que īt̓ris. Que ī t̓ris .i. hūanū genꝰ. pͥª. Io.iiij. In hͦ cognoſcimꝰ charitate dei: qm̄ ipſepͥor dilexit: ⁊ minii filiū ſuū ꝓpiciatorē pro peccatis nr̄iſ. Et āte hoc ſic ait. In hoc apparuitcharitas dei in nobis: qm̄ filiū ſuū vnigenitūmiſit deꝰ ī mūdū: vt viuamꝰ ꝑ eū. ¶ Scd̓o pacificauit q̄ ī cel̓. i. ruinā āgelicā: ad heb. ix. perꝓpriū ſāguinē ītroinit. Et noͣ ꝙ lꝫ ꝑ ſāguinēſuū āgelicū ruinā reꝑauerit: n̄ tn̄ āgelicā namliberauit: ad heb. ij. c. Nuſqͣꝫ .n. āgelos app̄hēdit: ſꝫ ſemē abrahe: qd̓ Nicolaꝰ d̓ lira ſic expōit. nuſqͣꝫ enī āgelos app̄hēdit .i. ī nulla ſcriptura legit̉ āgelicā naͣm app̄hēdiſſe. vn̄ nec ētnam āgelicā liberauit. Et huiꝰ rei aſſigͣt īmediate pl̓es rōnes dicēs. Pª rō qͣre āgelicamnaͣm nō liberauit: fuit: qꝛ āgelꝰ ꝑ ſe ſine alio inſtigāte cecidit: iō nō debuit ꝑ aliū reuelari.Scd̓a rō: qꝛ tota naͣ hūana ceciderat: ⁊ ita fruſtraret̉ hō total̓r ſuo fine: niſi hūana naͣ reꝑaretur. nō ſic tota āgelica naͣ cecidit: ſꝫ in ꝑte.3ª. rō: qꝛ reꝑatio āgelice neͣ nō ꝓficet vniuerſitati: ſic̄ reparatō hūane neͣ. In hͦ .n. ꝙ naͣ humana reꝑat̉: qͣi tota vniuerſitas reꝑat̉: qꝛ hōē oīs creatura ī gn̄e: nō ſic āgelꝰ. ¶ 4ª rō: ꝗaāgelꝰ nō pōt eē ſine ꝓpͥa ꝑſōalitate. Ex duabāt ꝑſōis nihil fit. hō āt pōt eē ſine ꝓpͥa ꝑſōalitate. ⁊ iō pōt naͣ hūana ſubſiſte ī ꝑſōa diuīa etex ipẜ fieri vnū. Iſtis .n. rōnibꝰ nuſqͣꝫ āgeloapphēdit: ſꝫ ſemē Abrahe .i. carnē de abrahāapp̄hēdit: qͣſi .ſ. lōge fugiētē. Iſa. xlj. Semēabrahe aīci mei ī qͣ apprehēdi te. Et dic̄ abrahe potiꝰ qͣꝫ alteriꝰ: qꝛ ei pͥꝰ ſcā ē ꝓmiſſio: gen̄.xv. In ſcīc tuo bn̄dicent̉ oēs gētes. h̓ ad litterā pōit Nīcolaꝰ. Ex ꝗbꝰ oībꝰ pꝫ ꝙ naͣm angelicā lꝫ reꝑauerit: nō tamē liberauit. ¶ Sꝫq̄rit̉ an̄ nūerꝰ ſaluādoꝝ ẜm nūeꝝ ruētiū angeloꝝ eē debeat: an maior. Et hāc. q. mouet magiſter ī. iij. di. ix. Et vere ſi Augu. īencheridion ītueor: mihi aꝑꝑet hāc n̄ determīare. q.Ait .n. ſic. Suꝑna hieruſalē mr̄ nr̄a ciuitas d̓inulla ciuiū ſuoꝝ nūeroſitate fruſtrabat̉ aut vberiore ēt copia fortaſſis regnabit. Neqꝫ .n.nūeꝝ aūt ſcoꝝ hoīuꝫ aut īmūdoꝝ d̓monū nouimꝰ: ī qͦꝝ locū ſuccedēteſ filij catholice mrͣiſq̄ ſteril̓ apꝑebat ī t̓ris ī ea pace de qͣ illi ceciderūt ſine vllo tꝑis t̓mino ꝑmāebūt. Sed illoꝝciuiū nūerꝰ: ſiue ꝗ ē: ſiue ꝗ fuit: ſiue ꝗ futurꝰ ēī cōtēplatiōe eiꝰ artificis ē: ꝗ vocat .i. ꝗ noīatca qͣ ſūt tāqͣꝫ ea q̄ nō ſūt. h̓ ille. Suꝑ quā ꝑtcꝫdn̄s Bona. dic̄ ꝙ nuerꝰ ſaluādoꝝ excedit numerū ſpirtuū reproboꝝ. Et hoc ꝓbat alia rōecū ī hac mortali vita ꝗdā ad tātā meritorū excellētiā nō ꝑueuerint: vt exaltent̉ ad āgeloruꝫchoros: ſed meritis xp̄i ſaluati decimū gradūtenēt: ꝯn̄s ē vt vltra āgeloꝝ choros decimuſaſſignet̉ chorꝰ. Alij vero ꝗ meritis ꝓprijs diuina gr̄a ſuffulti coronā regni adepti ſūt: ẜmꝙ maiora gratuita dona ſuſcipiūt in vita: ſic ⁊in gl̓ia ſcōrū āgeloꝝ vacuas ſedes replēt. vn̄ſicut de ſinguliſ ordībꝰ aliꝗ ceciderūt: ſic ⁊ ſinguli ordīes ꝑ hoīes reſtaurabūiur. qͣre ⁊cͣ.Et ſic hēs tres iocūdatiōes ⁊ exultatiōes virginis glorioſe: qͣre ⁊cͣ. Et hec ſufficiant pro ſecunda ꝑte huius ſermonis.¶ De ſublimi conditione ⁊ qualitate virgīsglorioſe ¶ Conſideratio tertia.Oglorioſe maErtio locē ternitatꝭ excellētē qualitatē videamꝰ vbi etiātres faciamꝰ more ſolito cōcl̓ones.vꝫ. ¶ Pª cōcluſio ē iſta. Ex hacſingulari mr̄nitate glorioſa ꝟgo tātaꝫ ſuſcep̄gram: qͣꝫta ē poſſibilis hūane creature ſuſcipere: ⁊ deo gl̓oſo infūde̓. ¶ 2ª cōcluſio ē. Etlꝫ gradꝰ dignitatis faciat ſuꝑbir̄: tn̄ ꝟgo glorioſa tm̄ ex hac mr̄nitate ſe hūiliauit. qͣꝫtū hūane neͣ ē poſſibile imagīari. ¶3ª cōcluº. Et lꝫꝟgo glorioſa regē oīuꝫ genuerit: ⁊ eiꝰ ſit mīp̄cioſa: tamen nunqͣꝫ fuit: aut nunqͣꝫ erit indiuiduū humanū pauperius.De plēitudīe gr̄e ꝟginis ¶ Cōcluº pͥmaCcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊c̄. vt sͣ. Hec cōcluº ꝓbat̉ roc: aucͣte ⁊ exēplo. Roeſic. Qn̄cūqꝫ ē aliqd̓ agēs: potēs agin aliqd̓ ſubiectū: tāto ꝑfectiꝰ agit. ſi nō ē īpcditū: qͣꝫto ſubiectū ꝑfectiꝰ erit diſpoſitū ad illud agē. ſed deꝰ ē ꝑfectiſſimū agēs: potēs oē:qd̓ nō īplicat ei cōtradictionē. ⁊ virgo gl̓oſa ēſubiectū ſufficiēter diſpoſitū ad poſſe recipereoēm diuīe gr̄e īfluxū: ⁊ nō ē impedita. gͦ omnē gr̄am poſſibilē deo creature infūdere virgo gl̓oſa ſuſcepit. ⁊ nō videt̉ ꝙ in alio actu qͣꝫhoc ē ſcā mr̄ dei. gͦ ⁊cͣ. ꝯn̄a noͣ. ⁊ an̄s declaratur exēplo ſolis. quāto enī ſubiectū ē diſpōſitū: tāto magis formaꝫ lumīs ⁊ lucis impͥmit.iō aꝗͣla altiſſime volitās in lūie ſolis cōforiat⁊ veſꝑtilio illud hori et. Sic ⁊ bn̄dictꝰ deꝰ ẜmcreataꝝ reꝝ diſpōnē ſue lucis gr̄arū cōicat claritatē: qm̄ nihil aliud diuīa gr̄a ē qͣꝫ ꝗdā diuine bōitatis radiꝰ diuerſimode creaturis cōi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten