Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Smo decimoPsceſſauert ccremōie oēs: eoꝝ ſacr̄a. Precepta āt moͣalia nihil fig̉ ꝯtīerēt: ſꝫ tm̄ hoīeſad bn̄ viuēdū ordīarēt: rōqꝫ naͣl̓ ad ea ẜuādadictet fuit opꝰ ip̄a ceſſar̄ aūt mutarͣ. Etſi qͣrꝭqͣr̄ p̄cepta ſuꝑaddidit xp̄s. Dico precepia ꝯfiª xp̄i appoīta ſt̓ ad on̄dēdā dinutio: īꝑfectōeꝫ dc̄oꝝ p̄ccptoꝝ: ſꝫ potiꝰ ad eorūdilucidationē. Etſi iteꝝ q̄ris: iſte due leges ſine diuēſe: Dico ẜꝫ. b. tho. vbi. duc legespn̄t dici diuēſe duobꝰ modis: aut qꝛ ordinanta diuēſos fīes: ſic ſt̓ diueͣſe: qꝛ motꝰ diue̓fificant̉ ẜꝫ diuerſos fies. alioº: ꝗa ordināt addiuerſos fies. ſꝫ qꝛ vna ē magꝭ ꝓpiq̄ ipſi fini ſic motꝰ capit dr̄aꝫ ẜꝫ magis ꝑſcm̄ minꝰ īfectū. ad ꝓpͥoᵐ dico: lex ātiqͣ nouandicūt̉ diuerſe eo ordinēt ad diuēſos fīes: qꝛābe ordināt ī deū ꝓxiᵐ. ſꝫ ſi diuerſe ẜm magis ꝑſcm̄ minꝰ ꝑſcm̄: qꝛ noua lex ꝓpinquiꝰ: ātiq̄ diſtātiꝰ hoīeꝫ ordīat ī deū ꝓxiᵐ. ẜm oēs dr̄n ātique noue legis accipiūt̉.ꝯn̄s lex ātiqͣ noue legiſ pedagogꝰ ē. lex nouaꝑfectōis ē ad gal̓. 3. Lex noua vīculū ꝑfectōiſē. Et ro ē: qꝛ oīa que ī euāgeº ſcripta ſt̓: aut ſt̓vt diſpoſitīa ad gr̄aꝫ: aut vt ordīatīa ad vſuꝫgre. diſpoſitīa ad gr̄aꝫ ſt̓ docum̄ta fidei: queꝑtinēt ad cōtēptū mūdi. fidē enī mūditēptū ſit capax gr̄e dei. Ordīatīa ꝟo ad vſū gr̄e ſūt oꝑa ꝟtutū: ad ſcriptura noui teſtīexcitat hoīes ml̓tipl̓r: hortat̉. ponit btūstho. vt. q. vj. qͣr̄ ⁊cͣ. Ꝙᵐ ad 3ᵐ ꝟi. dico: qͣꝫuis ex nunc dcīs rn̄º pateat: tn̄ tres ponorōnes ẜm. b. tho. ī. 4. qͣre legalia ceſſauerūt.ſutilla que hn̄ vimi dr̄ ſignfiicatiōis. qm̄ lex īſtituta fuit ad ſignificādū gr̄am noui teſtī: que Icſūxp̄m ſcā ē: vt dic̄ apl̓s. Et aduēiete xp̄o ceſ debirū ſicii imeiſare debuer̄t: ſic̄ vē̄iēte corꝑe ceſſat vmbra.Et hāc rōnē tāgit apl̓s ad heb. x. c. ibi: Ombrā hn̄s lex futuroꝝ ⁊cͣ. dr̄ imꝑfectiōischabēt yqm̄ tal̓ lex gr̄aꝫ cōferebat quātū oportebat:ī vet̓i teſtō dari. ſic̄ ꝟtꝰ naͣlis rei naͣli proI ſunt huiuſinodiportiōat̉: ita virtꝰ ſacr̄alis ſacr̄o. Un̄ oportuit ſacr̄a īſtitui: ī ꝗbꝰ āplior gr̄a cōſerret̉. hācrōnē tāgit apl̓s ad heb. vij. c ibi: Reprobaᶜꝗdē fit pͥoris mādati ꝑꝑ īfirmitatē īutilitatē dr̄ māuductiōis: qm̄ hūanū genꝰ qn̄data fuit ei lex: erat ꝑuulū: adhuc ī ꝑſcā etate ꝯſtitutū. debuit aliqͣ legalia paulatīa cultu idolatrie r̄trahi. ſꝫ ad ꝑfectā peruēitetatē: que fuit tꝑe xp̄i debuit a talibꝰ obẜuātijſHerari. Et hāc rōnē tāgit apl̓s ad gal̓. 3.. 4ꝯcluꝰ ſdā btūs Petrꝰ Act. xv. vdi on̄dit̉ illa legaliaī iudaico ppl̓o data. ēt on̄dimꝰ ī ſuꝑioribꝰ. qͣre iſta ſufficiāt pro pͥma concluſiōe. De manifeſtatione ſacramentorum nouelegis Toncluſio ſecunda.Ccipe ẜaꝫ ꝯcl̓oneꝫ: vꝫ. Lꝫ ātiqͣ ſacr̄aſint tmīata noua tn ſūt firmiora qtidie mūdū publicata: vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. ꝟi. ē iſta. Vtꝝ ſi nopeccaſſet: filiꝰ dei carnē aſſūpſiſſet: vt tenentScotiſte: xp̄s īſtituiſſet aliqͣ ſacr̄a. ꝟi. ēiſta. Poſtqͣꝫ īſtituta ſt̄ iſta. ſacr̄a noue legiqd̓ ipſoꝝ ē magis nccͣriū. ē. Qd̓ ipſorūē magis digᵐ noͣbile. Ꝙᵐ ad pͥmā ꝟi.dico de ſūt due opi. dic̄ ſic̄ ꝑꝑ hominis ꝑſcāꝫ felicitatē ꝯſumādaꝫ hoqͣꝫuispeccaſſꝫ ꝟbū oīo īcānatū eēt: vt .ſ. ſiue īgdēt̉: ſiue egᵉ dēt̉ paſcua īuc̄iret. Ingꝭ dētī ꝯtēplatiōe diuītatꝭ: eg dc̄tī ꝯtēplatōe hūanitat.vt aug. ait. Sic Ieſꝰ gl̓oſꝰ ēt ſi peccaſſet:aliqͣ ſacr̄a d̓diſſꝫ: n ad curādū vulnꝰ: ſꝫ ad inuādūicū ad gl̓iaꝫ: lꝫ neccaſſꝫ: vt ſic inſtatu gr̄e fuiſſꝫ: tn̄ ex meritis ꝓprijs: ipſa diuīa gr̄a ei opꝰ erat vt gl̓iaꝫ adipiſce̓. vn̄ illaſacr̄a ẜſibiⁿ edoctꝰ ad bn̄ oꝑādū ſpūaª ꝯtēplāª iuuaet̉. ⁊ª opi. qͣꝫ īſequūt̉ cōit̉ oēſ dic̄ ſi peccaſſꝫ: poīto poſſibile deꝰ īcarnaiꝰ eēt: nl̓la ſacr̄a data eēnt: ſacra data ſt̓: vt ẜſibiᵈ ī ꝯgnitōeꝫ ſpūaliū d̓uēiret: vt oēſꝯcedūt ſꝫ ſi peccaſſꝫ nl̓lā ꝯgnitōeꝫ accepiſſꝫa ẜſibilibꝰ: ſꝫ magꝭ ex īfluēª dīni lūis: vt dic̄b. tho. ī. iiij. di. i. ar. q. 4. ꝯn̄s fuiſſꝫ neceſſaria ſacr̄a. vn̄ ī ſtatu īnocē: lꝫ ī ꝑadiſoad oꝑandū opreret̉: tn̄ vt diſce̓t: ſꝫ vt qd̓ſciebat exꝑiret̉ ſcm̄ ē. Sꝫ ſi ꝗs pͥmā opi. tener̄vellet apꝑꝫ ex dcīs ẜe opi. īfert̉ ꝓpoᵐ.poīto a ẜſibilibꝰ ꝯgnitōem acciꝑet: tn̄ exexperiēª ẜſibiᵐ aliquā nouā ꝯgnitōeꝫ hr̄et: ſicut dicīꝰ xp̄o: ꝓficiebat ſapīa apd̓ deumhoīes .ſ. ſimpl̓r ſciebat: exꝑiē diſce̓t: vndedn̄s Boa. ī. 3. di. xiij. gloſāº aucͣteꝫ Ambº.dicētis xp̄ꝫ ꝓfeciſſe ẜꝫ hūanū ẜſū: dic̄ ẜſusxp̄i ext̓io: ꝟacit̉ ꝓfec̄ qͣꝫᵐ ad ꝯgnitōeꝫ ezꝑiēvt ī ipſo ꝓbaret̉ ꝟitas hūane neͣ. Quafꝯcludē poſſumꝰ ſic̄ xp̄s ꝓfec̄ qͣꝫtuꝫ ad cognitōeꝫ ſiplici notiᵉ. tn̄ qꝛ ẜſꝰ extior ad aliꝗdnouo ꝯuētebat̉: ad qd̓ .ſ. pͥus ꝯuerſꝰ fue̓at. q ad ꝯgnitōeꝫ exꝑiēᵉ dicet̉ ꝓfeciſſe. Sic ſi peccaſſꝫ: lꝫ ex ẜſibilibꝰ ꝯgnitiōeꝫaccepiſſꝫ: ſimpl̓r exilliſ eis plura experiētia din 4