Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

nonoē ordo ī cauſis maͣlibꝰ: aliꝰ ī cauẜ efficiētibꝰIn cauẜ enī agentibꝰ naͣl̓r pͥus ē qd̓ ꝑfectiꝰ ē ꝯn̄s naͣ vt dic̄ Boe. de ꝯſo. ſꝑ a ꝑſectis initiū ſumit. In cauẜ āt maͣlibꝰ ē oppoᶠillud pͥꝰ ē qd̓ īꝑfectiꝰ ē: ẜm naͣ ꝓcedit ab īꝑſecto ad ꝑfectū: vt pꝫ ēt ī artificialibꝰ. Adpoſitū qͣꝫtū ad manifeſtationē ſidei: deꝰ ē ſic agēs: āt ſic̄ mālis patiēs .i. recipiēsinfluxū dei agētꝭ. Et ꝯn̄s qͣꝫtuꝫ ex ꝑte hoīsoportuit qͣꝫtū ad manifeſtationē fidei ab īꝑfectis ꝓcedere ad ꝑfecta. Magis āt ꝑficiebāt̉ īfide: qͣꝫtomagis ad veꝝ lumē qd̓ ē ip̄e xp̄s appropinqͣbant: qꝛ fides nr̄a multū ꝓpinqͣ fuit ꝑſectiſſima. Inde Bre. ait. Ꝙͣto aduētuixp̄i hoīes viciniores erāt: tāto ſacr̄a ſalutꝭ pleniꝰ receꝑūt. Sꝫ infra in ẜa ꝑte ad plenum Ꝙͣtū ad tertiā ve. dic̄ mgr̄ di. 25. in. 3. c. 4. ſimpliceſ ꝗbꝰ myſteria xp̄i nota erāt ſiuereuelata: in fide īplicita ſaluabāt̉: ſic̄ xp̄ianiſimplices diſtinguē̓ neſciētes: an iſte articuluſꝑtineat ad dīnitatē: an ad hūanitatē: credētestn̄ ꝟa oīa ī ſymbolo ꝯtinēt̉: eis a maioribus predicāt̉ ī fide hac īplicita ſaluāt̉: ilderunt ila ꝗbus myſteria reuelata erāt in fide explicita ſaluabāt̉. Quattuor āt explicite credebāt ſcilꝫ natiuitatē: mortē: reſurrectionē: aduētuꝫad iudiciū. Alia āt īplicite credebāt: veruꝫ eſt mgr̄ in. c. dicto duas adduc̄ opiniōes: ſꝫ qdicta ē ſanior ē iudicio meo: vn̄ dic̄ ſic tex. Sꝫq̄rit̉ ſine fide mediatoriſ antiꝗs fuerit ſalus: ſic̄ nec modernis: veꝝ oportueit illos cre oīa de mediatore que nūc credimꝰ. Quibuſdā vr̄ ſuffecerit ill̓ qͣttuor tm̄ credē .ſ. natiuitatē: mortē reſurrectionē iudiciū. Qd̓ expremiſſis bis aug. colligūt: ſupple ī. c. 3. auctoritate qd̓. c. pꝰ notat̉: ſcꝗt̉. Alijs autēvr̄ hīta fide trinitatꝭ id de myſterio icarnatioorē d̓i fnis ſuffeciſſe: vt dei filiꝰ crede̓t̉ naſciturꝰ hoErita eximīe iudicaturꝰ. Qui Io. bap. documētūaſſumūt hꝰ rei: de xp̄i morte deſcēſu ad īfe adriros ī euāgelio dubitaſſe vr̄ ẜm expōem grego. qn̄ īterrogabat diſcipl̓os: tu es veturniſtrrites: an aliū expectamꝰ: qͣſi es tu teip̄m deſcēſurꝰ ad inſernū: ad aliū ad ſacr̄a miſſurꝰ es.Quidā tn̄ dicūt dubitaſſe igͦrātia: ſꝫ depietate ideſt dubitare ſe on̄diſſe: qꝛ igrauerit: ſꝫ pietatꝭ affectu cōpaſſū xp̄o: eiꝰ hūanitate admirādo īſinuaſſe: ille. Ex ꝗbꝰ ꝟb̓apꝑet mgr̄ꝫ tacite magis approbare pͥmā opinionē: qͣre ⁊c̄. ſufficiāt pͥma ꝑte huiꝰ ſerGcluº cp̓nmonis. Et noͣ oīs iſta ꝑs pͥma ē ſatꝭ predicabil̓ niſi vbi vna magaudiētia eēt qͣre ⁊cͣ. De ſtabilitate ꝑmanentia fidei chriſtiane Conſideratio ſecunda.Ecundo locē giſſiSanme fidei ꝑfectā ſtabilitatē videsmꝰ: vbi tres ꝯcl̓ones ſb̓iūgamvꝫ. ꝯcl̓o ē iſta. credantxp̄iani veteꝫ legem eſſe reprobatā: ſꝫ tāqͣꝫ vmibra precedens nūc eſt det̓minata. ꝯcl̓o eſtiſta. Xp̄ianoꝝ fide nulla eſt magis obẜuāda ī eccl̓ia catholica cꝰ xp̄s caput ē īueniet̉:ꝓculdubio in baratro ſempit̓no ſepeliet̉. 3ꝯcl̓o ē iſta. Tātis optimis fūdamētis fidesxp̄i ē roborata. ī dies roborat̉: oīo credo: credūt in eam oēs filij dei efficiant̉. De veli lege noua. Concluſio primaTcipe pͥmā ꝯcl̓oꝫ vꝫ. credāt xp̄i3ani veteꝫ legē r̄probatā: ſꝫ tāqͣꝫ vmbra p̄cedēs nūc ē det̓mīata. vbi tres īꝗramꝰ ve. vꝫ. Prīa ve. eſt iſta. Quare ſidesnr̄a dr̄ teſtm̄ nouū: antiqͣ teſtm̄ vetꝰ. veē. iſta. Quō dr̄nt teſtm̄ nouū teſtm̄ vctꝰve. Quare dicūt̉ he due fides duo teſtā. ad pͥmā ve. dico antiqͦꝝ fides dr̄ teſtm̄ vetus triplici rōne vꝫ. Rone p̄cedentꝭ ſignificanōīs. 2 rōne p̄cedentꝭ figuratiōis 43º rōeantiq̄ cōceſſiōis. Prīo inqͣꝫ dr̄ fides antiō vetus teſtm̄: rōne p̄cedentis ſignificatiōis antiqͣ fides preẜtī ſacrificioꝝ pr̄ibusdata eēt vt vmbra nubes. i. Cor. x. Pr̄esnr̄i ſub nube fuerūt: iteꝝ. Oīa in figuratingebāt illis: figura ſignificabat figuratūvmbra ſit ſignū noctis futuri dici. teſtm̄vetꝰ tanqͣꝫ nouū p̄cedēs: dr̄ antiquū vetus.Ubi noͣ Nic. de lir. ſuꝑ pͥma epl̓a ad Thimo. c. i. dicit triplici rōne lex vetus dr̄ vmbra none legis vꝫ. Propt̓ inſtabilitatē: ꝓpt̓occultabilitatē: ꝑꝑ infructuoſitatē. Prīoꝑꝑ inſtabilitatē. qm̄ ſicut vmbra adueniēte ſole euaneſcit: ſic nata xp̄o ſole: nebl̓a legis euanuit. Hiere. 31. Ecce dieſ veniūt dic̄ dn̄sſūmabo ſuꝑ domū iſrl̓: ſuꝑ domū Iuda teſtimoniū nouū. ẜm teſtm̄ qd̓ feci pr̄ibꝰ eoꝝī die apprehēdi manū eoꝝ vt educerē illoſt̓ra egypti. Dani. 9. venerit ſcūs ſcōꝝ ceſſabit vnctio vr̄a. Trāſlato enī ſacerdotio neceſſe ē vt legiſtrāſlatio fiat: vt dicit Nico. li. ad Heb. x. c. extra de ꝯſtitutiōibꝰ. c. trāſ