl̓ n̄ ītēdit mihiIn̄ ꝓph̓a dn̄ꝫ exorabat dicēs. Da mihi itellectū ⁊ ſcrutabor legē tuā: ⁊ cuſtodiā illā in totocorde meo. Et dn̄ſ rn̄dꝫ. Intellectū tibi dabo⁊ īſtruā te: firmabo ſr̄ te ocl̓os meos. Sed ſihodic hoīes īcōſiderate viuūt: nec p̄dicatiōeſfrequētūt: nec fidelia ꝯſiª q̄rūt. ſꝫ ocl̓is clauſiſdīnā ꝓuidētiā exccutōi mādar ꝑuicurāt. ⁊ poſtea ī baratrū mergūt̉ dānati. Cꝰ q̄ſo cl̓pa: and̓i: vult .n. dꝰ oēſ hoīeſ ſaluari. i. Thi. ij. ⁊ neminē violētat: nē inē bn̄ſacē cogit: ſꝫ oībꝰ volētibꝰ mīe ſue lum̄ n̄ occl̓tat. Exº ſol̓ ꝗ lꝫ oēsillūinar̄ ſit aptꝰ. tn̄ ꝗ ocl̓ꝫ claudit lum̄ n̄ r̄cipitſol̓ Sic deꝰ inqͣꝫᵐ ī ſe ē: ꝑatꝰ eſt ſaluar̄ oēs. ⁊gnal̓r oībꝰ de mō ſaluādi ꝓuidet. tn̄ hoīes: q̄obſtaculūponūt neqͣqͣꝫ ſaluat. Quar̄ ex his ſatis claret qͣl̓r oīa dīne ꝓuidēᵉ ſubdāt̉. Et ſicpatet cōcl̓o prima in nomine dei.Qual̓r deꝰ tribulatiōes ⁊ flagella currer̄ ſinit nec tn̄ ꝑꝑ hoc dicitur rebꝰ non ꝓuidere.¶ Concluſio ſecunda.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. O īa mala: vtguerr̓ peſtilēᵉ ⁊cͣ. dīna ꝓuidēª eueniunt. ⁊ ſi ill̓ ꝑticl̓arit̓ n̄ ꝓuidet: n̄ m̄ dicēdꝰ ē male ſcl̓m gubernar̄. Mirāt̉ .n. pl̓imi dicētes. Si deꝰ cūcta q̄ futura ſt̓. an̄qͣꝫ ſini pͥuidꝫqͣr̄ ill̓ ne fi. āt n̄ ꝓuidꝫ. Meliꝰ .n. ē āte tp̄s occurre̓ qͣꝫ pꝰ vulnꝰ datū r̄meᵐ adhibe: vt dicitSene. de moribꝰ. ⁊ Boe. iiij. d̓ ꝯſo. ait. Nōqd̓ an̄ ocl̓oſ ē ſuffic̄ ītueri. reꝝ exitꝰ prudentiametit̉. Et Aꝝ. de ſecretis ſccretoꝝ ad Alexā.ait. Siſ ꝓuidꝰ ī ꝓuidēdo q̄ pn̄t ꝯtīge̓. Nā cū ēuenerīt tūc ſciēt hoīes ꝙ ocl̓i tui ꝓcul videāt⁊ ꝑꝑ hͦ. uā laudabūt ſapīaꝫ: ⁊ cauebūt tuā oſſēdē maieſtatē. Cur igr̄ oīa mala excidia: depopulatiōeꝫ ⁊ hꝰ ī mala cernat ēt clariꝰ qͣꝫ in ſeipẜ ſint. qͣre d̓s n̄ adhibet rebꝰ his vt poſſꝫ rectū īpedim̄iū Si .n. qͣſdā ocl̓is cernēs aīa m̄adepopulatas italie cinitates vix lachrymaſ cōtinēs. Nōne deº meꝰ an̄ ipſoꝝ euētū cēnebasilla. An ocl̓i tui caligioſi ſūt. non enim bono⁊ recto ſufficit prouiſori vtilitatē querer̄ rerūſed etiā oportet ⁊ que poteſt impedimēta cuncta nociua ſubmoueat: ⁊ ne fiāt alia obicē ponere: vt pꝫ conſiderāti. Quare cū deus boriꝰſit ſeculi rector videtur illum non tm̄ ſuarumcreaturarū ſalutem querere debere: ſed etiaꝫnociuam toller̄: ⁊ cōtra poſſibilia īcōmoda reo 4