Smo detimoBnalia antiqͥ legis erant circūciſio: ſine qͣ adaliꝗd legaliū nullꝰ admittebat̉ eſus agni paſcalis ad quē nullꝰ ad circūciſus accedebat nec ꝑmittebat̉. Spālia ſūt q̄ ſpālibꝰ ꝑſonis deputabant̉: vt ſacerdotibꝰ ⁊ leuitꝭ victimaꝝ oblatioeſus panū ꝓpōnis. ⁊ alia q̄ erāt vſibꝰ ſacerdotū deputata. Et qꝛ nullꝰ īmūdꝰ ad dīnū cultuꝫaccede dꝫ. iō quātū ad ppl̓m q̄dā exterioreſ purificatōes erāt inſtitute: vt mūditiā on̄derēt interiorē .ſ. a pctīs. quātū ꝟo ad miniſtros ablutio manuū ⁊ pedū ⁊ raſio pilloꝝ inſtituta erāth̓ oīa idē doctor. Et hec ſufficiāt qͥntū ad pn̄t ēprimam concluſionem.¶ De duratōe ſacr̄oꝝ antiq̄ legꝭ ¶ Cōcl̓o ẜa.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Lꝫ ſacr̄a antiqͣlegis rōnabili cā fuerint īſtituta nontn̄ oī tꝑe tꝑe fuerūt neceſſaria. vbi treſīqramꝰ ꝟi. vꝫ ¶ Prima ꝟi. ē iſta. An̄ an̄ peccatū hō ſacr̄iſ indiguiſſet. ¶ Scd̓a ꝟi. ē. An̄ inſtatu legis naͣe erāt neceſſaria ſacr̄a. ¶ Tertiaꝟi. ē. An tꝑe legis ſcripte erāt neccīa ſacr̄a.¶ Ꝙtū ad pͥmā ꝟi. dico ꝙ nō. Et rō. qꝛ ſacr̄adata ſūt in medicinā pctōꝝ. ſꝫ ſanis nō ē opusmedicina: ore ſaluatoris. gͦ ſanis nō ſūt neceſſaria ſacr̄a. ꝯn̄a bona. ⁊ maior ē Hugonis d̓ſcō Uictore in liº de ſacr̄is. 9. c. 4. Minor eſtxp̄i Ieſu. Mat. 9. c. Nō ē opus valētibꝰ medicus: ſꝫ male habētibꝰ. tūc vltra. Sanis noneſt neceſſaria medicina: ſꝫ humana naͣ an̄ peccatū erat ſana: vt manifeſtū ē. gͦ ſacr̄a ei n̄ erātneceſſaria. Sed ꝯͣ inquit aīa pr̄ Ambroº. arguo ſic. homo in ſtatu īnocētie indigebat grādei: vt expreſſe determinat mgr̄ in. 2. ſnīarumdi. 26. Utrū Adam indiguerit grā operāte ⁊cooꝑanie. dicit ꝙ oīno indiguit oī gr̄a ⁊cͣ. ſedſacramēta ad grām acꝗrendā ſūt inſtituta. vtponit idē mgr̄ in. 4. diſ. i. ergo ⁊cͣ. Item matrimoniū eſt vnū de ſacramētis ⁊ fuit inſtitutūin ſtatu innocētie. Gen̄. 2 Creſcite ⁊c̄. gͦ matrimoniū ex quo a deo inſtitutū: fuit in ſtatu īnocētie neceſſariū. Anima rn̄deo breuiter. ⁊jaīa cardico ad pͥmū ꝙ gratia pōt dupliciter ꝯſideraripͥmo vt ſanās ⁊ iuſtificās: alio mō vt rō ⁊ cauſa meriti. tunc dico ꝙ. homo in ſtatu īnocentienō indigebat grā: vt ſanāte ⁊ iuſtificante quianulla adhuc erat infirmitas q̄ ſanari deberet:aut impiū qd̓ iuſtiſicare oporteret. Sed bn̄ indiguit gratia ſecūdo mō. qꝛ ſine gratia vitameternā mereri nō poterat. huiꝰ ſnīe ē Bona.uen. in. 2. ⁊ btūs Tho. in. 4. di. i. arti. 2. q.Pb fmaꝯcluº 2ͤrn̄dens ad hoc argumētū. ¶ Ad ſecūdū dicoꝙ matrimoniū in ſtatu innocetie fuit inſtitutūin offm̄ nature ⁊ nō ē in eiꝰ remediū. Et qꝛ ſacramēta remedia ſūt: iō ꝓpͥe mr̄imoniū tūc n̄fuiſſet ſacr̄m niſi forte inqͣꝫtū rē ſacrā ſignificabat .ſ. vnionē xp̄i ⁊ eccl̓ie. Nō tn̄ intelligas ꝙhō ex mr̄imonio illā ſacrā rē cogͥuiſſet: ſꝫ potius ex illa ſacra vnione ſcītatē ⁊ cōuenientiāmr̄imonij accepiſſet qͣre ⁊c̄ ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi.dico ꝙ tꝑe legis naͣe fuerūt nec̄ia ſacr̄a. Et rōqm̄ qn̄ fuit morbꝰ fuit necͣia medicīa ſꝫ tꝑe legis naͣe fuit morbꝰ· gͦ fuit necͣia medicīa ſacr̄aaūt in remediū inſtituta ſūt. vt ait mgr̄ in lrā ī4. di. i. ait .n. ſic. gacr̄oꝝ remedia deꝰ īſtituit⁊ btūs Tho. in. 4. di. i. ait. ꝙ legꝭ naͣe tꝑe nōſolū oꝑa q̄ de dictamīe legis naͣlis eēt: necͣiaerāt: ſꝫ etiā aliqͣ qͥ ꝓteſtatiōes eēt ⁊ ſigna eoꝝq̄ ad reꝑationē ꝑtinebāt. cū etiā ī ipſo ſtatu nahūana infirma reꝑiret̉. Et ſi q̄ris q̄ erāt illistꝑibꝰ ſacr̄a. dico ꝙ erāt ſacrificia decime oblatiōes ⁊ hꝰ i. q̄ oīa erāt ſigna reꝑatōis. Etſi dicis. quō ē veꝝ pr̄: qꝛ tꝑe legis naͣe nō ſūt dataalia p̄cepta ſuꝑͣ p̄cepta nac gͦ videt̉ ꝙ etiā ſacr̄anō debuerūt ſuꝑaddi ad bn̄ viuēdū in ſtatu legis nacͣ: pꝫ ꝯn̄a. qꝛ nō minꝰ ad bn̄ viuendū vr̄fuiſſe necia eruditio p̄ceptoꝝ qͣꝫ eruditō ſacr̄orū ſꝫ p̄cepta alia nō ſuꝑaddita ſūt: ſꝫ ẜm rōnisdictamē viuebat̉. gͦ a ſil̓i d̓ ſacr̄iſ. dico aīa meaꝙ ſil̓itudo ⁊ ꝯn̄a nō valet ad bn̄ viuēdū rō naͣlis ſufficiebat qꝛ nōdū ꝑ ꝯͣriā ꝯſuetudinē hūana cognitio erat obtenebrata: ⁊ iō n̄ fuer̄t aliaſuꝑaddita p̄cepta ſꝫ qͣꝫtū ad dīnoꝝ cognitionēbn̄ hūana ītelligētia erat obtenebrata. ⁊ ideoſacr̄a q̄ ad dīnoꝝ intelligētiā aſſuefacerēt ⁊ diſponerēt fuerūt necͣia. Iſta ē ſnīa oīuꝫ theologoꝝ. ſꝫ iteꝝ ꝯͣ arguo ſic ſi ſacr̄a erāt necͣia ī ſtatu legis naͣe gͦ talia debebāt dici ſacr̄a naͣlia: ſꝫqd̓ naͣle ē alicui ſpēi oībꝰ ineſt illiꝰ ſpēi. ſacr̄aaūt nō erāt cōia oībꝰ: vt pꝫ gͦ ⁊cͣ. Ad hoc dicoꝙ an̄ legē ſcriptā aliqͣ ſacra fuerūt neceſſitatis⁊ qͥdā volūtatis: neceſſitatis tria erāt. Unū inremediū pctī originalis ⁊ hͦ erat ſacr̄m fidei: qꝑ latrie religionē deo ſubdebāt̉. Scd̓m erai īremediū pctī actual̓r ⁊ hͦ erat pnīa. Tertiū inremediū multiplicatiōis ꝓlis vt mr̄imoniumUolūtatis ſacramēta erāt vt ſacrificia oblatones ⁊ hꝰ i. qͥ erāt ncc̄itatis in cōi ſꝫ volūtatis īꝑticulari. Un̄ in cōi neceſſe erat vt aliꝗd ficret in ꝓteſtationē fidei ſue qͣ ꝑ latriereligionedeo ſubijciebant̉. Sed in ꝑticulari ⁊ in ſpāli
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten