ſia cernebat vt ꝗdā ſic cecarent̉: ꝙ extra ſenſibilia nihil eē crederēt: ⁊ ſi ꝗ ad ītelligibiliū cognitionē ꝑuenirēt ea tn̄ ẜm modū reꝝ ſenſibiliū iudicabant. Sil̓r affectus adeo circa ſenſibilia erat occupatꝰ: vt de ſpūalibꝰ paruicuraret. Ex quibꝰ ſequit̉ ꝙ ⁊ ipſis rebꝰ ſenſibilibꝰabuterent̉: quare opus erat ꝙ tꝑe legis gratieqd̓ erat tempꝰ cōficiēdi perfectā medicinā: hōper aliqua ſenſibilia ſic ordinaret̉ vt intellectvere illuminaret̉: effectus vere inflāmaret̉: ⁊circa operabilia optime regularet̉: Hoc autēperfectiſſime factū eſt per viam ſacramentoꝝ.⁊ hoc voluit oſtendere magiſter cū dixit. Triplici aūt ex cauſa inſtituta ſūi ſacr̄a quas ſuꝑiadduximꝰ. Pono ergo iſtā regulā generalēꝙ ſacramēta noue legis fuerūt neceſſaria neceſſitate finis .i. nō ꝙ deꝰ ſine ſacr̄iſ hoīeꝫ ſanare nō potuiſſet. ſꝫ qꝛ cōgruentiꝰ fuit hoīs fcā ſanatio. ſicut dicimꝰ. Paſſio xp̄i fuit neceſſariano ꝙ deꝰ aliter hoīeꝫ ſaluare nō potuiſſet: ſedqꝛ congruētius id factū ē. Et ꝓbo hanc regulam hac ratione. Sicut ſe habebant ſacramenta antique legis ad noua: iia noua ſacr̄a ad ſtatum glorie. ſed ſacramēta antique legis fuerūtinſtituta vt ſacramēta noue legis figurarēt: qtēpore legis gratie fuit neceſſe vt ſacramentaaliqua inſtituerent̉: ſtatū patrie fīgurātia: ꝯn̄anata cū maiori ꝑ Dionyſiū d̓ eccleſiaſtica hierarchia. vbi oſtendit ꝙ ſtatus legis gratie eſtſtatꝰ medius inter ſtatu legis ſcripte: ⁊ ſtatumglorie minor aūt pꝫ per mgr̄m in. 4. di. i. ⁊ dictuꝫ fuit in pͥma veritate. qͣre ⁊cͣ. Inde Paulus pͥma ad Cor. 13. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculumin enigmate. tūc aūt ſacie ad faciem. Ubi Nicolaus de lira in his ꝟbis ait. Tria apoſtoloſtēdit .ſ. ſtatū viatoris: cum ait videmꝰ nunhoc enī aduerbiū nūc dicit ſtatū vie ⁊ nō pr̄ie.ẜo ponit cognitiōi ipſius ſtatꝰ imꝑfectionē cūait per ſpeculū in enigmate .i. nō clare. 3º ponit ſtatū perfectoꝝ. cū ait facie ad faciē. qm̄ vtibidē apl̓s ſubiūgit. Tūc lingue ceſſabūt. tuncſcīa deſtruet̉: tunc ꝓphetie euacuabūt̉ ⁊cͣ. Etelegans v̓bū ponit Dionyſius vt ſupͣ dicēsꝙ triplex eſt ſtatus .ſ. ſtatus vmbre ſine veritate: ⁊ ſtatus vmbre cū ꝟitate. ⁊ ſtatus⁊ ꝟitatnude ⁊ aperie. primꝰ fuit ſynagoge: ſecūduseſt eccleſie ⁊ tertiꝰ erit patrie. Et accipe exemCirotece fine manu que ē figura manꝰ ⁊ nonin ꝟitate manꝰ: ⁊ poſtea cirotece cum manu:que ē figura manꝰ cū veritate manꝰ. ⁊ tertioiiloco manū fine ciroteca que ē in ꝟitate manꝰſine aliqͣ vmbra: ſꝫ nuda ⁊ aperta manꝰ. Sicad ꝓpoſitū: qͣre ſatis pꝫ ꝙ ſacr̄a noue legis fuerūt neceſſaria. His ſic declaratis rn̄deo ad pͥmā rōnē pͥme ꝓpoſite qōnis. Et dico ꝙ ſacranoue legis ſūt ꝟitas reſpectu ſacroꝝ antiquelegis: ſꝫ ſūt figura ſtatus patrie. Ad ẜꝫ dicoꝙ ſacr̄a antique legis grām nō ꝯtinebant: vton̄det̉: ⁊ ideo vacua erant ⁊ egena. ⁊ ꝑ ꝯn̄s qeis ſubdebant̉ erāt ſub elemētis pure corꝑalibus: ſꝫ nō ſic in ſacr̄is noue legis: q̄ grām cotinēt. vt on̄det̉. ¶ Ad 3ᵐ dico ꝙ ꝟtutes ſormaliter ſonāt ſic̄ ſanitas: ſꝫ ſacr̄a noue legis qͦdāmo effectiue: ſic̄ medicine qͥdā. vn̄ ſic̄ nō ſequit̉ ſanitas ſanat. gͦ medicine non ſūt neccͣie:ita in ꝓpoſito grā ſanat. gͦ ſacr̄a nō ſūt necͣia.ꝯn̄a nō valet ¶ Ad 4ᵐ dico ꝙ ꝑ eadem ꝯͣriomo accepta fit ꝟtꝰ ⁊ ꝟtutis corruptio. vt patꝫẜo cthicoꝝ. Ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ ſic̄ in hoīe ꝟtutꝭ corruptio ſcā ē: rebꝰ ſenſibilibꝰ virilit̓ ſe ſubdendo: ita eiſdē ꝑꝑ dei reuerētiā ſe ſubdēdo ⁊ humiliādo cōueniēter fit reꝑatio ꝟtutiſ. Quarepͥme tue dubitatōi aīa mea videt̉ ſactiſfactum.Et hec ēt in ſnīa ponit btūs Tho. in. 4. di. i.ar. 2. Ꝙͣtū ad ẜm dubiū ad pͥmā rōne dico ficut dixi ī qͣrta rn̄ſiōe h̓. vꝫ. ꝙ ꝑ eadē ꝯͣrio mōhīta fit ꝟtꝰ ⁊ corrūpit̉ ⁊c̄. Illa rn̄ſio ēt huicargͦ ſatiſfaciat. Ad ẜam rōnē dico ꝙ inſenſibilibꝰ tm̄ remanētibꝰ ⁊ ſenſibilia tm̄ ſpeculantibꝰ veꝝ ē ꝙ ſenſibilia ſūt eis cā erroris. ⁊ abhꝰ ī dīna occultare ꝑfectiſſimū ē cōgruū. vt dicDionyſiꝰ pͦ eccl̓iaſtice hierarchie. Sꝫ his quiſenſibilia ꝯſiderāt: nec in ipſis cognitionē figūt: ſꝫ ex illis vlteriꝰ ſpūalia meditātur. modꝰcognoſcēdi ꝑ ſenſibilia cōgruꝰ valde ē ⁊ optimus. Inde ꝓph̓a delectaſti inꝗt me ī faturamanuū tuaꝝ. Ad rōnē tertiā dico ꝙ corꝑaliſexercitatio ẜm ſe accepta in cōꝑatōe ad pietatēmodicū vtilis ē. ⁊ ſic apl̓s ītelligit: ſꝫ ſi ei pietas adiungat̉ ſicut fit in ſacr̄is que ad religiōiſpietatē pertinēt exercitatio talis valde vtilis ēqͣre ⁊c̄. Hec ſufficiant tibi aīa cara ꝓ preſentiꝟitate. Quātū ad tertiā ꝟi. dico ẜm beatūTho. pͥª ẜe. q. cij. ꝙ ſacr̄a antiq̄ legis q̄dā erātgnaͣlia: ⁊ quedā ſpālia. gnaͣlia dicebant̉ que ſead totū ppl̓m extēdebāt: ſpālia qͥ ad aliqͣs perſonas tm̄. Et h̓ ſil̓is diſtinctio in ſacr̄is reꝑitnoue legis. Bnaͣlia ſūt vt baptiſmꝰ ꝯfirmato⁊ extrema vnctio. Spālia ſunt vt eūchariſtiaordo. mr̄imoniū poteſtas ligādi atqꝫ ſoluēdi.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten