Srxo orfuiisQy da̓fentiet fructū eius: cū de alio crimine pnīamegerit de pe. di. 3. §. vl. in fi. Et ideo tal̓ cōfeſſio admitti dꝫ ꝓut hic dicit hec glo. Et pōit dicta glo. hanc dubitationē. Sed pone ꝙ nō peniteat de alijs valebit ei pnīa: vtiqꝫ. Naꝫ oīabona q̄ quiſqꝫ facit in vita iſta: ꝓſūt ei ad vitāeternā ꝓmerendā: vel ſaltē ad minꝰ ſuppliciūſubeundū. de pe. di. 3. c. vl. ⁊ incipit: ſi ꝗs aūtaut ad bonū tꝑale obtinendū. d̓ pen̄. di. 3. c. cauēdū. ⁊. 22. q. 2. c. ſi q̄libet cl̓pa. aut ad hͦ vt decitiꝰ illuſtret cor eiꝰ ad vera pnīaꝫ. de pe. diſt.5. c. falſas. h̓ glo. t. Quā obrē ad minꝰ tal̓ cōſeſſio valet vt diſpō ſic̄ dcm̄ ē. Sꝫ ego circa dicta btī Tho. dubito. Dicit enī ꝙ talis ꝯfeſſion̄ ē reiterāda: ſꝫ recedēte talifictiōe ⁊ ꝓpoſitodꝫ d̓ fictiōe ⁊ de ꝓpoſito malo qd̓ habuit ꝯfiteri vr̄ hͦ ſtare nō poſſe: qꝛ lꝫ talis ꝯfeſſio acceꝙ dogiorꝑtet̉: ⁊ pnīa ei aliqͣ imponat̉: nō tn̄ dꝫ abſoluivt patet ex diciis. Et iō Raymūdꝰ ⁊ Hoſti.dicūt talē ꝯfeſſionē reiterandū: qꝛ pͥma n̄ fuitin charitate: iō nō valuit. Sed ego dico ꝙ beatꝰ Tho. intelligit qn̄ ille ꝗ ꝯfitet̉ vadit cū ꝓpoſito nō abſtinendi: nec de hoc dicit culpamire nō tencſuā: ſꝫ tm̄ oīa alia pcā ſua dicit: manifeſtū ē ꝙſacerdos dꝫ eū abſoluere: cum nō ſit inſpectordi. i. c. jcordis: ⁊ tal̓ talit̓ abſolutus veniēs poſtea adponūtꝭverā cōfeſſionē: nō dꝫ pͥmā cōfeſſionē reiterare: ſꝫ ſufficit ꝙ de malo ꝓpoſito ſe accuſet. Etita intelligit̉ de fictiōe. Qd̓ āt dcm̄ ē. sͣ. ex gl̓.ē tn̄ aſſerum diꝙ tal̓ abſoluendꝰ nō ē: ſed cōſulendū ei: vt dicit tex. ꝙ ꝗdā. Intelligit̉ qn̄ cōfitēs libere ſuandcinus ꝙupcā dicit: ⁊ ēt cōfitet̉: ⁊ expreſſe dicit ſe nō poſe abſtinere: nec intendere ſe velle abſtinere.manifeſtū ē ꝙ talis abſoluendus nō eſt: ſꝫ cōſulendus ⁊ acceptari dꝫ talis confeſſio: qꝛ poEtcrebris qſtea ꝑ dei gr̄am poterit ad verā pnīam illumiath ibi. Enari: ad quā forte illuminationē nō ꝑueniſſetadici ſic. Itſi illā confeſſionē non feciſſet. Eſſet tamē ſanū conſiliū: vt ēt pͥmā confeſſionē reiteraret.it hibi. EtuNā vt dicit aug. Laudandus ē ꝗ de pctīs cōfeſſis ꝑꝑ ſpē venie denuo cōfitet̉: de pe. diſtī.erā pnīan¶ Quāto inꝗt pluribꝰ ꝗs cōfitet̉ ſub ſpe vēietanto faciliꝰ conſequit̉ gr̄am remiſſionis: hecille. Et hec ſufficiant ꝓ iſta concluſione.¶ Ꝙ ad verā pnīam reꝗrit̉ ſatiifactio Cō. 3.Ccipe tertiaꝫ ꝯcl̓onē vꝫ. Uulne̓ pctīApate facto: aīa diſciplinā ſumat: ⁊ carneꝫ ꝓpoſſe diſcrete caſtiget: vbi tresinꝗramꝰ ve. vꝫ ¶ Prīa ve. ē iſta. Utrū ſatifactio ſit ad verā pnīam nec̄ia ¶ Scd̓a ve. eſtCōtluꝰ FUtrū ſatiſfactio poſſit īponi ẜm qͣꝫtitatē cl̓pein hac vita. Tertia ve. ē. An peccator ſit debitor maioris pene qͣꝫ in confeſſione acceꝑint¶ Ꝙtū ad pͥmā ve. dico ꝙ cū ſatiſfactio ſit ꝑspnīe: vt pꝫ in. 4 di. 16. Et totū nō ſit ꝑfectumſine ſuis ꝑtibus ſequit̉ ꝙ pnīa ꝟa reꝗͥrit̉ poſtcōfeſſionē ſatiſfactiōꝫ. Nā lꝫ ꝑ ꝯtritionē ⁊ cōfeſſionē nobis culpa dimittat̉: tn̄ ꝑꝑ dei iuſticiā qͥ nil inultū abire ꝑmittit: adhuc ꝙ pctō adaliquantā penā obligamur. Et h̓ obligatio ẜꝫdoctores reatꝰ pctī dr̄. In̄ p̄s. Apprehēditeinꝗt diſciplinā: nc̄ qn̄ iraſcat̉ dn̄s: ⁊ percatꝭ dvia iuſta .ſ. quā ꝯſecuti eſtis ꝑ ꝯtritiōꝫ ⁊ ꝯfeſſionē. ⁊ fi dr̄ ꝯͣ. Nullū ſimplex hꝫ ꝑtē ẜꝫ Ambro. O ē ſacrꝫ ē ſimplex: gͦ nō hꝫ ꝑtes: ſꝫ pnīaē ſacr̄m: gͦ n̄ hꝫ ꝑtes. Dicubtūs Tho. ī. 4. di.16. ꝙ dubitat̉ an̄ illa auc̄tas ſit Ambro. ſꝫ poſtto ꝙ ſic. dicat̉ ꝙ ſacr̄m ē ſimplex rōne effectuspͥncipalis ⁊ ꝟtutis ſimplicis qͣ oꝑat̉: ſꝫ maͣle īſacr̄o p̄t eē cōpoſitū: ſic̄ pꝫ ī cōfirmatiōe ⁊ euchariſtia: vn̄ ī pnīa āt actꝰ hūani ſt̓ maͣ: ꝗ acusꝑ qͣndā recōpeſationē tollūl offēſācl̓pe p̄cedētis. Et cū ī actibꝰ hūanis ſit gradꝰ ꝗdā ad ꝑfectionē ꝑtingendi ꝑꝑ diuerſas hoīs ꝑtes: qͦrūvna aliā mouet oꝫ ꝙ diuerſa ẜm ordinē ad ꝑfectionē pnīe ꝯſiderēt̉: h̓ āt diuerſa dicūt̉ ꝑtespnīe. Et ſic pꝫ ꝙ ꝑtes pnīe aſſignant̉ ẜꝫ māꝫpnīe: qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙͣtū ad ẜam ve. dicūt ꝗdā ꝙnō ē poſſibile ꝙ det̉ ſufficiēs pnīa ꝑ reſpectuad qͣꝫtitatē culpe. Et rō: qꝛ culpa nr̄a infinitaoīs nr̄a oꝑatio ſinita: ſed finiti ad infinitū nulla ē ꝓportio: gͦ nō vr̄ aliqͣ nr̄a ſatiſfactio ſufficiēs. Ego āt dico ſic ꝙ duplex ē ꝓportio ſicutduplex ē eqͣlitas. Nā ꝗdā dr̄ cqͣlitas qͣntitatis⁊ q̇dā ē eqͣlitas ꝓportiōis. Eqͣlitas qͣntitatꝭ ēſicut int̓ duas lineas pedales: qͥ adequant̉ adinuicē ẜm qͣꝫtitatē: ⁊ iſto mō vna magna qͣꝫtitas minori adcqͥri nō pōt. Eqͥlitas ꝓportiōisē octo ad qͣttuor: ⁊ ad qͣttuor duo: qͥ adequant̉ īꝓportiōe dupla: ⁊ ſic maxīa qͣntitas mīme cōꝑari pōt: ſic̄ octo ad qͣttuor: ⁊ eꝯº: qm̄ vtrobiqꝫ ē ꝓportio dupla. Mō ad ꝓpoſituꝫ dico ꝙlꝫ oꝑa nr̄a adequari dīne offenſe nō poſſint eqͣlitate ẜm qͣntitatē: bn̄ tn̄ ẜm equalitatēˡ ꝓportiōis. vn̄ lꝫ hͨ elemoſynal̓ or̄o ſit finita ⁊ oſſenſa ifinita ẜm qͣntitatē: pōt tn̄ eſſe infinita ẜꝫportionē qm̄ tm̄ erit valor illiꝰ rōne alicuiꝰ adiuncti ꝙ ipſa erit inſita: hͦ āt adiunctū charitaſē: rōe cꝰ oīs nr̄a oꝑatio meritoria ē. Dic̄ tn̄ beatꝰ tho. ꝙ ſic̄ offēſa hꝫ q̄ndā īfinitatē ex ꝑte dik 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten