Iuio derimꝰex cā. tres cauſas poninquare ſacr̄a noue legꝭfuerunt inſtituta. vꝫ. ꝓpter verā humiliationē: ꝓpter verā eruditionē. ⁊ ꝓpter verā exercitationē. Primo ꝓpter verā hūiliationē:vt dū hō rebus ſenſibilibꝰ que natura infra ipſum ſūt: ex p̄cepto creatoris ſe reuerēdo ſubijcit: ex hac humilitate ⁊ obediētia deo magꝭ placeat: ⁊ apud eū mercat̉: cuiꝰ imperiū ſalutem ērit ī inferioribꝰ ſe. ⁊ ſi nō ab illis. ſꝫ ꝑ illa a dcoIſta ſunt ꝟba magiſtri. ¶ Scd̓o ꝓpter veram cruditionē. vt .ſ. mēs per id qd̓ ſenſibiliicernit: ad inuiſibilē virtutem crudiat̉. hec ſūtverba magiſtri. Et ponit ibidē magiſter d̓ viſione quā habuit hō in ſtatu innocētie: ⁊ dicitꝙ dīnā eſſentiā vidit ſine medio. Sꝫ hoc qualiter intelligat̉ ad plenū diximus in nr̄o reſcripto ſuper ſcd̓o ſnīarū. di. 23. ¶ Tertio ꝓpterveram ⁊ vtilē exercitationē. Utilis nāqꝫ ⁊ ſalubris in ſacr̄is noue legis ꝓponit̉ exercitatioqꝛ variā noxiamqꝫ declinamꝰ occupationē: ⁊qd̓ inter cetera optimū eſt: vt Hieroꝰ in epl̓aad ruſticū monachū qͣſi in pͥncipio ait. ē ꝙ nōita a tētatore ſaciliter capit̉ ꝗ bono vacat exercitio. audi Hiero. Semꝑ aliꝗd facito: vt diabolꝰ te occupatū īueniat. Habes igit̉ aīa meatres rōnes qͣre ſacr̄a noue legis inſtituta ſunt.Sꝫ pauliſꝑ me audias ait aīa pr̄ Amb. Aliqͣenī ꝑ mēte vagāt̉ qͥ indigēt apud me declaratiōe. Et volo tibi ꝓbare ꝙ iſta ſacr̄a noue legnō fuerūt necͣia. Scd̓o ꝙ nulla illaꝝ cāꝝ ſufficiēſ ē ad on̄dēdā hoꝝ ſacroꝝ nec̄itatē. Arguogͦ ſic qͦ ad pͥmū. ⁊ ſuppono mihi aliqͣ. Primoſuppono ꝙ ſacr̄a ſūt qͥdā ſigͣ futuroꝝ ſacr̄orū.hec patēt ex lr̄a mgr̄i dū ait. Sacr̄m ē ſacri reiſignū. 2º ſuppono ꝙ ſtatꝰ legis ſcripte differta ſtatu legis grē. hoc ſatis pꝫ. 3º ſuppono oſacr̄a iſtituta ſūt in remediū ſanitatꝭ. hͦ etiā p̄ex ſnīa mgr̄i in lr̄a. in. 4. vt. sͣ. His p̄ſuppoſitis arguo ſic. ſacr̄a ſūt ſig ſacr̄oꝝ futuroꝝ. ſedveniēte ꝟitate ceſſat figura ⁊ tꝑe legꝭ grē vētet ꝟitaſ gͦ d̓buit ceſſare figura ꝯª nō cū maiori⁊ mior pꝫ ꝓ pͥª ꝑte. ⁊ 2ª ꝓbat̉. Io. pͦ. c. Lex īꝗt ꝑ Moyſen data ē grā ⁊ ꝟitas ꝑ Ieſū xp̄mfacta. qͣre ⁊c̄. 2º arguo ſic. Statꝰ grē differta ſtatu legis ſcripte: ſꝫ tꝑe legiſ ſcripte viuebat̉ſub figuris. gͦ tꝑe legis grē nō ſic. ꝯn̄a noͣ cūmaiori ex p̄ſuppoſito. minor pꝫ. ad Gal̓. 4.vbi ſic ait. Dico aūt qͣꝫto tꝑe heres ꝑuulꝰ eſt:nihil differi a ſeruo cū ſit dn̄s oīuꝫ. ſꝫ ſub tutoribꝰ eſt vſqꝫ ad p̄finitū tp̄s a pr̄e. Itaqꝫ ⁊ noss Umoꝯcluª Fcū eſſemꝰ ꝑuuli ſub elemētis mūdi eramꝰ ſeruiētes. At vbi venit plenitudo tꝑis miſit filiūſuū factū ex muliere ſcm̄ ſub lege: vt eos ꝗ ſublege erāt redimeret vt adoptōꝫ filioꝝ dei reciꝑemꝰ ⁊cͣ. 3º arguo ſic. ſacra inſtituta ſūt in remediū ſanitatis: ſꝫ hō ſanari pōt ꝑ aliaqͣꝫ perſacra. gͦ ip̄a fruſtra ſūt. ꝯn̄a noͣ. qꝛ fruſtra fit ꝑplura qd̓ p̄t fieri ꝑ pauciora: maior pꝫ ex p̄ſuppoſito. mīor pꝫ. qꝛ hō pōt ſanari ꝑ ꝟtutes. cōꝑat .n. 2º ethicoꝝ Aꝝ. ꝟtutē ſanutati corporali. gͦ ꝟtꝰ ſanitas qͥdā ē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vbicūqꝫ erit ſanū reddet. ¶ 4º arguo ſic. Cōtraria ꝯrijs curant̉: iſta ē re gula gnaͣlis. ſꝫ hō peccādo ſubingauerat ſe rebꝰ maͣlibꝰ. gͦ nō videt̉ ſanari ꝑſubiugationē reꝝ maͣliū: īmo in qōnibꝰ d̓ aīaqōe vltīa ait. b. Tho. ꝙ maxīa pena ē aīa poſthāc vitā ꝯſtringi. ⁊ ſub reꝝ māliū ẜuiture teneri. gͦ nō videt̉ ꝑfecta curatio: ꝙ ēt ſub ẜuitute iſtoꝝ ſacr̄oꝝ hō ſubiuget̉. cum iſta ſacr̄a ſiniſenſibiliū. qͣre ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſacr̄a noue legꝭ ſuꝑflua ſūt. ¶ 2º arguo ꝙ nō ꝑꝑ aliquā iſtarumcāꝝ qͣs ſuꝑiꝰ aſſigͣſti pr̄ Amb. ſacra noue legꝭdebuerūt inſtitui. ¶ Et pͦ arguo ꝙ nō ꝑꝑ humiliatione ſic. vnū ⁊ idē reſpectu vniꝰ ⁊ eiuſdem nō pōt inducē diuerſos ⁊ varios effectꝰſꝫ hō ſubdēdo ſe rebꝰ ſenſibilibꝰ dei grām perdidit. gͦ eiſdē ſe iteꝝ ſubdēdo qd̓ ſit in ſacramētis. grāꝫ dei nō īueniet. ſꝫ ꝯn̄s ē falſū: vt pꝫ ꝑmgr̄m in. 4. di. i. ⁊ declarabit̉ inferiꝰ. gͦ ⁊c̄. 2arguo ꝙ nō ꝑꝑ eruditionē ſic. Qd̓ ē ca erroris nō ꝓdeſt ad eruditionē. ſꝫ ordīare ⁊ traditſpūalia ſub ſignis corꝑalibꝰ ē cā erroris. gͦ ⁊cͣ.maior pꝫ mīor pꝫ illis ꝗ deū credebāt ꝑ lineamēta corꝑalia diſtīgui ꝑ modū loquēdi ſymboli mōi ī ſcripturis. qͣre ⁊cͣ. C3º arguo ꝙ nō ꝑꝑexercitationē ꝑ Paulū. i. ad Thi. 6. Corꝑalis inꝗt exercitatio ad modicū vtilis ē. Sꝫ exercitatio in ſacr̄is ē corꝑal̓: vt pꝫ. gͦ ⁊cͣ. his dubitatiōibꝰ: nihi rn̄deas pr̄ Amb. ⁊ ero cōtentainꝗt aīa. Faciā aīa mea qd̓ hortaris. Sꝫ ꝓ declaratoe dictoꝝ ē notādū ꝙ ſacr̄a nō ſūt necͣiaad ſalutē aīe neceſſitate abſoluta ſic̄ iſta deuseſt patet. qm̄ inſtituta ſūt ordinatione diuina:ſꝫ ſunt neceſſaria neceſſitate finis: ad hūc ſenſum .ſ. ꝙ his ſacr̄is facilius fit hoīs reparatio⁊ ſanitas: ſicut equs dicit̉ neceſſarius ad iterquia .ſ. facilius homo itinerat. Infirmatꝰ enterat hō ex peccato pͥmi parētis quo ad tria pͥncipaliter .ſ. qͥ ad cognitionē: quo ad effectū ⁊ q̄ad operationem. Lognitio enī. ia iſta ſenſibi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten