velit in bona charitate iuuare illū: ⁊ pnīam ꝓipſo facere acceptabit deꝰ ꝓ illo pnīam. Et caſu poſſibili poſito ꝙ ille oēꝫ d̓bitā pnīaꝫ face̓tpctōr illi ꝓ qͣ ſatiſfactū ē euolaret ad patriaꝫ ſine aliqͣ pena. Et hanc pulcherrimā ꝟitate ꝓbo tibi aucͣte. rōne: ⁊ exēplo. Auctē ꝗdē audipͦ apl̓m ad Bal̓. 6. Alit̓ inꝗt alteriꝰ onera portate ⁊ ſic adīplebitꝭ legē xp̄i. Sꝫ qͣ gͣuiora onera qͣꝫ pnīa ad quā ꝗs obligat̉ pꝰ culpe dimiſſionē. pͣsͣ. Iniꝗtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caputmeū: ⁊ ſic̄ onꝰ gͣue gͣuate ſūt ſuꝑ me .ſ. ꝑꝑ peneobligationē. Et q̄ ē lex xp̄i niſi h̓. hoc ē p̄ceptūmeū vt diligatis inuicē ſic̄ dilexi vos. Dilexitāt nos xp̄s. qꝛ pctā nr̄a .i. penā pctōꝝ nr̄oꝝ incorꝑe ſuo ip̄e ꝑtulit .i. ſuſtinuit ſuꝑ lignū. prīaPe. 2.c. Et. c. ꝯn̄s ꝯcludit̉ fic̄ ipſe ex charitapenā nr̄oꝝ pctōꝝ ſuſtinuit: ita ⁊ nos pnīam ꝓpctīs ꝓximoꝝ faciētes: legē xp̄i ad īplebimꝰ¶ Scd̓o audi Caſſiodoꝝ ī qͣdā epl̓a. Neceſfitas inꝗt amicū ꝓbat: ⁊ intime charitatis ardorē ſplendor exhibite ſubuentiōis elucidat.hec ille. Sꝫ q̄ maior neceſſitas qͣꝫ ſtatꝰ pnīe. ꝓfecto nulla. Ergo ibi ſubuētio maxīe nccͣia ē.Et ꝑꝑ hāc cām btūs Augꝰ in Encheridion.c. 12. Et dn̄s Br̄anꝰ. 13. q. 2. Et mgr̄ ſnīaꝝ ī4. di. 17. c. 2. ſic cōcorditer aiunt. Nō eſt negandū defunctoꝝ aīas pietate ſuoꝝ viuentiūreuelare poſſe: cū ꝓ ipſis mediatori ſacrificiūoffert̉. hec ibi. Et ſi charitate id efficit̉ vt aīe dfunctoꝝ in eaꝝ pnīa iuuari poſſint: ita vt euolent ad patriā: qͣre nō aīe viuētiū: qͣre videturmagis cōſonuꝫ ꝙ hic in via inuicē cōicamuspoſſimꝰ nos inuicē in noſtris pn̄ijs adiuuare¶ Tertio audi apl̓m. Sumꝰ oēs inꝗt inuicemēbra. gͦ ſi vnū mēbꝝ alteri cōpatit̉ ſic ⁊ nosalter alteri comꝑati debemꝰ. qͣre ⁊cͣ. Scd̓o h̓ꝟitas ꝓbat̉ rōne. Magis p̄ualere dꝫ chari.tas apud dcū qͣꝫ apud hoīes. Sꝫ apud hoīesvnꝰ pōt alt̓iꝰ d̓bita ſatiſface̓. gͦ a fortiori apuddeū ꝯn̄a noͣ cū maiori ⁊ mīor ſil̓r noͣ ē. qͣre ⁊cͣ.¶ Tertio ꝓbat̉ exēplo. Legit̉ .n. in qͦdā libꝰꝗ Panteon dr̄. ꝙ mulier q̄dā defūcto maritomeretrix effecta ē: q̄ eū ſenuiſſet: ab oībꝰ amatoribꝰ ſpreta eſt. Cui diabolꝰ apparuit dicēs.Si meis inꝗt obtēꝑabis mādatis: ditaberis.teqꝫ venerabūt̉ oēs. contentat̉ vetula. ꝓponit diabolꝰ qd̓ intēdit. Uolo inꝗt vt iſta mihiobſerues. ¶ Primo vt qͥſcūqꝫ potes religioſos hoſpitio ītroducas ⁊ tecū fornicari ſaciasScd̓o vt pauꝑes veros nō acceptes. Ter-tio vt in eccl̓ia orantes diſturbes. ¶ Quartovt nūqͣꝫ de talibꝰ nec pniam nec cōfeſſionē facias. Qd̓ ⁊ ꝓmittit ⁊ fecit. accidit vt egrotaret ad mortē filiꝰ quē hēbat cler̄icū matrē d̓ cōfeſſiōe hortatur. Nihil ē facturā poſſe. ait. qm̄diabolo ſe ita tradidit vt cōfeſſionē nūqͣꝫ ſace̓tInſtat filiꝰ ⁊ matrē lachrymis hortat̉. ⁊ ꝓmittit ꝓ ipſa pnīam ſe factuꝝ. Cōtētat̉ ⁊ ait vocaſacerdotē. Audiui .n. dici ꝙ grandis eſt mīadei: ⁊ maior culpa mea. Intea dū accerſitū filius ſacerdotē accelerare: aſtant illi vetule demōes horribilibꝰ aſpectibꝰ ⁊ vlulatibꝰ ⁊ miniſinfeſtātes illā ⁊ p̄ tātoꝝ timore obijt. reuertit̉filiꝰ: ⁊ cū ſcm̄ cōperit mox ad pedes ſacerdotꝭꝓnus cū lachrymis pctm̄ ꝯfeſſus ē mr̄is. Etſeptennē ꝓ ipſa pnīaꝫ acceptās ⁊ ꝑficiens ꝑdecurſū tꝑis mr̄em vidit lucidiſſimā: d̓ ſui ſalute ſibi grās referētē. Et ſic pꝫ ꝯcl̓o nr̄a auctoritate rōe ⁊ exēplo. ſꝫ diceſ ꝯͣ pr̄ Ambr. dic̄n. b. Amb. ⁊ pōit̓̉ ī. 4. ſnīaꝝ. di. 14. ꝙ pnīa ēp̄t̓ita mala plāge̓ ⁊ plāgēda iteꝝ n̄ ꝯmine qm̄vt ait. b. Aug. Ināis ē pnīa quē ſeqͥns culpacoīꝗnat. Et mgr̄ in. 4. 15. di. dic̄ ꝙ h̓ duo pniāītegrāt .ſ. emēdatō p̄terite cl̓pe ⁊ ꝓpoſitū euitāde fut̉e. ſꝫ ꝯſtat ꝙ alit̓ ꝓ alt̓o iſta īplere nō pōtgͦ tua ꝯcl̓o nō bn̄ poſita. Ad h̓ tibi aīa rn̄deoẜꝫ doctrinā btī Tho. ī. 4. di. Et dico ꝙ pnīadupl̓r pōt ꝯſiderari. aut qͣꝫtū ad abſolutōꝫ debiti tm̄ aūt qͣꝫtū ad remediū ſequētꝭ culpe. Ꝙtū ad pͥmā alt̓ alt̓iꝰ dū mō ſit in charitate pnīaꝫſace̓ pōt. qm̄ ſi nō eēt in charitate: nō ſatiſfaceret ꝓ debito alteriꝰ ẜm opinionē eiꝰ. Tn̄ ſorte aliter diceret̉ ẜm Scotum in 4. di. 15. vbvult ꝙ pnīa ēt ī pctō mortali ſcā qͣꝫtū ad ſolutione debiti ſatiſfaciat: licꝫ nō qͣꝫtū amicitiamdei. ſꝫ de hac alias. Sufficit ad pn̄s ꝙ ſi quiseſt in charitate pōt alteriꝰ iniūctā pnīam facē⁊ explere quantū ad debiti ſolutōꝫ. Et addibtūs Tho. ꝙ nō expedit ꝙ maior pnīa imponat̉: illi ꝗ ꝓ altero facit qͣꝫ pͥncipali: vt quidaꝫdixerūt. hac rōne moti. qꝛ ꝓpria pnīa magisſatiſ facit qͣꝫ aliena. Dicit btūs Tho. ꝙ rō ſatiſfaciēdi in pnīa ē charitas. ⁊ qꝛ maior apꝑelcharitas in ſatiſfaciente ꝓ alio qͣꝫ ꝓ ſeipſo: iōilli maior nō ē īponēda pnīa. Si aūt ſumaturpnīa quantū ad remediū culpe ſequētis: clarū ē ꝙ vnꝰ ꝓ alio fatiſfacere nō pōt. Qm̄ exieinnio vniꝰ caro alteriꝰ nō domatur. Acc exactibꝰ vniꝰ alt̓ bn̄ agē̓ ꝯſucuit niſi forte ꝑ accidēs inquātū .ſ. aliꝗs ꝑ oꝑa bona pōt effectuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten