b̓titudo. ¶ Scd̓a ve. ē. Que ſunt manſiōesille q̄ timentibus deū in p̄miū ꝓmittūt. ¶ Tertia ve. ē: vn̄ orit̉ in patria ſcīs diuerſuas māſionū. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmā ve. dico ꝙ ſicut ignisſubtiliſſimus oīum corpoꝝ vnus ē ſpecie: ettn̄ vnus ignis altior ſubtiliorqꝫ ē alio igne. ſic⁊ btītudo vna ē ẜm ſpēm: tn̄ nihil ꝓhibet bttudinē vnius eē ꝑfectiorē beatitudine alteriIſta tn̄ ꝑfectio diuerſa nō erit ex ꝑte obiecti:qꝛ vnū ē oīum obiectū bcatificū .ſ. deus. Mathei. 20. Acceperūt oēs ſingulos denarios:denarios enim nihil ſignificat̉ qͣꝫ vnū aliqd̓ p̄miū cōe oībꝰ: qd̓ ē ipſabtītudo. Sed iſta ꝑfectio diuerſa ſumit̉ penes diuerſitatē ſubiectorū .ſ. ẜm qd̓ ſubiecta erunt magis diſpofitaꝑlumē gr̄e: tāto maīor erit delectatio ⁊ gaudiūin vno qͣꝫ ī alio. Ꝙͣuis gͦ vnuſꝗſqꝫ ẜm ſuā capacitatē erit ſūme btūs: nō tn̄ ẜm oēm btītudinis gradū ẜm ſe: lꝫ ẜm ipſos ſic. Et ſic intelligit Pau. i. Cor. 15. c. Stella differt a ſtella īclaritate. ſic erit reſurrectio mortuoꝝ. Et confirmat̉ ſic: premiū corrn̄det merito. ſꝫ ꝗdā ſūtexcellētioris meriti alijs: gͦ ⁊ excellētioris premiij. Sed cū btītudo ſit ꝟtutis pͥmiū: ſeꝗt̉ ꝙexcellētior erit in vno qͣꝫ ī alio. Sꝫ dices ꝯͣ ſivnꝰ ē beatior ali̓o: cū illa ꝑfectior btītudo habeat ronē maioris boni: vr̄ ꝙ hēat rōnē maioris appetibilitatis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s vnus ſcūs mīorvr̄ ꝙ debeat ꝑfectioris ſcī btītudinē appetere:qꝛ vnuſꝗſqꝫ pͥus ⁊ magis appetit bonum ſibiqꝫ alteri: ſꝫ talis appetuꝰ dicit īꝑfectionē: qꝛ ērōne carētie: vt dr̄ ẜo de aīa: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ille ſanctus nō ē ſctūs .i. btūs: qd̓ ē īplicatio ꝯͣdictionis: pꝫ ꝯn̄a: qꝛ ꝑfecta btitudo ē ſtatus omniūbonoꝝ aggregatiōe ꝑfectuſ ꝑ Boetiū d̓ ꝯſo.Dico aīa mea ꝙ ibi nō erit talis appetitꝰ. Etro: qꝛ ī ſcīs erit ꝑfectiſſima charitas: ⁊ iō quilibet plus deū diligit qͣꝫ ſeip̄m. Et iō magꝭ diliget: qd̓ de ꝯueniētiꝰ ē: qͣꝫ id qd̓ erit meliꝰ ſibiEt iccirco qͣꝫuis eēt meliꝰ ſibi ſiml̓pr eē beatiorē: tn̄ qꝛ ſic eē: in tali ſtatu: qꝛ āplius nō meruit: ē dīne iuſticie cōforme: ⁊ magis ꝯueniētius deo: cōtentabit̉ vnuſꝗſqꝫ de ſtatu ſuo: etvlteriꝰ nō ap̄petet ꝑꝑ cōformitatē: vt diximuſdīne iuſticie: ⁊ dīne volūtatꝭ: qꝛ amplius ſe n̄meruiſſe cognoſcet: qͣre ⁊c̄. Inde btūs Tho.in. 4. di. 49. ¶ Ad ẜam dubitationē dico ꝙꝑ māſiones nō intelligimꝰ niſi ſtatū ⁊ ꝑfectāꝗctē: qꝛ āpliꝰ nō eſurient neqꝫ ſitiēt ⁊c̄. ¶ Adcuius declarationē ē notandū ẜm btm̄ Tho.vbi sͣ. ꝙ motus localis ē pͥor oībꝰ motibꝰ: ētẜm ph̓os: ⁊ iō alij motus ſumūt dilucidatiōꝫa motu locali. Finis aūt motus local̓ ē locus:ad quē cū venerit aliꝗs in eo ꝗeſcit ⁊ manet: ⁊in eo cōẜuat̉: ⁊ talis locꝰ vocat̉ māſio illiꝰ qd̓mouebat̉ ad locū. Nos igit̉ cuꝫ in hac vita ſtꝑegrinemur. ſi ſꝑ appetamꝰ felicitatē iuaͣ illd̓Boetij. O īs mortaliū cura: quā multipliciūſtudioꝝ labor exercet: diuerſo quidē calle advnū. in̄ finē btītudinē nitit̉ ꝑuenire. Aſſecutio tal̓ finis appetitiui motꝰ ꝓpͥe dicet̉ manſio⁊ collocatio. Iſta āt māſio reſpectu obiecti btīfici vna ē. Sꝫ multiplex ē ex ꝑte dr̄e q̄ reꝑit̉ ībtītudinē ex ꝑte ipſoꝝ btōꝝ. Et hͦ ē qd̓ dr̄ io.9. In domopatris mei māſiones ml̓te ſunt.Et aug. exponit de varijs dignitatibꝰ p̄miorū. Et cōfirmat̉ oīs ciuitas pluralitate māſionū ⁊ diſtinctiōe ordinat̉: ſꝫ celeſtis pr̄ia ciuitati cōꝑat̉. Apoc. 21. Uidi ciuitatē ſcām hierl̓mnouā deſcēdētē d̓ celo: a deo ꝑatā ſicut ſpōſāornatā viro ſuo: gͦ oꝫ ibi diuerſas māſiōes .i.diuerſos btītudīs gradus aſſignare. qͣre ⁊c̄.¶ Atū ad tertiā ve. dico ẜm btm̄ Tho. vbisͣ. ꝙ pͥncipiū diſtinctiuū māſionū ē duplex .ſ.ꝓpinquū ⁊ remotū. Propinquum ē diuerſadiſpō qͥ ē ī btīs. ex qͣ reſultat diuerſitas ꝑfectionis in oꝑe btītudinis apud eos. Principium āt remotū ē ip̄m meritū q̄ ip̄am btītudinēcōſecuti ſūt. ¶ Ꝙtū igit̉ ad pͥmū pͥncipiū diſtīctiōis dico ſic: ꝙ qͣꝫto in aliqͦ charitas fuerit ꝑfectior: tāto erit dīne charitatꝭ capatior: ⁊ ſic ẜꝫeius augmentū augmētabit̉ ꝑfectio dīne māſiōis. ¶ Ꝙtū āt ad pͥncipiū remotū dico ſic ꝙdiſtīctio māſionū diſtinguet̉ ẜm charitatē vievn̄ qͣꝫto maior erit charitas in via. tāto opusmagis meritoriū: ⁊ qͣꝫto magis meritoriū: tāto magis p̄ꝑabit̉ maior ⁊ ꝑfectior māſio. Nānulla ꝟtus de ſe ē meritoriā ad vitā eternamſꝫ rō merēdi ē ex charitate. Et iō tota ratio inmerendo accipit̉ ẜm diuerſitatē charitatꝭ invia: ⁊ ꝑ ꝯn̄s charitas vie diſtinguit māſiōesꝑ modū meriti. Et iō ẜm diuerſos charitatꝭgradꝰ erit diuerſitas graduū ī gl̓ia. Ex qͦ correlarie ſeꝗt̉ ꝙ oꝑa bōa nr̄a ſt̓ maͣlia ī rōe merēdi vitā etnā. Math̓. 25. Dedit vnicuiqꝫ ẜꝫoꝑa ſua. ⁊ apl̓us. Unuſꝗſqꝫ accipiet ꝓut ī corꝑe ſuo geſſit ſiue bonū ſiue malū. Charitaſ ātē formalis rō merendi. i. Cor. 13. Silinguishoīum loqͣr ⁊ angeloꝝ: charitatē āt nō hūero⁊c̄. Et confirmat̉. Quāto ꝗs erit magis dec