Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

no offuuoDe da̓ tranſlationē. depoſitionē: aut ceſſionē aucͣteRomani pontificis quē cōſtat vicariū ih̓uxp̄i ep̄s ab eccleſia remoueat̉ ⁊c̄. longū capl̓mē. Et gl. ſuper ꝟbo dīna dic̄ ſic. Qd̓ fit auc̄tepape fit aucͣte dei. Et hoc ē veꝝ ſi iuſta cauſafiat. 24. q. i. qd̓cūqꝫ. q. 3. ſi ꝗs recto. Et capitulū qͣꝫto parū an̄ medieiatē capl̓i ſic dicit.enī hōſꝫ deus ſeꝑat: qͦs Romanꝰ pontifexnon puniri hoīs: ſed vicē veri dei gerit in terris eccleſiarū neceſſitate vel vtilitate penſata:non humana: ſed dīna potius auc̄te diſſoluit⁊c̄. hec ibi. Et ſunt ꝟba Innocentij tertij. etglo. ſuꝑ ꝟbo illo puri hoīs: dicit xp̄s lꝫſit puruſ. ē tn̄ ꝟus: ſolū verꝰ: ſꝫēt verus deꝰ: exͣ de here. c. xp̄s. vbi dr̄.xp̄s ꝑfectus deꝰ: ꝑfectus ſit: mandamuſqͣtenus ſub anath̓e int̓dicas: ne ꝗs de cet̓o audeat dicē xp̄m aliꝗd ẜm: qꝛ ſic̄ xp̄sverus deꝰ ē: ita verꝰ ē: ex aīa rōnali hūana carne ſubſiſtēs. ibi. Et ſt̄ ba Alex. 3.glo. ſuꝑ verbo anath̓e. dicit. Quicunqꝫriū dicit: excōicatus ē: qꝛ hoc dicere ē hereticū heretici oēs ſūt exeōicati: vt in. c. ad abolenrone: c. de here.. c. excōicamus. Et ēt xp̄s verus ſit ex humana carne ſubſiſtens habetextra ſum. tri. c. i. ē articulus fidei nr̄e: īnei. Obiglo. igit̉ ex his oībus ſatis clareat vicariūxp̄i in terris. cui oēs vices ſuas cōmiſit̉ neceſſe ē vt ei ꝯfiteamur. Alij aūt ep̄i ſacerdotes a btō Petro ſumpſerūt auc̄te. di. 2. cleroſ.. qͣꝫuis ⁊c̄. Cōcordant biūs Tho. in. 4.fſicia pttnPetrꝰ de tarātaſio. di. 17. ⁊cͣ. Scd̓o nr̄a. Sꝫmnlecumve. ꝓbat̉ auc̄te btī Bre. ī li. moꝝ. Qui inꝙꝓmereri vult qd̓ expedit .i. deſiderat: dꝫ ma cōfiteri qd̓ fecit. Inde temē mūdatis leproſis xp̄s ait: Ite on̄dite vos ſacerdotibus.iſtris ſuꝑiLuc̄. 17 Tertio audi ambro. Non pōt inꝗtꝗs iuſtificari a pctō: niſi fuerit pcm̄ an̄ ꝯfeſſutEt intelligit̉ fcō ꝓpoſito fcō pōt ꝓpoſito facultas ē: qͥre ⁊cͣ. Scd̓o ꝓbat̉ ꝟi.rōne ſic: vno tn̄ pͥus dicto p̄ſuppoſito ẜm Petri tarantaſio. di. 17. in. 4. Nōtādūigit̉ paſſio glorioſa xp̄i ē pctī originalisqꝫ actualis ſingulare remediū: ꝟtus āt paſſionis in ſacr̄is īpreſſa ē: fit vt poſſimus apcō: aut originali: aut actuali purgari ſine ſacramentoꝝ ſumptione: vel in facto: qn̄ facultas adeſt: vel ī ꝓpoſito qn̄ articulus nec̄itatisſacr̄m excludit: ꝯtēptus religionis. Sacramentū baptiſmi ē inſtītutū ꝯͣ pcm̄ originaGblluº ſidile. de cōſe. di. 4. c. ſirmiſſimē tene inſi. Io.3. Ni ꝗs renatus fuerit ⁊c̄. Cōfeſſio āt inſtituta ē ꝯͣ pcm̄ actuale. de pe. di. 5. ſicut ſin̄ baptiſmo ab originali poſſumꝰ iuſtificari:illd̓ hr̄e poſſumꝰ: ſic ſine ſacr̄o ꝯfeſſiōis a pcōactuali. ſi facultas aderit: poſſumꝰ iuſtificari. Et accipe regulā gnaͣlē: quā ponit beatusTho. in. 4. di. 17. lꝫ ꝗs poſſit inſtificari ſineſacr̄is. nullꝰ tn̄ pōtiuſtificari ꝯtēnēs ſacr̄a: ſꝫde hoc infra. His ſic notatis pōt ſic formari. Sicut ſe hꝫ baptiſmus ad originale: ſicfeſſio ad actuale notabile. Sed ſine baptiſmo facultas adeſt: poſſumꝰ ab originali mundari: ſine ꝯfeſſione facultas adeſt poſſumꝰ ab actuali mundificari. O īa iſta īintelligenti nota ſūt Tertio hec ꝟitas ꝓbatur exēplo. ſicut in egritudinibꝰ corꝑalibus ſi ꝗs ſanari cupit: oꝫ vt vulnus detegat:vt dicit Boetiꝰ de cōſola. Si oꝑam medicāiſexpectas: oꝫ vt vulnꝰ detegas. Sic in ſpūalibus egritudinibꝰ neceſſe ē ꝯfeſſio. Inde pͥmiꝑentes. qꝛ ſuā culpā accuſarūt: ſed alter inalterū culpam retorſit: grauiiſt a dn̄o puniti.Ben̄. 3. Et ſic pꝫ iſta ve. Ꝙͣtū ad ẜaꝫ ve.dico duas hꝫ ꝑtes. Prīa ē vtrū pcm̄ veniale fine ꝯfeſſione dimintat̉. Scd̓a ē vtrū pctm̄veniale ſine gr̄a dimitti poſſit. Ꝙtū ad pri dico ꝯfeſſio ad nec̄ia ē. vt penitēs ſatiſfactionē accipiat ẜm modū delicti. pcōveniali debet̉ pena ſatiſ factoria taxata: qꝛpena illa eēt ꝓportionata pcō mortali a ip̄mpcm̄ veniale in infinitū diſtat: vt ſolā ꝯtritonē interioreꝫ veniale pōt remitti. Et ſi aliqͣſatiſ factio exterius iniūgat̉: magis ad deuotionē excitādū vl̓ ꝯtritionē qͣꝫ ad ſatiſfactionēEt ad ꝯfeſſionē venialiū tenet̉ ēt de neceſſitate abſoluta. Quia ſi nec de eis peniterenec ea euitare tenemur. Nec ēt ex neceſſitate ē ex ſuppoſitione finis .ſ. remiſſiōis eoꝝ: qꝛēt fine ꝯfeſſione vel actu vel ꝓpoſito poſſuntvenialia remitti hec ẜm btm̄ Tho. in. 4. diſt.16. Ex ꝗbus ꝟbis apparet venialia ſinefeſſione dimittūt̉. Nota tn̄ ſi ꝗs eēt in pctōmortali: remed ia circa pctā venialia faceretde ꝗbus dcm̄ ē.. an̄cedenti ẜmone: de ꝗbusēt ī. 4. ſnīaꝝ. di. 16. dr̄. Et tn̄ cōfiteret̉ qn̄adeſſet facultas: ꝑꝑ remittit̉ vēiale.enī pōt veniale ab aīa remitti durāte mortaliEt ē: qꝛ ẜm Breg. hec ē dr̄a vna int̓ pcm̄mortale veniale: qm̄ veniale mentē offuſcat