Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

diciſſet: ex erꝑiētia feruētiꝰ ī bonū meritorium gr̄a dei ꝓfeciſſet. Tn̄ qꝛ dr̄ in hiſtorijsſcolaſticis ꝑmagr̄m. Meliꝰ ē pie dubitar̄. qͣꝫtemere diffinire ad pn̄s tibi aīa relinque hāci ꝗd ẜaꝫdifficultatē trutinādā. qͣre ⁊c̄.ꝟitatē dico lꝫ ī pͥª ꝯcluſiōe pͥme conſideronis de nccītate ſcorū abſolute dixerimꝰ: tn̄ qꝛ q̄rit̉ ꝯꝑādo ea īter ſe qd̓ ipſoꝝ eſt magis neceſſariuꝫ rn̄debo dupl̓r. pͥº ẜm decretales. ẜm theologos ſdā. Quo ad pᵐ rn̄dꝫglo. i. de trāſactiōibꝰ. c. veniēs: vbi ſic dicit.Quedā ſacr̄a ſunt nccͣria: q̄dā volūtaria.diſtīctio pōit̉ .i. q. i. §. ſi ꝟſi. ſꝫ noͣnduꝫ eſt.Sacr̄a neceſſitatis ſt iſta. baptiſmꝰ: cōfirmapnīa: vltīa vnctio corpꝰ xp̄i. Et dicūt̉ neceſſitatis: qꝛ ſine iſtis ſaluari pōt: ſi extēptū obmittātur hr̄i poſſint. Sacr̄m ꝟobapriſmi a cūqꝫ pōt recipi: dūmō in for̄a eocleſie cōſerat̉: de ſu. tri. fi. ca. c. i. ī fi. ꝯſe.di. iiij. a. Et pn̄ia. Et cōfiteri poſſū cuilibet ex neceſſitate iuxta ꝟbū illd̓. Confitemialterutꝝ pctā vr̄a. Sacr̄a ꝟo volūtates ſuntobmitte̓ ē pccm̄ dicūtur ſacr̄a dignitatisvt ī. d. §. ſi: ꝟſi. ſed noͣndū ē: vt ſūt ordīesqꝛ a dignioribꝰ cōſerūt̉ .i. ep̄is: vl̓ qꝛ niſi digni ad ordīes aſſumēdi ſūt. Itē mr̄imoniumſine hmōi ſacr̄o bn̄ poſſumꝰ ſaluari. 22. qj. iiij.§. vl. ad fi. hec dcā glo. ad lr̄am. Et huic glo.cōcordat glo. ij. de cōiugio ẜuoꝝ. c. i. Et hocqͣꝫtū ad decretales ẜm iſtas duas glo. Secūdū ꝟo theologos ſdā dat̉ vna diſtīctiode ip̄a neceſſitate: dicētes neceſſitas q̄daꝫ eſtabſoluta. qͥdam determīata. q̄dam cōditio nata q̄daꝫ circūſtantionata. Tunc dicunt neceſſitate abſoluta ſolum ſacr̄m baptiſmū eſt necetſariū: qꝛ ſine ip̄o ſaluat̉. Io. 3. Niſi ꝗs renatus fue̓it ex aqͣ ſpū ſcō ⁊c̄. Neceſſitate determīataſt̓ duo .ſ. pnia euchariſtia: qꝛ ad ca ſuſcipiēda ꝗlibꝫ fidel̓ ī ānis diſcretiōis det̓mīaivt ī. c. oīs de pe. re. De ncc̄itate ꝯditiōata ſic ēt ſūt duo .ſ. mr̄imoᵐ ordo: vt votuaut iuram̄tū: qn̄ .n. illis cōditōibꝰ fint: obligāt: vt pꝫ ī .4. ſnīaꝝ ī locis ſuis. De necitate circūſtātiōata ſic ētſt̓ duo .ſ. ꝯfir̄atio extrema vnctio: qm̄ ſi qs tp̄s hūit: nec nccītas īpediuit īunctꝰ ſit: ī ꝑiculū aīe cedit: vt dic̄ ꝯmētator de regul̓ theloᶜ: regula. cxiiij. qͣre ⁊c̄.℟ᵐ ꝗd t̓tia ꝟi. dico diue̓ẜ reſpectibꝰ ſacr̄aſe īuicē excedūt. reſpectu efficacie ſacr̄ꝫ baꝑtiſmi oīa alia ſuꝑat: de cōſe. di. iiij. baptiſ. oīa ī eꝰ ꝟtute pctā dimittūt̉: de. di.iiij. q. c. regnānte. Reſpcū digītatꝭ ſcītatiseuchariſtia ē p̄ſtātiꝰ ſacr̄ꝫ. de co. di. ij. c. nihilReſpectu ꝟo cōferētis ꝯfirmaº ē p̄ſtāt or: qꝛꝯſert̉ a ſolo ep̄o: de. di v. māus qͦꝫ īpōniſReſpectu vero ſignificatiōis mr̄imoᵐ ē p̄ſtātiꝰ. ſigīficāt enī vnionē xp̄i ad eccl̓iaꝫ vnio diuīe hūane neͣ: exͣ de biga. c. debitumDebitū īꝗt paſtoͣal̓ officij. īfra: F r̄nitati tueduximꝰ rn̄dēdū. duo ſint ī cōiugio. vꝫẜſꝰ aīoꝝ: ꝯmixº corpoꝝ: qͦꝝ alteꝝ ſigīficatcharitatē que cōſiſtit ī ſpū int̓ deū iuſtā aīaꝫ:ad qd̓ ꝑtīet illd̓ qd̓ dic̄ apl̓s. Qui adhe̓t deo:vnꝰ ē ſpūſcū eo. Reliquū vero deſigͣt ꝯformitatē que ꝯſiſtit ī carne īter xp̄ꝫ eccl̓iaꝫ. ad qd̓ꝑtīei illd̓ qd̓ euāgl̓a teſtat̉. Uerbū caro ſcm̄ ē hītauit ī nob̓. ꝓfecto cōiugiū ilid̓ qd̓ ē īmixtiōe corpoꝝ ꝯſumatū ꝑtīet̉ ad illd̓ ꝯiugium deſigͣndū: qd̓ īt̓ xp̄ꝫ eccl̓iaꝫ īcarnatiosmyſteriū ē ꝯͣctu. Iuxia qd̓ Pau. exponēs ilud qd̓ dixēat ꝓthoplauſtꝰ: nūc os ē ex oſſibꝰ meis: caro de carne mea. ꝑꝑ relīquet pr̄cꝫ et mr̄eꝫ adhēbit vxori ſuc: ert duoī carne vna. Statī ſubiūgit. āt dico magnū ſacr̄m ī xpō eccl̓ia ⁊c̄. ibi. Et ſūt verbaInno. iiij. Et glo. expōit ꝗd ſit ꝓthoplauſtꝰ.id eſt. adā pͥº plaſmatꝰ. Et iteꝝ gl. ſuꝑ verboſacr̄i: qd̓ pōit̉ pꝰ illa verba que adduximꝰ: qꝛtotū capl̓m poſuimꝰ. pōit bonā doctrinā ſicdicēſ. Triplex ſacr̄m deſigͣt̉ ī mr̄imōio carnali copula ꝯſumato. Primū ē vnio fidelis aīead deū dilectionē charitatē. deſigͦt̉ꝯiūctionē aīaꝝ ī ipſa pͥª deſpōſatiōe: alter mutuū cōẜſū ꝯẜti ī alteꝝ. ſacr̄o fittio ibi. Alteꝝ ſignificat charitatē ⁊c̄. Secū ē hūane neͣ ad deū: que ſcā ē ī vtero virginali īcarnatōeꝫ verbi dei. deſigͣt̉ carnalē cōiūctionē viri vxoris. de hoc fit ibimētio. Reliquū deſignat cōformitatē queſiſtit in carne inter chriſtū ſanctam eccleſia:Primū eſt vnio voluntatis. Secūdū ē neformitas: vt. 26. di. acutiꝰ: de. di. ij. ī xp̄ovbi hēs de ꝯformitate naͣe diuīe hūanc. Et intelligas iſte actus corꝑal̓ d̓ſignet hocſacramētū: ſed ꝓpter actū conſumatuꝫ ſacram̄ ſignificat̉. Tertiū ſacramētū ē vnitas eccleſic ex omībus generibus collecta: vni virochriſto ſubiecta hoc ſacramentū ſignificaturillū cōiugatū vnicū tm̄ mr̄imoᵐ ẜuauit. Sꝫvbi 2ᵐ mr̄imoᵐ ꝯͣhitur .i. bigamꝰ fiēi. hoc