Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ſꝫ mortale totalit̉ tenebroſā facit. ſic: obſcuritas ſiue offuſcatio pctī venialis: tollit̉niſi lucē ſpūalē. Lux āt ſpūalis ē gr̄a. Sedgr̄a ī mētē ingredi pōt niſi pcm̄ mortale toſlat̉. qͣꝫdiu ē ī mortali. pōt fieri remiſſio de veniali. Et btūs Tho. in. 4. di. 16. dicitſic. Remoto pͥori remouet̉ poſterius. Necpoſteriꝰ reſtituit̉ niſi pͥori reſtituto. Feruor ātcharitatꝭ cui veniale opponit̉: ē poſterior ip̄acharitate. vn̄ qͣꝫdiu charitas reſtituit̉: necſeruor charitatis reꝑari pōt. In reꝑatiōeſiſtit pcī venialis dimiſſio. Sicut ēt reꝑatiōocharitatis ſit dimiſſio pcī mortalis. Et peccatū veniale dimittit̉ durante mortali: ille. Sed dices amore dei dic mihi: poſito ꝗsviueret ſine pcō mortali veniali: ſic̄ credit̉btā ꝟgine: eēt ne ille obligatꝰ ꝯfeſſiōi ſacr̄alide qua pe. re. c. oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ dr̄. Hicaīa ē duplex rn̄ſio doctoꝝ: ꝗdā di cūt ſic ꝑꝑp̄ceptū eccl̓e. Alij dicūt ſufficit ſe repn̄tare: ſe inuicē a pcō on̄dat: vt ad cōmunionē admitti poſſit. Et dicūt p̄ceptū eccleſie obligatillos hn̄t cōfiterī debeāt. Et hanc vitā inſequit̉ btūs Tho. Et ſufficiāt qͣtū ad iſtam iſtius veritatis. Ꝙͣtū ad ẜam vtrū .ſ. veniale dimitti poſſit ſine gr̄a: apparet rn̄ſio īmo ip̄am gr̄am expellit̉ qd̓cūqꝫ peccatū ꝯterit̉ confitet̉ gr̄a infundit̉ ꝑdita. Luc̄. 15. Afferte illi ſtolā pͥmā: ꝯn̄s oīstenebra oſſuſcatio ab aīa pellit̉ tenebra āt dr̄moͣtale pcm̄: offuſcatio pcm̄ vēiale vt ex dictꝭapꝑet: qͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ ve. Ꝙtū ad tͣtiāve. an̄tis ꝯcl̓onis: vꝫ. An ad verā pnīaꝫ recrat̉ ꝓpoſitum cauendi in futuꝝ: dico ſic ꝓbat̉ auc̄te: rōne exēplo. Auc̄te ſic. audi pulcherrimā auc̄tē decretoꝝ de pe. di. 3. c.irriſor. Et ſunt ꝟba Iſi. de ſum. bono. Irriſor inꝗt penitens eſt: adhuc agit qd̓ penilet. Acc vr̄ deū poſcere ſubditus: ſꝫ ſubſanare ſuperbus. Canis reuerſus ad vomitū: eſtpenitēs ad pctm̄. Multi enī īdeſinent̉ lachrymas fundūt: peccar̄ definūt. Quoſdā acciꝑe lachrymaſ .i. funder̄ ad pniaꝫ cerno: eſfectu pnīe hr̄e: qꝛ incōſtantia mentis: nuncrecordatione pctī lachrymas fundūt: nūc ꝟoreuiuiſcente vſu ea que fleuerūt iterando comittunt .ſ. in volūtate vel in actu: vt dicit glo.interlinearis. Et ibidē alie etiā ponūt̉ aucͣtesad hoc faciētes. Hec ſufficiāt ad pn̄s: qꝛ ēt intertia ſequenti dn̄ica de iſtis dicemus. Scd̓o.iiiſta ꝟitas ꝓbat̉ rōne. Recidiuiū enī peius ēqͣꝫ caſus pͥmus in egritudinibus corporalibꝰ ſūme fugiendū vt dicūt medici. Similit̓ inegritudinibus ſpūalibus intelligendū ē: vt dicit dn̄s Bona. in. 4. di. 22. qͣre ⁊c̄. Tertio hecve. ꝓbat̉ exēplo. pharaōi flagellato a domino ꝑꝑ ppl̓m dei quē captiuū tenebat: nihilprofuit eius confeſſio: cum dixit peccaui: quiapeccato defſtere non intendebat: nec derelinquere ſui cordis duritiā. Dauid autē dicenspeccaui intentione cauēdi in futurū: indulgentiā meruit delictoꝝ: vn̄ dn̄s Nathanꝓph̓am dixit. Ttranſtulit dn̄s pcm̄ tuū. 2. rn̄.12. Sed diceſ pr̄ Amb. grādis mihi dubitatōin mentē venit. Pono caſū ꝗs confitcat̉ ꝓpoſito cauēdi in futurū: ē ne talis confeſſio acceptanda. Itē dico de ficte accedentead ꝯfeſſionē. Dico aīa mea doctores noſtri ſanxerūt talis cōfeſſio acceptanda ē. Etēt canoniſte cōfirmāt. Sanctꝰ Tho. in. 4. di.17. dicit ſic. Ꝙͣuis talit̉ cōfitēs fructū abſolutionis recipiat: tn̄ recedēte tali ꝓpoſito velfictiōe ꝑcipere incipiet. Sicut ēt dr̄ de alijs ſacramētis: vn̄ cōfeſſionē iterare tenet̉ adcōfeſſionē fictus accedit: ſꝫ illa recedētefiteri tenet̉. Hoc ēt pꝫ de pe. di. i. c. menſurā§. ita. Dn̄i ꝟo canoniſte ponūt pulcherri tex. de pe. re. c. qd̓ ꝗdā. vbi dicit tex. ſic ꝗdā ad cōfeſſionē de criminibus veniuntEt qͣꝫuis confiteri velint: ſe tn̄ aſſerunt abſtinere poſſe. con. tue talit̓ rn̄demus eorūcōfeſſionē recipere debes: eis cōſiliū de criminibꝰ exhibere. Et noͣ bn̄ dicit glo. interdicit abſoluere. Quia lꝫ ſit ꝟa hꝰ mōi pnīaadmittē̓da tn̄ ē eoꝝ cōfeſſio. Et crebris ſalubribꝰ monitis ē pnīa inducēda: ibi. Et glo.int̓lincaris ſuꝑ ꝟbo inducēda dicit ſic Nondicit fiat abſolutio: ſꝫ ī penā criminūmiſit: ne det̉ ſibi maͣ deſꝑandi: ibi. Etre ſic ſtatuit eccl̓a ē: qꝛ lꝫ talis cōfeſſio ſit ꝟaē tn̄ bona vt diſpō qͥdā d verā pnīam. Poterit enī dei gr̄a penite̓. 32. q. 2. c. ancillā ī finevbi ſic dr̄. Nemo deſꝑandꝰ ē in corꝑe conſtitutꝰ ē: qꝛ nōnūqꝫ qd̓ dr̄a etatis differt̉ cōſilio maturiori ꝑficit̉. Et ſūt ba Leōis pape qn̄qꝫ pnīa differt̉ ad tp̄s: donec deuerūeſcat cl̓pa luxurie de pe di 3. c. ſunt arbitraQuare cōcludamꝰ vt ēt ponit glo. ſuꝑ ctoc. ꝗdā. vbi dicit ſic. Talis pnīa non eſt ꝟai. fructuoſa quo ad vitā eternā: tn̄ valet ei: qͣꝛ