Sruo 93iOscatꝰ. Quibuſdā enī creaturis gr̄e ſue copīaꝫcōicat: illis dādo eē: ⁊ cōſeruādo. ꝗbuſdā dādo eē ⁊ viuere. ꝗbuſdā eē viuē ⁊ ſentire. quibuſdā eē: viuere: ſentire ⁊ intellige̓: nō tn̄ ſiccōicat: vt ea vſqꝫ ad intima trāſcat cognitiōislucē largiēdo: qꝛ nō ē eis capacitas neͣ data ſicut ⁊ ſol qͣꝫuīs lapidē illuminet: non tamē ſicvt cognoſcat. qꝛ oculos non habet. Soli autēhomini lucē ſue claritatis on̄dit ⁊ tribuit cognitiuā: ⁊ ẜm hoc homo dicit̉ oīs creatura ingenere: vt dcm̄ ē in cōcluſione p̄cedēti. Namcū lapidibus cōicat̉ hō in ꝑticipatiōe eēndi cūplātis in viue̓: cū aīalibꝰ ⁊ beſtijs in ſentire:ſed cū ſeipſa ⁊ angelis ꝑticipcꝫ facit in intelligere. vn̄ ꝗlibet hōnatura ē intelligēs .i. ad intelligendū aptus. ⁊ niſi homo obicē pōat: tāta pōt intelligētia irradiari: vt ſupra hūanumẜſū ⁊ naͣe capacitatē plura cognoſcet. Ꝙobrē peccatores parū aut nihil de diuinis intelligūt: qꝛ ſue mētis oculis obicē ponūt: ſicut ethō oculos obſtruſos tenēs nō videt: quia videre nō placet. ⁊ obicē pōit. Propterea dicit̉i. Corin. xiiij. Qui ignorat ignorabit̉ .ſ. ātoiudicē ⁊ pͣs. Noluit ītellige̓ vt bn̄ age̓t. Quare māifeſtū ē ꝙ be nedictus deꝰ ẜm ſubiectoꝝdiuerſoꝝ capacitatē: gr̄arū ſuaꝝ lucē non occultat. Et poſtea accipiat̉ tīor .ſ. ꝙ virgo fuitſubiectū ſufficiēter diſpoſitū ad poſſe recipereoēm diuīe gr̄e influxū .ſ. creature poſſibilemNūqͣꝫ hec ꝓfecto bn̄dicta ācilla diuīs ſumībobice poſuit. nec deū aliquo vnqͣꝫ peccatoruꝫgenere qͦuis mō offendit: vt dictū ē in 3º cocluſione pͥme ꝑtis huiꝰ ẜmōis. ergo neceſſe ēcōcede̓: vt ſuꝑ oēs gr̄a diuini lumīs eiꝰ aīamperluſtrauerit. id̓o Maria illuminata dr̄.Secūdo hec cōcluſio ꝓbat̉ aucͣte. Audi Hiero. in ſermōe de aſſūptiōe. ¶ Ceteris inꝗt perꝑtes gr̄a. Marie vero ſe totā infudit gr̄e plēitudo. Audi Ber. in ẜmōe. Per te inꝗt virgo ſcā celū impletū ē. infernꝰ euacuatus ē: reſtaurare ruine celeſtis hieruſalē expectātibusmiẜis vita ꝑdita data ē. ¶ Ex ꝗbus correlarie inferūtur tres ꝟitates. ¶ Prima eſt iſta.Ꝙ oēs ob hoc fulgēti ſidere lumē ſuſcipiuntNā per illā tubaꝫ Ioānis baptiſte dicentemEcce agnus dei. Andreas credidit. per Andreā Petrus. per Petrū Roma. per Romā credidit vniuerſuſ mūdus. gͦ a primo advltimū ꝑ Ioannē credidit vniuerſus mūdusSed a qͦ Ioānes lum̄ accepit: niſi a virgīe5 20ī vētre portāteꝫ ſole̓: dū Eliſabet eiꝰ mr̄eꝫ ꝟgo gl̓oſa viſitauit. vn̄ ⁊ ī vētre exl̓tauit. luc̄. pͥO glorioſa illuſtracio: nodū erat natꝰ ⁊ iaꝫ ſāctificatus: ⁊ propheta ⁊ pluſqͣꝫ propheta factꝰ⁊cͣ. ¶ Secūda veritas eſt ꝙ virgo per gr̄amdeo fuit magis vnita qͣꝫ aliquis ſanctꝰ. Naꝫſolus chriſtus deo vnitus ē per vnionem hipoſtaticam: alij vero oēs per gr̄am alio ⁊ alio mō. ¶ Quidā cognitione tm̄: vt Hiere.qui clariſſime de deo prophetauit. ⁊ ideo in vtero meruit ſanctificari. Quidā cognitione⁊ demonſtratione: vt Ioānes baptiſta ꝗ chriſtū in vtero cognouit: ⁊ ad Iordanē chriſtuꝫdigito demōſtrauit. ⁊ iō in vētre matris ſcīficatus ē: ⁊ pluſqͣꝫ propheta appellatus eſt. Etſic de alijs. Uirgo aūt glorioſa ⁊ fide cognouit: ⁊ digito ⁊ manu tetigit: ⁊ deum verū ſuoimmaculato vtero portauit. ideo nō fuit in vētre ſcīficata: quia nulla erat ſanctificationiſ cāſed ab omni peccato preſeruata. vt differret aprimis. ⁊ poſtea plena gr̄a facta: vt ſemꝑ ſtaret īmaculata. O qͣꝫ bene igitur dicitur. gr̄aplena. ¶ Tertia veritas eſt ꝙ in xp̄o ⁊ ī Maria: ⁊ in multis ſanctis fuit gr̄e plenitudo: ſꝫalio ⁊ alio mō. In xp̄o per excellētiā tanqͣꝫ incapite. In Stephano ⁊ alijs ſāctis ꝑ ſufficiētiā tāqͣꝫ ī mēbris: ſꝫ ī virgīe ꝑ ſuperabūdātiātāqͣꝫ ī collo trā ſcūte. Ex hāc ꝟitatem ēt on̄ditbarbatꝰ Hiero. ī ẜmōe aſſumptōis. Et ſic veritas iſtiꝰ ꝯcl̓onis pꝫ aucͣte ⁊ rōe. ¶ Tertio eādē cōfirmemꝰ exēplo. Legit̉ .n. de btō Dionyſio: cū ſemel vt ꝟginē videt a dn̄o ſuppliciter periſſꝫ: vt ipſe ī qͣdā epl̓a ſua Ioāni euāgeliſte directa on̄dit. ⁊ tādē obtēta gr̄a ſic dixit.Si diuīs lr̄is eruditꝰ nō eēm: ⁊ fide illuminatos ocl̓os n̄ hr̄em. aliud lumē ſub d̓o eē n̄ crederē. h̓ ille. qͣr̄ ⁊c̄. Et h̓ ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓o.¶ De maxīa gīs hūilitate. ¶ Cōcl̓o 2ª.Ccpe ẜam cōcl̓onē. vꝫ. Etſigͣdus dignitatiſ faciat ſuꝑbir̄. tamē ex hac glorioſa maternitate virgo bn̄dcā ſe tartum hūiliauit qͣꝫiū ē poſſibile humane mentiimagīari. ¶ Primā huiꝰ ꝯcl̓onis partē tāqͣꝫꝑ ſe noīā nr̄is tēporibus relinquamus. Iob.xv. Ambulauerūt ertēto collo. ¶ Sꝫ ſcd̓amꝓbemus. Et hͦ tripl̓r .ſ. rōne: auctoritate: etexemplo. ¶ Sed āteqͣꝫ ad hec veniamꝰ pͥmodiſtīctionē quādā hūilitatꝭ videamꝰ. Eſt .n.quedam humilitas mala falſa ⁊ deo īimica ⁊quedā bōa vera. ⁊ deo aīciſſima: ⁊ aliqͣ ꝑtimo 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten