Symo. offa iix.gr̄e alteri ꝓmereri que ē efficaciſſimū remediū ad culpā mortale euitandā. Sꝫ hͦ ē ꝑ modū meriti magis qͣꝫ ꝑ modū ſatiſfactiōis. Acciꝑe tn̄ ꝓ regula gnaͣli ꝙ nūqͣꝫ ꝑmittendū eſtvt aliter ꝓ altero pnīam faciat: niſi in penitēte defectꝰ appareat ſiue ſit corꝑalis ſiue ſpūal̓vt qꝛ īpotēs vl̓ qꝛ nō ē ita ꝓmptꝰ ad illā pnīaexequendā. Hec ēt ẜuat̉ in penitētijs ⁊ debitis mundi. qm̄ vnus nō ſoluit alterius debi:ta niſi ille īpotēs ſit ⁊cͣ. Et hec ſufficiant ꝓ pͥma parte huius ſermonis.¶ De integritate vere pnīe cōſideratio ẜa.vereEcundo loco pnīeadequatā ꝯditionē videamꝰ vbitres ꝯcl̓ones ſubiūgamus. vꝫ.Prīa ꝯcl̓o ē iſta. vꝫ. Quicūqꝫaīaꝫ ſuā pctīs ſauciatā ſanare cupit: opꝰ ē: vtcorde ſūmoꝑe cōterat̉ ⁊ amare lachrymetur.Scd̓a ꝯcl̓o ē iſta. Dolore pctī aīa diſpoſita addei vicariū ꝓperet ⁊ illa māiſeſtet. Tertia cōcl̓o ē iſta. Vulnere patefacto diſciplinā ſumat⁊ carnē ꝓpoſſe diſcreto caſtiget.¶ Ꝙ in ꝟa pnīa de omnibꝰ peccatis dolereoportet. ¶ Concluſio pͥma.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt. sͣ. vbi tresīꝗramꝰ itātes. vꝫ. ¶ Prīa ꝟi. ē iſtaAn ad pctōꝝ delectionē ſit necͣia contritio. ¶ Scd̓a ꝟi. ē. An reꝗͥrat̉ ꝯtritō de pctōoriginali. ¶ Tertia ꝟi. ē. An requirat̉ contritio tā de pctīs oblitis qͣꝫ de alijs. Quātuꝫad pͥmā dico ꝙ nūqͣꝫ poterit aīa ſanari nifi depctīs ſuis vl̓ quoꝝ fuit cā ſiue occaſio amariſſime doleat ⁊ ꝯterat̉. Et hāc ꝟitatē on̄do tibiauctoritate: rōne ⁊ exēplo. Aucͣte pͥmo ſic audi ꝓph̓am. Sacrificiū deo ſpūs cōtribulatuscor cōtritū ⁊ humiliatū deus nō deſpicieſ. vbiglo. ſic ait. Spūs cōtribulatꝰ ⁊ cōtritꝰ ē ſacrificiū in qͦ pctā ſoluūt̉ ¶ Scd̓o audi Ezechielē18. c. Cōuertimini inꝗt ⁊ agite pnīam ab oībus iniꝗtatibꝰ vr̄is. ⁊ nō erit in ruinā vobisiniꝗtas ꝓijcite a vobis oēs puaricatiōes veſtras in ꝗbꝰ pͥuaricati eſtis ⁊ facite vobis cornouū ⁊ ſpm̄ nouū. Et idē paꝝ an̄. ſi auerteritſe iuſtꝰ a iuſtitia ſua ⁊ fecerit iniꝗtatē ẜꝫ ab hominatiōes qͣs oꝑari ſolet impiꝰ nunꝗd viuet.O ēs iuſtitie eiꝰ qͥs fecerit nō recordabūt̉. Inp̄uaricatiōe qͣ p̄uaricatꝰ ē: ⁊ in pctō ſuo qd̓ peccauit in ipſo morict̉. Ergo per locū a ꝯͣrijs ſideplorabit pctā ſua: vitā viuet ⁊ nō moriet̉ vtb FddāCōcluº. pͥmoēt ibidē idē ꝓph̓a on̄dit. Itē audi pulcherrimā aucͣ ē decretoꝝ. 33. q. 3. ſic̄ Achab. Sicutinꝗt Achab rex iniquus a ꝓph̓a rep̄hēſus cūꝯͣ ſe diuinā ſnīam audiſſet: ꝑtimuit ⁊ magnomerore dep̄hēſus ē. ita vt ꝓph̓e ſuo dn̄s diceret nōne vidiſti Achab hūiliatū corā me. quiahumiliatus ē. gͦ cā mei nō inducā malū in diebus eiꝰ. In ꝗbꝰ dei ꝟbis penſandū ē: quō eiin electis ſuis meror amaritudinis placeat: ꝙamittere timet deū .i. offende̓. ſi ſic eī ⁊ ī reprobo pnīa placuit ꝗ timebat ꝑdere pn̄s ſeculū h̓oīa ibi. Et ſūt ꝟba Brego. ol̓ia. x. ſuꝑ Ezechielē. Hic pone illos textꝰ infra noͣtos dn̄icatertia in ẜa ꝯſideratōe ⁊ in pͥma concl̓one adẜaꝫ ꝟitatē. Textꝰ incipit. dolēdū ⁊c̄. ¶ Scd̓oh̓ nr̄a ꝯcl̓o ꝓbat̉ rōne: ⁊ arguo ſic. Sic̄ potētie naͣles ſūt ad ipſū age̓: ſic ꝟtutes ſūt ad ip̄mbn̄ agere ⁊ vitia ad male age̓. gͦ ſicut per vitiadicūtur mali ⁊ iniqui: ita per ꝟtutes dicemurboni ⁊ iuſti. Sꝫ nūqͣꝫ ꝑ vitia dicimur mali niſi cū delectamur in malo. gͦ nūqͣꝫ dicemur boni niſi cū triſtamur de malo. ſꝫ h̓ triſtitia nō ēaliud niſi cōtritio. gͦ ⁊c̄. ⁊ ꝯfirmat̉ ſic. oppoſita oppoſitiōis curant̉. ſꝫ delectatione pctī aīaſauciat̉ ⁊ vulnerat̉. gͦ ⁊ triſtitia eiuſdē aīa ſanat̉ ⁊ in grā reſtituit. Itē ſic qͣꝫto .n. aliꝗd placet: tāto eiꝰ ꝯͣriū diſplicet vt ēt dic̄ biūs Tho. ī4. di. 17. deꝰ autem ꝗ ē vltimꝰ finis ſuper oīaplacet. cū oīa ꝓpter ipſuꝫ deſiderent̉. gͦ pctm̄qd̓ ab vltimo fine auertit. debet ſūme diſplicere. Hec aūt diſplicentia volūtatis eſſentialiivt idē doctor dic̄ nō ē niſi ꝯtritio. ergo ad ſalutem aīe eſt neceſſaria contritio. qͣre ⁊cͣ. ¶ Tertio hec cōcluſio ꝓbat̉ exemplo. lege Iſa. 38.c. vbi ad litterā ſic dicit̉. ¶ In diebꝰ illis egrotauit. Ezechias vſqꝫ ad mortē. ⁊ introiuit adeū Iſaias filius Amos ꝓph̓a: ⁊ dixit ei. hecdicit dn̄s: diſpone domui tue qꝛ morieris tu ⁊non viues. Et conuertit Ezechias facieꝫ ſuāad parictem ⁊ orauit ad dn̄m: ⁊ dixit Obſe.cro dn̄e memento queſo quomodo ambulauerim coram te in veritate ⁊ corde perfecto ⁊ qd̓bonū eſt in oculis tuis fecerim. ⁊ fleuite. Ezechias fletu magno. Et factum ē ꝟbuꝫ dn̄i adIſaiā dicēs. Hade ⁊ dic Ezechie. Hec dicitbn̄s Dauid pr̄is tui. audiui or̄onē tuā ⁊ vidilachrymas tuas. ecce ego adijciā ſuꝑ dieſ. 25.ānos ⁊ de māu regis aſſyrioꝝ eruā te. ⁊ ciuitatē iſtā ꝓtegā ⁊c̄. qͣre iſta ꝟi. ſatis noͣ. Ꝙtūad ẜaꝫ dico ẜꝫ btm̄ Tho. in. 4. di. 14. ꝙ pnīa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten