Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

que īt̓ris. Que ī t̓ris .i. hūanū genꝰ. pͥª. Io.iiij. In cognoſcimꝰ charitate dei: qm̄ ipſepͥor dilexit: minii filiū ſuū ꝓpiciatorē pro peccatis nr̄iſ. Et āte hoc ſic ait. In hoc apparuitcharitas dei in nobis: qm̄ filiū ſuū vnigenitūmiſit deꝰ ī mūdū: vt viuamꝰ. Scd̓o pacificauit ī cel̓. i. ruinā āgelicā: ad heb. ix. perꝓpriū ſāguinē ītroinit. Et noͣ lꝫ ſāguinēſuū āgelicū ruinā reꝑauerit: tn̄ āgelicā namliberauit: ad heb. ij. c. Nuſqͣꝫ .n. āgelos app̄hēdit: ſꝫ ſemē abrahe: qd̓ Nicolaꝰ lira ſic expōit. nuſqͣꝫ enī āgelos app̄hēdit .i. ī nulla ſcriptura legit̉ āgelicā naͣm app̄hēdiſſe. vn̄ nec ētnam āgelicā liberauit. Et huiꝰ rei aſſigͣt īmediate pl̓es rōnes dicēs. qͣre āgelicamnaͣm liberauit: fuit: qꝛ āgelꝰ ſe ſine alio inſtigāte cecidit: debuit aliū reuelari.Scd̓a: qꝛ tota naͣ hūana ceciderat: ita fruſtraret̉ total̓r ſuo fine: niſi hūana naͣ reꝑaretur. ſic tota āgelica naͣ cecidit: ſꝫ in ꝑte..: qꝛ reꝑatio āgelice neͣ ꝓficet vniuerſitati: ſic̄ reparatō hūane neͣ. In .n. naͣ humana reꝑat̉: qͣi tota vniuerſitas reꝑat̉: qꝛē oīs creatura ī gn̄e: ſic āgelꝰ.: ꝗaāgelꝰ pōt ſine ꝓpͥa ꝑſōalitate. Ex duabāt ꝑſōis nihil fit. āt pōt ſine ꝓpͥa ꝑſōalitate. pōt naͣ hūana ſubſiſte ī ꝑſōa diuīa etex ipẜ fieri vnū. Iſtis .n. rōnibꝰ nuſqͣꝫ āgeloapphēdit: ſꝫ ſemē Abrahe .i. carnē de abrahāapp̄hēdit: qͣſi .ſ. lōge fugiētē. Iſa. xlj. Semēabrahe aīci mei ī apprehēdi te. Et dic̄ abrahe potiꝰ qͣꝫ alteriꝰ: qꝛ ei pͥꝰ ſcā ē ꝓmiſſio: gen̄.xv. In ſcīc tuo bn̄dicent̉ oēs gētes. ad litterā pōit Nīcolaꝰ. Ex ꝗbꝰ oībꝰ pꝫ naͣm angelicā lꝫ reꝑauerit: tamē liberauit. Sꝫq̄rit̉ an̄ nūerꝰ ſaluādoꝝ ẜm nūeꝝ ruētiū angeloꝝ debeat: an maior. Et hāc. q. mouet magiſter ī. iij. di. ix. Et vere ſi Augu. īencheridion ītueor: mihi aꝑꝑet hāc determīare. q.Ait .n. ſic. Suꝑna hieruſalē mr̄ nr̄a ciuitas d̓inulla ciuiū ſuoꝝ nūeroſitate fruſtrabat̉ aut vberiore ēt copia fortaſſis regnabit. Neqꝫ .n.nūeꝝ aūt ſcoꝝ hoīuꝫ aut īmūdoꝝ d̓monū nouimꝰ: ī qͦꝝ locū ſuccedēteſ filij catholice mrͣiſ ſteril̓ apꝑebat ī t̓ris ī ea pace de illi ceciderūt ſine vllo tꝑis t̓mino ꝑmāebūt. Sed illoꝝciuiū nūerꝰ: ſiue ē: ſiue fuit: ſiue futurꝰ ēī cōtēplatiōe eiꝰ artificis ē: vocat .i. noīatca ſūt tāqͣꝫ ea ſūt. ille. Suꝑ quā ꝑtcꝫdn̄s Bona. dic̄ nuerꝰ ſaluādoꝝ excedit numerū ſpirtuū reproboꝝ. Et hoc ꝓbat alia rōe ī hac mortali vita ꝗdā ad tātā meritorū excellētiā ꝑueuerint: vt exaltent̉ ad āgeloruꝫchoros: ſed meritis xp̄i ſaluati decimū gradūtenēt: ꝯn̄s ē vt vltra āgeloꝝ choros decimuſaſſignet̉ chorꝰ. Alij vero meritis ꝓprijs diuina gr̄a ſuffulti coronā regni adepti ſūt: ẜm maiora gratuita dona ſuſcipiūt in vita: ſicin gl̓ia ſcōrū āgeloꝝ vacuas ſedes replēt. vn̄ſicut de ſinguliſ ordībꝰ aliꝗ ceciderūt: ſic ſinguli ordīes hoīes reſtaurabūiur. qͣre ⁊cͣ.Et ſic hēs tres iocūdatiōes exultatiōes virginis glorioſe: qͣre ⁊cͣ. Et hec ſufficiant pro ſecunda ꝑte huius ſermonis. De ſublimi conditione qualitate virgīsglorioſe Conſideratio tertia.Oglorioſe maErtio locē ternitatꝭ excellētē qualitatē videamꝰ vbi etiātres faciamꝰ more ſolito cōcl̓ones.vꝫ. cōcluſio ē iſta. Ex hacſingulari mr̄nitate glorioſa ꝟgo tātaꝫ ſuſcep̄gram: qͣꝫta ē poſſibilis hūane creature ſuſcipere: deo gl̓oſo infūde̓. cōcluſio ē. Etlꝫ gradꝰ dignitatis faciat ſuꝑbir̄: tn̄ ꝟgo glorioſa tm̄ ex hac mr̄nitate ſe hūiliauit. qͣꝫtū hūane neͣ ē poſſibile imagīari. ¶3ª cōcluº. Et lꝫꝟgo glorioſa regē oīuꝫ genuerit: eiꝰ ſit mīp̄cioſa: tamen nunqͣꝫ fuit: aut nunqͣꝫ erit indiuiduū humanū pauperius.De plēitudīe gr̄e ꝟginis Cōcluº pͥmaCcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊c̄. vt. Heccluº ꝓbat̉ roc: aucͣte exēplo. Roeſic. Qn̄cūqꝫ ē aliqd̓ agēs: potēs agin aliqd̓ ſubiectū: tāto ꝑfectiꝰ agit. ſi ē īpcditū: qͣꝫto ſubiectū ꝑfectiꝰ erit diſpoſitū ad illud agē. ſed deꝰ ē ꝑfectiſſimū agēs: potēs:qd̓ īplicat ei cōtradictionē. virgo gl̓oſa ēſubiectū ſufficiēter diſpoſitū ad poſſe recipereoēm diuīe gr̄e īfluxū: ē impedita. om gr̄am poſſibilē deo creature infūdere virgo gl̓oſa ſuſcepit. videt̉ in alio actu qͣꝫhoc ē ſcā mr̄ dei. ⁊cͣ. ꝯn̄a noͣ. an̄s declaratur exēplo ſolis. quāto enī ſubiectū ē diſpōſi: tāto magis formaꝫ lumīs lucis impͥmit. aꝗͣla altiſſime volitās in lūie ſolis cōforiat veſꝑtilio illud hori et. Sic bn̄dictꝰ deꝰ ẜmcreataꝝ reꝝ diſpōnē ſue lucis gr̄arū cōicat claritatē: qm̄ nihil aliud diuīa gr̄a ē qͣꝫ ꝗdā diuine bōitatis radiꝰ diuerſimode creaturis cōi