ꝗd eēt illud qd̓ face̓ deberēt .ſ. an oblatōes anſacrificia. vl̓ aliꝗd hꝰ i. idip̄m volūtatꝭ erat poterāt .n. ad libitu face̓ ꝙ vellēt. dū tn̄ id facerētin ſue fidei ꝓteſtationē. ⁊ h̓ oīa erāt ill̓ ī ſacr̄aEt ꝑ hec pꝫ rn̄ſio ad argᵐ tuū. Cōcludamꝰ.ꝙ ī ſtatu legꝭ naͣe erāt necͣia ſacr̄a. ⁊ audi vnabonā rōnē quā facit btūs Tho. in. 4. di. i. ar.2. q. 3. dic̄ .n. ſic. Ea q̄ ab hoīe fiūt a cognitiōeortū hn̄t. al̓r nō dicerēt̉ hūana oꝑa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s orꝙ oꝑatō cognitōni rn̄deat ſic̄ effectꝰ ce. In ſtatu aūt legꝭ nac nō ſufficiebat ad ſalutē ſolū cognitio naͣlis: ſꝫ exigebat̉. fides aliqͦꝝ qͥ ſup̄ rōnē ſūt. ⁊ pꝰ lapſū exigebat̉ fides de reꝑatōequā erat medicina morbi. ⁊ iō in ſtatu illo nōſolū erāt nec̄ia oꝑa qͥ ſūt de dictamīe legꝭ naͣlisſꝫ etiā aliqͣ qͥ eēnt ꝓteſtatōes ⁊ ſigͣ eoꝝ: que adreꝑationē ꝑtinebāt ⁊ hec erāt illo tꝑe ſacr̄a: ſicut ſūt ſacrificia: decime oblatōes. ⁊ hꝰ i. quare⁊cͣ. ¶ Ꝙͣtū ad tertiā ꝟi. dico ẜm. b. Tho. vt. ꝯͣq. 4. ꝙ cū ſacrōꝝ vſꝰ fidei ꝓportiōabil̓r rn̄deat̄ oꝫ vt ẜꝫ diuerſū ſtatū fidei ſacr̄a traderent̉.Fides āt qͣꝫtū ad articl̓oꝝ explicatōꝫ ſꝑ magisac magꝭ creuit ẜꝫ ꝙ magis appropinqͣbat̉ tꝑilegis grē: vt dictꝰ doctor declarat in. 4. di. 25Et ẜm hāc appropinqͣtionē oportuit vt magiac magis determinarēt̉. ⁊ iō qꝛ in Abrahamſides ꝗdāmō habuit qͣꝫtitatē: vt ꝓpter fidei religionē ab alijs ſeꝑaret̉. vn̄ ⁊ pr̄ fidei dr̄ qꝛ fidei ſigͣculū ſiue ſacr̄m ſibi det̓minatū fuit .ſ. cicūciſio. ⁊ qꝛ Moyſi iā fides ad totā qͣꝫtitatē deuenerat: vt nō ſolū in vno hoīe vl̓ ī vna familia. veꝝ ēt in vna gēte ⁊ ppl̓o refulgeret datafuit tali ppl̓o lex in qͣ neceſſe fuit ſacrificia determīari. ſil̓r oblatōes ⁊ decimas qͣꝫtū ad oēsſingulares circūſtātias ⁊ mr̄imōia ordinari:⁊ pnīe ſatiſfactiōes diſtingui. hec btūs Tho.Sꝫ ꝯͣ pr̄ Amb. Tu dicis ꝙ qͣꝫto magꝭ approdinqͣbamꝰ ſtatui grē. tāto magis ſacr̄a det̓minabant̉. ⁊ clariora erāt. mō ſic. In lege nature fuit vnū ad minꝰ ſacr̄m clariſſimū: vt oblatio Melchiſedech que ꝑfecte on̄debat ſacrificiū euchariſtie. ⁊ nullū tale tꝑe legꝭ fuit qͣꝫtumad hoc ita clariſſimū. gͦ nō oportuit ad minusqͣꝫtū ad hoc aliud ſacr̄m tꝑe legis ſcripte ſuꝑaddi. Dico aīa mea mea ꝙ qͣꝫuis qͣꝫtū ad materiā oblatio Melchiſedech ꝑfectiſſime nr̄mſacrificiū repn̄taret. tn̄ qꝛ alie circūſtātie ⁊ modus ſumēdi ī nr̄o ſacrificio nō erant: iō aliꝗdordīari oportuit ī lege ſcripta qd̓ has circūſtātias repn̄taret. ⁊ hͦ fuit eiꝰ agni paſcalis qr̄ ⁊cͣ.Et h̓ ſufficiāt anima ꝓ pn̄ti cōcluſione.¶ De concordantia ſacramentorū antique ⁊noue legis. ¶ Concluſio tertia.Ccipe tertiā cōcl̓onē. vꝫ. Etſi lex ſcripta fuerit legiſ noue figuratiua: nō tn̄oīa noua ſacr̄a ī veteri lege ſuerūt demonſtrata. vbi tres inꝗramus veritates. vꝫ.¶ Prima ꝟi. ē iſta. Quot ſūt ſacr̄a noue legis. ¶ Scd̓a ꝟi. ē. An ſacr̄a ꝯſiſtāt in ꝟbis⁊ rebꝰ maͣlibꝰ tm̄. ¶ Tertia ꝟi. eſt. An oīa ſacramenta noue legis. fuerint figurata in legeſcripta. ? Quātū ad pͥmā i. dico ꝙ ſacr̄a noue legis ſūt ſeptē. Un̄ dat̉ iſte ꝟſus. Abluo.firmo cibo dolet vngit ordino iūgo .i. baptiſmus: cōfirmatio cuchariſtia pnīa extrema vnctio: ordo. ⁊ mr̄imoniū. Sufficiētia aūt iſtorūſic oſtendi pōt. Nā poſtqͣꝫ hō ꝑ xp̄i paſſionemreꝑatꝰ ē ad ſpūalē vitā ꝯgruū erat vt modꝰēin dicta vita cōſeruaret̉ hō: ordinaret̉. Et qꝛhō in penā mortem accepit. ita ꝙ mori neceſſeſit. ad Hebre. 9. Statutū ē hoī ſemel mori. ⁊vita ſpūalis ſine corꝑali in hac vita nō ſit gl̓ioſus deꝰ mr̄imoniū inſtituit: vt vita naͣlis ꝯſeruaret̉: ⁊ ſic hēmꝰ vnū ſacr̄m. Ulteriꝰ qꝛ gnaͣtia parentibꝰ mr̄imoniū in penā pctī pͥmoꝝ parentū: ſub pctō originali naſcimur oēs. iō neillud vitā ſpūalē īpediret baptiᵐ ordīauit. quiaīaꝫ a tali pena lauat. ⁊ qꝛ ſic lauati ⁊ purgatiroborari indigemꝰ: ne ī pctīs īuoluamur. iōꝯfirmatōꝫ ordīauit. Et qꝛ ſic roborati in hocmūdo ītramꝰ vt oꝑemur: ne in mūdi laqueisīcidamꝰ. ⁊ ab eiꝰ fatigatōibꝰ īpediamur: ⁊ ꝑſeueremꝰ. iō euchariſtie ſacr̄m īſtituit. qd̓ ē viteſpūalis nutrimētū. ⁊ qꝛ a vita ſpūali ꝑ pctm̄ diſcede̓ poſſumꝰ. ſi forteh̓ acccide̓t: vt nos recuꝑemꝰ pnīam īſtituit: q̄ ē ẜa tabula pꝰ naufragiū. vt dic̄ mgr̄ in. 4. di. 14. Et cū pꝰ pnīaꝫ remaneāt adhuc aliqͣ reliꝗc pctī p̄cedētꝭ ordinauit deꝰ extremā vnctōꝫ que ē vite ſpūal̓ medicamētū. itē qꝛ hō dū peccat a ſpūali officio cadit qd̓ deo aſſiſtē ⁊ ip̄m laudare: vt on̄dimꝰ feria ẜa pͥme dn̄ice: iō ſacr̄m ordīs īſtituit: qd̓ eſtſublimatio ad dīnū myſteriū ī vita ſpūali. Sꝫvt h̓ clariꝰ ītelligamꝰ aliqͣ de vnoqͦqꝫ dicamus.¶ Prīo gͦ diximꝰ ꝙ deꝰ vt̓ hō ī vita corꝑali ſiue naͣli viue̓ poſſet: mr̄imōiū inſtituit. de hocpōit̉. 27. q. 2. c. i. ꝑ totū. In qͣ cā Brānꝰ duasqōnes ponit. In pͥma q̄rit an̄ ꝯiugiū eē poſſūint̓ vouētes. Et ſoluit ꝙ nō ſi votū fuerit ſolēne ſccꝰ ſi fuerit ſimplex. In ẜa qōe q̄rit an̄ lice
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten