no offuuoDe da̓ꝑ tranſlationē. depoſitionē: aut ceſſionē aucͣteRomani pontificis quē cōſtat eē vicariū ih̓uxp̄i ep̄s ab eccleſia remoueat̉ ⁊c̄. longū capl̓mē. Et gl. ſuper ꝟbo dīna dic̄ ſic. Qd̓ fit auc̄tepape fit aucͣte dei. Et hoc ē veꝝ ſi iuſta cauſafiat. 24. q. i. qd̓cūqꝫ. q. 3. ſi ꝗs nō recto. Et capitulū qͣꝫto parū an̄ medieiatē capl̓i ſic dicit. Nōenī hōſꝫ deus ſeꝑat: qͦs Romanꝰ pontifexnon puniri hoīs: ſed vicē veri dei gerit in terris eccleſiarū neceſſitate vel vtilitate penſata:non humana: ſed dīna potius auc̄te diſſoluit⁊c̄. hec ibi. Et ſunt ꝟba Innocentij tertij. etglo. ſuꝑ ꝟbo illo puri hoīs: dicit ꝙ xp̄s lꝫ nōſit puruſ hō. ē tn̄ ꝟus hō: ⁊ nō ſolū verꝰ hō: ſꝫēt verus deꝰ: exͣ de here. c. cū xp̄s. vbi dr̄. Cūxp̄s ꝑfectus deꝰ: ⁊ ꝑfectus hō ſit: mandamuſqͣtenus ſub anath̓e int̓dicas: ne ꝗs de cet̓o audeat dicē xp̄m nō eē aliꝗd ẜm ꝙ hō: qꝛ ſic̄ xp̄sverus deꝰ ē: ita verꝰ hō ē: ex aīa rōnali ⁊ hūana carne ſubſiſtēs. h̓ ibi. Et ſt̄ ba Alex. 3.glo. ſuꝑ hͦ verbo anath̓e. dicit. Quicunqꝫ gͦriū dicit: excōicatus ē: qꝛ hoc dicere ē hereticū⁊ heretici oēs ſūt exeōicati: vt in. c. ad abolenrone: ⁊ cdā. de here. ⁊. c. excōicamus. Et ꝙ ēt xp̄s verus ſit hō ex humana carne ſubſiſtens habetextra d̓ ſum. tri. c. i. ⁊ ē articulus fidei nr̄e: hͦ īnei. Obiglo. Cū igit̉ ex his oībus ſatis clareat vicariūxp̄i eē in terris. cui oēs vices ſuas cōmiſit̉ neceſſe ē vt ei ꝯfiteamur. Alij aūt ep̄i ⁊ ſacerdotes a btō Petro ſumpſerūt auc̄te. di. 2. cleroſ⁊.c̄. qͣꝫuis ⁊c̄. Cōcordant biūs Tho. in. 4. ⁊fſicia ꝓ pttnPetrꝰ de tarātaſio. di. 17. ⁊cͣ. ¶ Scd̓o h̓ nr̄a. Sꝫmnlecumve. ꝓbat̉ auc̄te btī Bre. ī li. moꝝ. Qui inꝙꝓmereri vult qd̓ expedit .i. deſiderat: dꝫ malū cōfiteri qd̓ fecit. Inde nō temē mūdatis leproſis xp̄s ait: Ite on̄dite vos ſacerdotibus.iſtris ſuꝑiLuc̄. 17 ¶ Tertio audi ambro. Non pōt inꝗtꝗs iuſtificari a pctō: niſi fuerit pcm̄ an̄ ꝯfeſſutEt intelligit̉ fcō l̓ ꝓpoſito fcō dū pōt ꝓpoſitodū facultas nō ē: qͥre ⁊cͣ. Scd̓o ꝓbat̉ h̓ ꝟi.rōne ſic: vno tn̄ pͥus dicto p̄ſuppoſito ẜm mētē Petri d̓ tarantaſio. di. 17. in. 4. ¶ Nōtādūigit̉ ꝙ paſſio glorioſa xp̄i ē tā pctī originalisqꝫ actualis ſingulare remediū: ꝟtus āt paſſionis in ſacr̄is īpreſſa ē: q̄ fit vt nō poſſimus apcō: aut originali: aut actuali purgari ſine ſacramentoꝝ ſumptione: vel in facto: qn̄ facultas adeſt: vel ī ꝓpoſito qn̄ articulus nec̄itatisſacr̄m excludit: ⁊ nō ꝯtēptus religionis. Sacramentū baptiſmi ē inſtītutū ꝯͣ pcm̄ originaGblluº ſidile. de cōſe. di. 4. c. ſirmiſſimē tene inſi. ⁊ Io.3. Ni ꝗs renatus fuerit ⁊c̄. Cōfeſſio āt inſtituta ē ꝯͣ pcm̄ actuale. de pe. di. 5. gͦ ſicut ſin̄ baptiſmo ab originali nō poſſumꝰ iuſtificari: dūilld̓ hr̄e poſſumꝰ: ſic ſine ſacr̄o ꝯfeſſiōis a pcōactuali. ſi facultas aderit: nō poſſumꝰ iuſtificari. Et accipe regulā gnaͣlē: quā ponit beatusTho. in. 4. di. 17. ꝙ lꝫ ꝗs poſſit inſtificari ſineſacr̄is. nullꝰ tn̄ pōtiuſtificari ꝯtēnēs ſacr̄a: ſꝫde hoc infra. His ſic notatis pōt ſic formarirō. Sicut ſe hꝫ baptiſmus ad originale: ſic cōfeſſio ad actuale ꝑ notabile. Sed ſine baptiſmo dū facultas adeſt: nō poſſumꝰ ab originali mundari: gͦ ſine ꝯfeſſione dū facultas adeſtnō poſſumꝰ ab actuali mundificari. O īa iſta īintelligenti nota ſūt ¶ Tertio hec ꝟitas ꝓbatur exēplo. Nā ſicut in egritudinibꝰ corꝑalibus ſi ꝗs ſanari cupit: oꝫ vt vulnus detegat:vt dicit Boetiꝰ de cōſola. Si oꝑam medicāiſexpectas: oꝫ vt vulnꝰ detegas. Sic in ſpūalibus egritudinibꝰ neceſſe ē ꝯfeſſio. Inde pͥmiꝑentes. qꝛ ſuā culpā nō accuſarūt: ſed alter inalterū culpam retorſit: grauiiſt a dn̄o puniti.Ben̄. 3. Et ſic pꝫ iſta ve. ¶ Ꝙͣtū ad ẜaꝫ ve.dico ꝙ duas hꝫ ꝑtes. Prīa ē vtrū pcm̄ veniale fine ꝯfeſſione dimintat̉. Scd̓a ē vtrū pctm̄veniale ſine gr̄a dimitti poſſit. ¶ Ꝙtū ad primā dico ꝙ ꝯfeſſio ad hͦ nec̄ia ē. vt penitēs ſatiſfactionē accipiat ẜm modū delicti. Mō pcōveniali nō debet̉ pena ſatiſ factoria taxata: qꝛpena illa eēt ꝓportionata pcō mortali a qͣ ip̄mpcm̄ veniale in infinitū diſtat: vt ꝑ ſolā ꝯtritonē interioreꝫ veniale pōt remitti. Et ſi aliqͣſatiſ factio exterius iniūgat̉: hͦ magis ad deuotionē excitādū vl̓ ꝯtritionē qͣꝫ ad ſatiſfactionēEt iō ad ꝯfeſſionē venialiū nō tenet̉ ēt de neceſſitate abſoluta. Quia ſi nec de eis peniterenec ea euitare tenemur. Nec ēt ex neceſſitateq̄ ē ex ſuppoſitione finis .ſ. remiſſiōis eoꝝ: qꝛēt fine ꝯfeſſione vel actu vel ꝓpoſito poſſuntvenialia remitti hec ẜm btm̄ Tho. in. 4. diſt.16. Ex ꝗbus ꝟbis apparet ꝙ venialia ſine cōfeſſione dimittūt̉. Nota tn̄ ꝙ ſi ꝗs eēt in pctōmortali: ⁊ remed ia circa pctā venialia faceretde ꝗbus dcm̄ ē. sͣ. an̄cedenti ẜmone: de ꝗbusēt ī. 4. ſnīaꝝ. di. 16. dr̄. Et tn̄ nō cōfiteret̉ qn̄adeſſet facultas: nō ꝑꝑ hͦ remittit̉ vēiale. Nōenī pōt veniale ab aīa remitti durāte mortaliEt rō ē: qꝛ ẜm Breg. hec ē dr̄a vna int̓ pcm̄mortale ⁊ veniale: qm̄ veniale mentē offuſcat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten