vt eſt ꝟtꝰ pōt dupl̓r ꝯſiderari .ſ. ꝓpͥe ⁊ improprie. Proprie pnīe dolorē īportat de p̄teritisculpis a nobis cōmiſſis: ⁊ ſic n̄ ē necͣia ꝯtritiode originali: qꝛ a nobis cōmiſſū nō ē: ſꝫ in nobis ē ex pctō pͥmoꝝ parentū. de ꝯſe. di. 4. firmiſſime. vbi dr̄ ſic. Firmiſſime tene ⁊ nl̓latonus dubites: oēm hoīem ꝗ ꝑ ꝯcubitum viri ⁊mulieris ꝯcipit̉ cū pctō originali naſci. h̓ ille.Et ſūt ꝟba Aug. ad pctꝝ diaconū. Si auteꝫaccipiat̉ pnīa īproprie: tūc oīs diſplicētia pctīcōmiſſi aūt a nobis aut naͣ nobis cōiūctis dicipōt pnīa. Et ſic de originali pōt eſſe ꝯtritio ⁊pnīa tāqꝫ de obſtaculo īpediēte vitā eternamNec tn̄ de ipſo pnīa īponi dꝫ. qꝛ originale peccatū reſpicit penā dāni ⁊ ſatiſfactio penā ſenſqͣre ⁊cͣ. ¶ Quātū ad tertiā ꝟitatē dico ẜꝫ cūdē in. 4. di. xvij. ꝙ obliuio pōt eē dupl̓r. vꝫ.aūt qꝛ illa total̓r a mēte excidit aut ꝑtī tm̄. qꝛ .ſ.aliꝗd illiꝰ mēorie trado. Recolo .n. hͦ ſic fuiſſein gnaͣli ſꝫ in ſpāli ꝓrſus ignoro. Si totalitera memoria receſſit tūc agēdū ꝓ viribꝰ ē vt admemoriā reducat̉ ſi fecit qd̓ potuit nec ad mētē reduxit eo mō de ip̄o doleat ſic̄ illiꝰ noticiaꝫhꝫ. Et qꝛ in gnaͣli nouit: in genaͣli doleat. Siaūt ꝑtim a memoria excidit: ⁊ fecit qd̓ potuit:vt reſiduū ad memoriā reduceret: nec potuit:tūc illiꝰ cuiꝰ recordat̉ doleat: ⁊ de oblito ſufficitgeneralis cōtritio. Sꝫ ſi poſt tꝑis interualluꝫreſidui memoret̉. tunc de toto ſpāliter cōterat̉Exemplū de pauꝑe ꝗ ſoluere nō potuit ꝗ excuſatur. ⁊ tn̄ qͣꝫ pͥmū ſolue̓ potit: obligat̉ ſoluereSꝫ amore dei dic mihi pr̄. an oporteat me deſingulis pctīs ſpāliter dole̓. ⁊ ꝑ ſe de vnoqͣꝫ.Dico ꝙ ſicut in qͦlibet pctō mortali ē actualisauerſio volūtatis a bono incōmutabili: ⁊ actualis ꝯuerſio ad bonū cōmutabile: ſic oꝫ vt ī oīremiſſione pctī ſit ſpālis auerſio a cōmutabilibono ⁊ ſpāliſ ꝯuerſio ad īcōmutabile bonū qd̓ē ipſe deꝰ. Heg āt auerti ⁊ cōuerti nihil aliudē qͣꝫ cōteri de malo. Dic̄ tn̄ btūs Tho. in. 4.diſ. 17. ꝙ dolor ſiue ꝯtritio pōt dupl̓r ꝯſiderari. aut qͣꝫtū ad pͥncipiū aut qͣꝫtū ad t̓minū. Siqͣꝫtū ad pͥncipiū .ſ. cū ꝗs de pctīs ſuis cogitat.ſic oꝫ vt de ſingulis doleat ſiue ꝑ ꝯtritionē: ſiue ꝑ atritionē. Si āt ꝯſiderat̉ qͣꝫtū ad t̓minūꝗ nihil alid̓ ē niſi dolor grā īforniatus: ſufficitvna cōis ꝯtritio de oībꝰ. Et ille motꝰ agit ī ꝟtute oīuꝫ p̄cedētiū diſponū. h̓ ille. Cōtētor inꝗes. ſꝫ adhuc dic mihi pr̄. An iſte dolor d̓beateē maior de vno pctō qͣꝫ de alio. Aīa nolomēapliꝰ de hͦ inꝗras. dicemꝰ .n. tibi ēt ī dn̄ica ītiaſequēti aliqͣ pulcherrīa. Ad hͦ āt qd̓̇ q̄ris oīcotibi ẜm Petꝝ de tarātaſio ī ſuo. 4. di. 17. Eſicut maior ē delectatio de vno pctō qͣꝫ de alioſic dꝫ eē maior dolor d̓ vno qͣꝫ de alio. ⁊ nō ſittm̄ dolor īterior ꝗ ē diſplicētia volūtatꝭ d̓ pctōſꝫ ēt ext̓ior .ſ. penal̓ ⁊ ſenſibil̓. Et hͦ ſiue ſi ī generali ſiue in ſpāli. Nā d̓ pctis in cōi īqͣꝫtū ſūtoffenſa dei dꝫ eē ꝯtritio d̓ maiori pctō hītual̓rnō actual̓r. Et ī ſpāli ſil̓r eo ꝙ hꝫ maiorē rōeꝫdolēdi ī maioͣi pcō qͣꝫ ī mīoͣi ⁊ maioͣi offēſe maior pēa dēt̉ qr̄ ⁊cͣ. ⁊ h̓ ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓one.¶ Ꝙ in vera penitentia que eſt ſacramētū requiritur confeſſio. ¶ Concluſio ſecūda.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. dolore pctī aīadiſpoſita: ad dei vicariū ꝓperet ⁊ illamanifeſtet. vbi tres inꝗramꝰ ꝟꝟitatesvꝫ. Prīa ꝟi. ē iſta vtꝝ ad verā pnīaꝫ reꝗrat̉cōfeſſio. ¶ Scd̓a ꝟi. ē iſta. vtꝝ veniale poſſitſine ꝯfeſſiōe ⁊ gr̄e īfuſiōe lauari. ¶ Tertia ꝟitas. vtꝝ ad verā pnīa in requirat̉ ꝓpoſitumcauēdi in futuꝝ. ¶Ꝙtuꝫ ad pͥmā ꝟi. dico ꝙad verā pnīam requirit̉ de neceſſitate cōfeſſioEt hoc tripliciter ꝓbo .ſ. aucͣte. rōne: ⁊ exemplo. Auctoritate quidē. audi pͦ ꝓph̓aꝫ. Dixitinꝗt cōfitebor aduerſū me iniuſtitiā meā dn̄o⁊ tu remiſiſti impietatē pctī mei. Ubi noͣ ſuꝑillo ꝟbo. dn̄o ꝙ in veteri lege nō tenebāt̉ homines ad cōfeſſionē ſpālē ſuoꝝ pctōꝝ ⁊ diſtīctam: ſꝫ ſolū ad generalē ⁊ indiſtinctā: quamon̄debāt ꝑ determinatā ſacrificioꝝ inſtitutionem. Nam offerētes ſacrificia ꝓ peccatis eorum: deo ſua pctā ꝓfitebāt̉. Sꝫ in lege nouaqꝛ deꝰ viſibilis apparuit: viſibilis ē deo. ⁊ diſtincte fienda cōfeſſio. Sꝫ cum ipſi viſibiliterloqui nō poſſimꝰ: vicario eiꝰ oīa cōfitēda ſūt.Math̓ 18. Quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terram⁊cͣ. 24. q. i. quocūqꝫ. Eſt enī papa vicariꝰ xp̄in terris. ⁊ quicꝗd facit. facit aucͣte dei. extra d̓trāſlationē ep̄i. c. corporalia. cū glo. ſuꝑ ꝟbodīna. ⁊. c. qͣꝫto. vbi in glo. dr̄ de ptāte pape.Onde textus parū poſt principiū dicit ſic. Cūgͦ fortiꝰ ſit ſpūale vinculū qͣꝫ carnale dubitarꝭnō dꝫ ꝗn oīpotēs deꝰ ſpūale cōiugiū qd̓ ē inep̄m ⁊ eccleſiā ſuo tm̄ iudicio reẜuauerit diſſoluēdū. Qui. ſdeꝰ diſſolutionē etiā carnaliscōiugij qd̓ ē īter viꝝ ⁊ feminā: ſuo tm̄ iudicioreſeruauerit precipiēs: vt quos deꝰ coniunxithō nō ſeparet. Nō .n. hoc humana ſꝫ potiusdiuina poteſtate cōiugiū ſpūale diſſoluit̉ cuin
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten