re ⁊ intellige̓ ſine fantaſmate ⁊ ſine diſcurſu:vt angelos. Et ſolū hoīes rōne dotauit: vt .ſ.ageret ꝑ rōnē. ſil̓r ⁊ angelos. Et talis ē interiſta ordo: qͣꝫtū ad bene vel male oꝑandū: qm̄nec res hn̄tes eē tm̄: nec hn̄tes eē ⁊ viue̓: nechn̄tes eē viuere ⁊ ſentire pn̄t peccare l̓ nō peccare. Solis aūt hoībus ⁊ angelis poſſe deditpeccare ⁊ non peccare. Sed hec fuit inter eosdr̄a. qꝛ angelis in pͥma ſua creatione: hͦ deditvt peccare ⁊ nō peccare poſſent: ſꝫ ꝗ peccarētampliꝰ ꝯuerti non poſſent. Et ꝗ nō peccarentita ī gr̄a firmarent̉: vt nūqͣꝫ ampliꝰ peccar̄ poſſent: Hoī āt hāc naͣm dedit: vt peccare poſſet⁊ ꝑ pnīam ⁊ conuerſionē ad ſūmū bonū reſuigere poſſet. Math̓. 18. Quotiens peccabit inme fr̄ meus: dimittā ei vſqꝫ ſepties: ⁊ ego dico tibi nō vſqꝫ ſepties: ſꝫ vſqꝫ ſeptuageſies ſopties. Quare igit̉ aīa dormis. Iohel̓ pͥ. Exꝑgiſcimini ebrij. Nobilitas naͣe tuc te ad penitentiā inuitat. Nō enī es in ſtatu: ſicut angeli reprobi: ꝗ ita pctō adheſerūt: vt reſurgetnequaqꝫ pn̄t. Cadit enī ſepties in die iuſtus:⁊ ſeptiēs reſurgit: de pe. di. 3. ſepties. Sꝫ dicpr̄ Ambro. qͣre angeli pnīam face̓ nō poſſuntUidet̉ enī ꝙ poſſint penite̓. Nā in eis ē magnus tīor dei. Iacobi. i. Demones credūt ⁊ꝯtremiſcūt: gͦ p̄nt penitē: pꝫ ꝯn̄a: qꝛ timor eſtiniciū pnīe: vt dicūt doctoreſ oēs circa. 4. ſnīarū. di. 14. Itē vnūqd̓qꝫ faciliꝰ mutat̉: in id qd̓ē ẜm eiꝰ naͣm qͣꝫ in id qd̓ ē ꝯͣ ſuā naͣm: ſic̄ pꝫ daqua ꝑ violentiā calefacta: q̄ per ſcip̄am ad nalem diſponē reddit: ſed angelꝰ pōt mutari inpctm̄: qd̓ eſt ꝯͣ oēm naͣm eoꝝ: gͦ multo fortiuspoſſunt reuocari in id qd̓ eſt ẜm naͣm. Sed h̓facit pnīa: gͦ poterūt penitere. Itē ſi hoc fierethͦ eēt dīne mīe magna laus: gͦ vr̄ ꝙ debuerītpoſſe penitere. Anima cara ſi hoc verū eſſetcū per pnīam homo reparet̉ ad vitā: ſequeretur ꝙ demones aliqn̄ ſaluarent̉ cōtra catholicā diſciplinā. Et beatus Damaſcenus dic̄: ꝙhomo pnīa fungit̉ ꝓpter corporis infirmitaēt: angeli ꝟo cū ſint incorporei. vt determinatur in ſcd̓o ſnīarū. ſequit̉ ꝙ penitere nō pn̄t: ⁊timor ille quē habēt: nō ē timor ꝟtuoſus: ſedꝓpter penā tm̄: ⁊ ideo infructuoſus. Et eoꝝlibeꝝ arbitriū. adeo eſt in malitia obſtinatumvt nullo modo poſſint retrouerti. Et ideo qͣꝫuis motus eorū naturalis ſit ſemꝑ bonus: inqꝛ actus ꝟtutis ⁊ vicij nō cōſequūt̉ inclinatiouē nac: ſed magis liberi arbitrij: ideo non oꝫꝙ qͣꝫuis naturalit̓ inclinent̉ ad bonū ꝙ motuſꝟtutis ī e is ſit vel eſſe poſſit. Ad quorum declarationem eſt notandum ẜm beatū Tho. in4. di. 14. ꝙ penitentia dupliciter in nobis accipi pōt. Uno modo ẜm qd̓ eſt paſſio quedaꝫſi ſic nihil aliud eſt qͣꝫ triſtitia de malo cōmiſſo: ⁊ ſic eſt in concupiſcibili: ſicut amor ⁊ aliepaſſiones que ſunt in appetitu intellectiuo. Alio modo pōt accipi vt eſt virtus: ⁊ hoc modoeius actus ē deteſtari malū commiſſum cumcmendationis propoſito: ⁊ intentione expiandi vel deū placandi. Mō dico ſic ꝙ deteſtatio mali ⁊ habere inclinationem ad bonū eſtconditio naturalis: ⁊ nulli creature totalit̓ tollit̓: ⁊ ideo talis deteſtatio ꝯͣ inclinatio eſt ēt indemonibus: ⁊ etiam in damnatꝭ. Ei per ꝯſequens remanet ī eis pura paſſio vel ſimilis.Sap̄. 5. c. Intra ſe pnīam agētes. Nō āt eſt īeis pnīa: q̄ ē ꝟtus: ꝓpter defectū liberi arbitrij obſtinati in malū. Ex quo ſequit̉ ꝙ in bonis angelis non ē talis paſſio: qꝛ in eis nullapcā p̄ceſſerūt de ꝗbus triſtari debeāt: qͣre ⁊c̄.Sed dices qͣre eoꝝ liberū arbitrium ē ita obſtinatū. Dico obmiſſis multis modis dicēdiqͥs tangit dn̄s Bona. i. 2. ſnīaꝝ. di. 7. de eoꝝirremediabilitate: ꝙ rō ē iſta: qꝛ ſtatus merēdi ⁊ tp̄s meriti angelis p̄fixus erat vſqꝫ ad pͥmā oꝑationē bonā vel malā. Et iō qꝛ tp̄s merēdi ꝑtranſit: ampliꝰ in bonū ꝟtuoſū ⁊ meritoriū tranſire nō pn̄t. Audi augu. de fide adPetrū. Sic inꝗt creauit deus agelos: vt quivellēt ꝑpetuo boni eēt: ⁊ ꝗ noluerint: nūqͣꝫdīno munere reꝑent̉: h̓ ille. Et ſi iterū q̄ris q̄re p̄fixit deus ita modicū tp̄s merēdi: vt n̄ haberēt ſpaciū redeūdi. Dico ꝙ dīna ſapīa facē̓decreuit duplicē naͣm rōnalē vt vniuerſū ꝑſecte cōpleret̉ vnā corꝑi vnitā vt aīam rōnaleꝫ⁊ aliā abſolutā: ⁊ pure ſpūalem. ¶ Quia gͦ naſpūalis oīo īgnabilis ⁊ corruptibilis ē: nō potuit vnꝰ angelꝰ ex alio ꝓduci: iō ſil̓ ꝓducti ſūt⁊ ita ſil̓ diſpōſiti ad ſil̓ glorificari: ⁊ ita d̓ ꝓxīoad gl̓iam diſpoſiti: ⁊ ꝑ ꝯn̄s tp̄us merēdi eisbreue p̄fixum. Hō vero qꝛ conditꝰ ē in corꝑeaīali ad ꝓcreandū ꝓlem ad cultū dei: ⁊ ita indiſpone remotiori ad glorificari: datū ē ei tp̄sdiurnū ad merendū. In quoꝝ ſignū deꝰ angelos in empireo celo creauit: vt īnueret qd̓ deꝓxīo diſpoſiti erāt ad gl̓iam eternā ꝓmerēdahoīeꝫ vero in ꝑadiſo terreſtri tanqͣꝫ innūet ꝙrēotuo erat ad gl̓iā ꝓmerēdā diſpoſitꝰ qͣr ⁊c̄.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten