Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

tal̓ fides vt ſic hꝫ meritū: qꝛ vt dic̄ Breg.Fides hꝫ meritū: vbi hūana p̄bet exꝑimētū. Fides īfuſa ē qn̄ aſſētimꝰ ꝟitati dināilluſtratōꝫ. Et duobꝰ moīs. qꝛ aūt aſſētimꝰpͥme itati ꝑꝑ ſe ſuꝑ oīa: ſumꝰ ī charitate iſta ē ꝟa fides ſoli bōi xp̄iani credūt. Autaſſentimꝰ pͥme ꝟitati ꝑꝑ ſe ſuꝑ oīa: ſumin charitate: ſic fides ē donū dei: qͣꝫuis ſit informis. qꝛ ī mal̓ dei dona ſūt vt dic̄ mgr̄ di.23. c. 4. in fi. c. ibidē dic̄ Bona. ī. 3. ea. di.q̄re ⁊c̄. ſic pꝫ pͥª ꝟi. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dixerūt ꝗdā de nec̄itate pone̓ fidē infuſā. Et qꝛ pluralitas ē ponēda ſine ncc̄itate. ſedpoſita fide acꝗſita videt̉ nec̄itas ponēdi fi infuſā. qm̄ hītꝰ ponit̉ ꝑꝑ actū: ſꝫ actꝰ fidei ēcrede̓: poſſū aūt ita crede̓ fidē acꝗſitā ſic̄ infuſā. ſic̄ de hoīe nūqͣꝫ vidit Romā. ex auditu tn̄ credit Romā. Sed dilectiſſima aīaiſta opinio ē ſana. Et ſit de ncc̄itate poner̄ fidē īfuſā: ꝓbo tibi aucͣte rōe. exº. aucͣteꝗdē ſic. Sine fide inꝗt apl̓s īpoſſibile ē place̓deo. q̄ro de fide ītelligat de fide acꝗſita qꝛꝑuuli baptizati deo placēt. fidē acꝗſitā loꝗt̉ de infuſa. Scd̓o audi apl̓m. i. Corin.13. Nūc manēt fides: ſpes: charitas. ſꝫ ē ponere charitatē infuſā. fidē īfuſā. Scd̓obo rōne ſic. Sic̄ volūtas eleuat̉ ad bonitatemſuꝑnaͣlē ſic̄ ad finē: ita ītellectꝰ ad obiectū ſuuꝫſuꝑnaͣle vt ad ſinē. ſꝫ volūtas eleuat̉ charita infuſa intellectꝰ fidē infuſā. Et cōfirmat̉. ſic̄ volūtas feruētiꝰ cleuat̉ ī dilectōꝫ deicharitatē infuſā. ſic ītellectꝰ maiori aſſenſu īcredulitatē dīnoꝝ fidē infuſā. ꝓbat̉exº. Adāⁱ ī ſtatu īnocētie habuit fidē infuſam acꝗſitā dat̉ fides īfuſa. Sꝫ ī ꝟitateiſta īdigēt altiori ſpeculatōe: aīa mea ſic teneamꝰ. qꝛ cōit̓ doctores tenēt dat̉ fides īfuſa. Et arᵐ in oppᵐ ſoluit̉ ſic negādo minorē.Et qn̄ dr̄ hītꝰ pōit̉ ꝑꝑ actū. Dico fidei acꝗfite pōt ſubeē aliqd̓ falſū: ſic̄ pꝫ de hetico: hꝫ fi acꝗſitā circa vnū argᵐ tm̄ fidei. fidei āt īfuſe pōt ſubeē aliqd̓ falſū: det̉ a deo nōͣ ēveꝝ ita tu potes crede̓ fidēⁱ acꝗſitā: ſic̄ īfuſū. Iſta pōit Scotellꝰ in. 3. di. 21. Et volotibi ſufficiāt ẜa ꝟitate Ꝙtū ad ttiā ꝟi. dico fides īfuſa acꝗſita ſunt eiuſdē ſpēirōis. qꝛ ſi eſſent eiuſdē rōis vna ſuꝑflue̓t qd̓ ēincōueniēs. qm̄ fruſtra ſit plura qd̓ cōͥ benepōt fie̓i pauciora ph̓icoꝝ. dico tibi tn̄ iſtarelīqͥre̓ poteſqͣꝫtū ad actū p̄dicatōiſ. Sꝫ vt or-do ẜuaret̉ iſta noͣui. iſta ſufficiāt pn̄ti ꝯº neOc fide antiquoꝝ. Concluſio tertia.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Ꝙͣuis duplex teſtm̄ infide xp̄i approbet̉ vna tn̄fide ſaluamur nos antiꝗ pr̄es ſaluabāt̉. vbi tres inꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ. Primaꝟi. ē iſta. Utrū vna eēt fides antiqͦꝝ modernoꝝ. Scd̓a ꝟi. ē. Quare fides modernoꝝ ē ꝑfectior fide antiquoꝝ Tertia ꝟi. ēQuomodo ſimplices quibus erant reuelata myſteria de xp̄o in teſtō veteri ſaluabāt̉. Quātū ad pͥmā ꝟitatē dico ẜm mgr̄m ſententiaꝝ in. 3. di. 35. ſicut nunc nullus ſaluari poteſt niſi in fide xp̄i: ſic nec ī veteri teſtōvnde ait ſic mgr̄. Sine fide mediatoris nullihominē vel ante vel poſt fuiſſe ſaluū auctoritates ſcōꝝ teſtant̉: vn̄ Augꝰ. ad optatum.Illa fides ſana eſt: qua credimꝰ nullū hoīemſiue maioris ſiue minoris etatis liberari atagio mortis obligatione pctī. qd̓ pͥma naruitate contraxit: niſi per vnū mediatorē deihoīuꝫ Ieſū xp̄m. Cuiꝰ hoīs eiuſdemqꝫ deiſaluberrima fide etiā illi iuſti ſalui facti ſuntpͥuſqͣꝫ veniret in carnē: crediderunt in carneventuꝝ. Eadē .n. ē fides nr̄a illoꝝ. infraEt ſūt ꝟba etiā Aug. Nēo inꝗt liberat̉ anatiōe facta ē Adā niſi fidē Ieſu xp̄i.idē .ſ. de nuptijs ꝯcupīa. Eadē inquit fidesmediatoris nos ſaluat ſaluos iuſtos faciebat antiqͦs puſiilos magnis. qꝛ ſic̄ credimꝰxp̄m in carne veniſſe: ita illi vētuꝝ. ſic̄ noſmortuū: ita illi morituꝝ. ſic̄ nos reſurrexiſſeita illi reſurrectuꝝ nos illi ad iudiciū viuo mortuoꝝ vētuꝝ. Breg. ſuꝑ Ezech̓. p̄ibāt ſubſeq̄bāt̉ clamabāt dicēteſ. O ſanna fili danid ⁊c̄. qꝛ oēſ electi ī iudea potuerūt ſiue nūc ī eccl̓ia ſt̓ ī mediatorē d̓i hoīucredider̄t credūt mgr̄ ad lr̄aꝫ. Et ita ex hisꝟbis ſatꝭ apꝑꝫ ī vna fide ſaluabāt̉ antiꝗſaluamur nos. ſꝫ fides ātiqͦꝝ qͣꝫtū ad ea ſpectāt ad redēptōꝫ erat de futuro: nr̄a ꝟo p̄terito. qd̓ .n. illi credebāt futuꝝ noſcredimꝰ fuiſſe ea nōdū fuer̄t credimꝰ fut̉o ſic̄ ip̄i vt iudicio extreº. Iob. 9. Credo redēptormeꝰ viuit ī nouiſſimo die de t̓ra ſurrecturſū ⁊cͣ. ſic pꝫ ꝟi. pͥª Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dicoqͣꝫto hūana naͣ appropinqͣuit miſerijs xp̄i tatoſides erat ꝑfectior: ſꝫ fides nr̄a ꝑfecte appropinqͣuit myſterijs xp̄i ē ꝑfectior. ad cꝰ d̓clarationē ē noͣndū ẜm btm. Tho. ẜa ẜe. q. i. ali