Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

uine maieſtatis: ita oꝑa nr̄a hn̄t quādā inſinitatē ex ꝑte dīne mīe: qͣre ⁊c̄. Ꝙtū ad tertiāve. dico diſficile ē poſſe aſſignare debitā pe pcīs: tn̄ ſi ſacerdos debitā diligentiā adadhibuit: penitens ꝑatus ē ſacere totū: exrōnabili: vt debilitate vel ſimili ſacerdosīponit debitā penā illa hic ſufficit: ſupplebit̉ in purgatorio: forte illud modicū in tanta charitate fiet ſtatī euolabit. Magis pēſatur qͣꝫta charitate aliꝗd fiat qͣꝫ fiat quare⁊cͣ. Sed volo notare hic vniū dcm̄ ꝑꝑ ſupradicta in pͥma ve. ꝯtritio: ꝯſeſſio: ſatiſfactio:ſūt ꝑtes pnīe ſacr̄i ꝟtutis. Et ſic in ſatiſfactione actꝰ nr̄i ſe hn̄t modū mae: ſūt partes ſatiſfactionis p̄n̄īe ſacr̄i non ꝟtutis. Ethanc rōnem aſſignat btūs Tho. in. 4. di. 16.Qm̄ illud qd̓ ſequit̉ rem cōponit illā. qm̄ꝑtes ſut pͥores toto. vn̄ actꝰ nr̄i ſint poſteriores ꝟtutibꝰ: a ꝗbꝰ eliciūt̉ diuerſi actꝰ ẜm ordinē a ꝟtute aliqͣ ꝓgrediūt̉ faciūt cōpōnēaliquā in ꝟtute. p̄dicta tria ſūt partespnīe ꝟtutis: ſꝫ pnīe ſacr̄i: qꝛ ipſi actꝰ ſūt quafima ſacr̄i. penes mam: ſeu penes diuiſioneꝫmē̓ ꝑtes reſumūt ꝗn̄qꝫ. Et ſic dr̄ ꝯͣ. Iuſtitiaexigit vt ꝗs peccat: illa puniat̉. Sed hectria aſſignāt̉ ꝑtes pn̄īe: ſbi q̄dā pene corrn̄dentes illis ꝗbꝰ peccamꝰ. ad ꝑfectōꝫ iuſtitieexigūt̉. ſꝫ niſi ad ꝑtē illam: pnīa dr̄. illatria ſunt ꝑtes pnīe tutis. Dic̄ btūs Tho.veꝝ ē: iſta tria requirūt̉ ad pnīam ꝟtutem tn̄ vt ꝑtes eius: ſꝫ bn̄ vt actus pnīe ꝟtutisqꝛ in oībꝰ illis tribꝰ actibꝰ .ſ. ꝯtritōe: ꝯfeſſiōe ſatiſfactione inueniunt̉ oēs circūſtātie ꝗbꝰintegrat̉ medium ꝟtutis. Et hec ſufficiantſecūda parte huius ſermonis.De iuſtificatōe aīe peccatricꝭ. Conſi. 3.Erito quidem Bꝫpnīaꝫ aīe pauꝑcule ꝗd ſcqͣt̉ vidē ē. ē cōdigͣ retributo. iuſtūgppe eꝗſſimū ē vt remoto lucꝭobſtaculo lux ī aīaꝫ īgrediat̉ alio hītuata veſtita reperiat̉. pꝰ p̄dcā iuſtificatōeaīe peccatricis videamꝰ. Ad cꝰ declarationētres ꝯcl̓ones ſubiūgamꝰ. vꝫ. Prīa ꝯcl̓o eſtiſta. Sic̄ mortalē culpā efficit aīa deo rebellis inimica: ſic verā pnīaꝫ iuſtificat̉: deifit amiciſſima. Scd̓a ꝯcl̓o ē iſta. maior mirabilior res ē aīe peccatricis iuſtiſtificatio qͣꝫdi creatō Lazari alioꝝqꝫ mortuoꝝ ſuſcitatō Tertīa ꝯcl̓o eſt iſta. Lꝫ qͣꝫdiu aīa eſt in hacvita corꝑi vnita poſſit penitere: tn̄ tutū eſtvite terminum expectare.Quō aīa iuſtificatur. Concluſio pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓oē ⁊cͣ. Satis .n. aīa cara ex dcīs apparꝫ ex pctō amicitiadei ꝑdat̉. illud tanqͣꝫ ſe notū reliquamꝰ. āt pnīaꝫ amicitiā dīnā ꝯͣhamꝰ alfidue meditandū duximꝰ ꝓbandū. Ad cuideclarationē tres more ſolito ꝟi. inꝗramꝰ vꝫPrīa ve. ē iſta. Quid ē aīe iuſtificatio. Secūda ꝟi. ē. Quot reꝗrunt̉ ad aīe iuſtificatōꝫTertia ve. ē. Quot impediūt aīe iuſtificatiōꝫ in ad pͥmā ve. dico iuſtificatio ē pcōꝝremiſſio bonoꝝ operꝝ ꝯſumatio hec diffinitio ſiue deſeriptio tollit̉ ex glo. ſuꝑ epl̓am adRo. 8. Et ponit btūs Tho. in. 4. di. 17. Adcuiꝰ declarationē notandū ẜm btm̄ Tho. ibi iuſtificatio ſui rōne īportat motum adiuſticiā. Iuſtitia āt vt ponit ph̓us. 5. ethico.tribꝰ modis dr̄. Uno inqͣꝫtū ē ꝗdā ſpālisꝟtus eqͣlitatē ꝯſtituēs ẜuans ī cōmutatiōibus fiēdis vel diſtributiōibꝰ fiēdis bonoruꝫcōicabiliū ſūt ncc̄ia in vita. qn̄ ꝗs bonaque deberēt cōmunicabilit̓ diſtribui: vel conmutari īdebite .i. ẜuata eqͣlitate ꝑſonarumdiſtribueret vl̓ cōmutaret: ꝓfecto iniuſtꝰ diceret̉. Et iſte ē vnꝰ modꝰ accipiēdi iuſticiā. Alio capit̉ iuſticia inqͣꝫtū ē quoddā nomengnale ad oēs ꝟtutes. inqͣꝫtū .ſ. actus eaꝝ adbonū cōe ordinat ẜm directionē legꝭ. Et heciuſtitia legal̓ dr̄: ẜm quā oēs leges iuſte qͥdāmo dicūt̉: vt dicit ph̓us in lr̄a. Tertio capit̉ iuſticia methaphorice: inqͣꝫtū .ſ. dic̄ quēdāſtatū rectitudīs ī hoīe qͣꝫtū ad ꝑtes ipſiꝰ vt qn̄aliqͣ ꝑs aīe ſubdit̉ ſuꝑiori ꝑti: vl̓ ipſi deo: di iuſtitia methaphorica: eo diuerſe ꝑtes hominis ꝯcipiūt̉ ſicut diuerſe ꝑſone. Iſta āt rectitudo iuſticia īferiores vires ſubdūt̉ ſuꝑioribꝰ: vel ipſi deo: tollit̉ mortale pcm̄:gr̄am recuperat̉. Iſte motꝰ aīa a pcō recedit: adheret īcōmutabili bono dr̄ iuſtificatio ī qͥlibet motu ē receſſus a t̓mino a acceſſus ad terminū ad quē: in iuſtificatōisdiffinitiōe dr̄ remiſſio pctōꝝ tanqͣꝫ receſſus atermino a quo. Et bonoꝝ opeꝝ ꝯſūmatio: taqͣꝫ acceſſus ad t̓minū ad quē. Et noͣ lꝫ iſtarectitudo originalit̓ ſit a volūtate: ē pͥnᵐ merendi demerēdi: ē tn̄ ī oībus ꝑtibꝰ aīe qͣſi rectificatis ſicut in ſubo. Sꝫ dubitat̉. enī