Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

fec̄ deꝰ. De piſcatore pͥmū eccl̓e paſtorē:ſecutore mgr̄in gētiū doctorē: de publicanopͥᵐ euangeliſtā. Et de latrōe pͥᵐ celicolā ille gl̓oſus Ber. tāte refragātie ſētiēs odorē exclamat. O bōe ih̓u ī odorē vnguentoꝝ tuoꝝcurrimꝰ: audiētes qꝛ ſꝑnaſ pauperē p̄corē abhoreas. enī horruiſti lacrymātē peccatrice: ſupplicātē publicaᵐ: ſedētē ī tholoneo: n̄negātē diſcipl̓m: ꝑſecutorē diſcipl̓o: ip̄os crucifixores. In odorē oīuꝫ horuꝫiuoꝝ currimꝰ: ille: ſic pꝫ pͥª ve. Ꝙͣtū adẜam ve. dico ꝓculdubio mirabilior res ē pcōris iuſtificatio qͣꝫ oīuꝫ mortuoꝝ ſuſcitatō. Adcꝰ decla. ē noͣ. ẜm btm Tho. ꝑte. 2. q. ii3. ar. x.Et ẜm eūdē ī. 4. di. 17. aliꝗd dr̄ mirabiliꝰſtupēdiꝰ magꝭ miracl̓oſū tribꝰ mōis. Unoqn̄ forma ītroducit̉ ī maͣ vl̓ ī poª naͣli ſupͣ naͣmipſiꝰ. ſic̄ ſi in corꝑe mortuo: qd̓ ẜm naͣlē diſpō aīam n̄bi ꝯferētē vitā ſuſciꝑe p̄t: niſi aīaiteꝝ reuniret̉: illā vitā daret. eoº p̄t dici mrabiliꝰ magꝭ miraculoſū: qꝛ p̄ter ꝯſuetū mo naͣe. ſic̄ īfirmꝰ a medicꝭ delictꝰ ī puo tꝑeſanat̉ ſic̄ aqͣ ſi ꝯuertēt̉ ī vinū: vt ī miraº xp̄i jſcō corā diſcipul̓ ſuis. p̄t mirabiliꝰ dici: etmagꝭ miraculoſū nullā creaturā potᵐ fieri p̄t: nec ad illud ſua tute attinge̓: vt ē gl̓iaſcōꝝ ī reſurrectiōe ſil̓e. Ad ꝓpoſitū dicoiuſtificatio īpij ē mirabilior: magꝭ miracl̓oſa: qꝛ gr̄a dei ē formal̓r iuſtificās: ēſupͣ naͣm aīe recipientꝭ: qͣꝫuis modꝰ recipiēdiſit ſupͣ naͣm eiꝰ. Aīa enī exn̄s ī pcō mortaliē apta nata ad gl̓iā ꝓmerendā nec recipiēdā ſic ẜm modū recipiēdi poſſet iuſtificatio dicimirabil̓ miracl̓oſa. Sil̓r ē mirabilior autmiraculoſior ẜo .ſ. ſit p̄ter ꝯſuctū modūnaͣe: qꝛ iuſtificatio īcōſucia ē ſꝫ cōis. Eritmirabilior miraculoſior 30º: qꝛ nulla potentia creata ad talē actū ꝯcurre̓ p̄t .i. ad tm̄ meri: vt ꝯdigno poſſit inſtificari. Que enī potētia creata pot̓it ꝟiute ꝓba pcm̄ expelleregr̄am ī aīam ītroduce̓: lꝫ enī ſoliꝰ dei ē: pe.di. i. ꝟbū vbi dr̄. ꝟbum dei dimittit pcā. vbigl̓. ſic dic̄. ꝟbū .i. filiꝰ dei dr̄: qꝛ ſic̄ perꝟbū māifeſtat̉ volūtas alicuiꝰ: ita filiū volūtas pr̄is. ar. 22. q. 2. is āt. Et noͣ dicit iſta gl̓. lꝫ dicat ꝟbū: tn̄ ꝑꝑ excludit̉ ſpūs ſcūsquē ēt dicūt̉ pcā dimitti .i. q. i. r̓miſſionē. necpr̄: qꝛ īſcꝑabilia ſt̓ oꝑa trinitatis. ꝯſe. di. 3.oēs. Qn̄qꝫ ēt charitas dr̄ dimitte̓ pcā. ꝯſe.di. 4. eccl̓e charitaſ: glo. Sꝫ ītellige charitas dimittit pcā: vt formal̓ .i. delet: d̓s vi efficiēs. Sꝫ dubitat̉ vr̄ enī ꝯͣdice̓ ẜe vean̄tis ꝯcl̓onis: vbt ꝯtritio libeꝝ arbitriū ꝯfeſſio ⁊c̄. ꝯcurrūt ad iuſtificationē: ſꝫ iuſtificatio ē alid̓ qͣꝫ pcōꝝ remiſſio: vt dic̄ ve. dicteꝯcl̓onis: libeꝝ arbitriū: ꝯtritio remittuntpcā: p̄nt attīge ad gr̄e īfuſionē: qd̓ ē ꝯͣ dictaAīa mea dico ſi an̄dcā ad iuſtificationēcurrāt: ꝯgruo ē vt mereāt̉ īpij iuſtificatonē: āt ꝯdigno: vel dicat̉ ꝯtritio motꝰ liberi arbitrij ī deū amandū ꝯcurrūt ex ꝑtehoīs: vt .ſ. faciat dīna ſapīa ī ordīe reꝝ diſpōſuit det̓mīauit cās ẜas cōcurrere ad aliqͦſ effectꝰ ip̄a dīna volūtate. Culpe āt remiſmiiſſio: gr̄e īfuſio ex ꝑte dei ꝯcurrunt. Adduo nl̓la creata potētia attinge̓ p̄t. Iſtd̓ ēt colligit̉ ex dictꝭ btī Tho. in. 4. di. 17. Mirabi.liſſima miracl̓oſiſſima res ē p̄coris iuſtiſicatio: qꝛ nulla ad ip̄am creata potētia ꝯcurre̓p̄tl̓ illā attīge̓. In̄ aug. ſuꝑ Io. Plꝰ inꝗt adſalutē nr̄aꝫ ē d̓s fctūs eſt ꝑꝑ hoīeꝫ: qͣꝫmiracl̓a fecerit int̓ hoīeſ. Et plꝰ ē vicia ſanauerit nr̄aꝝ aīaꝝ: qͣꝫ ſanauit lāguores corpoꝝ morituroꝝ: ille. āt mirabilior miraculoſior ſit iuſtificatio qͣꝫ moͣtuoꝝ ſuſcitatiohac tm̄ rōe ꝓbat̉. ī mortuoꝝ ſuſcitationenihil dīne potētie oppugnare p̄t. In̄ Io. xi.voce magͣ īꝑādo clamauit. Lazare veī foras ī ſuſcitatiōe filij vidue iterū mīori voce clamauit. Adoleſcēs tibi ſurge. In pctōris āt iuſtificatōe potētia ordīata loqr̄: p̄t ſua volūtate īꝑio vti: niſi hūana volūtas velit cōſetire. Ecc̄. 15. Dcꝰ ab īitio cōſtituit hoīeꝫ: reliꝗt illū ī māu cōſilij ſui ⁊c̄. 15. q. i. c. ē ī fi.volūtariū milītē elegit ſibi ds. Aug. Quiſec̄ īꝗt te ſin̄ te ſaluabit te ſine te. qͣr ⁊c̄. Sedcare pr̄ dic mihi aīa ait. Audio ex dictꝭ perpnīaꝫ dīna gr̄a mediāte amicitia dei: pcm̄amiſſa recuꝑat̉: ſꝫ nūꝗd recuꝑant̉ oīa merite pcm̄ ꝑdita. Dico aīa mea. ꝟgorupta lꝫ amici dei pnīaꝫ rehr̄e poſſit: tncerte pͥmiū qd̓ p̄didit ꝟgītatꝭ .ſ. aureolāgībꝰ martyribꝰ ſcīs p̄dicatoribꝰ dat̉ ī p̄miuꝫpotit rehr̄e. Sic̄ nec pnīaꝫ ītegritatē carniſpot̓it recuꝑare: in hiero. ad cuſtochiū audacter loqͣr: oīa poſſii deꝰ ſuſcitare ꝟginēp̄t pꝰ ruinā. Ualet .i. p̄t liberare pēa: ſed nvult coronar̄ cōruptā: ille. Cōcordāt Ricar. ī. 4. di. 49. cōit̓ alij doc. the. ſa. Cōtētariſ inqͣꝫ aīa. Cōtētor īꝗt: ſꝫ vnū mihi ex dict