ſꝫ mortale totalit̉ tenebroſā facit. Mō ſic: obſcuritas ſiue offuſcatio pctī venialis: nō tollit̉niſi ꝑ lucē ſpūalē. Lux āt ſpūalis ē gr̄a. Sedgr̄a ī mētē ingredi n̄ pōt niſi pcm̄ mortale toſlat̉. gͦ qͣꝫdiu hō ē ī mortali. nō pōt fieri remiſſio de veniali. Et btūs Tho. in. 4. di. 16. dicitſic. Remoto pͥori remouet̉ ⁊ poſterius. Necpoſteriꝰ reſtituit̉ niſi pͥori reſtituto. Feruor ātcharitatꝭ cui veniale opponit̉: ē poſterior ip̄acharitate. vn̄ qͣꝫdiu charitas nō reſtituit̉: necſeruor charitatis reꝑari pōt. In qͣ reꝑatiōe cōſiſtit pcī venialis dimiſſio. Sicut ēt reꝑatiōocharitatis ſit dimiſſio pcī mortalis. Et iō peccatū veniale nō dimittit̉ durante mortali: h̓ ille. Sed dices amore dei dic mihi: poſito ꝙ ꝗsviueret ſine pcō mortali ⁊ veniali: ſic̄ credit̉ d̓btā ꝟgine: eēt ne ille obligatꝰ ꝯfeſſiōi ſacr̄alide qua d̓ pe. ⁊ re. c. oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ dr̄. Hicaīa ē duplex rn̄ſio doctoꝝ: ꝗdā di cūt ꝙ ſic ꝑꝑp̄ceptū eccl̓e. Alij dicūt ꝙ ſufficit ſe repn̄tare:⁊ ſe inuicē a pcō on̄dat: vt ad cōmunionē admitti poſſit. Et dicūt ꝙ p̄ceptū eccleſie obligatillos ꝗ hn̄t q̄ cōfiterī debeāt. Et hanc vitā inſequit̉ btūs Tho. Et h̓ ſufficiāt qͣtū ad iſtam ꝑtē iſtius veritatis. ¶ Ꝙͣtū ad ẜam vtrū .ſ. veniale dimitti poſſit ſine gr̄a: apparet rn̄ſio ꝙnō īmo ꝑ ip̄am gr̄am expellit̉ qd̓cūqꝫ peccatūNā dū hō ꝯterit̉ ⁊ confitet̉ gr̄a infundit̉ ꝑdita. Luc̄. 15. Afferte illi ſtolā pͥmā: ⁊ ꝑ ꝯn̄s oīstenebra ⁊ oſſuſcatio ab aīa pellit̉ tenebra āt dr̄moͣtale pcm̄: offuſcatio pcm̄ vēiale vt ex dictꝭapꝑet: qͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ hͦ ve. ⁊ ¶ ¶ Ꝙtū ad tͣtiāve. an̄tis ꝯcl̓onis: vꝫ. An ad verā pnīaꝫ recrat̉ ꝓpoſitum cauendi in futuꝝ: ⁊ dico ꝙ ſic⁊ hͦ ꝓbat̉ auc̄te: rōne ⁊ exēplo. Auc̄te ſic. audi pulcherrimā auc̄tē decretoꝝ de pe. di. 3. c.irriſor. Et ſunt ꝟba Iſi. de ſum. bono. Irriſor inꝗt nō penitens eſt: ꝗ adhuc agit qd̓ penilet. Acc vr̄ deū poſcere ſubditus: ſꝫ ſubſanare ſuperbus. Canis reuerſus ad vomitū: eſtpenitēs ad pctm̄. Multi enī īdeſinent̉ lachrymas fundūt: ⁊ peccar̄ nō definūt. Quoſdā acciꝑe lachrymaſ .i. funder̄ ad pniaꝫ cerno: ⁊ eſfectu pnīe nō hr̄e: qꝛ incōſtantia mentis: nuncrecordatione pctī lachrymas fundūt: nūc ꝟoreuiuiſcente vſu ea que fleuerūt iterando comittunt .ſ. in volūtate vel in actu: vt dicit glo.interlinearis. Et ibidē alie etiā ponūt̉ aucͣtesad hoc faciētes. Hec ſufficiāt ad pn̄s: qꝛ ēt intertia ſequenti dn̄ica de iſtis dicemus. Scd̓o.iiiſta ꝟitas ꝓbat̉ rōne. Recidiuiū enī peius ēqͣꝫ caſus pͥmus in egritudinibus corporalibꝰ⁊ ſūme fugiendū vt dicūt medici. Similit̓ inegritudinibus ſpūalibus intelligendū ē: vt dicit dn̄s Bona. in. 4. di. 22. qͣre ⁊c̄. Tertio hecve. ꝓbat̉ exēplo. Nā pharaōi flagellato a domino ꝑꝑ ppl̓m dei quē captiuū tenebat: nihilprofuit eius confeſſio: cum dixit peccaui: quiapeccato defſtere non intendebat: nec derelinquere ſui cordis duritiā. Dauid autē dicenspeccaui cū intentione cauēdi in futurū: indulgentiā ꝓ meruit delictoꝝ: vn̄ dn̄s ꝑ Nathanꝓph̓am dixit. Ttranſtulit dn̄s pcm̄ tuū. 2. rn̄.12. Sed diceſ pr̄ Amb. grādis mihi dubitatōin mentē venit. Pono ꝑ caſū ꝙ ꝗs confitcat̉cū ꝓpoſito nō cauēdi in futurū: ē ne talis confeſſio acceptanda. Itē dico de ficte accedentead ꝯfeſſionē. Dico aīa mea ꝙ doctores noſtri ſanxerūt ꝙ talis cōfeſſio acceptanda ē. Etēt canoniſte cōfirmāt. Sanctꝰ Tho. in. 4. di.17. dicit ſic. Ꝙͣuis talit̉ cōfitēs fructū abſolutionis nō recipiat: tn̄ recedēte tali ꝓpoſito velfictiōe ꝑcipere incipiet. Sicut ēt dr̄ de alijs ſacramētis: vn̄ cōfeſſionē iterare nō tenet̉ ꝗ adcōfeſſionē fictus accedit: ſꝫ illa recedēte eā cōfiteri tenet̉. Hoc ēt pꝫ de pe. di. i. c. menſurā§. nō ita. Dn̄i ꝟo canoniſte ponūt pulcherrimū tex. de pe. ⁊ re. c. qd̓ ꝗdā. vbi dicit tex. ſicꝘ ꝗdā ad cōfeſſionē de criminibus veniuntEt qͣꝫuis confiteri velint: ſe tn̄ aſſerunt abſtinere nō poſſe. con. tue talit̓ rn̄demus ꝙ eorūcōfeſſionē recipere debes: ⁊ eis cōſiliū de criminibꝰ exhibere. Et noͣ bn̄ dicit glo. inter ꝙ n̄dicit abſoluere. Quia lꝫ nō ſit ꝟa hꝰ mōi pnīaadmittē̓da tn̄ ē eoꝝ cōfeſſio. Et crebris ⁊ ſalubribꝰ monitis ē pnīa inducēda: h̓ ibi. Et glo.int̓lincaris ſuꝑ ꝟbo inducēda dicit ſic Nondicit ꝙ fiat abſolutio: ſꝫ ī penā criminū q̄ cōmiſit: ne det̉ ſibi maͣ deſꝑandi: h̓ ibi. Et rō qͣre ſic ſtatuit eccl̓a ē: qꝛ lꝫ talis cōfeſſio n̄ ſit ꝟaē tn̄ bona vt diſpō qͥdā d verā pnīam. Poterit enī dei gr̄a penite̓. 32. q. 2. c. ancillā ī finevbi ſic dr̄. Nemo deſꝑandꝰ ē dū in corꝑe conſtitutꝰ ē: qꝛ nōnūqꝫ qd̓ dr̄a etatis differt̉ cōſilio maturiori ꝑficit̉. Et ſūt ba Leōis papeNā qn̄qꝫ pnīa differt̉ ad tp̄s: donec deuerūeſcat cl̓pa luxurie de pe di 3. c. ſunt ꝗ arbitraQuare cōcludamꝰ vt ēt ponit glo. ſuꝑ d̓ ctoc. ꝙ ꝗdā. vbi dicit ſic. Talis pnīa non eſt ꝟai. fructuoſa quo ad vitā eternā: tn̄ valet ei: qͣꝛ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten