Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Sino octauꝰP5vr̄ mihi iuſtificatio ſit remiſſio pctōꝝ: qꝛ remiſſio pctōꝝ ē effectꝰ dīne gr̄e iuſtificationis. Dico iuſtificatio pōt dupl̓r ſumi: autvt reſpicit ad iuſtificari: aut vt reſpicit ad iuſtificatū. Si vt reſpicit ad iuſtificari: ſic iuſtificatō nihil alid̓ ē niſi motꝰ ad iuſticiā p̄dictā .ſ.ordinatio diſpō viriū aīe inferioꝝ ad obediēdū viribꝰ ſuꝑioribꝰ ipſi dd̓. Si āt reſpicit adiuſtificatū: ſic ē effectꝰ p̄dicte iuſticie.talē iuſticiā aīa dr̄ iuſtificata: ſic̄ albedīe aliꝗddr̄ albatū. Talis aūt rectitudo iuſtitia fluit adīna gr̄a. qm̄ gr̄a dei ē illa dirigit illūiat inferiores vires vt ſubdant̉ ſuꝑīoribꝰ: vel ipſideo. ſicut ab eēntia aīe fluūt potētie aīe:ita rectitudo potentiaꝝ ab ip̄a gr̄a ē ꝑfectioeēntie ipſius aīe: int̓ potentias ipſiꝰ aīe: dn̄avolūtas alias ꝟtutes ad oꝑati onē mouet: īdictā rectitudinē alijs potētijs largit̉. Exbus apparet p̄dicte iuſticie rectitudīs cauſa pͥª ē gr̄a dei: ꝯn̄ter charitas volūtatē adfinē ꝑducit: a ē rectitudo p̄dicta. Et ꝑꝑ hocipſa iuſtificatio ē effectus p̄dicte iuſticie: ſil̓rdis bonopctōꝝ remiſſio: ſicut cāe formalis ꝓxīe ēt eſſectus gr̄e charitatis. ſicut cāe ꝓxīa ē cātribui: velexime .ſ. ipſi iuſtitie. Et qꝛ a ꝓximis cauſis vl̓aie ꝑſonanīminis dꝫ fieri denoīatio. p̄dictꝰ motꝰ vl̓ deimīatio motꝰ. qd̓ ē ipſa iuſtificatio: magꝭ denoīat̉ a iuſticia: dr̄ iuſtificatio: qͣꝫ a charitate vel gr̄a: qꝛ dr̄ gratificatio. Et ſic ex hispꝫ pctōꝝ remiſſio iuſtificatio qd̓ idē ē: eſteffectus iuſticie gr̄e charitatis: ſꝫ iuſticie vtcāe ꝓxīe charitatis gr̄e: vt cāe ꝓxime: ipſi. Lerionūcāe pxīe .ſ. ipſi iuſticie. Hec poſui ītētionebtī Tho. in. 4. di. 17. ar. i. Et ſufficiāt ꝓꝑve. Ꝙtū ad ẜam ve. dico ad pn̄s ſex recvlipſideorunt̉ ad iuſtificationē aīe vꝫ. grata beiuerſe ꝑtes.nigͣ volūtas dei amoroſa. dulciſſima xp̄iieſu īterceſſio ſpecioſa. expulſio pctī greinfuſio vigoroſa. motio liberi arbitrij aīoſa. fides ſcā illūinoſa. ꝯtritio ꝟa opoſa. curcs ſi ī declarādo aliqͣ p̄ponat̉ vl̓poſtponat̉. Accipe pͥmā ꝯditioneꝫ reꝗritad aīe iuſtificationē: dr̄ grata benigna volūtas dei amoroſa. enī d̓s ſit pͥª vl̓isqͦrūcūqꝫ effectuū: nec̄e ē vt ad effectūcurrat Io. i. O īa ip̄m ſcā ſt̓ ⁊c̄. Audi augͥ.in ꝓſolodion. c. 5. Si volūtate inꝗt ſua p̄ſumat pctōr: mūdari pōt: nec ex cord̓ ꝯpūgi qꝛpetrꝰ niſi xp̄s aſpexiſſet: nūqͣꝫ pnīa duciamare fleuiſſet. Et intell̓r reſpectu ſpūaliGtluº pͥmo corꝑali vt ſepe on̄dimꝰ: qꝛ xp̄s erat ī cāeretormēti: Petrꝰ foris ī atrio ſtās. Itē audi cundē ī li. de p̄deſtinatōe ſcōꝝ. c. 3. Deꝰ īꝗtē iuſtificat īpiū: p̄uentꝰ hūana volūtate: ſꝫip̄e p̄ueniēs hūanā volūtatē ſua mīa: mgr̄ īī. 4. di. 18. Solꝰ inꝗt deꝰ mūdat hoīem īteriꝰa debito et̓ne mortis abſoluit: ꝓph̓am aitEgo ſolꝰ de leo iniꝗtates pcā ppl̓i. Et notahanc regulā gnaͣlē qͣꝫtū ex ꝑte dei: nullabonitatis hūana deū mouet ad pctorē iuſtiſicā: nec vlla malicia mouet ad cūdē reproban: ſꝫ ſola dīna mīa mouet deū ad diligenduꝫpctōrē ad vitaꝫ. Et ſola iuſticia dei mouet adpctōrē r̄probādū ad moͣtē. Et ita intell̓r deꝰſine meritꝭ iuſtificat dānat ad Ro. 9. ēvolētꝭ neqꝫ currētꝭ: ſꝫ dei miſerentꝭ: vt illd̓ ſine meritis det̄minet ꝟbū a ꝑte ſuppoſiti. Siāt det̓minaret v̓bū a ꝑte appoſiti: tūc deꝰ nul eligit ad vitā: vl̓ reprobat ad mortē ſin̄ meritis. Iſta expoſitio ē Nicolai lir. ſuꝑ epl̓aſPauli ſuꝑ illo ꝟbo volētis neqꝫ currētꝭad Ro. 9. Et ſic pꝫ ꝯditio. ª ꝯditio eſtdulciſſima Ih̓u xp̄i inteeſſio ſpecioſa. Sic̄ .n.paſſio xp̄i nos iuſtificauit a pcō p̄rū ꝑentum.Apoc̄ i. Lauit nos a pctīs nr̄is ī ſāguine ſuoſic eiꝰ ini̓ceſſionē a pctīs liberamur iuſtiſicamur. ad Ro. 3. O ēs peccauerūt egēt gl̓iadei. iuſtificati gratis gr̄am ipſiꝰ redēptio ē in xp̄o Ieſu que deꝰ poſuit ꝓpitiatorē fidē ī ſāguine eiꝰ: ad on̄ſionē iuſticie ſue ꝑtremiſſionē p̄cedētiū delictoꝝ. Ubi noͣ ẜm nico. lir. xp̄s ih̓s multiplici ſtat nobiſan̄ pr̄em. Prīo vt nr̄ redemptor. Iob. 9.Scio redēptor meꝰ viuit ⁊c̄. Et. p̄s. Redēptione miſit dn̄s in ppl̓o ſuo ⁊c̄. vt mediator. i. Thimo .i. Mediator dei hoīuꝫ homoxp̄s Ih̓s. vt doctor mgr̄. Iohe. 2. Leta in dn̄o deo vr̄o: qꝛ dedit nob̓ doctorē iuſticie. Et ipſe dicebat diſcipulis ſuis: vos vocaris me mgr̄ dn̄e. bn̄ dicitis ſuꝫ etenī.vt aduocatꝰ nr̄. i. Io. 2. Aduocatū hēmꝰ apudpr̄em ih̓m xp̄ꝫ iuſtū: ip̄e ē ꝓpitior pctīs noſtris: nr̄is tm̄: ſꝫ ēt totiꝰ inundi. vtdeſēſor. Iſa. 19. In illa dic critaltare dn̄i ī medio egypti: paꝝ infra. Clamabūt enī ad dominū a facie tribulātꝭ: iittet eis ſaluatorēꝓpugnatorē liberet eos. p̄s. Dn̄s defenſorvite mee a trepidabo. vt teſtis nr̄. apocͣ.3. Hec dic̄ ē teſtis fidel̓: verꝰ ē pͥncipiuꝫcrcature? Malachie. 3. Accedā ad vos ī iuk 3