Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝯueniūt ſor̄a ſubali. ſꝫ tn̄ ſuſcipiūt magisminꝰ qͣꝫtū ad acceſſū ad ſuā cāꝫ. ſic̄ pꝫ de luce.Et iſta ſor̄a recipit̉ ſucceſſiue in ſubō: ſic̄ necfor̄a ſubālis ſꝫ poſtqͣꝫ ſuſcepta ē ītēdi remittipōt ī ꝯuēit for a accn̄tali hn̄te ꝯͣriū. dīna grā ſit ꝗdā for̄a aliqͦ iſtoꝝ mōꝝ erit ſꝫqꝛ nullā ꝯmixtōꝫ patit̉ cum ſuo ꝯͣrio: eo ſil̓ꝯꝑata grā ad ſuū ꝯriū qd̓ ē pctm̄ mortale: ipſahꝫ magꝭ rōe pͥuatōis qͣꝫ poſitōis eꝯͣ ſiē tenebra lui. cōuēit ī fora ſubāli. ꝯn̄s oꝫvt ſubito recipiat̉ ī ſubō ſic̄ forma ſbālis. Necetiā grā ē ſor̄a ſubālis. qꝛ grā pōt intendi remitti ẜꝫ acceſſū ad ſuā cāꝫ. ſapit naꝫ formaꝝ ſe hn̄tiū. qͣre ꝯcludamꝰ ſic ſic̄ ī inſtāti ēintroº for̄e ſubālis ī maͣ. ī eodē inſtāti expulſio alt̓iꝰ for̄e: ī eodē iſtāti cōpleta diſpō que ēnec̄itas ad formā ſe t̓minꝰ aitatiōis. ita infuſio gr̄e ē ī inſtātī: in eodē inſtāti ē remiſſiocl̓pe remotꝰ liberi arbitrij ē diſpō ꝯpletaad ſuſcipiēdā grāꝫ. ꝯn̄s totū qd̓ ad iuſtiſicationē reꝗͥrit̉ ē ī inſtāti. Quare iuſtificatioē ſucceſſiua: ſꝫ ſubita. Iſta oībꝰ ſunt predicanda: ſꝫ ẜm auditoꝝ audientiā. Moueremhic aliqua dubia: ſꝫ ne tediū inferam: volo qiſta ſufficiant pro p̄ſenti concluſione. De ſerotina pnīa. Concluſio tertia.Ccipe itiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Lꝫ qͣꝫdiu aīa ēcorꝑi vnita poſſit penitē̓ notn̄ tutū eſvite t̓minū expectare vbi tres īꝗramꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē iſta. vtꝝ pnīa ſcā ī vltīo fine vite: ſit ꝟa bōa ſignū ſalutꝭ. ꝟi. ē īvtꝝ ſacerdoſ ī fine vite poſſit abſolue̓ penitētēa qͦcūqꝫ caſu papali ep̄ali: ab oībꝰ caſibꝰ reuatꝭ.. ꝟi. ē. An final̓r penitēs ī alio mūdovt ī purgatorio ſoluat d̓bitū ſuoꝝ pctōꝝ ad pͥªᵐ ꝟi. dico qͣꝫdiu pōt liº arbitriovti nodū ē obſtīatꝰ ī malū. Et qͣꝫdiu pōt vti liarbitrio pōt ſe diſpone̓ ad grāꝫ dolēdo pctīs ꝯn̄s ī fine vite poſſit adhuc liº arbitrio vti pꝫ pōt ſe diſpone̓ agmitaꝫ ꝯn̄sſuſciꝑe remiſſionē ſuoꝝ pctōꝝ. Faciat .n.tūc tꝑis qd̓ p̄t. qꝛ mīa dn̄i arcēda ē neqꝫ reſtrīgēda audi pulcherrimū textū. 26. q. 6. c. ſip̄ſbr. vbi dr̄ ſic. ſi p̄ſor abnegauerit pnīaꝫ moriētibꝰ reꝰ erit aīaꝝ. Quia dn̄s dic̄. Quacūqꝫhora ꝯuerſꝰ fuerit pctōr ad pnīaꝫ vita viuet et moriet̉. vera .n. ꝯfeſſio ī vltīo tꝑe pōt qꝛ ſolū tꝑis ſꝫ cordis īſpector ē deꝰ. Sic̄ latro vniꝰ momēti pnīa meruit ī ꝑadiſo. ī hora vltīe ꝯfeſſiōis. ibi. Idē. c. cōgͦuimꝰ videdn̄ica ſeq̄nti ꝯcl̓one vltīa. ſꝫ accipe hāc regu gn̓alē. O ēs ī pnīa ꝓcraſtīatꝭ more corui viuitꝭ ad cadauera volitātis dicētis crasbn̄ faciemꝰ. lꝫ pnīa ī vltīo fine hr̄i poſſitacceptare dēat tn̄ ē certū vtꝝ bōa ſit deogͣta. Et crebº .n. hr̄i pōt. Et ſit valde dubia īcerta ego aucͣte rōe exēplo ꝓbabo. auctoritate ꝗdē audi tex. de pe. di. 7. qd̓ qͣꝫuisTimēdū iꝗt ē pnīe fero quē .n. morbꝰ vrger pena terret vix ad verā ſatiſfactōꝫ vēiet.audi aliū tex. pe. di. 7. c. nullꝰ vbi ſic dr̄ nullus expectet qn̄ peccare pōt. Arbitrij .n. ſuiq̄rat libertate vt d̓lē poſſit cōmiſſa nec̄itate.Qui pͥꝰ itaqꝫ a pctīs relīꝗt̉ qͣꝫ ipſa relinqͣt:ea libe: ſꝫ qͣſi nec̄itate relinꝗt. ibi3º audialiū textū pulcherrimū. de pe. di. 7. §. qͣꝫqͣꝫ.ponit̉ etiā a mgr̄o ſnīaꝝ. di. 20. qͣrti. vbi dr̄ ſicSi ꝗs poſitꝰ in vltīa ncc̄itate: voluerit accipepnīam accipit mox recōciliabit̉ hīc vaditfateor vobis illi negamꝰ qd̓ petit .ſ. ſacr̄a eccleſie: vt euchariſtiā ⁊cͣ. ſupple ſꝫ p̄ſumimꝰ bn̄ hīc exit. Si ſecurꝰ hinc exierit neſcio penitētiā dare poſſumꝰ: ſecuritatē ꝟo nūꝗddico dānabit̉: ſꝫ nec dico liberabit̉. vis a dubio liberari. Age pnīaꝫ ſanꝰ es. Si ſic agitdico ſecurꝰ es: qꝛ pnīam egiſti tꝑe peccarepotuiſti. Si vis age pnīaꝫ qn̄ peccare potes pctā te dimiſerūt tu illa. ibi. Et mgr̄ īlrā ſequit̉ ſic. tn̄ ꝟba Augu. in li. de pnīaEt oīa ēt ſupͣdicta ſūt ꝟba eiuſdē Aug. Sedmgr̄ in lrā aliqn̄ intponit aliqͣ ꝟba intverbaAug. vt pꝫ ī lrā. Dic̄ ſic mgr̄ ſequēs p̄dicta ꝟba Aug. Et ponūt̉ ēt ī decretꝭ pꝰ ſupͥdicta ꝟba paꝝ pꝰ. due res ſūt aut ignoſcit̉ tibi:aut ignoſcit̉. Quid hoꝝ tibi ſutuꝝ ſit neſcio: Ergo tene certū dimitte īcertu. ibi. ſꝫnoli vlteriꝰ ꝓgredi pr̄ Ambr. Ego appͥmedubito. Arguo ſic nec̄itas hꝫ legē. de regulis iur̄. qd̓ ē. vbi dr̄ qd̓ ē lege licitū ncc̄ttas licitū facit. Sꝫ ex iſtis aucͣtibꝰ hēt̉ penitēs in fine. ex necc̄itate pctā relinꝗt: ſi ex necefitate de eo ē ſperāda ſalꝰ aut dꝫ excuſari.volūtariū .n. milite elīgit ſibi deꝰ coactuꝫ.15. q. i. ē cuiqͣꝫ nr̄am aſſcribamꝰ erūnāi. culpā. Dico illa nec̄itas ē ex ꝑte liberiarbitrij. īmo libeꝝ arbitriū ſponte illa relinꝗtqꝛ ſi cogeret̉ eēt meritū. ſꝫ ncc̄itas illa intelligit̉ ex ꝑte finis vite vt ſit ſenſus de ncc̄itate morit̉ pctā relinqt. ſꝫ tn̄ volūtarie illis dolet adiutꝰ luie dīne grē. Et ſic ēt intelligūt̉ ꝟ-