fec̄ deꝰ. De piſcatore pͥmū eccl̓e paſtorē: d̓ ꝑſecutore mgr̄in gētiū ⁊ doctorē: de publicanopͥᵐ euangeliſtā. Et de latrōe pͥᵐ celicolā h̓ ille⁊ gl̓oſus Ber. tāte refragātie ſētiēs odorē exclamat. O bōe ih̓u ī odorē vnguentoꝝ tuoꝝcurrimꝰ: audiētes qꝛ nō ſꝑnaſ pauperē p̄corēn̄ abhoreas. Nō enī horruiſti lacrymātē peccatrice: n̄ ſupplicātē publicaᵐ: n̄ ſedētē ī tholoneo: n̄negātē diſcipl̓m: n̄ ꝑſecutorē diſcipl̓orū: n̄ ip̄os crucifixores. In odorē oīuꝫ horuꝫiuoꝝ currimꝰ: h̓ ille: ⁊ ſic pꝫ pͥª ve. ¶ Ꝙͣtū adẜam ve. dico ꝓculdubio mirabilior res ē pcōris iuſtificatio qͣꝫ oīuꝫ mortuoꝝ ſuſcitatō. Adcꝰ decla. ē noͣ. ẜm btm Tho. ꝑte. 2. q. ii3. ar. x.Et ẜm eūdē ī. 4. di. 17. ꝙ aliꝗd dr̄ mirabiliꝰ ⁊ſtupēdiꝰ ⁊ magꝭ miracl̓oſū tribꝰ mōis. Unoqn̄ forma ītroducit̉ ī maͣ vl̓ ī poª naͣli ſupͣ naͣmipſiꝰ. ſic̄ ſi in corꝑe mortuo: qd̓ ẜm naͣlē diſpōnē aīam n̄bi ꝯferētē vitā ſuſciꝑe n̄ p̄t: niſi aīaiteꝝ reuniret̉: ⁊ illā vitā daret. eoº p̄t dici mrabiliꝰ ⁊ magꝭ miraculoſū: qꝛ p̄ter ꝯſuetū modū naͣe. ſic̄ cū īfirmꝰ a medicꝭ delictꝰ ī puo tꝑeſanat̉ l̓ ſic̄ aqͣ ſi ꝯuertēt̉ ī vinū: vt ī miraº xp̄i jſcō corā diſcipul̓ ſuis. 3º p̄t mirabiliꝰ dici: etmagꝭ miraculoſū ꝙ ꝑ nullā creaturā potᵐ fieri p̄t: nec ad illud ſua tute attinge̓: vt ē gl̓iaſcōꝝ ī reſurrectiōe l̓ ſil̓e. Ad ꝓpoſitū dico qͦiuſtificatio īpij n̄ ē mirabilior: l̓ magꝭ miracl̓oſa: pͦ mō qꝛ gr̄a dei q̄ ē formal̓r iuſtificās: n̄ ēſupͣ naͣm aīe recipientꝭ: qͣꝫuis modꝰ recipiēdiſit ſupͣ naͣm eiꝰ. Aīa enī exn̄s ī pcō mortali nōē apta nata ad gl̓iā ꝓmerendā nec recipiēdā⁊ ſic ẜm modū recipiēdi poſſet iuſtificatio dicimirabil̓ ⁊ miracl̓oſa. Sil̓r n̄ ē mirabilior autmiraculoſior ẜo mō .ſ. ꝙ ſit p̄ter ꝯſuctū modūnaͣe: qꝛ iuſtificatio īcōſucia n̄ ē ſꝫ cōis. Erit gͦmirabilior ⁊ miraculoſior 30º: qꝛ nulla potentia creata ad talē actū ꝯcurre̓ p̄t .i. ad tm̄ meritū: vt d̓ ꝯdigno poſſit inſtificari. Que enī potētia creata pot̓it ꝟiute ꝓba pcm̄ expellere ⁊gr̄am ī aīam ītroduce̓: lꝫ enī ſoliꝰ dei ē: d̓ pe.di. i. ꝟbū vbi dr̄. ꝟbum dei dimittit pcā. vbigl̓. ſic dic̄. ꝟbū .i. filiꝰ dei ꝗ dr̄ bū: qꝛ ſic̄ perꝟbū māifeſtat̉ volūtas alicuiꝰ: ita ꝑ filiū volūtas pr̄is. ar. 22. q. 2. is āt. Et noͣ dicit iſta gl̓.ꝙ lꝫ dicat ꝟbū: n̄ tn̄ ꝑꝑ hͦ excludit̉ ſpūs ſcūs ꝑquē ēt dicūt̉ pcā dimitti .i. q. i. r̓miſſionē. necpr̄: qꝛ īſcꝑabilia ſt̓ oꝑa trinitatis. d̓ ꝯſe. di. 3.oēs. Qn̄qꝫ ēt charitas dr̄ dimitte̓ pcā. d̓ ꝯſe.di. 4. eccl̓e charitaſ: h̓ glo. Sꝫ ītellige ꝙ charitas dimittit pcā: vt cā formal̓ .i. delet: ⁊ d̓s vicā efficiēs. Sꝫ dubitat̉ vr̄ enī h̓ ꝯͣdice̓ ẜe vean̄tis ꝯcl̓onis: vbt ꝯtritio libeꝝ arbitriū ꝯfeſſio ⁊c̄. ꝯcurrūt ad iuſtificationē: ſꝫ iuſtification̄ ē alid̓ qͣꝫ pcōꝝ remiſſio: vt dic̄ pª ve. dicteꝯcl̓onis: gͦ libeꝝ arbitriū:⁊ ꝯtritio remittuntpcā: ⁊ p̄nt attīge ad gr̄e īfuſionē: qd̓ ē ꝯͣ dictaAīa mea dico ꝙ ⁊ ſi an̄dcā ad iuſtificationē cōcurrāt: hͦ d̓ ꝯgruo ē vt mereāt̉ īpij iuſtificatonē: n̄ āt d̓ ꝯdigno: vel dicat̉ ꝙ ꝯtritio ⁊ motꝰ liberi arbitrij ī deū amandū ꝯcurrūt ex ꝑtehoīs: vt .ſ. faciat ꝙ dīna ſapīa ī ordīe reꝝ diſpōſuit q̄ det̓mīauit cās ẜas cōcurrere ad aliqͦſ effectꝰ cū ip̄a dīna volūtate. Culpe āt remiſmiiſſio: ⁊ gr̄e īfuſio ex ꝑte dei ꝯcurrunt. Adduo nl̓la creata potētia attinge̓ p̄t. Iſtd̓ ēt colligit̉ ex dictꝭ btī Tho. in. 4. di. 17. Mirabi.liſſima gͦ ⁊ miracl̓oſiſſima res ē p̄coris iuſtiſicatio: qꝛ nulla ad ip̄am creata potētia ꝯcurre̓p̄tl̓ illā attīge̓. In̄ aug. ſuꝑ Io. Plꝰ inꝗt adſalutē nr̄aꝫ ē ꝙ d̓s fctūs eſt hō ꝑꝑ hoīeꝫ: qͣꝫ ꝙmiracl̓a fecerit int̓ hoīeſ. Et plꝰ ē ꝙ vicia ſanauerit nr̄aꝝ aīaꝝ: qͣꝫ ꝙ ſanauit lāguores corpoꝝ morituroꝝ: h̓ ille. Ꝙ āt mirabilior ⁊ miraculoſior ſit iuſtificatio qͣꝫ moͣtuoꝝ ſuſcitatiohac tm̄ rōe ꝓbat̉. Nā ī mortuoꝝ ſuſcitationenihil dīne potētie oppugnare p̄t. In̄ Io. xi.voce magͣ īꝑādo clamauit. Lazare veī foras⁊ ī ſuſcitatiōe filij vidue iterū n̄ mīori voce clamauit. Adoleſcēs tibi ſurge. In pctōris āt iuſtificatōe d̓ potētia ordīata loqr̄: n̄ p̄t ſua volūtate ⁊ īꝑio vti: niſi ⁊ hūana volūtas velit cōſetire. Ecc̄. 15. Dcꝰ ab īitio cōſtituit hoīeꝫ: ⁊ reliꝗt illū ī māu cōſilij ſui ⁊c̄. 15. q. i. c. nō ē ī fi.volūtariū milītē elegit ſibi ds. ⁊ Aug. Quiſec̄ īꝗt te ſin̄ te n̄ ſaluabit te ſine te. qͣr ⁊c̄. Sedcare pr̄ dic mihi aīa ait. Audio ex dictꝭ ꝙ perpnīaꝫ dīna gr̄a mediāte ⁊ amicitia dei: ꝑ pcm̄amiſſa recuꝑat̉: ſꝫ nūꝗd recuꝑant̉ oīa meriteꝑ pcm̄ ꝑdita. Dico aīa mea ꝙ n̄. Nā ꝟgo cōrupta lꝫ amici iā dei ꝑ pnīaꝫ rehr̄e poſſit: n̄ tncerte pͥmiū qd̓ p̄didit ꝟgītatꝭ .ſ. aureolā q̄ ꝟgībꝰ martyribꝰ ⁊ ſcīs p̄dicatoribꝰ dat̉ ī p̄miuꝫpotit rehr̄e. Sic̄ nec ꝑ pnīaꝫ ītegritatē carniſpot̓it recuꝑare: in hiero. ad cuſtochiū audacter loqͣr: cū oīa poſſii deꝰ ſuſcitare ꝟginē nōp̄t pꝰ ruinā. Ualet .i. p̄t liberare d̓ pēa: ſed nvult coronar̄ cōruptā: h̓ ille. Cōcordāt Ricar. ī. 4. di. 49. ⁊ cōit̓ alij doc. the. ſa. Cōtētariſ inqͣꝫ aīa. Cōtētor īꝗt: ſꝫ vnū mihi ex dict
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten