Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Smo octauꝰqd̓ potuit: diſpoſuerit quātū valuit: qꝛ ſine fide īpoſſibile ē placere deo Scd̓o reꝗͥrit̉ firma ſpes: vt .ſ. ſꝑet nullū ſit adeo graue peccatū qd̓ mīa dei deleri poſſit. Augu. Quigaudet inꝗt in ſpe tenebit. aūt ſpemhabet ad re ꝑuenire pōt. Tertio requirit̉ardens amor. vt .ſ. peniteat amore dei: nontimore pene aūt affiictiōis. Ex ꝗbꝰ poſtea aīahāc ꝯcl̓onē collige ſi oīum nr̄m mēbra ꝟterent̉ in culpis: ſil̓r maris arena ſtelle celi arboꝝ frōdes: lapilli terre: oīa ſil̓r mineralia: tu aīa tribꝰ illis ꝯditiōibꝰ humiliterdn̄o mīam veniā poſtules: tm̄ gratioſusbenignꝰ ē: oīa ſolo illo actu pctā relaxabit.nec vltra illoꝝ memorabit̉: vt notant aucͣtes.Ezech̓. 18.. in pͥma ꝟitate pͥme ꝯſideratōisO gratioſus exuiſceratꝰ amo̓ ⁊cͣ. Ad argumenta aūt in oppoſitū dico dolere de pctīsdupliciter cōtingit. vno mo: qꝛ inde ſeꝗt̉ penalis leſio: ꝓprie nature detrimētū alioqꝛ ꝯſiderat̉ offenſa dei: dīne iuſtitie rectitudo Primo intelligūt̉ argumēta in oppoſi facta. dolēt iniqui: dolentqꝫ dānati depctīs. ꝓpter dei offenſam: ſꝫ ꝓpter penaseoꝝ. De pctō āt in ſpm̄ ſcm̄ dico ꝓprie talepctm̄ finalis īpenitētia ē. Et hoc veꝝ ē dimitti: nec facit ad ꝓpoſitū. qꝛ final̓r īpenitentes dicūt ſuā culpā: qd̓ ad mīam cōſequen de neceſſitate requirit̉. Sꝫ ſi quis de pctīsdolet. qꝛ .ſ. incurrit dīnā oſſenſam ꝓculdubionulla eſt grauis culpa que per pnīam deimīam deleat̉ quare ⁊cͣ. Et ſufficiant propreſenti concluſione.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. tm̄ pctāꝓpͥa pn̄t pnīa lauari. ſꝫ ex charitate ētaliēa purgari. Ad cꝰ declaratōeꝫ tresinꝗramꝰ ꝟitates. Prīa ꝟi. ē iſta. vtꝝ pnīaſit pͥma ꝟtutū Scd̓a ꝟi. ē vtꝝ pnīa ſit fundamētū oīuꝫ ꝟtutū Tertia ꝟi. ē vtꝝ ex charitate vnꝰ alio poſſit pnīaꝫ face̓ Ꝙtū ad ꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. in. 4. di. 14. virtutes oēs ſil̓ infudit̉ q̄ntū ad habitus. Sedvna dicat̉ prior alt̓a ē ẜꝫ ordinē ꝯſideratū inearuꝫ actibꝰ āt actꝰ ipſaꝝ ꝟtutū tendatin deū oꝫ ordinē ꝯſiderari ẜm ordinē eoꝝ īmotu ſūt. Motū volūtatis cuiuſmōi ē motus ꝟtutū moraliū p̄cedit motꝰ cognitiōis. qꝛappetibile imaginatū vl̓ ītellectū mouet appetitū: vt dr̄ in tertio de aīa. Et iterum extimatio eſt poſſibilitatis: qꝛ electio que eſt pͥncipa-Os BmoGodluꝰlis motus virtutis non ſit de impoſſibili extīmatio. Motus autem appetitus in duobꝰſiſtit .ſ. in fuga mali: ꝓſecutione boni. Hecaūt duo diuerſimode ordinant̉. qn̄qꝫ enī quisfugit malū ꝓpter deſideriū boni. qn̄qꝫ autemecōtra. Et hic motus ē vt plurimū in reuerſione pctōris ad deū pnīam. Et ꝑꝑ hoc motusfidei p̄cedit motū pnīe: qꝛ accedētē ad deū ocredere. ad Hebre. xi. Et iteꝝ motꝰ ſpei cōiūctus motui timoris quē fit extimatio poſſibilitate venie cōſequēde. Et dicit Breg.penitēs mouet̉ inter ſpeꝫ timorē: deinde vtin pluribꝰ ſeꝗt̉ motꝰ pnīe: deinde motꝰ charitatis aliaꝝ ꝟtutū ordinē. Qn̄qꝫ ēt mo.tus amoris motū pnīe p̄cedit: ſꝫ ille amor nonē charitatis. qꝛ charitas recuperat̉ niſi perꝯtritionē de pctīs p̄cedētibꝰ: ē motꝰ pnīetutis. Et ẜm hoc dicendū pnīa pͥor eſt quibuſdā .ſ. charitate ſequētibꝰ ipſā poſterioralijs .ſ. fide ſpe. hec beatus Tho. ad lrām. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟitatē dico fūdamētū in ſpiritualibꝰ dr̄ ad ſimilitudine in tēporalibꝰ ſiuein corporalibꝰ. Corꝑale aūt fundamētū duashꝫ ꝓprietates. pͥma ē ipſū ē pͥma ꝑs edificialia ē per fundamētū totū edifciū ſuſtentat̉Sil̓r dicit̉ in ſpūalibꝰ: aliquid pōt dici fundamētū: aut rōne pͥoritatis: aut rōne ſuſtentationis vel cōſecutionis alioꝝ aut rone vtriuſqꝫ. Si rōne pͥoritatis. duplicit̓: aut qͣꝫtuꝫad diſciplinā ſpūaliū: aut qͣꝫtū ad vitam ſpūalēSi qͣꝫtū ad diſciplinā ſpūaliū: ſic illa que pͥmooccurrūt docenda in fide xp̄iana dicūt fundamentū Quātū vero ad vitam ſpūalē: ſic fides dr̄ ſimpliciter fūdamentū primū: pnīatimor in genere eoꝝ ad fugā mali ꝑtinēt. Etcharitas qͣꝫtū ad ꝓfectionē boni ē pͥmū fūdamētū. ad Eph̓. 4. In charitate radicati fundati. Si autem cōſiderat̉ fundamētū qͣꝫtū adrationē ſuſtētatiōis: tūc in ꝓſperis humilitaserit fundamētū. in aduerſis ꝟo fortitudo. Inrecedendo a malo dixi timor pnīa ſūt ſundamentū: ſꝫ diuerſimode. qm̄ timor eſt primūfundamentū in iſto genere: qd̓ ē recede̓ a malo. Sꝫ pnīa ē pͥmū fundamentū qͣꝫtū ad hancſpēm que ē recedere a malo. Et io timor precedit etiā penitentiā: ſicut pͥncipia generis precedūt principia ſpeciei. qͣre ⁊cͣ. Hec ẜm btm̄Tho. vbi. s. Quantū ad tertiā itatē dico tanta eſt benignitas dei qn̄ vnꝰ poteſtpnīam facere de ſuis pctīs: ſi erit aliquis qui