De PdaSmo ſeptimijmīe oculꝰ nō deſpexit: ſꝫ vt ait apl̓s ad Bal̓.4. Miſit deꝰ filiū tuū natū .i. riaſcēdū ſub legevt eos ꝗ ſub lege erāt redime̓t. Io. i. ꝟbū care ſcm̄ ē. Et ꝯſumatis redēptōis nr̄e myſt̓ijs⁊ ad celos aſcēdēte xp̄o n̄ ꝑꝑ hͦ illiꝰ oblitꝰ ē. ſedſuꝑueniētibꝰ īꝑatoribꝰ fidē xp̄i extīgue̓ volētibꝰ miracl̓a ml̓tꝭ iuuit ⁊ tādē āpliauit ⁊ magnificauit. Et īdieſ vt cernimꝰ īfinita ſcōꝝ miracl̓aclareſcūt. Et tādē tꝑe antixp̄i cū ī ſūmo h̓ etasqͣſſata erit: nō deſpiciet illā d̓eꝰ nec ꝯtīebit in ſinu mīas ſuas. ſꝫ Enoch ⁊ Beliā ꝟitarꝭ p̄dicatores: ⁊ Ioānē euāgeliſtā ẜꝫ qͦſdā: vt ſic delege naͣe ſit Enoch: de lege ſcripta ſit Beliasde lege cuāgelica ſit acꝗlinꝰ Io. publice xp̄i fidē p̄dicaturos mittet. Et finalit̓ extīcto ātixp̄oꝑ agelū ⁊ igne mūdo purgato electos in gl̓iacollocabit. Ecce qͣꝫ mirꝭ mōīs diffuſa ē ꝑ tꝑadiuerſa clemētiſſima mīa dei. ita vt ꝟe dicerepoſſimꝰ illd̓ Deut. 4. Nō ē alia natio qͣ hēatiret̉ nō addeos appropīquātes ſibi ſic̄ adeſt nobis deꝰ nr̄Nō gͦ aīa mea de dei mīa diffidamꝰ. nec ſinetiore p̄ſumamꝰ. ſꝫ terrui de iuſticia de dei mīaꝯfidamꝰ vt dr̄ d̓ pe. di. ī. c. nullꝰ debite. cū glo.Inde apl̓s ad Eph̓. 4. hoc igit̉ dico ⁊ teſtiſicor in dn̄o: vt iā nō ābuletis ſic̄ ⁊ gētes ābulātin vanitate ſēſus ſui tenehris obſcuratū hn̄tes.m. cc. ⁊intel ectū altenati a via dei ꝑ igrātiā q̄ ē ī illisꝑꝑ cecitatē cordis ipſoꝝ. Qui deſꝑātes ſemetſilios ruipſos tradider̄t īpudicitie ī oꝑationē oīs īmūdicitie ī auaritiā vos aūt nō ita didiciſtis xp̄m⁊cͣ. qͣre pꝫ pͥma ꝟi ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫ dubitatōꝫ ſiue ꝟi. dico. ꝙ oēs ſci ꝗcūqꝫ ſint illi ꝗ hoīes fuerint mortē naͣl̓r fugier̄t ⁊ tiore naͣli nūqͣꝫ moī mīam ſitē eleger̄t ſic̄ patuit ī pͥma ꝯſideratōe. ⁊ p̄ſerti:de xp̄o ⁊ diſcipul̓ eiꝰ. Sꝫ dicēs ꝯͣ. on̄dā tibi tāī veti qͣꝫ ī nouo teſtō tā bonos qͣꝫ malos morlicata hoīuꝫ matē ⁊ qͣſiſſe ⁊ ſūmoꝑe affettaſſe. in teſtō vetī deboīs hr̄ de Thobia dicēte Thobie. 3. Et nūcdn̄c ẜꝫ volūtatē tuā fac miecū mīam ⁊ p̄cipe inpace reſpice ſpm̄ meum expedit .n. mihi morimagiſqͣꝫ viuē. h̓ ille Bonꝰ ille ſcūs ꝓph̓a helias fugiēs a facie īpijſſime Hiczabell̓ cū ſubipmiꝑo eēt petiuit aic ſuc vt morcret̉ dicens.Tolle q̄ſo dn̄e ſpm meū. neqꝫ .n. ego meliorſū qͣꝫ frēs mei ⁊ ſic de alijs 3. rn̄. 29. Et ſarabona illa matrona ait Thobie. 3. Peto dn̄evt d̓ vincl̓o īproꝑ ij hꝰ abſoluas me. ⁊ d̓ maliſaꝑꝑet de Baalā. Nūeri. 23. ꝗ ait. Moriaturaīa mea ⁊cͣ. De nouo teſtō vt cet̓oſ taccā nonePaulꝰ vas electōis. Act̉. 21. dicebat. nō ſolūōcluꝰ pͥmoligari: ſꝫ mori cupio. Ei crebro dicebat: cupiodiſſolui ⁊ cē cū xp̄o. qꝛ̄ ⁊cͣ. In̄ Boe. pͦ. d̓ ꝯſo.ait. mors hoīuꝫ felix qͥ nec ſe nec dulcibꝰ ānis.Inſerit ⁊ meſtꝭ ſepe vocata venit. Heu heuqꝫ ſurda miẜos auertit̉ aure. ⁊ flentes oculosclaude̓ ſceua negat. ꝗbꝰ ꝟbiſſatꝭ apꝑꝫ ꝙ ml̓timortē d̓ſiderāt. dico aia mea ꝙ veꝝ de oībusdicꝭ. ſꝫ nec boni nec mali vnqͣꝫ mortē naͣl̓r elegerūt nec vnqͣꝫ eligēt motūu nali qm̄ vltimū eſtoīuꝫ t̓ribiliū ſꝫ iuſti mortē eligūt ꝑ grām nō ꝑnaꝫ: vt gl̓iā nō ꝑ naͣꝫ ſꝫ ꝑ grāꝫ ī et̓nū poſſideat⁊ ſic mors hꝫ rōnē qndā boni tāqͣꝫ qͥddā r̄mouēs ꝓhibēs .ſ. corpꝰ qd̓ aggͣuat aīaꝫ ne citiꝰ adgl̓ia ct̓nā voliter poſſidēdā. mali ēt ī eoꝝ tribulatōibꝰ im̄ mortē appetūt ſꝫ n̄ ꝑ naͣꝫ: ſꝫ ꝑꝑ penā quā morte ip̄a fuge̓ arbitrāt̉. ſic̄ tꝑibꝰ nr̄isde mgr̄o qͦdā ī ſacra theologia ordis nr̄e. heuaīe ſue miẜabl̓r accidit. qui ꝗbuſdā tribulatōibꝰ ſui cā īundātibꝰ. Iud̓ exēplo vitā miẜrimefiniuit oībꝰ poſterꝭ datꝰ ī exēplū qͣre ⁊cͣ ¶ Ꝙͣtūad t̓tiā ꝟi. ſatis claret rn̄ſio ꝙ ſi legimꝰ qͥſdaꝫſic tīore ꝯcuſſos vt ſcipſos occideret hͦ nll̓a decā pͥncipaliori ⁊ vl̓iori ē: niſi qꝛ ſpe caruer̄t. vn̄poeta canit. Sꝑet ꝗ metuit morituros viue̓ vidi. ſpe duce victuros ſpe moriēte mori. 2. rn̄.2. An igͦras ꝙ deſꝑatio ꝑiculoſiſſima ē. Indobonꝰ ille Iob. 13. c. Poſtqͣꝫ corꝑe affliciꝰ eratfilijs orbatꝰ rebꝰ oībꝰ ſpoliatꝰ dixit. Etiā ſi meocciderit ī ip̄o ſꝑabo. Et vnꝰ ex ſeptē fr̄ibꝰ a tyrāno cruciatꝰ ait. E celo iſta mēbra poſſideo ſꝫꝑꝑ dei leges illa deſpicio. qꝛ ip̄a me recepturūſꝑo. audi Breg. li moꝝ. Spes īꝗt ī et̓nitateaīuꝫ erigit. Et idcirco nll̓a mala qͥ ext̓iꝰ tollēatſētit. tatoqꝫ ſpeſī d̓o ſolidior ſurgit: qͣꝫto ꝓ illoꝗſꝗs gͣuiora ꝑtulerit qꝛ neqͣqͣꝫ retributōis gaudiū d̓ ct̄nitate coll̓r. qd̓ nō h̓ pͥꝰ pia tribulatiōeſemīat̉. h̓ ille. ⁊ Ber. ī ẜmōe. ſpes triplex eſt.Nā de fide p̄ceptoꝝ orit̉ ſpes venie: d̓ fide ſigͣrū ſpes gr̄e: d̓ fide ꝓmiſſoꝝ ſpes gl̓ie. hec illeEt ſi dicꝭ ꝯͣ. Spes futuri lucri nō venit ī extimationē dāni. ff. ad. l. acꝗliā. l. quēad modū.§. idē ē ī arbitris. gͦ falſū ē ꝙ ex ſpe gl̓ie q̄ ē lucrū futuꝝ nō dꝫ extimari ꝓ dānis illatis. Dico ꝙ nō ē ſimilitudo in lucro tꝑali ⁊ ct̓no ſpesn. lucri boni tꝑalis ē incerta. ⁊ iō nō extimanda. Sꝫ ſpes lucri vite ctne eſt certa. ⁊ iō debꝫextimari. Et iō qꝛ extimat̉: iō ſcī oīa tormentapaſſi ſūt cū tormēta finita ſint: ⁊ gloria infinitaAd Ro. 8. Quis nos ſeꝑabit ⁊cͣ. Et idē. 2.ad Thimo. vl. Bonūcertamē certaui curſuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten