Sero ochusOs ꝙmoꝓ p̄ma voce. ¶ Scd̓a vox ad pnīam clamāsē p̄dicatoꝝ. Iſa. 58. Clama ne ceſſes: qͣſi tuba exalta vocē tuā: ⁊ annūcia ppl̓o meo ſcelera eoꝝ. Tubis enī ad tria ꝑmaxīe vtebāt̉ ātiq .ſ. ad cōuocandū ppl̓m. Nu. x. Qn̄ inꝗt cōgregandus erit ppl̓s: ſimplex tubaꝝ clangorcrit. Itē ⁊ ad mouēda caſtra. nu. x. c. Si exieritis ad bella d̓ t̓ra vr̄a: ꝯͣ hoſtes clāgētꝭ: vlulantes tub̓: ⁊ erit recordatio vr̄a corā dn̄o deovr̄o. Itē tubis vtebāt̉ in ꝯuiuijs feſtis ⁊ calēdis. Nu. x. Si qn̄ hēbitꝭ epulū: ⁊ dies feſtos⁊ calēdas: canetꝭ tub̓. ſuꝑ holocauſtis ⁊ pacificis: vt ſint vob̓ in recordationē dei vr̄i. Sic⁊ hͦ offm̄ ẜuāt p̄dicatores xp̄i: ppl̓m clamādovniūt: qm̄ fides ex auditu: auditus autem perꝟbū xp̄i ad Ro. x. O tuba magna Paule oſctīſtimi buccinatores xp̄i: apl̓i ſcī qͦt ad fidemxp̄i adunaſtis. Un̄a enī die apl̓i p̄dicando inhicrl̓m tria milia: ⁊ alia dic qn̄qꝫ milia ad fidēꝯuerterūt. Act. 4. c. ⁊. pͣs. In oēm trā exiuitſonꝰ eoꝝ. Mar. vl. Ipſi aūt ꝓfecti vbiqꝫ predicauer̄i dn̄o cooꝑāte ⁊ ẜmonē ꝯfirmāte ſeqͥntibꝰ ſignis. Ad vocē p̄dicatoꝝ mouēt̉ caſtranr̄a ꝟſus t̓rā ſctām: ⁊ clamāt oēs. A vita etna: a vita et̓na: a vita eterna. Et hec tuba aīatoēs ꝯͣ fidei hoſtes. pͣs. Benedictus dn̄s quiq cōfracuiſadocet manus meas ad preliū. Et idē. Si conge ciuritfiſtant aduerſū me caſtra: nō timebit cor ieūcin domūInde d̓ apl̓is dr̄. Act. 4. Ibāt apl̓i gaudētesē tuā nel⁊cͣ. Conuocāt fideles in conuiuijs ſpūalibus⁊ feſtis: vbi xp̄s eſt panis viuus: ꝗ de celo deſcendit. Io. 6. vt ſit in voce exultatiōis ⁊ conis ⁊ dn̄s cfeſſiōis ſonus epulantꝭ. Nā ſicut qd̓ t̓renū ē:t̓reno cibo alit̓. Ben̄. i. Ecce vob̓ dedi ⁊cͣ: ſicqd̓ ſpūale ē ſpūali cibo reficit̉. Ex quo ſit ꝙ ſicut corpꝰ humanū abſqꝫ corꝑali cibo viue nopōt: vt pꝫ ẜo d̓ aīa. c. d̓ alimento: ſic aīa queſpūs ē ſine ſpūali cibo viuere nō pōt. Math̓.4. Nō in ſolo pane viuit hō: ſed in oī verboqd̓ ꝓcedit de ore dei. Figura habet̉ Ezech̓.37. de cāpo plēo oſſibꝰ mortuoꝝ. Exēplū illorū duoꝝ ſctoꝝ patrū ꝗ in ſero ſimul cenātes:int̓ea d̓ cibo ſpūali inuicē ꝯferētes: cibo obliticorꝑali: in dulci tali eloquio: vſqꝫ mane inaduertent̉ ꝑdurarūt. p̄s. Ꝙ dulcia faucibꝰ meiseloꝗa tua ⁊c̄. Inde Hiere .3. ait dn̄s. Hade⁊ clama ẜmones iſtos ꝯͣ aquilonē: ⁊ dices reuertere aduerſatrix iſrl̓ait dn̄s. Et dicite congregamini ⁊ ingrediamur ciuitates munitasUn pono hāc regulā gnaͣlē: o p̄dicatores: ꝙAdtlaº. pͥmaſi vr̄a negligētia ꝑierītaīe: in die iudicij dn̄oreddetꝭ rōne. Audi dn̄m Ezech̓. 3. c. Si dicēte me ad impiū: morte morieris ⁊ nō annunciaueris ei: neqꝫ locutus fueris: vt auertat̉ avia ſua impia: ⁊ uiuat: ⁊ ipſe īpius in iniꝗtate ſua moriat̉: ſanguinē āt eius d̓ manu tua reꝗram. Si aūt tu aunūciaueris īpio: ⁊ ille nonfuerit auerſus ab iniꝗtate ſua: ⁊ a via ſua īpiaip̄e ꝗdē in iniꝗtate ſua moriet̉: tu aūt aīam tuam liberaſti ⁊cͣ. hec ibi Qui aūt ſint illi ꝗ p̄dicare pn̄t notat̉ de ſtatu monachoꝝ. c. qd̓ dei.glo. fi. vbi dicit ſic glo. Nemo dꝫ p̄dicare nifiſit ei cōmiſſū ab ep̄o loci: vel apl̓ica ſede: īfrade hereticis: excōicamus. §. qꝛ ꝟo. ⁊. c. cumexiniuncto. Et illi ꝗ ad hͦ ꝑ electionē eligunt̉h̓ glo. §. āt qꝛ ꝟo. ꝗ hic allegat̉ dicit ſic. Quisꝟo nōnulli ſub ſpe pietatis ꝟtutē eiꝰ ꝙ apl̓sait: abnegātes auc̄te ſibi vendicāt p̄dicandiCū idē apl̓s dicat: quō p̄dicabūt: niſi mittant̉ad Ro. x. O ēs ꝗ ꝓhibiti vel nō miſſi preterauc̄tatē ab apl̓ica ſede. vel catholico ep̄o lociſuſceptā publice vel pͥuatim p̄dicationis officiū vſurpare p̄ſūpſerint: excōmunicatiōis viculo īnodēt̉: h̓ ibi. Et melius d̓ hoc dr̄: de religioſis domibꝰ. c. i. ſuꝑ ꝟ̓bo p̄dicent. ī glo.ī clemē. Accipe tn̄ hāc regulā gnaͣlē: ꝙ null̓ꝰaudere dꝫ p̄dicationis officiū exercere: niſi ſuſacerdos: pꝫ hec regula in eodē. c. cū exiniunctor: ⁊. c. excōicamus: extra d̓ here. ⁊. c. ſicut īvno corꝑe. ⁊. 16. q. i. adijcimuſ per Io. Et rōqͣre laici p̄dicare non poſſunt: vt dr̄ in p̄dicioc. excōicamus. §. qꝛ ꝟo. ⁊ in. d. c. ſicut eſt: neſub ſpecie ꝟtutū occulte vicia ſubintrēt. vbiglo. dicit. Sub p̄textu pietatis: nō ē impietascōmittenda. z. q. i. noſce: ⁊ ita nullus pōt p̄dicare: niſi imitat̉. On̄ dn̄s diſcipulis ſuis dixitcūtes p̄dicate euangeliū oī creature: ⁊ iubētedn̄o in toto orbe diſperſi ſūt. 21. di. ī nouo. vn̄Iſa. l. c. 6. ait. Ecce ego mitto me. 8. q. i. c. inſcripturis. ⁊. i. 6. q. i. §. h̓. idē. h̓ in dicta gl. etglo. ſuꝑ ẜa ꝟbo apl̓os in fine ait. Laici gͦ cuīuiuſcūqꝫ ordīſ vel meriti ſint p̄dicādi offm̄ n̄dn̄t. aſſumere: h̓ ibi: ⁊ glo. Ber. qͣre ⁊c̄. Et h̓ſufficiāt ꝓ ẜa voce. ¶ Tertia vox ad pnīamuitans eſt nature hūane ꝯditio: vide mirabilem dei ordinē: aliqua enīᶠ creauit: ꝗbꝰ deꝰ dedit tm̄ eē: vt inaīata. ꝗbuſdā eē ⁊ viue vt plātas: ꝗbuſdam eſſe viuere ⁊ ſentire: vt aīaliabruta: ꝗbuſdā eē viuere ſent. re ⁊ intellige̓ cūſantaſmate: vt hoīem: ꝗbuſdā eē viuē̓ ſenti-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten