e adē di. l. Et nota hāc regulā gnaͣlē. Quicūqꝫ ſolennē pniam fecerit: nec clericus nec miles fieri pōt. pꝫ hec regula. di. l. c. ſi ꝗs pꝰ remiſſionē pctoꝝ. ⁊. 33. q. 2. c. latorē. Et hͦ de pͦmo gradu ¶ Scd̓s gradꝰ dr̄ pnīa pͥuata. Penitētia āt pͥuata ē qͣ cuilibet pēitentia ſacerdote pͥuate imponit̉ ad quā cuilibet doli capax tenet̉ ſingulis annis. de pe. ⁊ re. c. oīs vtriuſqꝫſexus. Et hec pnīa nulli neganda ē: ēt ſi inſumꝰ loꝗ poſſet: ſi tn̄ illā ſignis q̄rat. de pe. di. i.c. multiplex: qͣre ⁊c̄ ¶ Quarto pōt pnīa ſūmiꝓ quadā volūtate a ſcip̄o aſſūpta punitiōe ꝓſuis pctīs. de qua Ambro. in qͦdā ẜmone: ponitentia inꝗt ē ꝗdam dolentis vindicta: ſemipuniēs in ſe qd̓ dolet cōmiſiſſe: d̓ qua habet̉ ī4. di. 14. per totū. Et de hac theologia diuerſimode loquunt̉. Quidā enī illā deſtribūt ꝑ actū pͥmū ⁊ pͥncipalē: ꝗdā ꝑ actū pͥncipali anne.xū: ꝗdā ꝑ effectū: vt pꝫ intuenti nigr̄i ī littera.Ego ꝟo in hac ꝑte ⁊ in ſingulis dīno p̄ſidio īuocato ex multis qͣdā colligā: ⁊ huiꝰ pnīe qͣrto mō ꝯſiderate: qm̄ de ea ꝓpͥe ẜmo ē in hacpͥma ꝑte: ꝓ poſſe completā ponā deſcriptiōeꝫEt dico ſic pnīa ē triſtitia q̄dam voluntatꝭ depcō cōmiſſo: qꝛ deforme ⁊ diſplicibile deo: cūꝓpoſito ꝯfitendi ⁊ ſatiſfaciendi: ⁊ in poſteruabſtinendi. In hac pnīe deſcriptione aliquidponit̉ loco generis: ⁊ aliꝗd loco dr̄e. Loco generis triſtitia ponit̉: qꝛ oīs pnīa triſtitia quedāē: ⁊ nō eꝯͣº. Loco dr̄e ponūt̉ cet̓a in diffinitiene poſita. Ponit̉ enī volūtas ad dr̄aꝫ triſtitique ē in appetitu ſenſitiuo: ꝗ ē ī brutis ſic̄ milus qn̄ de mr̄e abn̄te dolet. Ponit̉ ẜo de pcōcōmiſſo: ad dr̄am triſtitie vicioſe vel vane: ſicut triſticia mechi: qꝛ mechari nō potuit. Tertio ponit̉: qꝛ diſplicibile deo ad dr̄aꝫ triſtitic: q̄ē de pcō cōmiſſo: nō qꝛ diſplicibile deo: ſed qꝛnociuuꝫ ſibi vel amico ſicut triſticia furis: qꝛſuſpēdit̉: ⁊ homicide. qꝛ decapitat̉ ¶ Quartoaddit̉ cū ꝓpoſito ſatiſfaciendi ⁊c̄. ad dr̄aꝫ triſtitie que oīa p̄cedentia hꝫ: ⁊ ſibi ſolā ꝯtritioneꝫſufticere credit: qd̓ nō eſt veꝝ vt in ẜmone decōfeſſione dicemꝰ dn̄ica ītia ⁊ feria pͥma eiuſdē: q̄re ſatis pꝫ pͥma ve. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtum adẜam ve dico ꝙ incitantia ad pnīam ſūt plures voces que oēſclamāt ad pnīam ad pnīaꝫad pn̄iam ¶ Prīa vox ē ſacra ſcriptura: ⁊audi Iob. 21. c. Audite queſo ẜmones meos⁊ agite pnīam ⁊c̄. ⁊ Ezcch̓. 18. Cōuertimini⁊ agite pnīam: ⁊ no erit vobis in ruinā iniꝗ-tas: ꝓijcite a vobis oēs p̄uaricatiōes vr̄as inꝗbꝰ p̄uaricati eſtis: ⁊ facue vobis cor nouū ex⁊ ſpūm nouū. Et quare moriemī doinus iſrl̓qꝛ nolo mortē innocentꝭ dicit dn̄s. Et idē parū an̄ h̓ ꝟba ſic ait. Si aūt ipſius egerit pnīaꝫab oībus pctīs ſuis que oꝑatus ē: ⁊ cuſtodierit vniuerſa p̄cepta mea: ⁊ fecerit iudiciū ⁊ iuſticiā: vita viuet ⁊ nō moriet̉: oīum iniꝗtatuꝫeiꝰ qͣs oꝑatus ē n̄ recordabor. In iuſtitia ſuaquā oꝑatus ē viuet. Nūꝗd voluntatꝭ mee eſtmors ip̄ij dicit dn̄s: ⁊ nō vt cōuertat̉ a vijs ſiis: ⁊ viuat ⁊c̄. Itē audi ⁊ eundē. 33. c. Si aūtdixero impio ait dn̄s morte morieris: ⁊ egeripnīam a pcō ſuo: feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiamvita viuet ⁊ nō moriet̉ ⁊c̄. Itē Ecc̄. 2. Si penitentiā nō egerimꝰ: incidemꝰ ī manꝰ dei: etnō in manꝰ hoīum. Et. c. xi. ait. Altiſſimꝰ hꝫodio pctōres ⁊ miẜiꝰ ē penitentibꝰ. Et. c. 17.Penitentibꝰ inꝗt dedit deꝰ viā iuſticie .i. viteet̓ne. Et pulcherrimam auc̄tē. audi. 2. ꝑal̓. 7.Si clauẜo celū ait dn̄s: ⁊ pluuia nō fluxerit:mādauero ⁊ pccꝑo locuſte: vt deuorett̓rā. miẜo peſtilentiā in ppl̓m: ⁊ ꝯuerſas ppl̓s meꝰ ⁊clamauerit ad me ⁊ egerit pniam a vijs ſuispeſſimiſ: ꝓpitiꝰ ero pctīs eoꝝ. Inde Iſa. 58.ait. Diſſolue colligationes īpietatꝭ: ſolue ſaſciculos depͥmētes dimitte eos ꝗ cōfracti ſuntliberos: ⁊ oē onꝰ dirūpe. Frāge eſuriēti panētuuꝫ: egenos vagoſqꝫ induc in domū tuā: cūvideris nudū oꝑi eū: ⁊ carnē tuā ne deſpexerꝭTūc erūpet qͣſi mane lumē tuū: ⁊ ſanitas tuacitiꝰ oriet̉: ⁊ an̄ ibit faciē tuā iuſticia tua: ⁊ gl̓iadn̄i colliget te: tunc īuocabis ⁊ dn̄s exaudiciclamabis ⁊ dicet aſſū: qꝛ miẜicors dn̄s ſū dotuꝰ ⁊c̄. Et non ſolū ſcriptura antiqͣ: ſꝫ ēt nouaclamnat. audi Math̓. c. 3. Pnīam agite: appropinqͣbit vobis regnū celoꝝ. Et. c. 4. ait.F acite fructꝰ dignos pnīe. Et mar. 6. Eūtesdiſcipl̓i p̄dicabāt vt pnīam agerēt. Luc̄. 5. c.no veni vocare iuſtos: ſed pcōres ad pn̄iam.Et. 15. Baudiū inꝗt ē angel̓ dei ſuꝑ vno p̄core pnīam agēte. Et tu o pauꝑ ⁊ nūdꝰ in deẜto: ꝗ clamas: ꝗs es tu. Ego vox inꝗt clamantis in deẜto: dirigite viā dn̄i: rectas facite ſemitas dei noſtri. Math̓. 3. Ego vos baptizo in aquā in pnīam. ⁊ Mar. i. Fuit Iohēsin deſerto p̄dicās pnīe baptiſmū: ⁊ p̄dicas inremiſſione pctōꝝ. Et Luc̄. 3. Uenit Iohes īoēm regionē Iordanis: p̄dicās baptiſinū penitentie in remiſſionē pctōꝝ. Hec ſufficiant
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten