ppl̓i t̓re: ⁊ decipit eos vt fruſtra incedāt palpitant enī in tenebris: ⁊ nō ī luce: ⁊ errare facieteos qͣſi ebrios. Decipit āt eos deꝰ qn̄ p̄ter eoꝝintētū ⁊ īopinatū euentū mittit ſuꝑ eos flagela ſua. ſap̄. 5. Subito veniet ira illiꝰ: ⁊ ī tꝑe vidicte diſꝑdet te. Si gͦ n̄ euigilauerꝭ o ppl̓e ſtulte ait dn̄s. Apoc̄. 3. Ueniā ad te tanqͣꝫ ſur: ⁊neſcies qͣ hora veniā: qͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ pª ꝯſi.¶ De qͣlitatę dīni timoris. Conſideratō. ⁊Ecundo loc ē tioris¶Diniꝯgruū qͣlitatē videamꝰ vbi trescōcl̓ones ſubiungamꝰ vꝫ. Prīaꝯcl̓o ē iſta: ⁊ ſi tīor dei ſit maxīeꝟtutꝭ: tn̄ ſine ſpe ⁊ mīe dei intuitu īanis ē: ⁊diabolice ẜuitutꝭ. Scd̓a ꝯcl̓o ē iſta: nō pōt verus in aīa timor generari: ſi aīa ī fide xp̄i noluerit illūinari. Tertia ꝯcl̓o ē iſta in tota aīa timendus ē deꝰ vt reuera ⁊ ꝑfecte poſſit ⁊ deboat a nobis eſſe glorificatus.Menſurari debet timor cum ſpe miſericordic dei. ¶ Concluſio prima.Tcipe pͥmā cōcl̓onē vꝫ ⁊ ſi tīor dei ſitmaxime ꝟtutis: tn̄ ſine ſpe ⁊ miẜicordie dei intuitu īanis ē: ⁊ diabolice ẜuitutiſ. Ad cuiꝰ declarationē tres īꝗramꝰ ve. vꝫPrīa ve. ē iſta. quē modū obẜuare dēmvt deū fructuoſe tīere poſſimꝰ. ¶ Scd̓a ve. eſtiſta ſi ſcī vnqͣꝫ ſic timuer̄t vt mori ꝓ xp̄o r̄cuſarēt ¶ Tertia ꝟi. ē iſta. vn̄ accidit ꝙ ꝗdā ſic timnuerūt ꝙ vt legimꝰ ſeipſos occiderūt. ¶ Adpͥmā ꝟi. dico ꝙ due ſūt ꝓuiſiōes fiēde: vt recte ſcēqꝫ viuaꝫꝰ ne ī baratꝝ ꝑiclitemur .ſ. ꝓuiſio timoris dei ⁊ ꝓuiſio ſpei mīc dei Nam qꝛIudas timore tm̄ vite ſue ꝓuidit. iō laqͥo abiens ſe ſuſpendit. Caim occiſo fr̄e itidē faciēs.Ben̄. 4. c. ait. Maior ē iniꝗtas mea qͣꝫ vt veniā merear. Et Origenes qꝛ tm̄ de dei mīa ꝓuidit: falſā doctrinā ſeminauit. dicēs In finoſeculi oēs ſaluari. debe̓. ſꝫ iuſtꝰ dn̄s ⁊ iuſtitiamdilexit eꝗtatē vidit vultꝰ eiꝰ. Tu ꝟo aīa meatimore no tm̄: nec ſpe mīe tm̄ tibi ꝓuideas ſꝫvtroqꝫ. Nā alteꝝ ſine altero rē ꝑnicioſā facitſꝫ vtrūqꝫ ſimul: rē fructuoſiſſimā parit. AudiGreg. 33. moꝝ. c. 13. Pius inꝗt ac iuſtꝰ ē cōditor nr̄ ſꝫ nemo dicat: qꝛ piꝰ ē vēialit̓ pecco: ⁊nēo qꝛ peccauerit: dicat: qꝛ iuſtꝰ ē: d̓ pctī remiſſione deſꝑo. Relaxat .n. deꝰ facinꝰ qd̓ deflet̉.ſꝫ ꝑpetrare ꝗs timeat: qꝛ ſi digne deflere poſfit ignorat. An̄ culpā igit̉ iuſtitiā metuat poſtculpū tn̄ de pictate p̄ſumat neqꝫ iuſtitiā timeaꝫvt nulla ſpei ꝯſolatōe ꝯualeſcat neqꝫ ita ꝯfidade mīa vt adhibere vulneribꝰ ſuis digne penitētie negligat medicinā. ſꝫ queꝫ p̄ſumat ſibipie ꝑcere ſꝑ et cogitet diſtricte iudicare. Subpietate itaqꝫ ſpes gaudeat pctōris: ſꝫ ſub diſtrictiōe illiꝰ penitētis correctio cōtremiſcat. h̓ille. Totā me ꝯſolatōe refocilaſti ait aīa paterAmbr. Nūqͣꝫ ꝓfecto tm̄ cōtremiſcā d̓ iuſtitiaqn mīam dei mihi an̄ mētis oculos an̄ponaꝫnec ecōuerſo. Sꝫ dic q̄ſo mihi q̄nta ē mīa deian exhauriri aut minui pōt. Aīa mea accipehāc regulā gnaͣlē. ꝙ tāta ē mīa dei: qͣntū ē eſſeipſiꝰ dei. Ezech̓. 2. Scd̓m inꝗt̓ magnitudineꝫipſiꝰ ſic ⁊ mīa illius cū ipſo. In hoc tn̄ differ̄teē dei ⁊ mīa eiꝰ. qm̄ ab eterno fuit eē dei. ⁊ abeterno fuit cōicatu. qꝛ cui cōicaret̉ habebat̉. hͦaūt fuit tribꝰ ꝑſonis eternꝰ .n. pr̄ eternꝰ filiuseternꝰ ſpūs ſcūſ. qꝫ mīa dei ab eterno nō ſuitcōicate. qꝛ ab eterno cui coīcaret̉ nō adinuenit. Mīa .n. miſeriā p̄ſupponit. ſed an̄ mūdiexordiū nulla miſeria erat. gͦ cui coīcaret̉ noncrat. Fcō āt mūdi eē ī oī etate dīna mīa fulſuAb Adā .n. vſqꝫ ad diluuiū duomilia. ccxlij.fluxerūt āni. A diluuio vſqꝫ ad Abrahā. m.c. lxxiiij. āni ab Abrahā vſꝫ ad Moyſē. cccc.xlij. āni a Moyſe vſꝫ ad xp̄ꝫ. m. cc. ⁊. 38. anni. Et ſūma iſtoꝝ ānoꝝ ē ꝗnqꝫ milia ꝗngentitribꝰ ānis minꝰ. Adā legimꝰ. z0. filios ⁊ totidē filias gnaͣſſe. Et ī t̓tia etate pl̓imi fuer̄t reges vt pꝫ ī Ben̄. ⁊ tn̄ audi mirabile ꝟbū. nūqꝫ fuit aliqͣ etas ī qͣ clemētiſſimꝰ deꝰ ſuā mīamoccultauerit. Nā ⁊ pͥmi ꝑentes ſe pctō totalit̓ānihilari mērerēt̉. grādē mīam ſuſceꝑūt qm̄illos in hūc mūdū pnīam acturos miſit: ⁊ nōꝓrſus deſtruxit. Itē ⁊ tꝑe diluuij ī ẜa etate cūgigātes eēt ī t̓ra: ⁊ multiplicata hoīuꝫ malitia eēt magnā mīam on̄dit: dū ꝑ archā hūanūgenꝰ ſaluauit. Itē ⁊ tertiā etatē a caldeis dep̄ſſam: verā fide diſtruē̓ volētibꝰ ⁊ ignē odorare mīa ſua nō deſpexit: ſꝫ Abrahā de igne caldeoꝝ extraxit: ⁊ illeſum p̄ſeruauit. Ben̄. 15Itē ⁊ quartā etatē nō dereliquit̉ mīa dei: ſedmultis ſignis ppl̓m ſuuꝫ de manibꝰ liberauitPharaonis ⁊ illū afflictū ꝑ deſertū celeſti mānapauit ⁊ aqͣꝫ d̓ petra dedit. Exo. ꝑ totū. Inꝗnta etate ml̓tiplicauit ꝓph̓as ꝗ vnū deū adorādū īſtāt̉ꝰ p̄dicarēt. Erant .n. idolatre effectihoīeſ mūdi vt ī librꝭ regū ⁊ ꝓph̓is legimꝰ. itē⁊ ſextā etatē gementē vt filiū ſuū mintēt deus: