Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

re intellige̓ ſine fantaſmate ſine diſcurſu:vt angelos. Et ſolū hoīes rōne dotauit: vt .ſ.ageret rōnē. ſil̓r angelos. Et talis ē interiſta ordo: qͣꝫtū ad bene vel male oꝑandū: qm̄nec res hn̄tes tm̄: nec hn̄tes viue̓: nechn̄tes viuere ſentire pn̄t peccare peccare. Solis aūt hoībus angelis poſſe deditpeccare non peccare. Sed hec fuit inter eosdr̄a. qꝛ angelis in pͥma ſua creatione: deditvt peccare peccare poſſent: ſꝫ peccarētampliꝰ ꝯuerti non poſſent. Et peccarentita ī gr̄a firmarent̉: vt nūqͣꝫ ampliꝰ peccar̄ poſſent: Hoī āt hāc naͣm dedit: vt peccare poſſet pnīam conuerſionē ad ſūmū bonū reſuigere poſſet. Math̓. 18. Quotiens peccabit inme fr̄ meus: dimittā ei vſqꝫ ſepties: ego dico tibi vſqꝫ ſepties: ſꝫ vſqꝫ ſeptuageſies ſopties. Quare igit̉ aīa dormis. Iohel̓. Exꝑgiſcimini ebrij. Nobilitas naͣe tuc te ad penitentiā inuitat. enī es in ſtatu: ſicut angeli reprobi: ita pctō adheſerūt: vt reſurgetnequaqꝫ pn̄t. Cadit enī ſepties in die iuſtus: ſeptiēs reſurgit: de pe. di. 3. ſepties. Sꝫ dicpr̄ Ambro. qͣre angeli pnīam face̓ poſſuntUidet̉ enī poſſint penite̓. in eis ē magnus tīor dei. Iacobi. i. Demones credūtꝯtremiſcūt: p̄nt penitē: pꝫ ꝯn̄a: qꝛ timor eſtiniciū pnīe: vt dicūt doctoreſ oēs circa. 4. ſnīa. di. 14. Itē vnūqd̓qꝫ faciliꝰ mutat̉: in id qd̓ē ẜm eiꝰ naͣm qͣꝫ in id qd̓ ē ꝯͣ ſuā naͣm: ſic̄ pꝫ daqua violentiā calefacta: per ſcip̄am ad nalem diſponē reddit: ſed angelꝰ pōt mutari inpctm̄: qd̓ eſt ꝯͣ oēm naͣm eoꝝ: multo fortiuspoſſunt reuocari in id qd̓ eſt ẜm naͣm. Sedfacit pnīa: poterūt penitere. Itē ſi hoc fieret eēt dīne mīe magna laus: vr̄ debuerītpoſſe penitere. Anima cara ſi hoc verū eſſet per pnīam homo reparet̉ ad vitā: ſequeretur demones aliqn̄ ſaluarent̉ cōtra catholi diſciplinā. Et beatus Damaſcenus dic̄:homo pnīa fungit̉ ꝓpter corporis infirmitaēt: angeli ꝟo ſint incorporei. vt determinatur in ſcd̓o ſnīarū. ſequit̉ penitere pn̄t:timor ille quē habēt: ē timor ꝟtuoſus: ſedꝓpter penā tm̄: ideo infructuoſus. Et eoꝝlibeꝝ arbitriū. adeo eſt in malitia obſtinatumvt nullo modo poſſint retrouerti. Et ideo qͣꝫuis motus eorū naturalis ſit ſemꝑ bonus: inqꝛ actus ꝟtutis vicij cōſequūt̉ inclinatio nac: ſed magis liberi arbitrij: ideo non oꝫ qͣꝫuis naturalit̓ inclinent̉ ad bonū motuſꝟtutis ī e is ſit vel eſſe poſſit. Ad quorum declarationem eſt notandum ẜm beatū Tho. in4. di. 14. penitentia dupliciter in nobis accipi pōt. Uno modo ẜm qd̓ eſt paſſio quedaꝫſi ſic nihil aliud eſt qͣꝫ triſtitia de malo cōmiſſo: ſic eſt in concupiſcibili: ſicut amor aliepaſſiones que ſunt in appetitu intellectiuo. Alio modo pōt accipi vt eſt virtus: hoc modoeius actus ē deteſtari malū commiſſum cumcmendationis propoſito: intentione expiandi vel deū placandi. dico ſic deteſtatio mali habere inclinationem ad bonū eſtconditio naturalis: nulli creature totalit̓ tollit̓: ideo talis deteſtatio ꝯͣ inclinatio eſt ēt indemonibus: etiam in damnatꝭ. Ei per ꝯſequens remanet ī eis pura paſſio vel ſimilis.Sap̄. 5. c. Intra ſe pnīam agētes. āt eſt īeis pnīa: ē ꝟtus: ꝓpter defectū liberi arbitrij obſtinati in malū. Ex quo ſequit̉ in bonis angelis non ē talis paſſio: qꝛ in eis nullapcā p̄ceſſerūt de ꝗbus triſtari debeāt: qͣre ⁊c̄.Sed dices qͣre eoꝝ liberū arbitrium ē ita obſtinatū. Dico obmiſſis multis modis dicēdiqͥs tangit dn̄s Bona. i. 2. ſnīaꝝ. di. 7. de eoꝝirremediabilitate: ē iſta: qꝛ ſtatus merēdi tp̄s meriti angelis p̄fixus erat vſqꝫ ad oꝑationē bonā vel malā. Et qꝛ tp̄s merēdi ꝑtranſit: ampliꝰ in bonū ꝟtuoſū meritoriū tranſire pn̄t. Audi augu. de fide adPetrū. Sic inꝗt creauit deus agelos: vt quivellēt ꝑpetuo boni eēt: noluerint: nūqͣꝫdīno munere reꝑent̉: ille. Et ſi iterū q̄risre p̄fixit deus ita modicū tp̄s merēdi: vt haberēt ſpaciū redeūdi. Dico dīna ſapīa facē̓decreuit duplicē naͣm rōnalē vt vniuerſū ꝑſecte cōpleret̉ vnā corꝑi vnitā vt aīam rōnaleꝫ aliā abſolutā: pure ſpūalem. Quia naſpūalis oīo īgnabilis corruptibilis ē: potuit vnꝰ angelꝰ ex alio ꝓduci: ſil̓ ꝓducti ſūt ita ſil̓ diſpōſiti ad ſil̓ glorificari: ita ꝓxīoad gl̓iam diſpoſiti: ꝯn̄s tp̄us merēdi eisbreue p̄fixum. vero qꝛ conditꝰ ē in corꝑeaīali ad ꝓcreandū ꝓlem ad cultū dei: ita indiſpone remotiori ad glorificari: datū ē ei tp̄sdiurnū ad merendū. In quoꝝ ſignū deꝰ angelos in empireo celo creauit: vt īnueret qd̓ deꝓxīo diſpoſiti erāt ad gl̓iam eternā ꝓmerēdahoīeꝫ vero in ꝑadiſo terreſtri tanqͣꝫ innūetrēotuo erat ad gl̓iā ꝓmerēdā diſpoſitꝰ qͣr ⁊c̄.