falſa ⁊ ꝑtī mala ⁊ ꝑtī deo inimica. ¶ Humilitas tota mala ⁊ deo īimica ē triplex .ſ. deiectionis: puſillanimitatis ⁊ malignitatis. ¶ Deiectiōis: vt cū flagellis deus ſuꝑbiā mundi ſternit. Iſa. xxv. Hūlliabit gloriā Moab cū alliſione manuū eiꝰ: ⁊ munimēta ſublimiū murorū tuoꝝ cōcidēt: ⁊ hūiliabūtur ⁊ detrahent̉ad terrā vſꝫ ad puluerē ⁊ O ſee. vij. Hūiliabitur īſil̓ ī facie eiꝰ. nec reuerſi ſūt ad dn̄ꝫ deum ſuū: ⁊ nō quēſierūt cū ⁊cͣ. ¶ Secūda dicit̉puſillanimitatis: vt cū ꝗs verita ē dicer̄ perijmeſcit. vel cōtra illā impugnātibꝰ reſiſtere nōaudet. Eccleſaſtꝭ. xiij. Noli eē hūilis in ſapientia tua: ne hūiliatꝰ in ſtultitiā ſeducaris. Inde. xi. q. iij. c. nolite: parū poſt pͥncipiū diciturNō ſolū ille ꝓditor ē veritatis: ꝗ trāſgrediēſveritatē ꝓ veritate palaꝫ mēdaciū loquit̉: ſedēt ille ꝗ nō libere veritatē ꝓnūciat: quā libereꝓnūciare oꝫ. aut nō libere veritatē defendit:quā libere defende̓ cōuenit: ꝓditor ē veritatiſh̓. ibi. Et ſūt verba beati Criſo. ¶ Tertia mala hūilitas dicit̉ malignitatis: Eccl̓. xix. Eſt:ꝗ neꝗter ſe hūiliat. ⁊ īteriora eiꝰ plēa ſūt dolopͣs. Pacē loꝗtur cū ꝓximo: ⁊ occultē pōit īſidias. ¶ Pūilitas tota bōa ē virtꝰ quedā: quapaſſio tēdēs ad magna recta rōne regulatur:ne paſſio irruat ſine rōne in magna: ſicut magnanimitas ē quā regulat̉ paſſio: ne deſꝑatione retrahat̉: ſed recta rōne ꝓſequat̉ magna.Magnanimitas ergo īpellit: ⁊ hūilitas retrahit ¶ Et de hoc Audi Ambro. ſuꝑ p̄s. Quipauꝑtate inꝗt cōtētus ē: nō ē cōtētus iniuria⁊ ꝗ pōt ꝑferre verboꝝ penas: exagitat̉ verboꝯtūelie. ⁊ ꝗ pōt admīſtratiōeſ cōt ēnere: doletſibi aliquē honorificētia eē p̄latū. grāde ē ī oībus tene̓ hūilitatis mēẜas bōa hūilitas: q̄ nihil appetēdo totū qd̓ contēnit adipiſcit̉. Et ꝗadeſideriū tēdēs ad magna: inqͣꝫtū ē: iordīatūē origo oīum maloꝝ pͥ Thi. iiij. Radix oīum maloꝝ ē cupiditas: iō hūilitas dicit̉ retratiua oīum vitioꝝ: ẜm quā ꝗdē rōnē hūilitatiſoīum ꝟtutū dr̄ fūdamētū. Audi Rabanū ſuper Mat. Cogitaſ inꝗt magnā fabricā ꝯſtrucre celſitudīs: de fudamēto pͥus cogita hūilitatis. ⁊ qͣꝫto maiꝰ erit edificiuꝫ: tāto altiꝰ fodit̉ſūdaniētū. ⁊ Brego. ome. vij. Qui ſine humilitate ꝟtutes cōgreget: ī vētū puluerē portat. Radix āt huiꝰ ꝟtutīſ pͥncipalis int̓ oēs ēſuipiſiꝰ cognitio: ⁊ oꝑatio illi cognitiōi corrn̄dens: vn̄ ſatis hūilis ē ꝗ ſcipſū hoīeꝫ eſie cō-gnoſcit ⁊ virit vt hō. Quis qͣſo vt Cirſo. aitBeſtialior hoīe rōnē hn̄s ⁊ rōne nō vtens:p̄s. Pō cū ī honore eēt nō ītellexit: comꝑatꝰē iumētis iſipientibꝰ. ⁊ ſil̓is factꝰ ē illis ⁊c.Hūilitas mixta ē qͥdā corꝑalis demr̄atio quaꝗs exteriꝰ: nō īteriꝰ hūil at̄: vt hoībꝰ placeat:vt ē hūilitas hypocritaꝝ: de qͣ dn̄s ait. Attendite a falẜ ꝓph̓is ꝗ veniūt ad vos ī veſtimentis ouiū: ītrīſecus āt ſūt lupi rapaces. ⁊ dr̄ mixta: qꝛ nō totaliter ē mala: nec totalit̓ deo inimica. Minꝰ .n. malū ē hūilitatē on̄dē cū malitia: qͣꝫ īiꝗtatē publice on̄dē. Proptera ꝓ occultis crībus pnīa arbitraria ē. xxvj. q. vij. c.tꝑa penitudīs: ⁊ de pe. ⁊ re. c. iij. glo. ij. ¶ Inmāifeſtis āt ẜuātur ſtatuta iuris de pe. ⁊ re. ci. ⁊. ij. Dicit .n. pͥmu ſic. Māifeſta pcc̄a nō ſt̓occulta correctiōe purgāda. Sed iſta miſſa faciamus. ¶ His ſic notatis hūilitateꝫ virgīsꝓbemꝰ .ſ. rōne: aucͣte ⁊ exēplo. Rone pͥmoſic. qͣꝫto ꝗs virtuoſior c̄: tāto dr̄ xp̄o eē ſimilior. ſꝫ virgo glorioſa fuit virtuoſiſſima: vt patuit ſ cōcluſiōe p̄cedēti. gͦ xp̄o debuit eē ſimilior. ſed īter ceteras xp̄i virtutes hūilitas ſcāpotiſſima ē. Math̓. xj. Tollite iugū ſuꝑ vos⁊ diſcite a me: qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūilis corde: vbibtūs Auguſtī. ait. Nō dixit: diſcite a me moͣtuos ſuſcitare: ſiccis pedibꝰ ſuꝑ aqͣs ābulare:ſed ꝗd ait. Quia mitis ſū ⁊ huil̓ corde. gͦ inhoc virgo d̓bui filiū imitari. ⁊ ſic̄ ī ceteriſ ꝟtutibꝰ excellētior eſt: ſic ī iſta excellat. ¶ 1º arguit̉ ſic. qͣꝫto ꝗſqꝫ ꝑ gr̄am deo ꝓpīꝗor ē tantoſibi ipſi abiectior ⁊ hūilior. ſꝫ virgo gl̓oſa oībus puris creaturis erat deo ꝓpinꝗor. gͦ oībus hūilior. ꝯn̄ª noͣ cū maiori ꝑ btuꝫ Breg.ī li. moꝝ. Tāto inꝗt fit ꝗſqꝫ vilior deo: qͣꝫto pͦcioſior ſibi ⁊ tāto p̄cioſior deo. qͣꝫto ꝑꝑ euꝫ vilior ſibi. Mīor āt huiꝰ rōnis pꝫ ex ꝯcl̓one p̄cedēti. Audi Iſido. de ſū. bono. Paruulꝰ īꝗtī ocl̓is tuis eſto vt ſis magnꝰ ī oculis dei. Tāto enī eris apud deū p̄cioſior. qͣꝫto fueris āteocl̓os tuos d̓ſpectior gͦ ⁊cͣ. 5º arguit̉ ſic. Sūma vitia ſūme ſūt deteſtāda. gͦ ꝑ locū a ꝯͣrijsſūma virtꝰ ē āplectēda. Sūmū āt vitiū ē ſuꝑbia: qꝛ ſuꝑbis deꝰ reſiſtit. gͦ hūilitas q̄ illi oppōit̉ maxīa ē virtutū. maxīe āt virtutes maximū viꝝ decēt. ſꝫ virgo fuit oīum maxīa. gͦilli maxime huilitas ſcā decuit. Audi Caſſio.ſuꝑ pͥs. Erube ſcāt inꝗt elati vbi credūt locuꝫhr̄e ſuꝑbiā cū celū ⁊ t̓rā videāt ab hūilitate occupatū. Et idē. Suꝑbia inꝗͣt de āgelo diabo