mo ocfauogrāde dubiū vēit ī mētē. Dixiſti .n. crebro ꝙgrā ꝑ pctm̄ ꝑdit̉. hͦ ſalua reuerētia nō vr̄ veꝝ.Ait .n. apl̓s pͥª Cor. 13. charitas nūqͣꝫ excidit.gͦ ſeꝗt̉ ꝙ n̄ nūqͣꝫ amitti p̄t. itē ⁊ Aug. ad Iulianū cōmitte. charitas īꝗt qͣ deſcri p̄t nūqͣꝫ ꝟa fuii gͦ ꝓpo ¶ Itē ⁊ idē ſuꝑ epl̓aꝫ Io. Radicataē inꝗt charitas ſecurꝰ eſto nihil mali ꝓde̓ pōt.Ite Breg. li. moꝝ. x. valida ē vt mors dilectio tua ꝟtuti .n. mortꝭ dilectō ꝯꝑat̉. qꝛ nimiꝝmētē quā ſemel ceꝑit a dilectiōe mūdi fūdit .i.total̓r occidit. itē ⁊ Aug. ſuꝑ epl̓aꝫ Io. vnctioīuiſibil̓ charitas ē. Que ī qͦcūqꝫ fue̓it radix illierit q̄ ardēte ſole areſce̓ nō pōt. Autrit̉ caloreſolis nō areſcit. h̓ ille. Et ml̓tꝭ ēt aucͣtibꝰ alijshͦ ꝯfirmari pōt. itē ꝓbat̉ de pe. di. 2. §. itē ſinecharitate. qd̓ ē dcm̄ btī Aug. sͣ. allegatū. Radicata ē charitas ⁊c̄. Et ibi īmediate ſcꝗt̉ illuddcm̄ Breg. ī moꝝ. Halida ē vt mors ⁊c̄. Etpl̓es aucͣtes ponūt̉ ī eodē. §. itē ſiue charitate.Crede mihi pr̄ Amb. ml̓te ſūt aucͣtes ꝯͣ te ꝓbātes ꝙ charitas ſel̓ hīta nūqͣꝫ amitti pōt. Aīacara iſta fuit opīo qͦrūdā ātiqͦꝝ ꝙ charitas ſcl̓hīta amitti nō pōt: q̄ pōit̉ a mgro ſnīaꝝ di. z1.t̓tij. ⁊ īprobat̉ ab eodē ibidē aucͣte ⁊ roc. Et ēſnīa cōiſ oīuꝫ theologoꝝ. Et vt mihi cr̄das hͦx ſuſcitaiotibi ꝓbare ītēdo aucͣte rōc ⁊ exº. ſꝫ an̄qͣꝫ hͦ tibiꝓbe volo pͦ vt diligent̓ notes: ꝙ charitas pōtdupl̓r ꝯſiderari aūt ꝓut ē ī prīa aūt ꝓut ī viazare vēi lunī mīori voſi ꝓut ē ī pr̄ia: ſic illa nūqͣꝫ ꝑdit̉ eo qꝛ ſumꝰ ī termino vite nr̄e ꝯſtituti. Et ꝑ ꝯn̄s vacillare ampliꝰ nō poſſamꝰ nec ruere a dei grā aliqͦ mōvalemꝰ. Dotata ē .n. ibi aīa qͣꝫtū ad oēs potētias ſuas qꝛ ītellectꝰ clare dīnā eēntiā ītuet̉ volūtas ꝑfecte dīna ꝑfruit̉ bōitate ⁊ mēoria firmatentōe iocūdat̉ qꝛ iuſtitia iuſte māet ī ſcl̓ꝫ ſcl̓i. ſiꝟo charitas ꝯſiderat̉ ꝓut ē ī nob̓ ī via tūc pōtꝯſiderari tripl̓r aūt qͣꝫtū ad ſufficiētiā aut qͣꝫtūad effectū aūt qͣꝫtū ad ꝑſeuerantiā. ſi ꝯſiderat̉q̄ntū ad ſufficiētiā ſic dico ꝙ qͣꝫtūcula charitasſuffic̄ ad aīe iuſtificatōꝫ. ar. d̓ pe. di. 2. c. talibSi cōſiderat̉ qͦ ad effectum tūc dico ꝙ ꝙ ip̄a ēq̄ d. ſponit hoīeꝫ ad velle mori ꝓ xp̄o d̓ pe. di.2. ſi ꝗs tātā vbi dr̄. Si ꝗs tātā hūerit charitatēvt ꝑaiꝰ ſit ēt ꝓ fribꝰ mori ꝑfecta ē ī illo charitaſ⁊cͣ. Si ꝯſiderat̉ qͦ ad ꝑſeuerātiā tūc dico ꝙ ip̄aē q̄ ꝑſeuerare facit in via dei. Mat. x. ꝗ ꝑſeueraueri. vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. Hoc ſic notato dico ꝙ quocūqꝫ accipiat̉ charitas h̓ in viaꝑ pctm̄ mortale ꝑdi pōt. Et hͦ vt dixi ꝓbo auctoritate rōe ⁊ exº. Aucͣte ꝗdē. audi Pau. pͥCōcluº ſidoCor. 9. Qui ſe putat ſtare videat ne cadat ſednō loꝗt̉ niſi de ſtatu pr̄e gͦ ab ea ꝗs cade̓ p̄t. itēaudi Aug. mors inꝗtaīe ē: cū eā d̓ſerit deꝰ ſic̄mors corꝑis ē: cū id deſerit aīa: Et Luc̄. 15. d̓filio ꝓdigo dr̄ ꝙ abijt ī regionē lōginquā ⁊ cōſūmauit oēm ſub̓aꝫ ſuā. Quo māifeſte pꝫ qd̓ꝑdidit grāꝫ dei. hoc ide̓ det̓mīat̉ ī decretis depe. di. 2. §. nō ē miꝝ. Rōe ꝓbat̉ ſic vbicunqꝫē ꝟtibilitas ibi pōt eē pctm̄ ſꝫ qͣꝫdiu hō ē ī vita in eo ē ꝟtibilitas. gͦ in eo pōt eē pctm̄. Sedvbi ē pctm̄ mortale ibi grā ⁊ charitas eē n̄ pn̄tcū ſint oppª 32. q. i. cū renūciat̉ gͦ ⁊cͣ. itē fruſtra nos tētaret īimicꝰ hūanc naͣe ſi a charitateexcide̓ n̄ poſſemꝰ ſꝫ ip̄e aſſidue tētat vt tota ſcriptura ⁊ exrꝑiētia clamat. gͦ. Tertio ꝓbat̉ exºnā Petrꝰ diſpoſitꝰ erat ꝓ xp̄o mori paratꝰ ſūinꝗt ⁊ in carcerē ⁊ ī mortē tecū ire. Et tn̄ xp̄mtrina negatōe negauit ⁊ grāꝫ ꝑdidit Nīcolaaduena diſcipl̓s Petri ſil̓ cū alijs ſpm̄ ſcm̄ recepit ⁊ ī fine apoſtatauit ⁊ xp̄i grāꝫ ꝑdidit ⁊ miẜabl̓r vitā finiuit. ſil̓r ⁊ pl̓es ī liº vite ſculpti ⁊ſcripti fuer̄t ꝗ dānati poſtea ſūt. audi Ambr.ſuꝑ epl̓aꝫ ad Cor. ⁊ hͦ ēt pōit mgr̄ ī lrā. ꝗbuſdā īꝗt grā data ē ad viū vt Sauli Iude ⁊ illdiſcipul̓ ꝗbꝰ dn̄s dixit Luc̄. x. Ecce noīa vr̄aſcripta ſt̓ ī celis ⁊ pꝰ abierūt retº. h̓ ille. ⁊ nigivt .sͣ. d̓clarat quō erāt ſcripti ex ītētōe eiuſdeꝫbtī Amb. dicēs ſic. ſꝫ hͦ dixit. hͦ .ſ. ecce nomīavr̄a ſcripta ſt̓ ī celiſ ſupple ꝑꝑ iuſtitiā cui d̓ẜuiebāt qꝛ boī erāt. Freq̄nter .n. an̄ ſt̓ mali ꝗ futuri ſūt bōi. ⁊ aliqͦtiēs pͥꝰ ſūt boni qͥ futuri ſt̓: ⁊ ꝑmāſuri mali ẜꝫ ꝙ dn̄r ſcribi ī liº vite ⁊ d̓leri. h̓ille. Ꝙͣtū ad t̓tiā ꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. ī. 4di. 17. ꝙ forme ſt̓ ī triplici gͣdu. Quedā .n. ſūtq̄ recipiūt magꝭ ⁊ minꝰ ẜm clōgationē a ꝯͣrio⁊ ẜm acceſſū ad cām ꝓpͥā ⁊ tales forme ſucceſſiue recipiūt̉ in ſubō ⁊ poſtqͣꝫ ſuſcepte ſūt: adhūc pn̄t intēdi ⁊ remitti ſic̄ albedo ⁊ nigredo ⁊hꝰ i. Nā albedo qͣꝫto magis diſtata nigredīeqd̓ ē ſuū ꝯͣriū o ē intēſior albēdo ⁊ ꝑ ꝯn̄s h̓ſucceſſiue ſuſcipit in ſubō. ⁊ poſtqͣꝫ adhuc ſuſcepta ē: pōi ſucceſſiue intēdi ⁊ remitti. Quedā ſūt fore qͥ nec ī ſubō recepte pn̄t ſucceſſiue ītēdi nec remitti nec ēt dū ī ſubo ſuſcipiūt̉ ſucceſſiue ſuſcipiūt̉ ſic̄ fore ſub̓ales. Nō .n. for̄eſub̓ales ſucceſſiue ſuſcipiūt̉ ī ſubō. qꝛ ī īdiuiſibili ſūt ī eo nec poſtqͣꝫ ſuſcepte ſt̓ intēdi l̓ remiti pn̄t. Quedā ſūt fore qͥ medio mō ſe hn̄t. vꝫ.ꝙ nūqͣꝫ r̄cipiūt magꝭ ⁊ minꝰ ẜꝫ clōgatōꝫ a ſuoꝯͣrio eo ꝙ nūqͣꝫ ſuo ꝯͣrio ꝯmiſceri pn̄t ⁊ ī hoc