yio orfo. j15Pe pmoSiūctus tāto beatior: ſꝫ ẜm modū charitatꝭ eſtmodus ꝯiūctiōis ad deū: gͦ ẜm dr̄am charitatis erit diuerſitas graduū btītudinis ⁊ māſionū. Sed dices ꝯͣ arguo ſic. Premiū debeturactui ⁊ nō hītui: ſꝫ btītudo ē pͥmiū: gͦ dat̉ actui⁊ nō hītui. Charitas āt ē hītus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s diuerſitas btītudinis erit ẜm diuerſitatē actuū:ꝯn̄a nota cū maiori: ꝑ Aꝝ. pͦ. ethicoꝝ. Et perapl̓m. 2. Thimot. 2. Nō coronabit̉ niſi ꝗ legitime certauerit. Minor eſt noͣ gͦ ⁊c̄. Dico aīamea ꝙ veꝝ dicis. Un̄ pono iſta regulā ꝙ dato ꝙ charitas nō poſſit meritū: cui debeat̉ premiū. ē tn̄ pͥncipiū ⁊ rō merendi: ī oꝑe ⁊ actu.Et iō ẜm eiꝰ diuerſitatē pͥmia diſtinguunt̉: ⁊dicit btūs Tho. ꝙ qͣꝫuīs ex ip̄o gene actꝰ poſſit aliꝗs gradus in merēdo ꝯſiderari: nō tn̄ reſpectu pͥmij eēntialis: qd̓ ē gaudiū de deo: ſedbn̄ reſpectu alicuiꝰ pͥmij accn̄talis: qd̓ ē gaudium de aliquo bono creato: ſicut pꝫ d̓ Aureolaq̄ dat̉ actui pugne: nō hītui: vt dicit ēt dominꝰſas māſiōesRicar. in. 4. di. 49. qͣre ⁊c̄. ¶ Ad tertiā ve.pͥncipalē ſatis pꝫ ex dictis: qͣre ⁊c̄. Intranteigit̉ Ih̓u ꝑ gr̄am ī aīam fidelē cōmota ē totaciuitas .i. aīa ipſa ꝑ filialē timorē: vt cū Iheſubn̄dicto regnare poſſit: ꝗ ē bn̄dictꝰ in .ſ. ſ. A.¶ Feria quarta pͥme dn̄ice quadrageſime devera pnīa. Sermo in ordine octauus.EgerūtEnitentiaMi p̄dicaton Iōe. 12. Math̓. Mira ꝓfecto hodierne lectiōis dn̄ice ſnīaIudeis enī iā ſignis ⁊ miraculis in xp̄m credē nolētibꝰ quodāmō iā p̄ſcitis⁊ reprobatis niniuitaꝝ pnīam ad memoriā rein viar tāto opuducit: vt tandē de eis verificet̉: qd̓ Hierc. 5.cis meritoriūdr̄. Ppl̓o huic ſcm̄ ē cor incredulū ⁊ exaſperans: receſſerūt ⁊ abierūt retrorſū. Nos onormāſio. Idilectiſſimi iā dīno tīore diſpoſiti pnīam ſace̓id vitā ciermde culpis nr̄is virilit̓ diſponamꝰ: qm̄ ⁊ niniuiriō tota rante egerūt pnīam ī p̄dicatiōe Ione. Circa qͥ ꝟba hodie d̓ ſcā ac ꝟa pnīa tractaturi tres cōfiderationes faciamꝰ vꝫ.Sanctiſſime pnīe ſubtilem inquiſitionem.Sanctiſſime pnīe adequatam conditionem.Sanctiſſime pnīe condignam retributioneꝫDe ſubtili inꝗſitione pnīe. Cōſideratio .i.Rimoſcīſſime pnīe ſubtilē inꝗſitiōꝫ.p Pvideamꝰ vbi tres ꝯcl̓ones more ſolito ſaciamꝰ. pª ꝯcl̓o ē iſta: ſicut ꝓ corꝑallbꝰ maculis abſtergēdis aqͣ. aut alio lauāCōtluº Pmodi mō plurimū īdigemus: ſic ꝓ abluēdis ſpūalibꝰ cl̓pis ſcā pnīa ꝑmaxīe opꝰ hēmꝰ. 2ª cōcluſio ē iſta. Tāta fortitudīe ſcā pnīa roborat̉vt a nl̓lo qͣꝫtūcūqꝫ grādi pcō vincat̉. 3ª concluſio ē iſta. Non tm̄ pcā ꝓpͥa pn̄t pnīa lauari: ſed etiā charitate aliena purgari.¶ De quidditate ſcē pnīe ¶ Concluſio pͥmaCcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊c̄. ut. sͣ. Ad cuideclarationē tres īꝗramꝰ ve. vꝫ. pꝰve. ē iſta. Quid ſit pnīa an .ſ. ſacr̄ꝫ anꝟtꝰ. 2ª ve. ē iſta. Que ſt̓ incitātia ad pnīaꝫ3ª ve. Quō ꝓbat̉ ꝟa pnīa. ¶ Etū ad prīmā ve. dico ꝙ h̓ tres īportata ꝑ hͦ nomē pnīaqͣdmmplicit̓ pi ꝯſiderari: ¶ Prīo ꝓ qͣdā cordisꝯfeſſiōe: qͣ diabolo pcō mūdo ⁊ pōpis eiꝰ renunciamꝰ. Et hͦ mō pnīa ꝟtus ē: ⁊ nō ſacr̄mvt dicit dn̄s Bona. in. 4. diſt. 16. Que ꝗdempnīa an̄ baptiſmū ī oībus adultis neceſſaria ēoꝫ enī vt ꝗlibꝫ baptizandꝰ adultꝰ corde cōfiteatur oībus p̄dictꝭ libere ⁊ ſpōte renūciar̄. Inpueris āt ſuffic̄ ſpōſio tenentiū ad baptiſmuqd̓ poſtea dū fuerit i adulta etate oꝑe tenēt̉ adīplere. d̓ ꝯſe. di. 4. c. ꝑuuli. ⁊. c. mr̄ eccl̓ia. Etꝑꝑ hͦ Ioānis p̄dicatio a pnīa ⁊ nō a baptiſmoincepit. Et talē. rōnē aſſignat btūs Tho. in4. di. 16. d. ꝙ cum ī baptiſmo gr̄a infundat̉: ⁊gr̄a vbi ē pcm̄ mortale: vel fixa volūtas ad īlud introduci nō poſſit: cū ſint ꝯͣria. 22. q. i. cūrenunciat̉: hīc nec̄e ē vt an̄ baptiſmū deteſtatio cōmiſſi ſceleris ⁊ ꝓpoſitū deſtructiōis eian̄cedat. Hec āt deteſtatio pctī pnīa dr̄: q̄ eſtꝟtus vel actꝰ ꝟtutꝭ ẜm quoſdā. ¶ Scd̓o mōpnīa ſūmi p̄t ꝓ qͣdā doloratiōe vite pn̄tis momētance ⁊ caduce ꝓueniēte ex deſiderio vitebtē quō pnīam faciebat Pau. d. ad Ro. 7.Infelix ego ꝗs me līberabit de corꝑe mortishuiꝰ. Et hec fil̓r nō ē ſacr̄m ſꝫ ꝟtus vel actuſꝟtutꝭ ¶ Tertio p̄t pnīa accipi ꝓ aliqͣ penali īflictiōe ab aliqͦ ſuꝑiore ptātē hn̄te alicui ꝓ pcīsinflicta ſiue aſſignata. Et hec diuidit̉ ī duosgradꝰ: qͥdā enī dr̄ pnīa ſolēnis: qͥdā priuata.Pnīa ſolēnis ē q̄ datur ꝓ publico ⁊ enormipcō cū ſolēnitate illa de qͣ in decretis di. l. ī capite. Que iuuenibꝰ imponēda nō ē. eadē di.c. penitēten. in fine. vbi dr̄ ſic. Iuuenibꝰ etiāpnīa ꝑꝑ etatis fragilitatē nō facile cōmittēdaē h̓ ibi. Que ēt clericꝭ īponēda nō ē. di. 82. c.fi. qd̓ incipit breſbyt ſi fornicationem fecerit.Et hͦ iō vt dr̄ ibi: ne grex fidel̓ in eos ſcādalūpatiat̉. Et de hac pn̄īa plura capl̓a notantur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten